Κατηγορία: Εξομολογήσεις ενός ημερολογίου

«Πώς να μιλήσεις για τη ζωή σου – Μέρος Β», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Πώς  να μιλήσεις  για τη ζωή σου παρά μόνο με γεγονότα και  συναντήσεις…

Μαρία Πανούτσου Β μέρος,  1979

Στο πρώτο πρόσωπο. Το 1979 τελειώνω τη σχολή θεάτρου και περνάω από την επιτροπή για να πάρω την άδεια  της ηθοποιού. Γράφομαι στο Σωματείο. Την ίδια χρονιά  ήμουν πολύ δραστήρια. Ξεκινώ τη συνεργασία μου με το Ασκητικό Θέατρο του Κωνσταντίνου Μάριου.   ‘Αίας’  του Σοφοκλή,  ‘Κάτι   που δεν λέγεται’  του Tennessee Williams ,   ΄La  Musica΄ της M. Duras, ΄Mια

Συνεχίστε...

«Πώς να μιλήσεις για τη ζωή σου – Μέρος Α», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Πώς  να μιλήσεις  για τη ζωή σου παρά μόνο με γεγονότα και  συναντήσεις…

Μαρία Πανούτσου Α μέρος,  1964-1980   Από το τρίτο στο πρώτο πρόσωπο.   Η Μαρία Πανούτσου  είναι αφοσιωμένη στον χώρο  της τέχνης   από πολύ μικρή ηλικία. Σπούδασε  αρχικά ρυθμική  στην Ελλάδα και στην συνέχεια κλασσικό χορό και  πιάνο. Κλασσικό χορό  αρχικά στην Βαγδάτη του Ιράκ  όπου συμμετείχε σε εβδομαδιαία τηλεοπτική εκπομπή  αφιερωμένη στον κλασσικό χορό. Πιάνο ξεκίνησε με τον πατέρα της  που

Συνεχίστε...

«Περί  τυφλότητας σκέψεις», γράφει  η Μαρία Πανούτσου

Ο προσωπικός εγωισμός, το βόλεμα, η έλλειψη γενναιοδωρίας, οι μικρές δειλίες της καθημερινότητας, όλα αυτά συνεισφέρουν σε μια ολέθρια μορφή πνευματικής τυφλότητας, να βρισκόμαστε δηλαδή στον κόσμο και να μη βλέπουμε τον κόσμο, ή να βλέπουμε από αυτόν ό,τι, ανά πάσα στιγμή, τείνει να εξυπηρετεί τα συμφέροντά μας.Jose SaramagoαΣκέφτομαι την ανθρωπολογική διάθεση των ανθρώπων. Παράδειγμα είναι όλοι οι πετυχημένοι και πως όταν βρουν την  ευκαιρία οι ‘άλλοι’  της άλλης

Συνεχίστε...

«Άλλοθι μην ζητάς», γράφει  η Μαρία Πανούτσου

Ευχαριστώ για τις  ερωτήσεις σου Κ.... Θα  απαντήσω γραπτώς και με χαρά. Επίσης, διάβασα τις εργασίες σου. Νομίζω ότι η του Οιδίποδα είναι καλή, σχεδόν πολύ καλή. Μ’ ενδιαφέρον τη διάβασα και ξεχάστηκα. Ήταν ζωντανή και είχε αμεσότητα σε πολλά σημεία. Επίσης είχε συγκίνηση συγκρατημένη και  δύναμη. Υπάρχουν και σημεία  πολύ κλασσικά θα έλεγα, με μέτρο το κλασσικό, που πάντα  όμως θίγει  και νέες πτυχές.Και λέω σχεδόν γιατί μου έλειψε το πορτραίτο του Οιδίποδα ως  άνδρα. Νέος… Tι

Συνεχίστε...

«Κάποιες φωτογραφίες μένουν ακόμη», γράφει η Μαρία Πανούτσου

γνωρίζω  άραγε την πόλη αυτή;τη γνώριζα κάποτε;τη γνώρισα ποτέ;



[caption id="attachment_8813" align="alignright" width="325"] [Φωτο.: Νικήτας Καραγιάννης][/caption]τώρα  μια άγνωστημια  απρόσωπη πόληγέννημα των νέων ανθρώπων



κάποιες φωτογραφίεςμένουν ακόμη(μαρτυρίες  πιότερο)



όμως  γνωρίζωκάποιες κρυφές  γωνιέςτης πόλης αυτής


<br

Συνεχίστε...

«Αραμπάς περνά, σκόνη γίνεται…», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Ο πατέρας  μου ήταν ταξιδευτής. Πάντα έλειπε από  το σπίτι  γιατί ταξίδευε. Κάποτε μας έπαιρνε κι εμάς. Δεν ήταν εύκολο  να ταξιδεύει όλη η οικογένεια.  Εγώ τι θα έκανα, πόσα σχολεία θα άλλαζα; Δεν  έκανα φιλίες  από τον φόβο μην τις χάσω. Έτσι ήμουν πολύ μοναχική  ή πολύ δοτική όταν για λίγο  βρισκόταν μια φίλη  στη ζωή μου.  Κερδισμένη  ήμουν  και μοναχική  από  τις  αλλαγές που βίωνα. Δρόμοι, κόσμος,  πλατείες,  ξενοδοχεία, σπίτια, πρόσωπα,  φωνές, τόνοι,  μυρωδιές, γεύσεις. Έμαθα να

Συνεχίστε...

«Το ζητούμενο», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Χριστούγεννα στην Κέα 2020Είναι τα έκτα Χριστούγεννα που περνάω  στην Κέα. Αν και έρχομαι και μένω  στο νησί από το 2000 μεγάλα διαστήματα  και κάποιες εποχές ολόκληρο το χρόνο, τα  Χριστούγεννα  στην Κέα   είναι μετρημένα  στα δάκτυλα των δυο μου  χεριών. Θυμάμαι κάποια Χριστούγεννα,  πολλά χρόνια πριν,  βρεθήκαμε με την οικογένεια, ήταν και ο γιος μου  που είχε έρθει  στην  Ελλάδα και είπαμε να περάσουμε στην Κέα τις γιορτές  εκείνες. Τι παράξενα που ήταν.  Πολλοί  Τζιώτες  τα

Συνεχίστε...

«Κάθοδος στον Άδη», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Δεν θα αναφέρω  το όνομά του ξανά.  Θα του δώσω ένα  άλλο όνομα. Το έχουν φορτώσει με τόσα  θαυμαστά αλλά και  τόσα αρνητικά το όνομά του, που θα περάσει κάποιος χρόνος  για  να μείνει  μόνο το φως και να φύγει από πάνω του η σκόνη που οι άνθρωποι  τόσο  αγόγγυστα ρίχνουν σε ό,τι δεν μπορούν να φτάσουν ή να κατανοήσουν. Θα τον ονομάσω   ο… «από τη γέννησή του  ταγμένος στον Άδη», μα μήπως  για  όλους μας δεν ισχύει το ίδιο, γιατί να τον ονομάσω έτσι, όχι… όχι… όχι… Κάτι άλλο, πιο μοναδικό, 

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη