«Απείθαρχη πορεία», ένα ποίημα της Φιλαρέτης Βυζαντίου

Στην άκρη του χεριού μου η ευχή σου Πορεύομαι μόνη Αλλάζω επιδέσμους στα πόδια Κλείνω πληγές στον ένδον δέρμα Πορεύομαι άοπλη Καταλήστευσα την ψυχή μου παιδιόθεν Δηλώνω απώλεια προσήκουσας τιμής στο ημιθανές παρόν Πορεύομαι απείθαρχη στο αυτάρεσκο μέλλον Μου αρκείΣκοντάφτει η μοναξιά μου στο σπασμένο φλάουτο του χειμώνα Τυλιγμένη σε γάζες μυρίζω στραγγισμένη μέντα και μαυριδερό ιώδιο Πάντως ΖωΣχεδιάζω στο μυαλό μου διαδρομές ταχείας εξόδου από το εφήμερον Δεν έχω

Συνεχίστε...

«Με  τα κλειδιά  στην  πόρτα», από τη Μαρία Μελεμενή και τις εκδόσεις Ελκυστής [Δελτίο Τύπου]

«Η  Ανδριάνα  και  ο  Έκτορας είναι  παντρεμένοι εικοσιπέντε χρόνια Η Ανδριάνα έχει  περάσει  πολλές  στιγμές  μοναξιάς μέσα στο ίδιο της το σπίτι το οποίο  βλέπει μόνο ως  «φυλακή» και  σκέπτεται πως θα γλυτώσει από την βίαιη συμπεριφορά του Έκτορα. Με αφορμή την  επέτειο  του γάμου τους και παράλληλα περιστατικά βίας, αποφασίζουν  να αρχίσουν να  μιλάνε και να εκφράζουν  συναισθήματα ώστε να βρουν τρόπο για  να σώσουν  την  σχέση τους. Κάποια   στιγμή, εξ’ αιτίας ενός  τηλεφωνήματος

Συνεχίστε...

«Ανεπίδοτα», ένα ποίημα του Γρηγόρη Σακαλή για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Γράμματα ανεπίδοταείναι οι έρωτεςπου δεν εκφράστηκαν ποτέείτε από δειλίαείτε γιατί ήταν αντίθετοιμε τις κοινωνικές συμβάσειςγράμματα ανεπίδοταείναι οι αγάπεςπου δεν βρήκαν ανταπόκρισηκαι μείναν κλεισμένεςστις καρδιέςγια χίλιους δυό λόγουςποιός ξέρει το γιατί και πωςγράμματα ανεπίδοταείναι όσα δεν γράφτηκανή δεν έφτασανστον προορισμό τουςκαι έμειναν νεκράγιατί οι λέξειςαν δεν εκφραστούναν δεν διαβαστούνείναι νεκρό

Συνεχίστε...

«Δώδεκα και τριάντα δύο», ένα διήγημα του Άγγελου Τσανάκα για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

"Μόλις ειν’ έτσι δυνατός ο έρωτας κι ο χάρος." Είπε: "Θα σε δω την Πέμπτη." Τον περίμενε εκεί. Δεν ήρθε. Μπήκε μέσα στην αίθουσα. Κάποιος από τους συμμαθητές της, της είπε ότι δεν θα ξαναρχόταν. Που το είχε μάθει αυτός; Είναι λέει πολύ μακριά από την πόλη του και ήταν μεγάλη η κούραση. Τους ζητάει λέει συγνώμη. Δεν μπορεί να έρθει ξανά. Είχε αναλάβει την υποχρέωση, για την διδασκαλία κάποιων μαθημάτων, που αφορούσαν κυρίως, εξειδικευμένα εργασιακά θέματα. Διδάσκονταν εκεί και λογοτεχνικά

Συνεχίστε...

«Το κίτρινο αεροπλανάκι», ένα κείμενο της Βάσως Αποστολοπούλου για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Καθόμουν στο αυτοκίνητο σαν υπνωτισμένη και έβλεπα απέναντι τις αυτόματες τζαμένιες πόρτες της αίθουσας αναχωρήσεων του αεροδρομίου να ανοιγοκλείνουν και να καταπίνουν σε κάθε τους κίνηση επιβάτες κι αποσκευές. Άνοιγμα-επιβάτης-κλείσιμο… Άνοιγμα-επιβάτης-κλείσιμο… Λίγο πριν είχαν εξαφανίσει και σένα πίσω από την γυάλινη ψυχρή τους επιφάνεια. Σε είχα παρακολουθήσει καθώς προχωρούσες προς το μέρος τους με το σακίδιο στον ώμο και το μικρό σου βαλιτσάκι στο χέρι. Φτάνοντας σταμάτησες, έστρεψες

Συνεχίστε...

«Γράμματα σου γράφω…», ένα ποίημα της Μαρίας Σκαμπαρδώνη για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Γράμματα σου γράφω,γράμματα πολλά.Ποτέ δε θα στα στείλω,θα μείνουν στο συρτάρι μου κλειστά.

Δε θέλω να διαβάσειςαυτά που με έκανες να νοιώσω.Μόνο να ξεσπάσω θέλω,το θυμό μου να τον διώξω.

Γράμματα σου γράφω,γράμματα πολλά.Το πόσο σε αγάπησα σου λέω,γύρω μου τα πάντα είναι σκοτεινά.

Στο συρτάρι μου τα κλείνω,να μην τα δει κανείς.Το μίσος, το θυμό μου αφήνωστις λέξεις της σιωπής.
<br

Συνεχίστε...

«Γειά σου χαρά σου Βενετιά», γράφει η Νίκη Μπλούτη-Καράτζαλη

«...Συμπληγάδες πέτρες στην ελληνική μυθολογία ονομάζονταν δύο πολύ μεγάλοι βράχοι, που ενώνονταν και αποχωρίζονταν συνεχώς, έτσι ώστε να είναι αδύνατο το ασφαλές πέρασμα ενός πλοίου. Το πρώτο πλοίο που κατάφερε τον ασφαλή διάπλου ήταν το πλοίο Αργώ με τους Αργοναύτες. Ο Φινέας συμβούλευσε να αφήσουν πρώτα ένα περιστέρι να περάσει ανάμεσα. Οι βράχοι έκλεισαν πίσω από το περιστέρι, που έχασε μόνο κάποια φτερά της ουράς του, και όταν ξανάνοιξαν, η Αργώ πέρασε με τους Αργοναύτες να κωπηλατούν με

Συνεχίστε...

«Το γράμμα ενός κατάδικου», ένα διήγημα της Μαρίας Σκαμπαρδώνη για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Ένας κατάδικος, εξέτιε την ποινή του μέσα στη φυλακή. Μέσα σε εκείνο το κελί, αναλογιζόταν τη ζωή του, τα λάθη του, την άσχημη συμπεριφορά του η οποία οδήγησε στη στέρηση της ελευθερίας του. Αναλογιζόταν τη νιότη του, τα όνειρα που έκανε και πώς ήθελε να ταξιδεύει, να σπουδάσει, να γίνει ένας άνθρωπος χρήσιμος και έντιμος. Προσπαθούσε να δώσει μία απάντηση στο πώς η ζωή του πήρε αυτό το δρόμο, στο γιατί άφησε το θυμικό του να τον εξουσιάσει και παρασύρθηκε σε μία ζωή χωρίς μέτρο και αρχές. Ένα

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music