Κατηγορία: Εξομολογήσεις ενός ημερολογίου

«Εφηβεία – Πολιτική  αστάθεια και δύο σπουδαίοι δάσκαλοι του θεάτρου», γράφει  η Μαρία Πανούτσου

1964, Σκηνοθεσία  Γεώργιος Καρακαντάς Δεν  είμαι εγώ, του  Γ. Ξενόπουλου Στο έργο  ερμήνευα την Ντεζιρέ, την φίλη του Πετράκη Παπαπέτρου  που τον ρόλο ερμήνευε ο Νίκος Σκιαδάς. Πρωταγωνιστής ήταν ο Λαυρέντης Διανέλλος.  Με σκηνοθέτη τον  Γεώργιο  Καρακαντά σε έργο του Ξενόπουλου. Ένα όχι πολύ γνωστό  έργο του Ξενόπουλου. Με ηθοποιούς όπως  ο Λαυρέντης Διανέλλος  και  ο Νίκος Σκιαδάς  στην αρχή της καριέρας του.  Η όλη παράσταση, προετοιμασία και παράσταση, ήταν ένα  ακόμη σχολείο ήθους,

Συνεχίστε...

«Επιλογές», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Οι  τωρινοί μου συλλογισμοί έχουν σχέση με το τώρα αλλά η επιστροφή στο παρελθόν είναι  η πυξίδα  και για το  τώρα και για το μέλλον. Πίστη μου είναι πως η σχετικότητα του χρόνου είναι ακριβώς  αυτό,  όλα είναι ένα.ΤΟ  ΤΑΞΙΔΙΤο ταξίδι στην Πολωνία δεν ήταν τουριστικό. Δεν έχω κάνει τουριστικά ταξίδια στη ζωή μου. Όλα τα  ταξίδια είχαν προορισμό. Σπουδές, δουλειά, υγεία. Το ταξίδι στην Πολωνία ήταν από τα πιο σημαντικά  για μένα. Η ιστορία δεν γίνεται με το αν και ίσως, ό,τι έγινε -

Συνεχίστε...

«Ασέβεια», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Δεν θέλω αριθμούς: ήμουν, είμαι και θα είμαι η ζωή, θαύμα των θαυμάτων, και μόνος μου, σαν ορφανός, στην αγκαλιά του θαύματος αυτού βάζω τον εαυτό μου, μόνος, τριγυρισμένος απ' τους καθρέφτες, στον φράκτη αντικατοπτρισμών των θαλασσών και πόλεων, που ακτινοβολούν μες στον καπνό. Και μια μάνα δακρυσμένη παίρνει στην αγκαλιά της το μωρό.  Αρσένι Ταρκόφσκι

Το γοργόν και χάριν έχει

Προβληματισμένη, λυπημένη, θυμωμένη. Μαζί με τις φυσικές καταστροφές, που

Συνεχίστε...

«Σίσυφος και πάλι Σίσυφος», γράφει η Μαρία  Πανούτσου

09.02.24 Τα ημερολόγια – σημειωματάρια  τόσων χρόνων περιέχουν (αλήθεια  γιατί τόσο άτακτα γραμμένα) πληροφορίες για την ζωή μου, που διαφορετικά θα ήταν ξεχασμένες. Θα πρέπει  να πεταχτούν κάποια στιγμή από μένα την ίδια καλύτερα. Προς το παρόν τα ξεψαχνίζω και  δεν είναι καθόλου ανώδυνο αυτό το  ξεψάχνισμα.[caption id="attachment_12498" align="alignright" width="232"] Η Μαρία και η γάτα της. Σχέδιο Μαρίας Πανούτσου σε ημερολόγιο το 1990. Μελάνι.[/caption] Μια μικτή επιλογή από διάφορα

Συνεχίστε...

«Και μη φοβού την εργασία», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Όσο θέλεις δούλευε, όσα θέλει ο Θεός σου δίνει.Εργάζομαι  από   το Γυμνάσιο. Αρχικά  τα καλοκαίρια στα γραφεία των θείων μου, κυρίως του θείου Μάκη,  του αδελφού της μητέρας μου, του πιο νέου σε ηλικία  από τα αδέλφια της, και αργότερα  με την πρώτη μου σπουδή και  επαγγελματική ταυτότητα - ιδιότητα  της χορεύτριας. Δεν ξέρω ακριβώς τι είναι αυτό που με απομάκρυνε από τον χορό και με έφερε στο θέατρο,  εξάλλου δεν είναι πάντα ξεκάθαρα όλα αυτά που μας συμβαίνουν -έχω πει πως η ανάγκη

Συνεχίστε...

«Με το  χέρι σε θέση προσευχής», γράφει  η Μαρία Πανούτσου

Γιορτάζω  8 χρόνια  εξομολογήσεις  ενός ημερολογίου,  φιλοξενούμενη στο διαδικτυακό περιοδικό  λογοτεχνίας και τέχνης ΛΟΓΩ ΓΡΑΦΗΣ. Ναι, οκτώ χρόνια!!!Είμαστε  Ιανουάριος 2024.  Με  βρίσκει  ο νέος χρόνος  με κόβιντ.  Ανεμβολίαστη,  λόγω σοβαρής αλλεργίας που  κατά καιρούς με  πάει και με φέρνει και  μιας  μόνιμης αλλεργικής κατάστασης, που με αναγκάζει να προφυλάσσομαι  από το  2000 και μετά. Αλλεργία,  ένα μεγάλο κεφάλαιο, όμως ο κόβιντ  είναι  πρωταγωνιστής από το 2019  και μετά και έχει

Συνεχίστε...

«Η θέαση του προσώπου», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Τι θα μείνει από μένα

[caption id="attachment_12391" align="alignright" width="469"] Μαρία Πανούτσου - Φωτογραφίες διαβατηρίων.[/caption]μερικές φωτογραφίες ίσως,άραγε γι’ αυτό είμαι γεμάτη από  δαύτες

και κάποιοι ίσως βρουν κάτι, στην έκφρασή μου,κάτι να τους κάνει κάτι

και ίσως κάποιες  μνήμεςίσως σε μερικούς ανθρώπουςπου αν κρίνω και από τις δικές μου,τις ποιο έντονες, τις πιο δυνατές,ξεθωριασμένες φτάνουν 

Συνεχίστε...

«Η Αλίκη  στην χώρα  των θαυμάτων», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Θυμάμαι έναν μεσημεριανό ύπνο στην Αμμόχωστο  της  Κύπρου, ήμουν δεν ήμουν δώδεκα στα δεκατρία χρονών, εφηβεία αρχινημένη, με  περίοδο στα εννέα  και μυωπία  στα  δώδεκα!!! Τι  αριθμοί υπέροχοι!!! Μεσημέρι  λοιπόν και κοιμήθηκα. Ξάπλωσα για λίγο  και με πήρε ο ύπνος. Και τι ύπνος! Τον θυμάμαι μέχρι και τώρα,  την αίσθηση που μου προξένησε  η όλη εμπειρία εκείνου  του μεσημεριανού ύπνου. Λες και δεν είχα κοιμηθεί ποτέ άλλοτε, τόση διαφορά είχε από τους άλλους  ύπνους. Το καταγράφω γιατί είναι

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη ... περισσότερα

Αρχειοθήκη