Κατηγορία: Εξομολογήσεις ενός ημερολογίου

«Ο Ζακ δεν είναι ο Ρασκόλνικωφ και ο Ρασκόλνικωφ δεν είναι ο Ζακ», γράφει η Μαρία  Πανούτσου

α (ένα κείμενο που δεν θέλει να ολοκληρωθεί) Ο Ζακ Κωστόπουλος αν κάποιος ασχοληθεί λίγο με την persona [2] του, θα καταλάβει ότι δεν είναι ο άνθρωπος που θα πήγαινε να κλέψει ένα κοσμηματοπωλείο, που δεν είναι ακριβώς κοσμηματοπωλείο, που κάνεις δεν είναι ακριβώς ό,τι υπαινίσσεται, ρόλοι που δεν είναι πια ρόλοι, με αρχή και τέλος, αλλά ένας φαύλος κύκλος που είναι η πραγματικότητα μιας κοινωνίας όπου το καλό, όπως το εννοούσαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, τείνει να είναι η εξαίρεση. Και τελικά

Συνεχίστε...

«Ενότητα – Κριτικές 1982-2015», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Με κούραζε μια μυστική εσωτερική άρνηση να δοθώ ολοκληρωτικά στο βάσανο άλλων ανθρώπων. Αυτή η άρνηση είχε άμεση σχέση με το παρακάτω ερώτημα. Πόσο γνήσια, σκεφτόμουν, μπορεί να είναι η συμπαράσταση στη ζωή των άλλων ανθρώπων;2015 «ΑΣΠΡΟ ΦΩΣ» ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΙΛΙΣΣΟΣ – Η ΜΑΡΙΑ ΠΑΝΟΥΤΣΟΥ ΜΑΣ ΔΙΗΓΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΤΡΟΠΟ, ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΕΡΩΤΑ & ΑΝΑΡΧΙΑΣ ΑΠ’ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ…

25/02/2015 Γράφει η Λίλα Παπαπάσχου:Η στήλη ARS & VITA βρέθηκε το βράδυ της

Συνεχίστε...

«Χίλια μύρια κύματα, μακριά τ’ Αϊβαλί», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Πολύ  προσωπικό. Στον απόηχο του θανάτου και της ταφής του Μίκη Θεοδωράκη, έψαχνα  να βρω  για μένα  τι ακριβώς  ήταν και σήμαινε, πέρα από τις επισημότητες και την  έθνο-μυθική-ιστορική βάση  και  πραγματικότητα. Η φιγούρα του τόσο οικεία,  ταυτιζόταν με τον πατέρα μου. Κάθε φορά που  έβλεπα την φωτογραφία του ή άκουγα ή μιλούσα ή μιλούσαν  για αυτόν, ταυτόχρονα  η οικογένειά μου έμπαινε και αυτή  στο όλο τοπίο. Βλέπεις… μεγάλωσα  με την ύπαρξή του σαν κάτι φυσικό, σαν τον αέρα και το νερό. 

Συνεχίστε...

«Ο χρόνος κλεισμένος σε ένα μπουκάλι», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Και οι φιλίες έγιναν σύννεφο που περπατά στον ουρανό, μικρές σταλαματιές  της βροχής και ευχές  για ένα αύριο, τίποτα δεν μένει αχρωμάτιστο- γλυπτό είναι στιβαρό, που στηρίζει το χθες



κι οι κουκουβάγιες  νουθετούν καθώς μαζί  στα μονοπάτια κι οι νυχτερίδες άλλαξαν σπίτι,  ευτυχώς, όλα στη θέση τους-



καθώς ταΐζω ένα πληγωμένο περιστέρι σκέπτομαι πως όλα είναι σωστά βαλμένα.

[Από  την συλλογή «τα πρωινά», 

Συνεχίστε...

«Κάτω από την καρυδιά», γράφει  η Μαρία Πανούτσου

Στην πηγή. Κάποιος  πριν πολλά χρόνια  φύτεψε αυτήν την καρυδιά κοντά στην πηγή. Γύρω πυκνή βλάστηση. Το αμπέλι αγκαλιασμένο με τη συκιά,  τα βατόμουρα με τα τσαμπιά,  πρόσωπο με πρόσωπο. Ακούγονται τα πουλιά,  κοράκια κράζουν,  πετρίτες αλωνίζουν τον ουρανό, η πηγή  στάζει και καθώς ακούω το ρυθμό της, αφήνομαι. Μυρμήγκια  λίγο μεγαλούτσικα  παντού, ανεβαίνουν στα πόδια μου.  Τα παπούτσια μου λίγο παράμερα, ξυπόλυτη στις πλάκες.  Η πηγή,  η βλάστηση, η καρυδιά,  ο ουρανός, το αεράκι,  τα

Συνεχίστε...

«Στον απόηχο ενός Φεστιβάλ – Μέρος B’», γράφει  η Μαρία Πανούτσου

Στο  Φεστιβάλ  του Εδιμβούργου  συμμετείχα  το 1997, ’98, ‘99 και  μέχρι το 2001  πηγαινοερχόμουν  Αγγλία-Σκωτία  για  συμμετοχές,  συνεργασίες  και σεμινάρια  που έδινα. Μερικές  ακόμη  εντυπώσεις  από την πρώτη μου συμμετοχή στο Φεστιβάλ Εδιμβούργου τον Αύγουστο του 1997.Το κοινό - Θεατές Και το  κοινό  συμμετέχει  στο λαμπερό   αυτό παιχνίδι. Διαβάζει κριτικές και τις κριτικάρει με την σειρά του, συμφωνεί ή διαφωνεί,  εκφράζει  την δυσαρέσκειά του καμιά φορά για την παντοδυναμία του

Συνεχίστε...

«Στον απόηχο ενός Φεστιβάλ – Μέρος Α’», γράφει  η Μαρία Πανούτσου

Ο γαλατάς του Εδιμβούργου   Έξι  η ώρα το πρωί. Εδώ  ο γαλατάς  έρχεται ακόμη και φέρνει το γάλα έξω  από τις πόρτες των  σπιτιών. Τη γυάλινη μποτίλια, έξω από τις πόρτες.Αυτήν την ώρα  το Εδιμβούργο  ξυπνά. Είναι ακόμα άδειοι οι δρόμοι. Εμφανίζονται σιγά σιγά  τα λεωφορεία. Μετά οι πεζοί και τέλος  τα ποδήλατα και οι ποδηλάτες με τα  χαρακτηριστικά ειδικά  καπελάκια τους! Λίγες ώρες μετά, το πολύχρωμο και πολυπληθές  Εδιμβούργο θα ζεστάνει τις καρδιές όλων όσων  μαζευτήκαν εκεί

Συνεχίστε...

«2017-2021», γράφει  η Μαρία Πανούτσου

Δεν είναι εύκολο να είσαι ειλικρινής. Ακόμη και αν το θέλεις. Θαυμάζω τους ανθρώπους που είναι  σίγουροι για το τι λένε  και τι σκέπτονται και πώς το εκφράζουν. Οι  κοντινοί μου  γνωρίζουν την αδυναμία μου εδώ και λίγα χρόνια, μετά το 2015 με το  παλιό ατύχημα στα  δυο μου πόδια, που με τα χρόνια και επειδή αρνήθηκα μέχρι στιγμής την επέμβαση,   πόσο ταλαιπωρούμαι, πόσο έχω απομονωθεί και τι σημαίνει αυτό για μένα που η κίνηση και η επαφή μου με τους άλλους -πάντα για δημιουργικές διαδικασίες- 

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα, με την οικογένειά της, στο Μουζάκι Καρδίτσας. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Επί σειρά ετών εργάσθηκε σε θέσεις ευθύνης σε πολυεθνικές εταιρείες. Από τον Μάρτιο του 2016 λειτουργεί ως διευθύντρια τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής» www.logografis.gr ...περισσότερα

Αρχειοθήκη