Κατηγορία: Στήλες

«Amor Towles», γράφει ο Τόλης Αναγνωστόπουλος  

Amor Towles/Μικρό βιογραφικό Ο Amor Towles γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βοστόνη. Είναι απόφοιτος του Γέιλ και έχει μάστερ λογοτεχνίας από το πανεπιστήμιο Στάνφορντ. Αφού εργάστηκε ως ειδικός επενδύ­σεων στο Μανχάταν επί είκοσι χρόνια, έχει αφοσιωθεί πλέον αποκλειστικά στο γράψιμο. Το πρώτο του μυθιστόρημα κυκλοφόρησε το 2011 με τίτλο Rules of Civility (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα με τον τίτλο Καλή Κοινωνία), και βρέθηκε στη λίστα των best sellers των New York Times, τόσο στη χαρτόδετη όσο

Συνεχίστε...

«Κάποιες φωτογραφίες μένουν ακόμη», γράφει η Μαρία Πανούτσου

γνωρίζω  άραγε την πόλη αυτή;τη γνώριζα κάποτε;τη γνώρισα ποτέ;



[caption id="attachment_8813" align="alignright" width="325"] [Φωτο.: Νικήτας Καραγιάννης][/caption]τώρα  μια άγνωστημια  απρόσωπη πόληγέννημα των νέων ανθρώπων



κάποιες φωτογραφίεςμένουν ακόμη(μαρτυρίες  πιότερο)



όμως  γνωρίζωκάποιες κρυφές  γωνιέςτης πόλης αυτής


<br

Συνεχίστε...

«Αραμπάς περνά, σκόνη γίνεται…», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Ο πατέρας  μου ήταν ταξιδευτής. Πάντα έλειπε από  το σπίτι  γιατί ταξίδευε. Κάποτε μας έπαιρνε κι εμάς. Δεν ήταν εύκολο  να ταξιδεύει όλη η οικογένεια.  Εγώ τι θα έκανα, πόσα σχολεία θα άλλαζα; Δεν  έκανα φιλίες  από τον φόβο μην τις χάσω. Έτσι ήμουν πολύ μοναχική  ή πολύ δοτική όταν για λίγο  βρισκόταν μια φίλη  στη ζωή μου.  Κερδισμένη  ήμουν  και μοναχική  από  τις  αλλαγές που βίωνα. Δρόμοι, κόσμος,  πλατείες,  ξενοδοχεία, σπίτια, πρόσωπα,  φωνές, τόνοι,  μυρωδιές, γεύσεις. Έμαθα να

Συνεχίστε...

«Ο Παράδρομος», γράφει ο Γιάννης Βατικιώτης

Ένα βήμα εδώ, ένα παρακάτω και κάπως έτσι μαθαίνεις να περπατάς. Αργά στην αρχή και σταθερά βήματα, μετά μεγάλα και πιο γρήγορα, μέχρι να μάθεις να πατάς στα πόδια σου και να βαδίζεις στον δρόμο σου. Ο στόχος είναι ένας, να περπατάς στον δρόμο, στο μονοπάτι που σου χάραξε κάποιος ή και εσύ ο ίδιος. Ανεξάρτητα με το ποιον δρόμο έχουμε όλοι διαλέξει, θα έλεγε κανείς ότι όλοι έχουμε τον ίδιο. Αυτόν της ευτυχίας. Η ευτυχία φυσικά μεταφράζεται πολύ διαφορετικά για τον καθένα αλλά πραγματικά δεν έχει

Συνεχίστε...

«Σίλια Χριστοδούλου», παρουσιάζει ο Κυριάκος Στυλιανού

Καλό μήνα και Καλή Χρονιά 2021 και από την Κύπρο, φίλοι αναγνώστες (και συνεργάτες) της Λόγω Γραφής! Με τη νέα χρονιά ξεκινούμε με μια νέα, ταλαντούχα ποιήτρια,  την Σίλια Χριστοδούλου, η οποία έχει ελληνική και κυπριακή καταγωγή, με το μεγαλύτερο διάστημα τής ζωής της να βρίσκεται  στο Βέλγιο, όπου ζει και εργάζεται. Από την πρώτη κιόλας ποιητική της συλλογή «Η ένατη νότα» κάνει αισθητή την παρουσία της στα ελληνικά γράμματα. Ακολουθούν τα εκδομένα ποιήματά της Χρόνος θεράπων και Εντός των

Συνεχίστε...

«Το ζητούμενο», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Χριστούγεννα στην Κέα 2020Είναι τα έκτα Χριστούγεννα που περνάω  στην Κέα. Αν και έρχομαι και μένω  στο νησί από το 2000 μεγάλα διαστήματα  και κάποιες εποχές ολόκληρο το χρόνο, τα  Χριστούγεννα  στην Κέα   είναι μετρημένα  στα δάκτυλα των δυο μου  χεριών. Θυμάμαι κάποια Χριστούγεννα,  πολλά χρόνια πριν,  βρεθήκαμε με την οικογένεια, ήταν και ο γιος μου  που είχε έρθει  στην  Ελλάδα και είπαμε να περάσουμε στην Κέα τις γιορτές  εκείνες. Τι παράξενα που ήταν.  Πολλοί  Τζιώτες  τα

Συνεχίστε...

«Colm Toibin», γράφει ο Τόλης Αναγνωστόπουλος

Colm Toibin/Μικρό βιογραφικό Γεννημένος στην Ιρλανδία το 1955, ο Κολμ Τόιμπιν  θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους συγγραφείς της γενιάς του. Μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, θεατρικός συγγραφέας και προσφάτως ποιητής, άνθρωπος του πάθους και δεξιοτέχνης του λόγου, λιτός και ακριβής, ασυμβίβαστος και ταυτόχρονα τόσο ευαίσθητος απέναντι στις ανθρώπινες αδυναμίες, μας μεταφέρει με την πεζογραφία και τις αφηγήσεις του την ουσία της ζωής χτίζοντας δυνατούς και ολοκληρωμένους χαρακτήρες. Μεγάλωσε

Συνεχίστε...

«Κάθοδος στον Άδη», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Δεν θα αναφέρω  το όνομά του ξανά.  Θα του δώσω ένα  άλλο όνομα. Το έχουν φορτώσει με τόσα  θαυμαστά αλλά και  τόσα αρνητικά το όνομά του, που θα περάσει κάποιος χρόνος  για  να μείνει  μόνο το φως και να φύγει από πάνω του η σκόνη που οι άνθρωποι  τόσο  αγόγγυστα ρίχνουν σε ό,τι δεν μπορούν να φτάσουν ή να κατανοήσουν. Θα τον ονομάσω   ο… «από τη γέννησή του  ταγμένος στον Άδη», μα μήπως  για  όλους μας δεν ισχύει το ίδιο, γιατί να τον ονομάσω έτσι, όχι… όχι… όχι… Κάτι άλλο, πιο μοναδικό, 

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη