Κατηγορία: Σειρές

«Τι θέλω εγώ με τόση αγάπη γύρω;», γράφει η Νίκη Μπλούτη-Καράτζαλη

Σήμερα ήσουνα στις ομορφιές σου. Σε κρυφοκοίταζα από μακριά όταν μιλούσες με τον δικηγόρο κι ένιωσα ένα γλυκό τσίμπημα στην καρδιά, όπως τότε, στις αρχές της σχέσεις μας που ήμασταν  ερωτευμένοι. Τότε που δε βλέπαμε την ώρα να περάσει για να συναντηθούμε, κι όταν δεν ήμασταν μαζί, μιλάγαμε με τις ώρες στο τηλέφωνο. Τα θυμάσαι αυτά; Εγώ τελευταία όλο και πιο πολύ τρέχω προς τα πίσω, όλο και πιο πολύ τα νοσταλγώ, όσο κοντοζυγώνει ο καιρός γι’ αυτό το ρημάδι το διαζύγιο, που με τόση άνεση

Συνεχίστε...

«Η Πέρσα επί τω έργω», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

«Μυρσίνη μου είναι να μη σου βγει το όνομα. Έτσι και γίνει κάτι τέτοιο κολλάει σαν ετικέτα πάνω σου και θέλεις δεν θέλεις σε ακολουθεί δια βίου. Πάρε εμένα για παράδειγμα. Πώς με αποκαλείτε όλοι, μηδέ εσού εξαιρουμένης; ‘’Η Εληνίδα miss Marple’’. Σιγά βρε παιδιά. Πέρασα και δεν άγγιξα. Τρέχω εγώ βρε πίσω από τις διάφορες ιστορίες ή οι ιστορίες με παίρνουν το κατόπιν κάνοντας καταφανώς πλάκα μαζί μου; Επεδίωξα ποτέ να λύσω ένα πρόβλημα άσχετο με μένα; Όχι. Τώρα, αν από ιδιοσυγκρασία με     τρώει

Συνεχίστε...

«Γειά σου χαρά σου Βενετιά», γράφει η Νίκη Μπλούτη-Καράτζαλη

«...Συμπληγάδες πέτρες στην ελληνική μυθολογία ονομάζονταν δύο πολύ μεγάλοι βράχοι, που ενώνονταν και αποχωρίζονταν συνεχώς, έτσι ώστε να είναι αδύνατο το ασφαλές πέρασμα ενός πλοίου. Το πρώτο πλοίο που κατάφερε τον ασφαλή διάπλου ήταν το πλοίο Αργώ με τους Αργοναύτες. Ο Φινέας συμβούλευσε να αφήσουν πρώτα ένα περιστέρι να περάσει ανάμεσα. Οι βράχοι έκλεισαν πίσω από το περιστέρι, που έχασε μόνο κάποια φτερά της ουράς του, και όταν ξανάνοιξαν, η Αργώ πέρασε με τους Αργοναύτες να κωπηλατούν με

Συνεχίστε...

«Ντοπιολαλιά», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Η Πέρσα, καθόταν στην κουνιστή της πολυθρόνα με μια κούπα άδεια από café au lait στα χέρια και δίπλα της στα τραπεζάκι μια στοίβα κόλλες Α4 δυο τρία στυλό μπιγκ και ένας χαρτοκόπτης που εκτελούσε χρέη press peppier. Δεν είχε καθόλου κέφι για γράψιμο και το ότι το μυαλό της ήταν άδειο από ιδέες συνηγορούσε στην απραξία της. Τούτο, ήταν κάτι που σπανίως της συνέβαινε και μία από τις φορές αυτές, ήταν και η σημερινή. Το μυαλό της βέβαια πάντα στην πρίζα και οι όποιες ιδέες υπήρχαν σε εμβρυακή

Συνεχίστε...

«Πόσο πολύ σ’ αγάπησα», γράφει η Νίκη Μπλούτη Καράτζαλη

«Θα πας στο νεκροταφείο να φροντίσετε για τον λάκκο. Πρέπει να είναι εκεί κι ένας δικός μας. Θα σε κατατοπίσει ο νεκροθάφτης. Θα σε περιμένει...» μου είπε ο θείος Νίκος, αφού μου εξήγησε πού ακριβώς ήταν και τι έπρεπε να κάνω. Ξεκίνησα  με βαριά καρδιά. Τι να κάνω; Δεν είχα άλλη επιλογή. Δεν ήθελα να με λένε, το μαμόθρεφτο της Δέσποινας απ’ την πρωτεύουσα. Το μόνο  που τόλμησα να ρωτήσω είναι ‘’τέτοια ώρα;’’ καθώς έβλεπα τον ήλιο να βασιλεύει πίσω απ’ το βουνό. Ο θείος δε μου απάντησε. Απλά

Συνεχίστε...

«Καρδιά μου», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Η Πέρσα ήταν ερωτευμένη με το μικρό της αυτοκίνητο που ήταν τόσο εύκολο στην οδήγηση και ακόμη ευκολότερο στο παρκάρισμα. Σχεδόν πάντα έβρισκε χώρο να τρυπώσει σε κάποιο κενό, πράγμα που δεν διανοούνταν να κάνει με το προηγούμενό της, το τεραστίων διαστάσεων. Άσε που ήταν οικονομικό, ευλογία Θεού για το αδύνατο πορτοφόλι της. Χαιρόταν λοιπόν να το οδηγεί και ήταν τόση η αγάπη που του είχε που το βάφτισε κιόλας «ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ» έτσι κατακόκκινο που ήταν. Είχε, θα λέγαμε, μια εξάρτηση τέτοια, που αν

Συνεχίστε...

«Να  ’σαν τα νιάτα δυο φορές», γράφει η Νίκη Μπλούτη-Καράτζαλη

‘’Δεν ανεβαίνεις καλύτερα τώρα να μιλήσεις και με τον γιατρό που θα περάσει σε λίγο; Σήμερα δεν τον βλέπω καλά. Η ανάσα του έχει βαρύνει πολύ…’’ μου λέει η Βασιλική στο τηλέφωνο που πήρα για να δω πώς βγάλανε τη νύχτα. Είκοσι μέρες, με σήμερα, σκυμμένη πάνω από το προσκεφάλι του. Η αγωνία και το άγχος την έχουν καταβάλει πολύ. Σήμερα το βράδυ, αν όλα πάνε καλά, θα μείνω εγώ κοντά του. Πόσο ν’ αντέξει η γυναίκα; Της έχουνε σπάσει τα νεύρα. Ακόμα και τα ρούχα της, λέει, έχουν πάρει αποφορά και

Συνεχίστε...

«Οι φίλες», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Το πρώτο μέλημα της Πέρσας με το πρωινό της ξύπνημα, ήταν να πάρει τηλέφωνο την κολλητή της φίλη την Μυρσίνη, να ανταλλάξουν πέντε έξη κουβέντες που ως επί το πλείστον είχαν να κάνουν με την πορεία της υγείας  τους γιατί νοιάζονταν η μία την άλλη με τρόπο συγκινητικό. Μοναχικές υπάρξεις, αν και με παιδιά και εγγόνια. Το πρώτο λοιπόν τηλεφώνημα τής ημέρας, ήταν κάτι σαν προσευχή, σαν έπαρση της σημαίας, σαν γλυκοχάραμα. Θα έπρεπε να συμβαίνει μόνον καμία βλάβη στο τηλεφωνικό δίκτυο, για να μη

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music