Κατηγορία: Εξομολογήσεις ενός ημερολογίου

«Τζίμη, ο Κυνικός or Grumble days», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Ήθελα να γράψω, ένα μικρό κείμενο για τον Τζίμη. Τον είχα δει σε παράσταση  στις αρχές της  καριέρας του. Ο άνδρας μου τον παρακολούθησε, τον άκουγε,  τον διάβαζε, μου μιλούσε γι’ αυτόν. Εγώ είχα σχηματίσει την εικόνα μέσα μου, του ανθρώπου και καλλιτέχνη, σταθερή και ακλόνητη. Μου αρκούσε που υπήρχε. Ένα θα πω, ήταν σταθμός ο Τζίμης για τον τόπο του και είναι απώλεια μεγάλη ο θάνατος του. Σκέφτηκα όμως πως όλα έχουν ένα τέλος και ότι ο Τζίμης καταναλώθηκε, έδωσε ό,τι είχε και δεν είχε για τον

Συνεχίστε...

«Τhe Grateful Nothingness» & «Sœur Élisabeth, έχω ξεχάσει τα γαλλικά μου… (Μέρος β’)», γράφει η Μαρία Πανούτσου

«Τhe Grateful Nothingness»[caption id="attachment_6233" align="alignleft" width="270"] Baudelaire-Charles-Les-Fleurs-Du-Mal-Livre[/caption] Το σημερινό ημερολόγιο καθυστέρησε μια εβδομάδα  για το  Πάσχα αλλά και  λόγω της συμμετοχής μου στη λογοτεχνική δράση της Λόγω Γραφής «Γράμματα ανεπίδοτα» και ένας ακόμη λόγος, που εξηγώ παρακάτω. Δεν είναι εύκολη πάντα η γραφή. Καμιά φορά γίνεται και οδυνηρή. Δεν  είναι μια ευχαρίστηση μόνο, είναι  αυτοπειθαρχία, μελέτη εμπειρία,  παραδοχή των

Συνεχίστε...

«Sœur Élisabeth,  έχω ξεχάσει τα γαλλικά μου…», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Tu règnes sur ta classe, Avec douceur et grâce Ta patience est sans fin (Poesie d’ un enfant)Α’  ΜέροςSœur Élisabeth,   Avec tellement des nostalgies pour la jeunesse et pour le commencement de l'éducation, αvant le temps de mémoires, je vous écris avec tant de respect en vous expresse le cause de ne pas répondit an vos dernières lettres. Cette année j'ai appris beaucoup mais ce que j'ai préféré c'est votre sourire et votre  gentillesse…   Ήμουν αρκετά  κοινωνική  και

Συνεχίστε...

«Tea  for  two», γράφει η Μαρία Πανούτσου

O Λίλυ   http://www.logografis.gr/ο-λίλυ-γράφει-η-μαρία-πανούτσου/   μου άνοιξε το βιβλίο των  προσευχών. Το βιβλίο  των προσευχών,  είναι ένας δερμάτινος φάκελος  και μέσα  στοιβάζω,  εδώ και χρόνια, όλα τα  ερωτικά γράμματα που σωθήκαν από τη ζήλια των εκάστοτε συντρόφων μου. Διαβάζω  τα ερωτικά  γράμματα από τους ανθρώπους που αγάπησα και με αγάπησαν ή που μόνο με αγάπησαν και ξαναφέρνω  μπροστά μου ζωντανά περιόδους της ζωή μου,  γιατί κάθε περίοδος είχε και τη δική της  καθαρά ιδιωτική

Συνεχίστε...

«Ο Λίλυ», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι Μουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιές Όλα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμόν  Εσένα! [Οδυσσέας Ελύτης]Ο Λίλυ ήταν  ο πρώτος μου ‘δεσμός’. Κύπρος. Αμμόχωστος, πριν  την κατοχή από τους Τούρκους. Ο παράδεισος στα μάτια μου τα παιδικά. Το σχολείο  και η εκκλησία,  μαζί με το σπίτι της Άλεξ, ήταν από τα πιο σημαντικά μέρη που με έβρισκες. Η Άλεξ ήταν η φίλη μου.  Δεν θυμάμαι αν ήταν συμμαθήτρια μου, ή  ήταν

Συνεχίστε...

«Ανατροπές», γράφει η Μαρία Πανούτσου

α. Μια ζωή με ανατροπές. Εκεί που φτάνω σε μια κορυφή,  κοιτάζω τη βάση του βουνού και αφήνομαι να κυλήσω  σαν μπαλίτσα μέχρι εκεί. Μέχρι  πού;  Mα μέχρι εκεί, την πεδιάδα και από εκεί στην θάλασσα. Ενδόμυχα, δεν επιθυμώ την σταθερότητα και ας είμαι σταθερή σε πολλά πράγματα. Ο πραγματικός μου εαυτός, είναι το ‘κύλισμα’, άγνωστο προς τα πού. Μια ανάσα πριν συνεχίσω να καταγράφω την πραγματικότητα, όπως ονομάζουμε τα γεγονότα, σήμερα, ξεκλειδώνω μια άλλη πραγματικότητα, τη δική μου, την αφανή

Συνεχίστε...

«Δεσποινίς 12 χρονών», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Το μοναδικό χαστούκι από τον πατέρα μου, ήταν αφορμή  για την ενηλικίωση μου και θα εξηγήσω στην   συνέχεια τι εννοώ. Mια τραγελαφική παρεξήγηση και να το χαστούκι ξαφνικά. Ήμουν δεν ήμουν 12 χρονών δεσποινίς. H βία στο σπίτι μας  ήταν ανύπαρκτη. Ο πατέρας μου  δεν φώναζε, δεν πίεζε, δεν απαιτούσε. Ό,τι  επιβλήθηκε σε μας από την μεριά του, προέκυπτε από την αντίληψη που εγώ και η μητέρα μου είχαμε για τη σχέση μας με τον πατέρα μου και σύζυγό της. Μέσα από τη θέληση τής μητέρας για προσφορά

Συνεχίστε...

«Για δες καιρό που διάλεξε…», γράφει η Μαρία Πανούτσου

«Ωστόσο κανείς δε μάντευε ακόμα το τέλος — ήταν θυμάμαι σούρουπο, ώρα που υπόσχεται τον Θεό και προοιωνίζει τον δήμιο, εξ άλλου με βασάνιζε και το αίνιγμα της γεννήσεώς μου» Τάσος  Λειβαδίτης[caption id="attachment_5593" align="alignleft" width="225"] Ο πατέρας μου[/caption]Μέρος  Πρώτο O πατέρας μου είχε προφητεύσει τον θάνατό του. Ήταν Άνοιξη του 1990 όταν έφυγε. Λίγες μέρες πριν συμβεί ό,τι έμελε να συμβεί,  περπατώντας  στο Σύνταγμα  κοντά τον Εθνικό Κήπο, είπε:   «Για

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music