Κατηγορία: Σκέψεις & Γραφές

«Η μυρωδιά του αίματος», ένα διήγημα της Λένας Μαυρουδή Μούλιου για τη λογοτεχνική δράση «Λόγω Γραφής – Ιαπωνική Βεντάλια»

Καθώς το αεροπλάνο μας απομακρύνονταν από τον τόπο της τραγωδίας, όπου σε κλάσματα δευτερολέπτου εξαφάνισε την Χιροσίμα, είχα την αίσθηση ότι διέκρινα, μέσα από τα σύννεφα του εφιαλτικού  μανιταριού, τον Άγιο Πέτρο με ανασκουμπωμένα τα μανίκια των ιματίων του, καταϊδρωμένο και κατάπληκτο, να κάνει υπεράγιες προσπάθειες να φέρει βόλτα τις εκατοντάδες χιλιάδων ανθρώπινων  αθώων ψυχών, που έφτασαν στην πύλη της Επικράτειάς Του. Δεν αστειεύομαι. Τέτοια εγκλήματα δεν επιδέχονται

Συνεχίστε...

Πρόσκληση στη λογοτεχνική δράση «Λόγω Γραφής – Ιαπωνική Βεντάλια»

Η λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω γραφής» και η διαδικτυακή λογοτεχνική ομάδα «Ιαπωνική βεντάλια ποίησης και πολιτισμού» σας προσκαλούν από κοινού στη λογοτεχνική δράση «Λόγω Γραφής - Ιαπωνική Βεντάλια» για τη συγγραφή διηγήματος με ιαπωνικό θεματικό προσανατολισμό. Ζητούμενα:Μέρος της δράσης θα πρέπει να διαδραματιστεί σε shinkansen (είναι στα ιαπωνικά η ονομασία των τραίνων με την πολύ μεγάλη ταχύτητα).Ο κεντρικός ήρωας ή ηρωίδα, σε κάποια δεδομένη στιγμή θα πρέπει να βρει σε

Συνεχίστε...

«Όψιμη συνάντηση», ένα διήγημα του Κυριάκου Στυλιανού για τη λογοτεχνική δράση «Μένουμε σπίτι»

«Όταν γερνάς, δεν μπορείς πλέον τίποτα να αποφύγεις…» ψιθύρισε ο ηλικιωμένος άνθρωπος, μεταλλάσσοντας το πρόσωπό του πότε σε αντρικό και πότε σε γυναικείο. «Ποιος είσαι;» τόλμησε ωστόσο να απευθυνθεί  στη θεόρατη σκιά που στεκόταν αντίκρυ του και τον κεραυνοβολούσε κατευθείαν στην καρδιά. Η σκιά όμως δεν απάντησε, μεγεθύνοντας απειλητικά το περίγραμμα της, «Τέρας σε λένε;» τον ρώτησε,  χαρίζοντας του ένα όνομα. «Ποιος είσαι επιτέλους και δεν με αφήνεις να ησυχάσω;». Το ασαφές περίγραμμα

Συνεχίστε...

«Και μετά τι;», ένα δοκίμιο του Γιάννη Τσολακίδη για τη λογοτεχνική δράση «Μένουμε σπίτι»

Όλες αυτές τις μέρες της ακούσιας απομόνωσης και του αναγκαστικού εγκλεισμού, ακούστηκαν και γράφηκαν πολλά. Για επανεκτίμηση των αξιών που είχαμε ενστερνισθεί, για καλυτέρευση των ανθρώπινων σχέσεων, προσωπικών και διαπροσωπικών, για ψυχική ανάταση και αυτοβελτίωση του χαρακτήρα μας. Για μια προσωπική και συλλογική επανεκκίνηση. Όλα τούτα όμως ως ευχολόγια και όχι σαν εμπεριστατωμένη διαπίστωση.Προσωπικά δεν πιστεύω ότι θα υπάρξει μία προς το βέλτιστο θεαματική αλλαγή. Οι συνάνθρωποι μας θα

Συνεχίστε...

«Αναγέννηση», ένα ποίημα του Γρηγόρη Σακαλή για τη λογοτεχνική δράση «Μένουμε σπίτι»

Ζώντας την εποχήτου μεγάλου εγκλεισμούόταν η πραγματικότηταμου γίνεται αφόρητηόταν η καθημερινότηταμε σφίγγει σαν τανάλιακαταφεύγωστα ταξίδια του νουκλείνω τα μάτια και πετώπάνω από θάλασσες, ωκεανούςδιασχίζω λίμνες και ποτάμιαχώρες και λαούς επισκέπτομαιχάνω την αίσθηση του χρόνουέτσι για λίγοείμαι σε κατάσταση νιρβάναχωρίς επιθυμίεςδίχως πόνο και σκέψεις θλιβερέςόσο αυτό διαρκείείμαι σε άλλη διάστασηκι όσο μπορώτο

Συνεχίστε...

«Μονόλογος ερήμην μου», ένας μονόλογος της Μαρίας Πανούτσου για τη λογοτεχνική δράση «Μένουμε σπίτι»

Δεν θέλω να απομακρυνθώ από τα όνειρά μου. Θα το πω και σε σας. Αφήστε τα όνειρά σας εκεί που είναι. Μην τα  ταράζετε. Αφήστε τα στις σκοτεινές απαγορευμένες πτυχές  του εαυτού σας.Ακολουθείστε  ό,τι συμβαίνει γύρω σας και κρατείστε όλα σας τα όνειρα  μακριά από την πραγματικότητα  που βιώνεται. Όνειρο είναι η ύλη που διαλύει και μεταμορφώνει την πραγματικότητα,  είναι η ύλη σας,  που θα  διαλυθεί κάποια στιγμή.Κρατείστε  τα όνειρά σας  σε ένα χώρο σκοτεινό,  εκεί τρέφονται, εκεί

Συνεχίστε...

«Περίκλειστες Ελπίδες», ένα ποίημα της Λίνας Βαταντζή για τη λογοτεχνική δράση «Μένουμε σπίτι»

Φύσα αέρασφύριζε ανάμεσα στα δέντρανα σε έχω συμπαραστάτη -Χόρεψε βροχήκαταρρακτώδης στη σκεπήνα μου κάνεις παρέα -

Ο ήλιος σήμερατρεις ακτίνες έστειλεστο παράθυρο,ύστερα σκοτείνιασεκαι οι σκιέςδεν είναι συντροφιά πιστή -αλλάζουν σχήματαμεταβάλλουν διαθέσεις.

Το δωμάτιομέρα τη μέραχιλιοστό-χιλιοστόμικραίνεικαι κεντρίζει την ελπίδα,περιπαίζει την αισιοδοξία.

Μα επικρατεί

Συνεχίστε...

«Διαλογή ειδώλου», ένα ποίημα της Άννας Συμεωνίδου για τη λογοτεχνική δράση «Μένουμε σπίτι»

Τους φοβάσαι από μικρός τους καθρέφτες.είναι πιότερο ειλικρινείς απ’ τους ανθρώπους,των ψευδαισθήσεών σου κλέφτες,και οι μόνοι που δε βλέπουν το είδωλό τους.Πιο πολύ, όμως, σε τρομάζουνόταν ραγίζουνε και γίνονται κομμάτιατόσα τεμάχια και η ψυχή που σου ρημάζουνερείπια θυμίζει, όχι παλάτια…Ολόκληρος δεν έμεινε κανείς, αυτό σου λένεδυο-πέντε, εφτά, και δύο εννιά είδωλα σκορπισμέναάλλα θαμπά, άλλα γελαστά και άλλα κλαίνετα παιδιά μέσα σου είν’ τούτα που

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music