Κατηγορία: Έγινε της καραντίνας!

«Ο γκρινιάρης της γειτονιάς», γράφει η Στεφανία Ρουλάκη

Καλά, την προηγούμενη και τούτη τη χρονιά, μας βρήκαν όλα. Σεισμοί, λιμοί, καταποντισμοί, χιονοπτώσεις! Αναρωτιέμαι, είναι δυνατό να χαίρεται ο κόσμος με τα προβλήματα του άλλου; Άνθρωποι να παλεύουν για τη ζωή τους κι εμένα να με νοιάζει πόσους πόντους χιόνι θα στρώσει; Τι έχει το χιόνι δηλαδή για να χαρώ; Για να μου εξηγήσει κάποιος!Που ξύπνησα ένα πρωί, όπως πάντα, στις τέσσερις τα ξημερώματα, γιατί δεν έχω ύπνο -ειδικά μετά από τόση κλεισούρα που έχουμε φάει με την καραντίνα- και είδα τη

Συνεχίστε...

«Φωτιά στα Σαββατόβραδα», γράφει η Στεφανία Ρουλάκη

Είμαστε πόσο, τέσσερις σχεδόν μήνες στη δεύτερη καραντίνα, δηλαδή σε καρα-καραντίνα και εκτός όλων των άλλων δεινών, τα μαγαζιά ανοιγοκλείνουν, ενώ αυτό που με τσούζει πολύ εμένα, είναι ότι τα κέντρα διασκέδασης είναι παντελώς κλειστά. Θα μου πεις «εδώ ο κόσμος χάνεται, ψαρόβαρκες πού πάτε;» και θα σου απαντήσω ότι δίκιο έχεις. Άκου με όμως πριν με κρίνεις. Είμαι γέννημα θρέμμα παιδί λαϊκό. Οδηγός φορτηγού τριάντα περίπου χρόνια. Ο δρόμος είναι το δεύτερο σπίτι μου. Μη σου πω και το πρώτο. Πιο

Συνεχίστε...

«Αμοντάριστα πλάνα», γράφει η Στεφανία Ρουλάκη

Βρισκόμαστε με το τηλεοπτικό μου συνεργείο στους δρόμους της πόλης, για να κάνουμε γκάλοπ σχετικά με το πώς βιώνουν οι κάτοικοι την καραντίνα. Σταματάμε μία καλοντυμένη κυρία, η οποία έχει συνδυάσει ακόμη και τη μάσκα που φοράει με τα ρούχα, την τσάντα και τα παπούτσια της. Δέχεται να μιλήσει για το ρεπορτάζ. Γενικά, απ' ότι διαφαίνεται, δύο είναι τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Πρώτον, ότι δυσκολεύεται να βρει μάσκες ασορτί με την γκαρνταρόμπα της και δεύτερον, το άνοιξε-κλείσε των

Συνεχίστε...

“Του παππού το εμβόλιο”, γράφει η Στεφανία Ρουλάκη

Τον παππού τον έχουμε «μπερλίνα»... Πώς το λένε; Μη μου άπτου. Είναι ο τελευταίος των Μοϊκανών, για ολόκληρη την οικογένεια, οπότε τον προσέχουμε «ως κόρην οφθαλμού». Σχετικά με το εμβόλιο, είχαμε μεγάλη κουβέντα, αν θα το κάνει, να μην το κάνει, γιατί να μην το κάνει; Και γιατί να κάνει το ένα, να κάνει το δύο, όχι, να το κάνει η μάνα. Τελικά, αποφασίσαμε να το κάνει. Παρόλο που δεν είμαι καθόλου πεισμένος για το εμβόλιο -ο ίδιος δε θα το κάνω μέχρι να είμαι σίγουρος εκατό τα εκατό- ανέλαβα

Συνεχίστε...

«Καραντίνα – Γκομενικά 1 – 1», γράφει η Στεφανία Ρουλάκη

Κάπου διάβασα ότι υπάρχει λειψανδρία. Εγώ, πάλι, βίωνα το αντίθετο. Στα τριάντα μου χρόνια, σταθεροσχεσάκια δε θα με έλεγες, καθότι όλες οι ζαβές πάνω μου έπεφταν. Νόμιζα, λοιπόν, μέχρι πρότινος, πως γυναίκες σωστές δεν υπάρχουν. Να μην επεκταθούμε για το τι γίνεται αυτήν την περίοδο. Της καραντίνας το κάγκελο!  Δηλαδή, μπορούσα να έχω όποια ήθελα αβίαστα, αβασάνιστα, αβαντάζ, αβάντα - που λένε και οι σχετικές αγγελίες. Δε γούσταρα έτσι όμως. Ήθελα μία προεργασία, ένα «ζετέμ μον αμούρ», κάτι εν

Συνεχίστε...

«Του Κουτρούλη ο γάμος!», γράφει η Στεφανία Ρουλάκη

Τικ - τακ, ο χρόνος κυλά κι έχουμε φτάσει στο 2021 κι ούτε που το καταλάβαμε! Μα πού να το πάρουμε πρέφα, με δύο καραντίνες στην πλάτη; Να πω την αλήθεια, τούτο ‘δω το μπουζούριασμα δεν το περίμενα! Θυμάμαι τον εαυτό μου το καλοκαίρι στην παραλία, στο «λα σου σου ρελα – λα σου σου ρε λα» -με εκείνο το ωραίο παρεό και το ψάθινο καπέλο- να συζητάω με σιγουριά, πως αποκλείεται να μας ξανακλείσουν μέσα. Α πα πα, είναι κακό για την οικονομία, την ψυχολογία κι άλλα τέτοια αθώα.Να τώρα, που πάμε

Συνεχίστε...

«Η κουτσομπόλα», γράφει η Στεφανία Ρουλάκη

Λοιπόν, από τότε που άρχισε όλο αυτό το νταβαντούρι με τον κορωνοϊό, έχω πολύ μεγάλο «σουξέ»! Όλοι με συζητάνε, χωρίς να το ξέρουν. Με λένε Καρά Ντίνα! Πού να το φανταζόμουν, ότι θα ερχόταν η μέρα που το όνομά μου θα ήταν συνώνυμο με την αρρώστια. Ήμουν που ήμουν «κλειστή» -οι λίγοι δικοί μου άνθρωποι με αποκαλούν «πυργοδέσποινα»- τώρα έγινα εντελώς αντικοινωνική.  Έχω ταμπουρωθεί για τα καλά στο σπίτι μου. Ξέρω ότι άλλοι βγαίνουν για ψώνια, για περπάτημα, για βόλτα με το σκύλο… Εγώ

Συνεχίστε...

«Καραντίνα – γκομενικά: 1 – 0», γράφει η Στεφανία Ρουλάκη

Πέρασαν κι οι γιορτές κι εμείς ακόμα μέσα. Δεν έχουμε και τίποτα να περιμένουμε, να φτιάξει το κέφι μας. Και τα γκομενικά; Ακόμα πιο μαντάρα! Ο ένας  χειρότερος απ' τον άλλον. Καλά που έχω και τις φιλενάδες μου γιατί θα τρελαινόμουν μέσα στο σπίτι.Τελειώνω γρήγορα τον καφέ και το τσιγάρο μου και ρίχνω μια ματιά στο κινητό μου, για τυχόν μηνύματα. Έτσι, μήπως τυχόν κι έχουμε καμία έκπληξη. Ακριβώς. Καμία. Ούτε παλιά αγάπη, ούτε καινούρια. Μόνο ένα μήνυμα έχω κι είναι από το Μαράκι. Πάλι για

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη