«Έξι αμοντάριστες μπομπίνες, ο δρόμος των ελεφάντων και ο σταθμός Θησείου», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Η σχέση μου  με τον κινηματογράφο δεν περιορίζεται στο  ότι ήμουν κινηματογραφόφιλη από το δημοτικό, ναι βέβαια  και πολύ  πιο πριν ακόμη.[caption id="attachment_7869" align="alignright" width="235"] [Μπομπίνες. Φωτο από το αρχείο της Μαρίας Πανούτσου.][/caption] Η αγάπη μου για την μεγάλη οθόνη καταμαρτυρείται  από  την απόφαση μου να σπουδάσω  την τέχνη αυτή  και τις ενέργειες που έγιναν προς αυτήν την κατεύθυνση από μέρους μου.Χρησιμοποιώ αυτήν την στιγμή που γράφω μια γλώσσα

Συνεχίστε...

“Ψίθυροι Αισθήσεων” Η νέα στήλη της Λόγω Γραφής από τον Γιάννη Βατικιώτη

Θάλασσα. Και ένα όνειρο που θα έβλεπα πριν από το πρωινό που θα ξυπνούσα μια για πάντα. Αυτός είναι ο σκοπός μου από μικρό παιδί. Ονειροπόλος μεν, ρεαλιστής δε, βρήκα το κλειδί του κελιού μου στις αισθήσεις, στις μυρωδιές που φέρνουν αναμνήσεις, στην αφή που γλίστρησε σαν τον ήλιο πίσω από την θάλασσα, το πρώτο δειλινό που άκουσα να παίζει σιγανά εκείνο το τραγούδι που χρόνια έψαχνα να θυμηθώ τα λόγια του. Για αυτά θα γράφω και αυτές τις ιστορίες θα σας λέω, για τις αισθήσεις που άλλοτε μας

Συνεχίστε...

«Ανισόπεδες σκέψεις», από την Αργυρώ Αγγελίνα Ζωγράφου και τις εκδόσεις Φίλντισι [Δελτίο τύπου]

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Φίλντισι το νέο βιβλίο της Αργυρώς Αγγελίνα Ζωγράφου. Πρόκειται για την πρώτη της ποιητική συλλογή με τον τίτλο «Ανισόπεδες σκέψεις». Ευχόμαστε στη φίλη συγγραφέα καλοτάξιδο και αυτό της το πόνημα.ΑΠΛΩΜΑΤΑ ΣΚΕΨΗΣΤα ασπρόρουχα της μνήμης σ’ ένα τετράδιο να στοιβάζω άρχισα νωπά τινάγματα του νου, απλώματα σκέψης. Δυνατό άνεμο έστειλα να στεγνώσουν. Άκουγα τις άκρες τους να κτυπούν μετέωρα φτερουγίσματα μικρών πελαργών. Μ’ ευλάβεια τα εναπόθεσα στα

Συνεχίστε...

«Οι διηγήσεις μιας βαλίτσας», ένα διήγημα της Κωνσταντίνας Βαληράκη

Η βαλίτσα, σε χρώμα λιλά, αγορασμένη από εκείνο το παλιό  κατάστημα ειδών ταξιδίου, ήταν έτοιμη από καιρό. Κομψή, μικρή, μα προπάντων όμορφη, με αισιόδοξο ανοιξιάτικο χρώμα καταμεσής του χειμώνα, περίμενε υπομονετικά σε μια άκρη του υπνοδωματίου. Περίμενε την αναχώρηση, χωρίς να ξέρει τον προορισμό. Η  ιδιοκτήτρια της ήταν χαμογελαστή  όταν την αγόρασε, ή έτσι τουλάχιστον της φάνηκε. Ο καταστηματάρχης,  περασμένης ηλικίας και ιδιαίτερα ευγενής,  της ευχήθηκε καλό ταξίδι κι εκείνη

Συνεχίστε...

«Κριθήκαμε ένοχοι», ένα ποίημα του Χρήστου Κουλαξίζη

Φέτος η άνοιξη δεν εξεγείρεται Δε φοράει τα καλά της για να μας καλοπιάσει Δε στολίζεται, δεν εντυπωσιάζει    Αντιθέτως, σέρνει τα πόδια της βαριά Αγκομαχά σε κάθε βήμα της Βροχή κι αέρας τη μαστιγώνουν αλύπητα   Κλείνει τα μάτια και παραδίνεται Στον εγκλεισμό, στην τρομολαγνεία Στα εξωδόχαρτα και στην παραβίαση της ιδιωτικότητας   Σιγομουρμουρίζει πένθιμα τραγούδια Και πνίγει τις μέλισσες με χέρια γυμνά Ποδοπατά αιμόφυρτη τα πρώτα λουλούδια της γης   Βρίζει και

Συνεχίστε...

«Απόδραση από την ψυχραιμία: πάνω σε ένα ποίημα του Νίκου Παπάνα», ένα κριτικό σημείωμα της φιλολόγου & ανθρωπολόγου Γεωργίας Κοκκινογένη

Απόδραση από την ψυχραιμία επιζητά ο ποιητής σε στίχους με θέμα το αναπόδραστο (Το ποίημα «Το αναπόδραστο» στη συλλογή του Νίκου Παπάνα «Πρώτη δημοτικού και άλλα», Εκδόσεις Ιωλκός, 2019, σελ. 20). Ό,τι ορίζει δεν το  τηρεί. Απλώς θέτει τα όρια του καθωσπρεπισμού  μέσα από λέξεις επιτακτικές: προπαντός, μακράν, προσφυγή. Δεν υπάρχει λυρικό εγώ. Οι έννοιες πλανώνται αστήρικτες με τα ρηματικά ουσιαστικά να επιβάλλονται σε μια απροσδιόριστη επικράτεια. Και ο λυρισμός μόνος του. Προπαντός… Δεν

Συνεχίστε...

«Σιωπηλή άνοιξη», ένα ποίημα της Ελένης Λουκά

Τι κι αν έφυγε ο χειμώνας ο βαρύςτι κι αν κόπασε ο ήχος της βροχήςτούτη ή άνοιξη που ήρθε σιωπηλή και κατηφήςδεν την είδε, δεν την άκουσε, δεν την ένιωσε κανείς.

Τα λουλούδια κι αν ανθίσανμοναχά την ομορφιά τους αντικρίσανποιος αγγίζει τη θωριά τουςποιος μυρίζει τ’ άρωμά τους;

Τα βελούδα πέταλά τουςμε τα χίλια χρώματά τουςποιος θα πλέξει σε μαγιάτικο στεφάνι στους αγρούς,θα πετάξει με χαρά στους ουρανούς;

Συνεχίστε...

«Ναντίν Γκόρντιμερ», γράφει ο Τόλης Αναγνωστόπουλος

Nαντίν Γκόρντιμερ/Μικρό βιογραφικό Η Nαντίν Γκόρντιμερ (Nadine Gordimer, 20 Νοεμβρίου 1923 – 13 Ιουλίου 2014) ήταν κορυφαία μεταπολεμική Νοτιοαφρικανή συγγραφέας, πολιτική ακτιβίστρια εναντίον του καθεστώτος του Άπαρτχαϊντ στη χώρα της, και μέλος του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου όταν το κόμμα ήταν απαγορευμένο. Βραβεύτηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας του 1991. Ήταν κόρη Εβραίων μεταναστών, Ρωσικής καταγωγής. Γεννήθηκε στο Σπρινγκς, μια πόλη δίπλα στο Γιοχάνεσμπουρκ και πέθανε στον ύπνο της στα 91

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music