«Όταν…», ένα ποίημα της Μαριάννας Γληνού

Όταν τελειώνει η γιορτή,σαν η χαρά καθίσει,μένει μια θλίψη μοναχήνα τριγυρίζει στη σιωπή,να κρύβει, να νυχοπατεί,να γέρνει, να μισομιλεί,να φέγγει, να δακρύζει.Και καθώς έρχεται η αυγήπώς σέρνει ν' αποκοιμηθείτ' ακούραστα φτερά της,σα μια σκελίδα μοναξιάςτης μοίρας και της λησμονιάςτ' ασπρουδερά όνειρά της.

Συνεχίστε...

«Να πιστεύεις στα σημάδια…», ένα διήγημα της Λιάνας Μιχελάκη

«Να πιστεύεις στα σημάδια, να μην τα προσπερνάς. Τα σημάδια προηγούνται όλων μας. Είναι εκείνα, που έρχονται και μας προειδοποιούν. Προσπαθούν δηλαδή, αλλά εμείς τις περισσότερες φορές τα αγνοούμε ή απλά αδιαφορούμε για την ύπαρξη τους… Εσύ ποτέ να μην αδιαφορήσεις, γιατί αλλιώς αλίμονο…» Με αυτές τις συμβουλές μεγάλωσε, δίνοντας κάθε φορά υπόσχεση πως θα πορευόταν στα σμιλευμένα από χρόνια μονοπάτια του γένους της, θα μελετούσε τα σημάδια, θα τα ερμήνευε με μάτι διορατικό, θα ήταν προσεκτική

Συνεχίστε...

«Γιώργος Μαυρομάτης», παρουσιάζει ο Κυριάκος Στυλιανού

Καλό μήνα και καλή χρονιά από την Κύπρο, φίλοι αναγνώστες (και συνεργάτες) της Λόγω Γραφής!Για την πρώτη μέρα του χρόνου (Ιανουάριος 2022) η στήλη παρουσιάζει τον ποιητή Γιώργο Μαυρομάτη, ο οποίος διακρίνεται για τη στοχαστική και λυρική γραφή του.Ο ουρανός της αυγήςΟυρανέ, φανέρωσέ μου τι κρύβεις πίσω από το γαλάζιο σου. Άφησέ με να μάθω το αλφαβητάριό σου τη μουσική, τους φθόγγους σου. Άφησέ με να μάθω την αριθμητική σου ώστε να υπολογίσω σε ώρα ανάγκης το δυσανάβατο

Συνεχίστε...

«Ψωμί και φέτα», ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου Κίσσα

«Πολεμάτε! Θα μας πάρουν φαλάγγι! Τάο! Τάο! Τάο!» έκανε τον ήχο του πιστολιού, ταμπουρωμένος πίσω απ’ το μπαούλο που φύλαγε η μάνα του τα καλά τα στρωσίδια. Αυτός ήταν ο μικρός. Στο σύνολο ήταν οκτώ. Όλα μέσα στο σπίτι, στ’ αλήθεια ταμπουρωμένα, φυλάγονταν απ’ τον βαρύ χιονιά, μήνα Δεκέμβρη, απ’ τον φόβο που είχε αφήσει ο πόλεμος πίσω του, απ’ την πείνα… «Τι θα φάγουμε μάνα σήμερα;» τη ρώτησε μια απ’ τις κόρες της δειλά, μιας κι ήξερε, λιγοστό ήταν το φαϊ τους, πώς να τα θρέψει τόσα στόματα ο

Συνεχίστε...

«Ορφάνεψε η αγάπη», ένα ποίημα της Ελένης Λουκά

Ακόμη μια μέρα αδιάφορα πέρασεαισθήματα χίλια μια Μήδεια τα ζήλεψεστοιβαγμένα στη γωνιάστης ψυχής την παγωνιάάργησε η ανατολήστέγνωσε και το φιλί.

Ορφάνεψε η αγάπηη νύχτα την τύλιξετου πόθου το δάκρυμια  θάλασσα γήτεψε.

Πώς να αντέξει μια καρδιάστου κενού τη σιγαλιάπώς θα βγει ξανά στο φωςτης χαράς ο ουρανός…

Συνεχίστε...

«ΤΕΜΠΕΛΙΓΚ – Το ξωτικό που όλο βαριόταν», το παιδικό παραμύθι της Λυγερής Ζωχιού τώρα και σε γραφή Braille

Λίγα λόγια για την έκδοση αυτή:O Tεμπελίγκ...Ένας μικρός παραμυθένιος ήρωας ανάμεσα σε τόσους άλλους του χάρτινου κόσμου των παραμυθιών, που πάντα γεννιούνται για να μας πούνε τις δικές τους ιστορίες και να μας μεταφέρουν τις ιδέες τους, τα όνειρά τους και να μας ταξιδέψουν.Ο Τεμπελίγκ λοιπόν σκέφτηκε πως θα ήταν μια όμορφη ιδέα να ταξιδέψει την μικρή του ιστορία και στα παιδιά που μπορούν να τον γνωρίσουν και να τον αγαπήσουν με τον δικό τους ιδιαίτερο τρόπο.Μέσα από την γραφή

Συνεχίστε...

«Γεύμα Χριστουγέννων για τρεις», ένα διήγημα της Κωνσταντίνας Βαληράκη

Αρχές Δεκέμβρη και την είχε πιάσει ανυπομονησία για τις ετοιμασίες των Χριστουγέννων. Όχι πως δεν είχε χρόνο, αλλά ήθελε να είναι όλα στην εντέλεια και στην ώρα τους έτοιμα. Τον στολισμό του σπιτιού τον είχε κάνει από τα τέλη του Νοέμβρη, λες και δεν θα προλάβαινε! Να στήσει το δένδρο, τα λαμπάκια με τα χίλια χρώματα και τους αγγέλους και τους  Αϊ-Βασίληδες σκόρπιους στο παραμυθένιο καθιστικό, να κοιτούν αμέριμνοι το φανταστικό εορταστικό  περιβάλλον, που είχε φροντίσει η ίδια να δημιουργηθεί.

Συνεχίστε...

«Ένας μικρός Μεσσίας», ένα διήγημα της Κωνσταντίνας Βαληράκη

Τα πρώτα Χριστουγεννιάτικα στολίδια είχαν κάνει ήδη την εμφάνισή τους σε κεντρικά σημεία της μικρής πόλης. Από μικρό παιδί  άρεσαν στην Ελένη τα Χριστούγεννα, αλλά και τη μελαγχολούσαν παράλληλα. Δεν καταλάβαινε γιατί, αλλά το διάστημα της αναμονής των χριστουγεννιάτικων εορτών, ένοιωθε μια παράξενη χαρά ανάμεικτη με μελαγχολία να γυροφέρνει στο νου και την ψυχή της. Οι ανάλογες προετοιμασίες ήταν η χαρά  της προσμονής της Θείας γέννησης  και  βέβαια όχι της τελευταίας στιγμής. Καιρό πριν

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα, με την οικογένειά της, στο Μουζάκι Καρδίτσας. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Επί σειρά ετών εργάσθηκε σε θέσεις ευθύνης σε πολυεθνικές εταιρείες. Από τον Μάρτιο του 2016 λειτουργεί ως διευθύντρια τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής» www.logografis.gr ...περισσότερα

Αρχειοθήκη