Κατηγορία: Εξομολογήσεις ενός ημερολογίου

«Στον απόηχο ενός Φεστιβάλ – Μέρος B’», γράφει  η Μαρία Πανούτσου

Στο  Φεστιβάλ  του Εδιμβούργου  συμμετείχα  το 1997, ’98, ‘99 και  μέχρι το 2001  πηγαινοερχόμουν  Αγγλία-Σκωτία  για  συμμετοχές,  συνεργασίες  και σεμινάρια  που έδινα. Μερικές  ακόμη  εντυπώσεις  από την πρώτη μου συμμετοχή στο Φεστιβάλ Εδιμβούργου τον Αύγουστο του 1997.Το κοινό - Θεατές Και το  κοινό  συμμετέχει  στο λαμπερό   αυτό παιχνίδι. Διαβάζει κριτικές και τις κριτικάρει με την σειρά του, συμφωνεί ή διαφωνεί,  εκφράζει  την δυσαρέσκειά του καμιά φορά για την παντοδυναμία του

Συνεχίστε...

«Στον απόηχο ενός Φεστιβάλ – Μέρος Α’», γράφει  η Μαρία Πανούτσου

Ο γαλατάς του Εδιμβούργου   Έξι  η ώρα το πρωί. Εδώ  ο γαλατάς  έρχεται ακόμη και φέρνει το γάλα έξω  από τις πόρτες των  σπιτιών. Τη γυάλινη μποτίλια, έξω από τις πόρτες.Αυτήν την ώρα  το Εδιμβούργο  ξυπνά. Είναι ακόμα άδειοι οι δρόμοι. Εμφανίζονται σιγά σιγά  τα λεωφορεία. Μετά οι πεζοί και τέλος  τα ποδήλατα και οι ποδηλάτες με τα  χαρακτηριστικά ειδικά  καπελάκια τους! Λίγες ώρες μετά, το πολύχρωμο και πολυπληθές  Εδιμβούργο θα ζεστάνει τις καρδιές όλων όσων  μαζευτήκαν εκεί

Συνεχίστε...

«2017-2021», γράφει  η Μαρία Πανούτσου

Δεν είναι εύκολο να είσαι ειλικρινής. Ακόμη και αν το θέλεις. Θαυμάζω τους ανθρώπους που είναι  σίγουροι για το τι λένε  και τι σκέπτονται και πώς το εκφράζουν. Οι  κοντινοί μου  γνωρίζουν την αδυναμία μου εδώ και λίγα χρόνια, μετά το 2015 με το  παλιό ατύχημα στα  δυο μου πόδια, που με τα χρόνια και επειδή αρνήθηκα μέχρι στιγμής την επέμβαση,   πόσο ταλαιπωρούμαι, πόσο έχω απομονωθεί και τι σημαίνει αυτό για μένα που η κίνηση και η επαφή μου με τους άλλους -πάντα για δημιουργικές διαδικασίες- 

Συνεχίστε...

«Η προσευχή», γράφει η Μαρία Πανούτσου   

Εγώ δε πτωχός ειμί και πένης, ο Θεός, βοήθησόν μοι. Βοηθός μου, και ρύστης μου ει Συ, κύριε, μη χρονίσης. Οχλαγωγία. Δίχως το  Ίχνος, δίχως Ηθμό τι γυρεύουμε;

Απαριθμώ  μόνο ασέβειες. Καταγράφω έλλειψη δικαιοσύνης. Ξεχάσαμε τους άγραφους νόμους. Με  νομοθεσία ελλειπή. Όλα  έχουν υποβαθμιστεί. Διάγουμε  επικίνδυνη  εποχή. Με το μανδύα  της ελευθερίας. Μισανθρωπισμός.

Συγκρατώ και διώχνω μακριά  ό,τι σάπιο. Οι θεσμοί  της κοινωνίας όχι μόνο νοσούν αλλά

Συνεχίστε...

«Poems and crimes – Κατευθύνσεις και χνάρια ανθρώπων», γράφει η Μαρία  Πανούτσου

Αγλαΐας και Ειρήνης 17, Μοναστηράκι. Έλεγα τη διεύθυνση στο τηλέφωνο και συμπλήρωνα «Στις  εκδόσεις   Γαβριηλίδης». Και  έκλεινα τα  ραντεβού μου. Την  περίοδο 2013 με 2017 ο χώρος  των εκδόσεων Γαβριηλίδη  ήταν το  στέκι μου, τα πρωινά και τα μεσημέρια ή νωρίς το απόγευμα. Εκείνο τον καιρό  δίδασκα στο  εργαστήρι  που δούλευα  στην πλατεία  Ψυρρή, και συνδύαζα τις επαφές μου  και  τα μαθήματα. Η  πλατεία Ψυχρή  ήταν δυο  δρασκελιές  για μένα, τότε, από τον χώρο του Γαβριηλίδη. Μου άρεσε ο

Συνεχίστε...

«Στα  ενδότερα – Άγιες Θύμησες», γράφει  η Μαρία Πανούτσου

Τη δεκαετία  του ‘60 -τέλη-  είχαμε  γυρίσει στην Ελλάδα αλλά ο πατέρας μου συνέχιζε να ταξιδεύει και μάλιστα θα έλεγα ότι από τότε και μετά ταξίδευσε το πιο πολύ, μέχρι που έφυγαν για την Νότια Αφρική με τη μητέρα μου και τον μικρό αδελφό το ‘70. Στα χρόνια αυτά  ζούσαμε με τη γιαγιά μου όλοι μαζί και ο θείος  Μάκης -ο μικρός αδελφός της μητέρας μου-  μαζί μας, σε ένα μεγάλο διαμέρισμα στην Φωκίωνος Νέγρη [1]. Κυψελιώτισσα από τα μικρά μου.Ο Θείος  Μάκης  ήταν ο άνδρας του σπιτιού -αφού

Συνεχίστε...

«Εγκλεισμοί», γράφει η Μαρία Πανούτσου

α. Σκέψεις 2021

Σκεφτόμουν  τους εγκλεισμένους και ό,τι μπορεί  να σημαίνει αυτό και  ό,τι μπορεί να έπεται των εγκλεισμών. Θυμήθηκα την Λέρο. Θυμήθηκα την ζωή του Νικόλαου Δραγούμη. Δεν χρειάζεται να θυμηθώ όλους τους άδικα  φυλακισμένους του κόσμου τούτου. Όμως  ο εγκλεισμός έχει πολλές αποχρώσεις και κάθε φορά  είναι  μοναδικός.



β. Δύο φωνές - Δύο  πολιτισμοί

Σημαντική περίοδος της επαγγελματικής μου  ζωής  είναι το διάστημα 

Συνεχίστε...

«Για τη χαρά της ζωής και μόνο», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Επειδή  ο άνθρωπος και  συγκεκριμένα η γυναίκα (μιλάω με την προσωπική μου εμπειρία)  δεν είναι απολωλός πρόβατον,  όσο και αν το ένστικτο  κυριαρχεί σε μεγάλο  μέρος του βίου της -του βίου των ανθρώπων-  και  το ένστικτο να καθορίζει και τις σκέψεις και τις πράξεις  της/των,  είναι σημαντικό ότι στις επιλογές  μας έχουμε  και  τον αντίποδα,   και δεν μιλώ για τη λογική αλλά για την καρδιά και η καρδιά έχει δικούς της κανόνες  και αρχές,  που αντιβαίνουν του  ένστικτου. Όσες πράξεις   είναι 

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα, με την οικογένειά της, στο Μουζάκι Καρδίτσας. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Επί σειρά ετών εργάσθηκε σε θέσεις ευθύνης σε πολυεθνικές εταιρείες. Από τον Μάρτιο του 2016 λειτουργεί ως διευθύντρια τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής» www.logografis.gr ...περισσότερα

Αρχειοθήκη