Κατηγορία: Στήλες

«Κώστας Πατίνιος», παρουσιάζει ο Κυριάκος Στυλιανού

Καλό μήνα και από την Κύπρο, φίλοι αναγνώστες (και συνεργάτες) της Λόγω Γραφής! Η στήλη "Λόγω Γραφής… ες γην εναλίαν Κύπρον" παρουσιάζει για το μήνα Οκτώβριο τον αξιόλογο πεζογράφο και ποιητή Κώστα Πατίνιο, ο οποίος έχει διατελέσει μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου.   Είπε το δέντρο στο φεγγάρι Είπε το δέντρο στο φεγγάρι «μίλα μου να μην φοβάμαι» χαμογέλασε το φεγγάρι αλίμονο αν μιλούσε σε όποιον φοβόταν. Το φεγγάρι φέγγει σε  όλους, χαμογελά σε λίγους  και

Συνεχίστε...

«Πρίμο Λέβι», γράφει ο Τόλης Αναγνωστόπουλος

Πρίμο Λέβι/Μικρό βιογραφικό  Ο Πρίμο Λέβι (1919-1987) γεννήθηκε στο Τορίνο. Οι γονείς του ήταν Εβραίοι από το Πιεμόντε, Το 1937 γράφεται στο Χημικό Τμήμα του Πανεπιστημίου του Τορίνο απ' όπου αποφοιτά τον Ιούλιο του 1941 με άριστα και έπαινο. Πολιτικοποιείται και γίνεται μέλος του παράνομου Partito d'' azione (Κόμμα Δράσης). Το Δεκέμβριο του 1943 ο Λέβι που αγωνίζεται ως μέλος μιας ομάδας παρτιζάνων συλλαμβάνεται και οδηγείται στο στρατόπεδο του Κάρπι Φάσσολι. Το Φεβρουάριο του 1944 μαζί με

Συνεχίστε...

«Ένας χωροχρόνος δικός μας, αιώνιος – ή ερωτήματα ενός παιδιού», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Τόμος  δεύτερος Οι εξομολογήσεις ενός ημερολογίου χωρίζονται σε τρεις ενότητες. Η πρώτη  είναι  η σχέση μου με  σημαντικούς  για  μένα  ανθρώπους  που γνώρισα  και ό,τι προέκυψε  από   την εμπειρία αυτή. Το δεύτερο μέρος είναι η οικογένειά μου και ο τόπος που μεγάλωσα μέσα από την κινητικότητα και επιλογές  της οικογένειας. Και  το τρίτο μέρος ενώ γράφεται, δεν δημοσιεύεται καθ’ ό,τι αφορά το τώρα, αυτό  που βιώνω τώρα στην καθημερινότητά μου και  αυτό είναι το πιο ευαίσθητο μέρος, το οποίο

Συνεχίστε...

«Φωνής πέπλο», γράφει ο Γιάννης Βατικιώτης

Εγώ. Εγώ είμαι εγώ, εσύ είσαι εσύ και ο διπλανός μας που καπνίζει στο παγκάκι είναι σίγουρα κάποιος άλλος. Κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό, κανείς δεν μπορεί να σου πάρει και να μου πάρει το δικαίωμα της χρήσης και ιδιοκτησίας του ίδιου μας του εαυτού. Μου ανήκω, μου ανήκει το σώμα, το μυαλό και η καρδιά μου να τα ταΐζω, να σκέφτομαι και να τα χρησιμοποιώ όπως εγώ θέλω την κάθε μέρα της ζωής μου. Είμαι, είσαι, είμαστε κύριοι του εαυτού μας, η μόνη ιδιοκτησία μας. Αυτό που προσδιορίζει

Συνεχίστε...

“Αλλαγή στην περιοδικότητα των δημοσιεύσεων”

Η περιοδικότητα των δημοσιεύσεων της στήλης «Ψίθυροι αισθήσεων», του Γιάννη Βατικιώτη, αλλάζει. Λόγω υπερβολικού φόρτου εργασίας, ο συγγραφέας των μικρών αυτών κειμένων που όλοι αγαπήσαμε, ζητά πίστωση χρόνου. Εμείς στη Λόγω Γραφής, επειδή αγαπάμε τους νέους ανθρώπους, τους νέους δημιουργούς που δειλά φλερτάρουν με τη λογοτεχνία και δοκιμάζουν το ταλέντο τους στη γραφή και επειδή, στο μέγεθος που μπορούμε να το αποτρέψουμε, δε θέλουμε ποτέ να μένει ένας τέτοιος άνθρωπος χωρίς κάπου να έχει να

Συνεχίστε...

«Κούλα Στυλιανού», παρουσιάζει ο Κυριάκος Στυλιανού

Καλό μήνα και από την Κύπρο, φίλοι αναγνώστες (και συνεργάτες) της Λόγω Γραφής!   Για τον μήνα Σεπτέμβριο παρουσιάζουμε την ταλαντούχα συγγραφέα Κούλα Στυλιανού, που διακρίνεται για την πρωτοτυπία και την άνεση  στη γραφή της. Ακολουθούν μία παρουσίαση του θεατρικού συγγραφέα Μιχάλη Παπαδόπουλου για τη συλλογή διηγημάτων «Η ετυμολογία του έρωτα» καθώς και δύο ανέκδοτα διηγήματα της συγγραφέα, που παρουσιάζονται στη Λόγω Γραφής σε πρώτη δημοσίευση.Παρουσίαση Μιχάλη Παπαδόπουλου για

Συνεχίστε...

«Ένα ταξίδι που δεν έγινε», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Ήθελα να είμαι  στην καρδιά της  πρωτοπορίας στην τέχνη πάντα. Με  ενδιέφερε το νέο σε όλους τους τομείς, όχι μόνο στην τέχνη.  Γι’ αυτό   φρόντισα να πάω  στο εργαστήρι του Γκροτόβσκι [1] για το θέατρο,  στην Πολωνία το ‘80  και  στην Ιαπωνία,  στο εργαστήρι του   Μιν Τανάκα [2] το ’85, για τον χορό. Και οι  δύο χώροι μοναδικοί στην προσέγγιση   της θεατρικής πράξης και φιλοσοφίας και όχι μόνο. Το ταξίδι στο Τόκιο  είναι το μόνο ταξίδι που προγραμμάτισα και δεν έγινε. Μου στοίχισε πολύ. Είχε

Συνεχίστε...

«Πριν φύγεις», γράφει ο Γιάννης Βατικιώτης

«Δεν έχει σημασία ο προορισμός αλλά το ταξίδι». Η φράση αυτή ηχεί στο μυαλό μου σαν ηθικό δίδαγμα από την παιδική μου ηλικία, πατώντας στην προσπάθεια της ενθάρρυνσης της προσπάθειας του οποιουδήποτε αγώνα ή ταξιδιού, ανεξαρτήτως  της τελικής του έκβασης. Και δεν είναι λάθος, αφού στο κάθε ταξίδι οι λίμνες, τα βουνά, τα μικρά καμπυλωτά στενά και οι εικόνες που θα δεις, είναι αυτές που θα βάλλουν εν τέλει τις βάσεις της ανάμνησής σου από αυτό. Σημασία άλλωστε έχει το όνειρο και όχι το πρωινό

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music