Κατηγορία: Εξομολογήσεις ενός ημερολογίου

«Ένα ταξίδι που δεν έγινε», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Ήθελα να είμαι  στην καρδιά της  πρωτοπορίας στην τέχνη πάντα. Με  ενδιέφερε το νέο σε όλους τους τομείς, όχι μόνο στην τέχνη.  Γι’ αυτό   φρόντισα να πάω  στο εργαστήρι του Γκροτόβσκι [1] για το θέατρο,  στην Πολωνία το ‘80  και  στην Ιαπωνία,  στο εργαστήρι του   Μιν Τανάκα [2] το ’85, για τον χορό. Και οι  δύο χώροι μοναδικοί στην προσέγγιση   της θεατρικής πράξης και φιλοσοφίας και όχι μόνο. Το ταξίδι στο Τόκιο  είναι το μόνο ταξίδι που προγραμμάτισα και δεν έγινε. Μου στοίχισε πολύ. Είχε

Συνεχίστε...

«Καστοριά», γράφει η Μαρία Πανούτσου

First to the babies of the eyes And charms them there with lullabies Robert HerrickΣυνεχίζω το νοερό ταξίδι που άρχισε πολύ νωρίς, δεν περπατούσα καλά-καλά ακόμη. Οδηγός μου, οι φωτογραφίες  της οικογένειας.Κατεβαίναμε από το ένα άκρο στο άλλο άκρο του Ελληνικού τοπίου, με  αρχή την Αλεξανδρούπολη.[Μέρα με τη μέρα, γράφει η Μαρία Πανούτσου]Μια άλλη φωτογραφία που έχω μπροστά μου,  μαρτυρεί  την εκδρομή μας  στη λίμνη της Καστοριάς.Περιγραφή της μαυρόασπρης

Συνεχίστε...

«Ο Αόρατος», γράφει η Μαρία Πανούτσου

“We don't actually fear death, we fear that no one will notice our absence, that we will disappear without a trace.”  T.S. ELIOTΜε μια λέξη. Κοιμήθηκε. Άφησε όλα του τα υπάρχοντα ανέγγιχτα.  Δεν έκλεισε τα μάτια παρά για να ταξιδεύσει στο παρελθόν, για να μιλήσει τη γλώσσα του, όπως την άκουγε  από τον πατέρα του. Τότε μόνο  ησύχασε την καρδιά του. Η επιστροφή ήταν σαν το βαθυκόκκινο σπόρο του ροδιού,  που σου αφήνει  μια πικρίλα στο στόμα. Πρώτα το υγρό,   πιότερο γλυκό   και

Συνεχίστε...

«Μέρα με τη μέρα», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Τόμος  β΄ Άρχισα  να διαβάζω ξανά  την ιστορία  της Ελλάδας. Ξεκίνησα από την σύγχρονη, παράλληλα  με την αρχαία και την βυζαντινή. Αυτή η εναλλαγή με ξεκουράζει. Την διαβάζω σαν να είμαι μια ξένη και  δεν είναι ο τόπος μου - τουλάχιστον  αυτό  προσπαθώ. Κρατώ σημειώσεις και κάνω πολλές  παρασπονδίες, καθώς πετάγομαι  σε ιστορικά  μυθιστορήματα. Επιδιώκω μια καθαρή ματιά. Τα γεγονότα είναι  γεγονότα. Ψάχνω όμως  πέρα από τα γεγονότα. Οι μαρτυρίες  έχουν μεγάλο ενδιαφέρον, με έλκουν γιατί 

Συνεχίστε...

“Δεύτερος Τόμος”, γράφει η Μαρία Πανούτσου 

Εν αρχή ην το μυστικό.

Ξεριζωμός Της Γλώσσας Μέχρι να ειπωθεί η αλήθεια Ποια Αλήθεια; Κανείς δεν την ξέρει. Καμώνεστε πως  την ξέρετε. Κοιτάξτε  τα πουλιά Πως Πεθαίνουν… Με Χωρίς Απορία.

Ψάχνω  τις ρίζες μου από ονόματα αναφορές συνδυασμούς

ποια είμαι, τι τρέχει στις φλέβες μου αίμα ή νερό άσπρο, κόκκινο, μπλε

καθώς κοιτάζω τα  χέρια μου το υγρό μοιάζει με μπλε

το δέρμα μου διάφανο μ’ αφήνει να δω την

Συνεχίστε...

«Έλλη, Έλλη, είσαι εδώ;»,  γράφει η Μαρία Πανούτσου            

Νίκης 20. Η Έλλη  Ζουρούδη και οι μαθητές της. Μια  Κυριακή των ‘Απόκρεω’.Ένα κτίσμα. Μία πόρτα.  Ένας διάδρομος. Ένα μικρό σαλονάκι. Η αίθουσα μεγάλη. Ξύλινο  πάτωμα.  Μπάρες,  καθρέφτης,  το πιάνο. Στο βάθος  αριστερά  η είσοδος για τα  αποδυτήρια και την τουαλέτα.   Όπως κοιτάς την αίθουσα, αριστερά κοντά στην είσοδο για τα αποδυτήρια, το γραφείο της δασκάλας. Όλο μαζί  θα έλεγα  ότι  ήταν  ένας μικρός χώρος, σε σχέση για τη χρήση για την οποία φτιάχτηκε.«Όλα αυτά  που έχω  στο

Συνεχίστε...

«Verba Εx Αere», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Αθήνα, Απρίλιος 2020Τράβηξα τις κουρτίνες. Είδα τον ήλιο να δύει. Πέρασα δυο ώρες κοιτώντας τον αλλάζει χρώματα στον ορίζοντα. Το σώμα μου είχε γίνει όλο ένας εγκέφαλος  από τις μύριες μπερδεμένες σκέψεις που με ανακάτευαν. Τεντώθηκα, πήρα μια βαθειά ανάσα, ξεμούδιαζα. Πείναγα. Κατευθύνθηκα προς την κουζίνα.  Είχα φτιάξει  μια χορτόπιτα.  Η σκέψη της με χαλάρωσε. Καθώς ετοίμαζα το πιάτο μου, σκεφτόμουν να φάω την χορτόπιτα  στο μικρό σαλονάκι, να χαζέψω και ένα τηλεοπτικό παιχνίδι. Ένοιωθα

Συνεχίστε...

«Έξι αμοντάριστες μπομπίνες, ο δρόμος των ελεφάντων και ο σταθμός Θησείου», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Η σχέση μου  με τον κινηματογράφο δεν περιορίζεται στο  ότι ήμουν κινηματογραφόφιλη από το δημοτικό, ναι βέβαια  και πολύ  πιο πριν ακόμη.[caption id="attachment_7869" align="alignright" width="235"] [Μπομπίνες. Φωτο από το αρχείο της Μαρίας Πανούτσου.][/caption] Η αγάπη μου για την μεγάλη οθόνη καταμαρτυρείται  από  την απόφαση μου να σπουδάσω  την τέχνη αυτή  και τις ενέργειες που έγιναν προς αυτήν την κατεύθυνση από μέρους μου.Χρησιμοποιώ αυτήν την στιγμή που γράφω μια γλώσσα 

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music