Κατηγορία: Σειρές

«Πολυφαρμακία», γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Είδες που σού τα ’λεγα Μυρσίνη ότι πρέπει να αλλάξω ‘’διατροφολόγο’’; Του δικού μου δεν ξέρει τι του γίνεται, μα τω Θεώ. Με ανάγκασε τώρα στα γεράματα, να αλλάξω διατροφικές συνήθειες… Κατ’ αρχάς άκου τι μου συνέστησε για πρόγευμα, αρχής γενομένης λίαν πρωίαν, μόλις σκάσει από το παραθύρι μου το πρώτο φως της μέρας, εκεί γύρω στις επτά: «Κυρία Πέρσα μου, με εντελώς άδειο στομάχι, θα παίρνεις, δώσε προσοχή, τούτο το μικρό άσπρο χαπάκι. Επέχει την θέση του αφαιρεθέντος θυρεοειδούς σου… »ΜΕΤΑ

Συνεχίστε...

«Δύο ασώματες κεφαλές», γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Five o’clock, tea time για τον Εγγλέζο… Πέντε η ώρα απόγευμα, καιρός για καφέ… για Πέρσα και Μυρσίνη. Πού σεισμός, Πού καταποντισμός, Πού κυκλώνας ή Δευτέρα Παρουσία (αυτό δεν το λέμε μετά βεβαιότητας), θα έπαιρναν τον μερακλήδικο καφέ τους, στην βεράντα είτε της μιας είτε της άλλης βρέξει χιονίσει, έχοντας για συντροφιά τους τον Κηλαηδόνη τον ιπτάμενο φιρφιρίκο φίλο τους καλλιτέχνη του άσματος. ‘’Τι αμαρτία και η δική μου Θεέ μου’’ σιγοψιθύριζε κάθε φορά που άκουγε το πουλί να τραγουδάει

Συνεχίστε...

«Τίτλοι βιβλίων», γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Αν και σε περίπου πέντε διηγήματα οι περιπέτειες της Πέρσας Βουδούρη θα λάβουν τουλάχιστον ένα προσωρινό τέλος, γιατί η αλήθεια είναι πως μια τέτοια δαιμόνια ντετέκτιβ πάντα θα είναι εν ενεργεία, απόψε στη Λόγω Γραφής η Πέρσα κλείνει ένα χρόνο αφηγήσεων. Την αγαπήσαμε όλοι, θα μας λείψει πολύ όταν έρθει η ώρα του αποχωρισμού, όμως με όλη μας την καρδιά και την αγάπη ευχόμαστε χρόνια πολλά στην Πέρσα αλλά και σε όλες τις ιστορίες που μοιράζεται μαζί μας η ακάματη εργάτρια της λογοτεχνίας, η πολύ

Συνεχίστε...

«Η Συλλογή», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Μια μικρή ψιλή βελόνα σαν αυτές που υπάρχουν στις σύριγγες, ή αυτές τις πολύ λεπτές του κεντήματος, καρφωμένη στην δεξιά ωμοπλάτη τής γυμνής τουαλέτας της Νίνας, που όσο ύφασμα έλειπε από τη μέση και πάνω θαρρείς και προστέθηκε στο κάτω, με αποτέλεσμα να περπατά και η τουαλέτα να σαρώνει το ούτως ή άλλως απαστράπτον ακριβό μαρμάρινο δάπεδο Βιτίνας. Ένας ανεπαίσθητος κλυδωνισμός της κοπέλας, μια παραπονεμένη κραυγή της και μετά η πλήρης κατάρρευση. Η Νίνα στο πάτωμα νεκρή. ‘’Ανακοπή’’ αναφώνησαν

Συνεχίστε...

«Ποντικοπαγίδες», γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

«Φθινοπώριασε νωρίς φέτος. Με το που μπήκε ο Σεπτέμβρης, έπιασαν και τα πρωτοβρόχια και αυτό δεν είναι καθόλου δίκαιο αγαπητή κυρία Φύση. Γιατί δεν έκανες το ίδιο με το που μπήκε το Καλοκαιράκι, μόνο θύμιζες φθινόπωρο; Γιατί δεν έκανες τα ίδια με το που μπήκε η Άνοιξη που θύμιζε παρατεταμένο Χειμώνα; Η συνέπεια στην τήρηση των φυσικών κανόνων, τώρα σε έπιασε; Και να οι καταιγίδες, να τα αστραπόβροντα, να το χαλάζι. Και ο κόσμος που άφησε να κάνει διακοπές το λεγόμενο μικρό καλοκαιράκι τού

Συνεχίστε...

«Ακορντεόν», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Μπορεί η Πέρσα να έλυνε αστυνομικής υφής προβλήματα και να έγραφε ιστορίες ανάλογες, αλλά τόσο τα μεν όσο και οι δε, είχαν την αλήθεια τους. Τώρα, αν παρεισέφρεε και μια φανταστική παράμετρος, ήταν για να τις κάνει ακόμη πιο ενδιαφέρουσες. Και βέβαια, αυτό, το ανέφερε με εύσχημο τρόπο στα πονήματά της. Το να παρουσιάζει πράγματα φανταστικά ως γενόμενα, δεν ήταν του γούστου της, γιατί ένιωθε σαν να εξαπατά τον αναγνώστη της και δεν το ήθελε. Η Πέρσα σεβόταν πολύ τον αναγνώστη, γιατί γνώριζε ότι

Συνεχίστε...

«Μια Πρωτοχρονιά», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Παραμονή πρωτοχρονιάς και η οικογένεια της Πέρσας (μία είναι η Πέρσα) σε αναβρασμό, μιας και δεν ξέρει ακόμη αν αποδεχθεί την πρόσκληση πλούσιων φίλων να περάσουν 2-3 ημέρες στο σαλέ τους σε ένα πολυτελές χιονοδρομικό  Κέντρο της Περιφέρειας. Τα παιδιά έκαναν σαν τρελά από τη χαρά τους, μα η μάνα  τους τούς το ξέκοψε. «Δεν πρόκειται να πάμε και άδικα οι ενθουσιασμοί, γιατί, πώς θα αφήσουμε τη γιαγιά μόνη της μέρες που είναι;» «Μα να ‘ρθει κι εκείνη καλέ μαμάάά!» «Όχι παιδιά. Αφ’ ενός η

Συνεχίστε...

«Απασιονάτα», γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Εκεί προς το τέλος του Καλοκαιριού με αρχές Φθινοπώρου, τότε που ο καιρός γλυκαίνει και δεν κάνει μήτε ζέστη μήτε κρύο (γιατί, για τον καιρό δεν ισχύουν τα αρνητικά που λέμε για όλα τα μεσοβέζικα πράγματα), η Πέρσα καθόταν στο μικρό της μπαλκόνι και έγραφε, παρέα με την θεσπέσια μουσική του Μπετόβεν, την Απασιονάτα σε μια εκτέλεση μαγική από μια νεαρή πιανίστα που το μέλλον της διαγραφόταν τέλειο από σολιστικής πλευράς.Γράψιμο και ακρόαση καλής μουσικής συγχρόνως, ήταν κάτι που δεν συνήθιζε

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music