Κατηγορία: Σειρές

«Ο γκρινιάρης της γειτονιάς», γράφει η Στεφανία Ρουλάκη

Καλά, την προηγούμενη και τούτη τη χρονιά, μας βρήκαν όλα. Σεισμοί, λιμοί, καταποντισμοί, χιονοπτώσεις! Αναρωτιέμαι, είναι δυνατό να χαίρεται ο κόσμος με τα προβλήματα του άλλου; Άνθρωποι να παλεύουν για τη ζωή τους κι εμένα να με νοιάζει πόσους πόντους χιόνι θα στρώσει; Τι έχει το χιόνι δηλαδή για να χαρώ; Για να μου εξηγήσει κάποιος!Που ξύπνησα ένα πρωί, όπως πάντα, στις τέσσερις τα ξημερώματα, γιατί δεν έχω ύπνο -ειδικά μετά από τόση κλεισούρα που έχουμε φάει με την καραντίνα- και είδα τη

Συνεχίστε...

«Animateur – Μέρος 8ο», μία νουβέλα της Λένας Μαυρουδή Μούλιου

Μέρος 8οΤο ότι την διαλεύκανση της υπόθεσης την είχε αναλάβει η ομάδα των επιφανών ντετέκτιβς έκανε τον κόσμο να ενδιαφέρεται έτι περισσότερο για την περίεργη αυτή δολιοφθορά, όπως άρχισαν όλοι να πιστεύουν. Και όπως γίνεται συνηθέστατα, πολλοί ήταν αυτοί που ζήλωσαν τη δόξα των ερευνητών και αυτοδιορίστηκαν σαν ιδιωτικοί ντετέκτιβς άμισθοι μεν, ελπίζοντας δε, σε ένα κλωναράκι από το στέφανο δάφνης που οσονούπω θα στόλιζε την κεφαλή του λύτη αυτού του διατροφικού μυστηρίου. Το τηλέφωνο του

Συνεχίστε...

«Φωτιά στα Σαββατόβραδα», γράφει η Στεφανία Ρουλάκη

Είμαστε πόσο, τέσσερις σχεδόν μήνες στη δεύτερη καραντίνα, δηλαδή σε καρα-καραντίνα και εκτός όλων των άλλων δεινών, τα μαγαζιά ανοιγοκλείνουν, ενώ αυτό που με τσούζει πολύ εμένα, είναι ότι τα κέντρα διασκέδασης είναι παντελώς κλειστά. Θα μου πεις «εδώ ο κόσμος χάνεται, ψαρόβαρκες πού πάτε;» και θα σου απαντήσω ότι δίκιο έχεις. Άκου με όμως πριν με κρίνεις. Είμαι γέννημα θρέμμα παιδί λαϊκό. Οδηγός φορτηγού τριάντα περίπου χρόνια. Ο δρόμος είναι το δεύτερο σπίτι μου. Μη σου πω και το πρώτο. Πιο

Συνεχίστε...

«Animateur – Μέρος 7ο», μία νουβέλα της Λένας Μαυρουδή Μούλιου

Μέρος 7ο Ο Παύλος, ο έτερος των ντεντέκτιβς, λυπόταν πολύ το παλικάρι. Θυμήθηκε ότι πριν δύο περίπου χρόνια βρέθηκε και αυτός στην ίδια θέση. Αντιμετώπισε και αυτός το ίδιο μίσος, την οικονομική του καταστροφή λόγω της απόλυσής του από τη δουλειά. Και κυρίως ήρθε αντιμέτωπος με την πιθανότητα να χάσει και το κορίτσι που αγαπούσε αφού όλοι πίστευαν -και γιατί όχι κι αυτή;- ότι ήταν ο δολοφόνος του πατέρα της. Ορκίστηκε στον Τίτο ότι θα εύρισκαν ποιος έκανε την  βρωμιά την εγκληματική  που ναι

Συνεχίστε...

«Αμοντάριστα πλάνα», γράφει η Στεφανία Ρουλάκη

Βρισκόμαστε με το τηλεοπτικό μου συνεργείο στους δρόμους της πόλης, για να κάνουμε γκάλοπ σχετικά με το πώς βιώνουν οι κάτοικοι την καραντίνα. Σταματάμε μία καλοντυμένη κυρία, η οποία έχει συνδυάσει ακόμη και τη μάσκα που φοράει με τα ρούχα, την τσάντα και τα παπούτσια της. Δέχεται να μιλήσει για το ρεπορτάζ. Γενικά, απ' ότι διαφαίνεται, δύο είναι τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Πρώτον, ότι δυσκολεύεται να βρει μάσκες ασορτί με την γκαρνταρόμπα της και δεύτερον, το άνοιξε-κλείσε των

Συνεχίστε...

«Animateur – Μέρος 6ο», μία νουβέλα της Λένας Μαυρουδή Μούλιου

Μέρος 6οΤην επομένη μέρα της συζήτησης που είχαν με τους ντετέκιβς καθόταν μόνη της και σκεφτόταν αυτό που της είπαν ο Στέφανος με τον Παύλο. Ότι δηλαδή έπρεπε πάση θυσία να βάλει το μυαλό της όχι απλά να δουλέψει περισσότερο αλλά να το στριμώξει για τα καλά και να το αναγκάσει να δει ΠΟΙΟΣ είχε το πιο μεγάλο όφελος από την καταστροφή του Τίτο, πέραν των συναδέλφων και ανταγωνιστών του. Ποιος ήθελε, κατά τη γνώμη της, να εξαφανίσει το γελαστό παιδί που ήταν τόσο ερωτευμένο μαζί της. Η

Συνεχίστε...

“Του παππού το εμβόλιο”, γράφει η Στεφανία Ρουλάκη

Τον παππού τον έχουμε «μπερλίνα»... Πώς το λένε; Μη μου άπτου. Είναι ο τελευταίος των Μοϊκανών, για ολόκληρη την οικογένεια, οπότε τον προσέχουμε «ως κόρην οφθαλμού». Σχετικά με το εμβόλιο, είχαμε μεγάλη κουβέντα, αν θα το κάνει, να μην το κάνει, γιατί να μην το κάνει; Και γιατί να κάνει το ένα, να κάνει το δύο, όχι, να το κάνει η μάνα. Τελικά, αποφασίσαμε να το κάνει. Παρόλο που δεν είμαι καθόλου πεισμένος για το εμβόλιο -ο ίδιος δε θα το κάνω μέχρι να είμαι σίγουρος εκατό τα εκατό- ανέλαβα

Συνεχίστε...

«Animateur – Μέρος 5ο», μία νουβέλα της Λένας Μαυρουδή Μούλιου

Μέρος 5οΟι κοπέλες της παρέας του ντετέκτιβ, η Μαρία Χριστίνα και η Βιβή, δεν νοιάζονταν καθόλου που τέλειωσαν οι διακοπές τους, όπως έκαναν τις άλλες φορές, το αντίθετο θα λέγαμε. Της Βιβής ιδίως, της είχε λείψει τόσο ο γιος της ο δίχρονος, που τον κρατούσε η γιαγιά –ευλογημένες γιαγιάδες!– αυτό το δεκαπενθήμερο διακοπών που πρόσφερε στους φίλους του το μεγάλο αφεντικό, ο Στέφανος. Της είχε πολύ λείψει το αγόρι της αλλά και δεν μπορούσε να χαλάσει την απαρτία της παρέας των τεσσάρων. Το

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη