Κατηγορία: Σειρές

«Η πεθερά», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Αγαπούσε τη γυναίκα του παθολογικά και ζήλευε με το ίδιο πάθος ό,τι εκείνη αγαπούσε, ακόμη και αυτόν τον ίδιο!     Εκείνη, αργά κατάλαβε αυτήν την αρρώστια του, γιατί περί αρρώστιας πρόκειται, μα τίποτα δεν μπορούσε να κάνει για να την θεραπεύσει, ή έστω να την μειώσει κάπως.     Υπέφεραν και οι δύο και ήταν κρίμα γιατί τα είχαν όλα οι δυο τους, αγάπη, εκτίμηση, οικονομική ευρωστία και πάνω απ’ όλα υγεία. Μα όταν το σαράκι φάνηκε να μην μπορεί να κρυφτεί άλλο, ένα ένα τα πιο ωραία συναισθήματα

Συνεχίστε...

«Η ανασκαφή», γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Και να θέλεις ν’ αγιάσεις δεν σ‘ αφήνουν ρε παιδάκι μου. Ορίστε, είναι δική μου δουλειά τώρα, να κάθομαι σχεδόν καλοκαιριάτικα και να λύνω μυστήρια κατά παραγγελία, ενώ θα έπρεπε να βρίσκομαι σε καμιά παραλία νησιώτικη και να κολυμπάω στα ρηχά; Λέω ‘’ρηχά’’ όχι γιατί δεν ξέρω κολύμπι ή γιατί ξέχασα να κολυμπάω. Αυτό και το ποδήλατο, καθώς και κάτι άλλο,  δεν ξεχνιούνται με τα χρόνια, σας το υπογράφω. Επιμένω λέγοντας στα ‘’ρηχά’’, για το φόβο καμιάς ανακοπής λόγω διαφοράς θερμοκρασίας, έξω από

Συνεχίστε...

«Πέρσα η γηραιά έφηβη», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Μεγάλη γυναίκα πια η Πέρσα στο γέρμα της ζωής της μεν, αλλά με διάθεση έφηβης που είναι ικανή ακόμη και να ερωτευτεί. Με μόνα τα χρόνια να βαραίνουν τους ώμους της, δεν αισθανόταν ούτε μία αλλαγή στον τρόπο που πετάριζε για ζωή η καρδιά της και το μυαλό της ακολουθούσε την συνηθισμένη ρότα της σκέψης του, χωρίς γεροντικές αλλοιώσεις και δραματικές αλλαγές. Κοντολογίς, μόνον το περίβλημα άλλαξε από τα χρόνια, τα οποία και πουθενά αλλού δεν επέφεραν σημάδια παρακμής,  αρτηριοσκλήρυνση ενέργειας

Συνεχίστε...

«Η κληρονόμος και η  Πέρσα», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Τα λεφτά, ο Μαμωνάς, αν θέλουμε να τα προσωποποιήσουμε, είναι ως γνωστόν πηγή πολλών καλών και πιο πολλών ακόμη κακών, γιατί όπου υπάρχει το καλό υπάρχει και το αντίστοιχο κακό του, ίσως γιατί μόνον έτσι γίνεται αισθητή η ύπαρξη και των δύο… Το χρήμα είναι που διαφεντεύει τη ζωή μας κακά τα ψέματα. Η πλάκα είναι, ότι ο μεν μη έχων από δαύτο, δεν έχει και τις έγνοιες ενός  καραβοκύρη, ενώ ο έχων, ζηλεύει την δήθεν αμεριμηνσία τού φτωχού, ο οποίος για το μόνο που νιοάζεται και μοχθεί είναι ο

Συνεχίστε...

«Μες σ’ αυτή τη βάρκα», γράφει η Νίκη Μπλούτη Καράτζαλη 

Εσύ ήσουνα χρονιάρικο τότε, όταν αρρώστησε αυτό το άμοιρο. Σε παράταγα πίσω στη γιαγιά σου και στη θειά σου τη Μαργιώ. Ήμασταν μια πόρτα, θυμάσαι; Σου δίνανε το γάλα σ’ ένα μπουκάλι λεμονάδας και βάζανε ένα ραγοβύζι μπροστά. Όπως τάϊζαν τα πρόβατα τα μικρά έτσι κάνανε και με σένα. Ήσουνα η πιο μικρούλα απ’ όλες τις ξαδέρφες και σου είχανε αδυναμία όλοι. Είχες πάρει και το όνομα αυτουνού του άμοιρου μετά, γι’ αυτό σε αγαπάγανε πολύ. Αν του είχε δώσει ο Θεός ζωή, εσένα θα σε λέγαμε Ξανθή σήμερα,

Συνεχίστε...

«Το βιολί», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Ο άνθρωπος, τα όποια ταλέντα του συνήθως τα φανερώνει από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής του. Άλλοτε τα εξελίσσει και άλλοτε αυτά μένουν στάσιμα και ανεκμετάλλευτα. Έτσι και τα αστυνομικό δαιμόνιο της Πέρσας ήταν κάτι που δεν το επεδίωκε η ίδια, απλά φανερωνόταν από μόνο του ακάλεστο και θαυματουργό, αποδίδοντάς της χαρακτηρισμούς σε συγκρίσεις με άλλες κυρίες ηρωίδες του πανθέου των έργων μεγάλων συγγραφέων που να μεν την κολάκευαν, αλλά που πολλάκις θεωρούσε σαν υπερβολές. Η ίδια, τη λύση

Συνεχίστε...

«Τι θέλω εγώ με τόση αγάπη γύρω;», γράφει η Νίκη Μπλούτη-Καράτζαλη

Σήμερα ήσουνα στις ομορφιές σου. Σε κρυφοκοίταζα από μακριά όταν μιλούσες με τον δικηγόρο κι ένιωσα ένα γλυκό τσίμπημα στην καρδιά, όπως τότε, στις αρχές της σχέσεις μας που ήμασταν  ερωτευμένοι. Τότε που δε βλέπαμε την ώρα να περάσει για να συναντηθούμε, κι όταν δεν ήμασταν μαζί, μιλάγαμε με τις ώρες στο τηλέφωνο. Τα θυμάσαι αυτά; Εγώ τελευταία όλο και πιο πολύ τρέχω προς τα πίσω, όλο και πιο πολύ τα νοσταλγώ, όσο κοντοζυγώνει ο καιρός γι’ αυτό το ρημάδι το διαζύγιο, που με τόση άνεση

Συνεχίστε...

«Η Πέρσα επί τω έργω», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

«Μυρσίνη μου είναι να μη σου βγει το όνομα. Έτσι και γίνει κάτι τέτοιο κολλάει σαν ετικέτα πάνω σου και θέλεις δεν θέλεις σε ακολουθεί δια βίου. Πάρε εμένα για παράδειγμα. Πώς με αποκαλείτε όλοι, μηδέ εσού εξαιρουμένης; ‘’Η Εληνίδα miss Marple’’. Σιγά βρε παιδιά. Πέρασα και δεν άγγιξα. Τρέχω εγώ βρε πίσω από τις διάφορες ιστορίες ή οι ιστορίες με παίρνουν το κατόπιν κάνοντας καταφανώς πλάκα μαζί μου; Επεδίωξα ποτέ να λύσω ένα πρόβλημα άσχετο με μένα; Όχι. Τώρα, αν από ιδιοσυγκρασία με     τρώει

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music