Κατηγορία: Εξομολογήσεις ενός ημερολογίου

«Ομπρέλα», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Το πιο  βόρειο  ταξίδι μου που έχω κάνει,  ήταν το 2000  στη Σκωτία. Καλεσμένη από τον Graham  Mckenzie και το  CCA of Glasgow,  με σκοπό να διδάξω και να δημιουργήσω τις προϋποθέσεις για  μια παράσταση στο  Κέντρο   Σύγχρονης Τέχνης  (CCA of Glasgow) στη Γλασκόβη. Καλεσμένη ως  Artist  in Residence.  Θα έμενα  αρχικά περίπου ένα μήνα και θα ξαναγύριζα  αργότερα για να ολοκληρώσω  την πρότασή μου.[caption id="attachment_8540" align="alignleft" width="300"] Γλασκώβη.[/caption] Σήμερα, 

Συνεχίστε...

«Tennessee Williams, o συγγραφέας της διπλανής πόρτας», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Η απελευθερωμένη  σκληρότητα δεν είναι συγχωρητέα. Κατά τη γνώμη μου, είναι ένα ασυγχώρητο πράγμα - είναι ένα πράγμα για το οποίο εγώ δεν θα  είμαι  ποτέ ένοχη γι’ αυτό.Blanche





Τα σημαντικά έργα  τέχνης,  από όποιο είδος  και αν προέρχονται, είναι σε στιγμές κρίσης, στιγμές  δύσκολες της ανθρωπότητας,  που αποδεικνύουν το μέγεθος τους και την διαχρονικότητά τους. Τόσο όσο υπάρχουν άνθρωποι, όπως τους γνωρίσαμε, τα έργα αυτά θα μας μιλάνε

Συνεχίστε...

«Διαβάζοντας επιστολές της μητέρας μου», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Την Κεφαλονιά την γνώρισα στην πρώτη τάξη του δημοτικού. Γνώριζα  την καταγωγή της μητέρας μου και της οικογένειάς της, αφού μου μιλούσε τόσο συχνά η γιαγιά μου η Μαρία για  όλα  αυτά. Η οικογένεια της μητέρας μου με καταγωγή από το Ληξούρι αλλά με  κατοικία, που ολοκληρώθηκε στον πόλεμο του ‘40, το Αργοστόλι. Στο Αργοστόλι  γνώρισε ο πάππους ο Γιάννης   τη γιαγιά μου τη Μαρία  και την έκλεψε, γιατί οι γονείς της θεωρούσαν ότι ο παππούς  ο Γιάννης δεν ήταν ταξικά  ισάξιος της γιαγιά

Συνεχίστε...

«Η  μυρωδιά του χώματος μοιάζει με σάπιο αχλάδι», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Πρωινό στην ΙουλίδαΕίμαι  θυμωμένη, νευριασμένη, απογοητευμένη, τεμαχισμένη, αποδιοργανωμένη. Ξύπνησα  κακόκεφη και καθώς ανοίγω την μπαλκονόπορτα  του δωματίου μου, βρίσκομαι μέσα σε μια πάχνη που έχει σκεπάσει το χωριό. Ένα  φθινοπωρινό και χειμωνιάτικο φαινόμενο της φύσης.Η πάχνη ταξιδεύει,  έρχεται και  φεύγει. Τη βλέπω σαν καπνός  να  αλλάζει φόρμες. Πραγματική επίσκεψη!  Φέρνει μαζί της και μυρωδιά  που μοιάζει της  βροχής,  αλλά αναμιγμένη με χώμα, ίσως και με   κάτι λίγο σάπιο ή

Συνεχίστε...

«Ένας χωροχρόνος δικός μας, αιώνιος – ή ερωτήματα ενός παιδιού», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Τόμος  δεύτερος Οι εξομολογήσεις ενός ημερολογίου χωρίζονται σε τρεις ενότητες. Η πρώτη  είναι  η σχέση μου με  σημαντικούς  για  μένα  ανθρώπους  που γνώρισα  και ό,τι προέκυψε  από   την εμπειρία αυτή. Το δεύτερο μέρος είναι η οικογένειά μου και ο τόπος που μεγάλωσα μέσα από την κινητικότητα και επιλογές  της οικογένειας. Και  το τρίτο μέρος ενώ γράφεται, δεν δημοσιεύεται καθ’ ό,τι αφορά το τώρα, αυτό  που βιώνω τώρα στην καθημερινότητά μου και  αυτό είναι το πιο ευαίσθητο μέρος, το οποίο

Συνεχίστε...

«Ένα ταξίδι που δεν έγινε», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Ήθελα να είμαι  στην καρδιά της  πρωτοπορίας στην τέχνη πάντα. Με  ενδιέφερε το νέο σε όλους τους τομείς, όχι μόνο στην τέχνη.  Γι’ αυτό   φρόντισα να πάω  στο εργαστήρι του Γκροτόβσκι [1] για το θέατρο,  στην Πολωνία το ‘80  και  στην Ιαπωνία,  στο εργαστήρι του   Μιν Τανάκα [2] το ’85, για τον χορό. Και οι  δύο χώροι μοναδικοί στην προσέγγιση   της θεατρικής πράξης και φιλοσοφίας και όχι μόνο. Το ταξίδι στο Τόκιο  είναι το μόνο ταξίδι που προγραμμάτισα και δεν έγινε. Μου στοίχισε πολύ. Είχε

Συνεχίστε...

«Καστοριά», γράφει η Μαρία Πανούτσου

First to the babies of the eyes And charms them there with lullabies Robert HerrickΣυνεχίζω το νοερό ταξίδι που άρχισε πολύ νωρίς, δεν περπατούσα καλά-καλά ακόμη. Οδηγός μου, οι φωτογραφίες  της οικογένειας.Κατεβαίναμε από το ένα άκρο στο άλλο άκρο του Ελληνικού τοπίου, με  αρχή την Αλεξανδρούπολη.[Μέρα με τη μέρα, γράφει η Μαρία Πανούτσου]Μια άλλη φωτογραφία που έχω μπροστά μου,  μαρτυρεί  την εκδρομή μας  στη λίμνη της Καστοριάς.Περιγραφή της μαυρόασπρης

Συνεχίστε...

«Ο Αόρατος», γράφει η Μαρία Πανούτσου

“We don't actually fear death, we fear that no one will notice our absence, that we will disappear without a trace.”  T.S. ELIOTΜε μια λέξη. Κοιμήθηκε. Άφησε όλα του τα υπάρχοντα ανέγγιχτα.  Δεν έκλεισε τα μάτια παρά για να ταξιδεύσει στο παρελθόν, για να μιλήσει τη γλώσσα του, όπως την άκουγε  από τον πατέρα του. Τότε μόνο  ησύχασε την καρδιά του. Η επιστροφή ήταν σαν το βαθυκόκκινο σπόρο του ροδιού,  που σου αφήνει  μια πικρίλα στο στόμα. Πρώτα το υγρό,   πιότερο γλυκό   και

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music