«Φανοστάτες του δρόμου», ένα ποίημα της Αλεξάνδρας Θ. Κολιγιώτη

Οι λέξεις σκόρπιες στον άνεμο. Απέμεινε μόνο η ζωηρή μοναξιά τους. Κι οι στιγμές σαν εύθραυστες κρεμάστρες στέκονται κόντρα στα χρώματα του ονείρου. Μα εγώ, με  αχόρταγη περιπέτεια κουμπωμένη ως το λαιμό σκιαγραφώ σε ανύποπτο χρόνο τα οράματα.Άλλαξε ο κόσμος μας. Ανεβήκαμε έξι σκαλιά. Και ξάφνου αδειάσαμε όλο το ταλέντο μας σε μια νύκτα.Η δριμύτητα της Άνοιξης  μας εξασθένισε κι ήρθαν οι πρώτοι νάρκισσοι. Το πρώτο γνήσιο Σάββατο του Μάη. Φανοστάτες του γκρίζου δρόμου που

Συνεχίστε...

«Στεφανάκανθος», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου Κίσσα

Στο πίσω μέρος της ψυχής μια αυλόπορταΒγάνει σε κήπο φωτεινό, ολανθισμένο.Σκέψεις για σένα κι αναμνήσεις παιχνιδίζουνε,Σιέλ πεταλούδες απαλές,Απ’ άνθος σ’ άνθος.Χαμογελάς κι ήλιος ζεστόςΞεχύνεται,Χωρούν τα μπλε των ουρανώνΣτα δυο σου μάτια.Σκιρτήσαν άνθη λεμονιάς καθώς τα άγγιζες,Ανάσα καταβύθισηςΜέσα στα σπλάχνα μου.Με τα πέταλά της λευκά πλάι σουΤόλμησε κι άνθισε μια παπαρούναΚαι δε ντράπηκε…[Στο λατρεμένο μου παιδί]

Συνεχίστε...

«Διδακτορική διατριβή στη Θεολογία», ένα σονέτο του Νίκου Παπάνα

Βέβαια, δεν την έχω τελειώσει ακόμη ─και πώς, αφού δεν έχω ιδέα;Ντρέπομαι, αλλά δεν μπορώ να απαντήσωούτε στο πιο απλό και θεμελιώδες ερώτημα:

Τελικά, τι είναι σημαντικότερο,το κρινάκι το λευκό της πίστηςή το ματωμένο κι άγριο,χιλιοτραγουδισμένο ρόδο της αγάπης;

Πάντως, τώρα που ─ επιτέλους ─ δε σ’ αγαπώ,που θέλω πια να το πιστέψω ότι δε σ’ αγαπώ,πρόθυμα αλαλάζω και ομολογώένα φιλί σου θεραπευτικό σε άφεση

Συνεχίστε...

«Ήταν στάση ζωής», ένα διήγημα της Σοφίας Φαμελιάρη

Σίγουρα όταν κλείνουν τις ελευθερίες έκφρασης σου με βίαιο τρόπο, έρχονται στο νου σου θύμησες και αρώματα του παρελθόντος ανεξέλεγκτα. Ίσως γιατί η συναισθηματική σου φόρτιση,  αν θέλετε, είναι τέτοια που αναδύονται στην επιφάνεια του τότε γαλήνιου ωκεανού σου όλα τα ξεβράσματα της μνήμης. Εμένα μου ήρθε στο κατώφλι του μυαλού μου και της ψυχής μου ένας άνθρωπος γενναίος, που πέρασε πολέμους, δικτατορίες, ανατροπές, κοινωνικές, πολιτικές και μαζί ανθρωπιστικές, που ομολογώ ότι για έναν σχεδόν

Συνεχίστε...

«Ωραία, έτσι θα επιβιώσουμε;», γράφει η Μαρία Πανούτσου

«Αγαπητή Κίττυ»…Η εξώπορτα κλειστή εδώ και μέρες. Από  την μπαλκονόπορτα του καθιστικού, μπορώ να δω τη δύση του ηλίου, τις περισσότερες μέρες  αυτού του  εγκλεισμού,  όταν έχει  καθαρό ουρανό. Όλοι λένε  να χρησιμοποιήσουμε τον καλύτερο τρόπο το χρόνο  αυτόν που μας  δόθηκε, να δούμε την περίοδο  αυτή  ως ευκαιρία για ένα  νέο ξεκίνημα, για ένα στοίχημα, να εξερευνήσουμε τον καλύτερο δικό μας εαυτόν.Ωραία, έτσι θα επιβιώσουμε;Αποφεύγοντας τις πραγματικές διαστάσεις και τα ερωτήματα

Συνεχίστε...

«Με την άρση των μέτρων», ένα πεζοποίημα της Μαριάννας Γληνού

Όταν βρεθούμε ξανά, νομίζω πως θα΄ χουν  κυλήσει χρόνια. Κι ας έχουμε μοιραστεί  τα παιδικά μας χρόνια. Οι αναμνήσεις  δεν είναι το ίδιο ξεκάθαρες. Θα φταίει που ήμουν η «μικρή». Δεν θα επιτρέπονται οι αγκαλιές. Μόνο αυτές με τα μάτια. Θα έχω να σου πω πολλά. Όχι γιατί τα τηλέφωνα δεν μεταφέρουν τα λόγια. Θα καθίσουμε αντίκρυ, σαν στην άκρη των άστρων. Τυχερές που η ασφαλής απόσταση θα είναι μόνο δύο μέτρα σε τούτο το άστρο,  τη γη. Θα  ψάχνω τις λέξεις. Φωνήεντα σκόρπια με σύμφωνα θα

Συνεχίστε...

«Τίναγμα», ένα ποίημα της Κυριακής Χατζηιωαννίδου

Να πηδάς στην επιφάνεια των πραγμάτων αόρατη.Πνίγηκαν κι άλλοι τότε. Ουρές στις τράπεζες κι άλλοι στη Δύση σε άτακτη φυγή. Τόσα χρόνια ξένη κι ακόμη δεν κατάλαβα. Ποια είναι μεγαλύτερη εξορία, το έξω ή το μέσα;Παράπονο που ελεύθερη δεν ήσουν. Φτου και βγαίνει η υποσημείωση μια καθαρά Δευτέρα που χόρεψες με το δικό σου Πρόσωπο. Καθυστέρησαν απόψε τα μαθηματικά. Γεννιόμαστε για λίγο γερνάμε ανάλογα. Κάποιο κορίτσι αυτοκτονεί και αποφασίζει.Η Ιθάκη

Συνεχίστε...

«Αφιέρωμα στην Κύπρια πεζογράφο Μαρία Πυλιώτου», επιμέλεια στήλης Κυριάκος Στυλιανού

Αγαπημένοι φίλοι και αναγνώστες της Λόγω Γραφής, σήμερα έχουμε τη μεγάλη χαρά να καλωσορίσουμε έναν νέο συνεργάτη, τον αξιότιμο κο Κυριάκο Στυλιανού, συγγραφέα, Αντιπρόεδρο στο Συμβούλιο της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου. Ο κος Στυλιανού αναλαμβάνει τα ηνία της στήλης «Λόγω Γραφής… Ες γην εναλίαν Κύπρον» από τον αγαπητό φίλο λογοτέχνη και συνεργάτη μας Δρ. Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδη, ο οποίος, έως σήμερα, με πολύ φροντίδα κάθε πρώτη του μήνα μας έφερνε σε επαφή με το έργο αξιόλογων ομότεχνών του και

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music