Κατηγορία: Ποιήματα

«Περίοδος χάριτος», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου Κίσσα

Διανύω μια περίοδο χάριτος. Μια μικρή αναλαμπή πριν απ’ το τέλος. Ευθεία ο δρόμος ή κατήφορος, ανάλογα τα πόδια σου πώς στέκουν. Ακόμα διακρίνω πάνω μου νεότητα, μα μέσα μου πικρή η αλήθεια με βουλιάζει. Κι όσο κι αν πεθυμώ σαν την φοράδα να καλπάσω ελεύθερη, Να οργώσω απ’ την αρχή τη Γη απ’ άκρη σ’ άκρη, Βαριά αλυσίδα τα χρόνια που ‘ρχονται, τα χρόνια που περνούν και δεν γυρνάνε. Διανύω μια περίοδο χάριτος. Ακόμα βλέπω, περπατώ, ακόμα λαχταράω τη σάρκα. Ακόμα ονειρεύομαι, γελώ, ακόμα

Συνεχίστε...

“Το βραδινό καντήλι”, ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου Κίσσα

Περνάς μιας μάντρας τον πλατύ γιαλόΟι πέτρες άσπρες όπως ο αφρός στ’ ακροθαλάσσιΛίγο πιο πέρα, ταξιδεύει το μυαλό,Ψυχούλες πάμπολλες βλέπει εκεί να έχουν ξαποστάσει.

Μικρής κωμόπολης το γραφικό το κοιμητήριΔέντρο δεν έχει πια να το σκιάσειΣε μια πεζούλα αδειανό παλιό λιβανιστήριΜε ευσπλαχνία καρτερά τα μνήματα ν’ αγιάσει.

Σ’ αυτή τη θάλασσα μαύρο κουνιέται το μαντήλιΜετά το «δεύτε τελευταίον ασπασμόν» στο εικονοστάσιΣτερνή

Συνεχίστε...

«Στεφανάκανθος», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου Κίσσα

Στο πίσω μέρος της ψυχής μια αυλόπορταΒγάνει σε κήπο φωτεινό, ολανθισμένο.Σκέψεις για σένα κι αναμνήσεις παιχνιδίζουνε,Σιέλ πεταλούδες απαλές,Απ’ άνθος σ’ άνθος.Χαμογελάς κι ήλιος ζεστόςΞεχύνεται,Χωρούν τα μπλε των ουρανώνΣτα δυο σου μάτια.Σκιρτήσαν άνθη λεμονιάς καθώς τα άγγιζες,Ανάσα καταβύθισηςΜέσα στα σπλάχνα μου.Με τα πέταλά της λευκά πλάι σουΤόλμησε κι άνθισε μια παπαρούναΚαι δε ντράπηκε…[Στο λατρεμένο μου παιδί]

Συνεχίστε...

«Δώρο προσκέφαλο…», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου Κίσσα

Έκοψα τα μαλλιά μου σε ένδειξη πένθους.Δικός μου ο κώδικας της επικοινωνίας.Αγάπαγα τα μακριά μαλλιά μου -δεσμός γόρδιος-Και τα έκοψα,Να ΄χω να λέω όταν με ρωτούνεΠως λυπάμαι…Από παιδί ψαλίδι δεν τα άγγιξε,Γίνηκαν του παραμυθιού - δυο μέτραΚαι τρεις πήχες.Καλύπτανε το μπόι μου διπλόφαρδα,Σε κάθε πόντο τους και ένα δάκρυ.Κι έτσι τα έλουσα με κρασί και λάδιΚι έπειτα τα ‘κοψα και τα τύλιξαΣε ιερά σινδόνη με ευλάβεια.Τρεις πήχες -σαν

Συνεχίστε...

«Του έρωτα και της σιωπής», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου Κίσσα

Τον πλησίασε βήματα μετρημένα, σιγανά.Έμεινε και την κοίταζε καθώς ζύγωνε,Τα μάτια του απορία,Τα μάτια του σκοτάδια ανεξιχνίαστα.Ακούμπησε το μέτωπό της στο στέρνο του,Τέλος προορισμού, παρακαλώ αποβίβαση.Κι έπειτα, μέσα στο πάγωμα τής μιας στιγμής,Που μεσολάβησε ανάμεσά τους βήμα αιωρούμενο,Αφέθηκε σ' ένα κλάμα βουβό.Κι εκείνος έπιασε τρυφερά στις χούφτες τουΚι ανασήκωσε το σαγόνι της, σχέση ακούσια.Και γιόμοσαν τα χέρια του μελάνι δάκρυα.Τίναξε

Συνεχίστε...

«Πέφτω», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Πέφτω… πέφτω… πέφτω… πέφτω.Μια πτώση κομμένη σε χρόνο ολόκληρο –Ο αγαπημένος μου…Κυλώ απαλά τυλιγμένη με ένα κομμάτιAdagio sostenutoΣε μια σελίδα άδεια.Τα δάκτυλα ρέουν προσεκτικάΣε λευκό και μαύρο.Αγγίζουν το κλαβιέ με τρυφερότητα –Τα δάκρια δεν υπάρχουν, δεν έρχονται.Νομίζω ξέρουν πως δεν επαρκούνΓι’ αυτή την περίσταση.Κάπως όμως πρέπει να εκφραστείΑυτή η πληγωμένη αγάπη.Στις διέσεις ο πόνος,Στις φυσικές το κράτημα.Δίεση σε

Συνεχίστε...

«Τις Κυριακές τη μάνα σου να αγαπάς», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Τις Κυριακές τη μάνα σου να αγαπάςΠου μες στη σχόλη μόνη της μένει, πολύ μόνη.Φωνάζουν στην αλάνα τα παιδιάΚαι κείνη πίσω από ένα τζάμιΕσένα περιμένει να γυρίσεις.Τις Κυριακές τη μάνα σου να αγαπάςΓια το φαϊ που δεν είναι δεδομένο,Για το πλυντήριο και την κατάφορτη απλώστρα.Για τα δυο ρούχα που σιδέρωσε, δικά σου,Μη μείνουν και τα θες, και Κυριακή ας είναι.Τις Κυριακές τη μάνα σου να αγαπάςΓια το αχάραγο πρωιό στην εκκλησιάΤη χάρη να λάβεις του

Συνεχίστε...

«Κρύψε με», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Κρύψε με τρυφερά, κρύψε με απ’ όλους.Κρυφά κι ας με ποθείς, δεν με πειράζει.Κορμός εσύ, κορμί εγώΧέρια και πόδια πάνω σου θα σκαρφαλώσω.Κλαδιά τα μπράτσα σου απλωμέναΒουβά εμένα περιμένουν να τα κάμψω-Κορμί εγώ, κορμός εσύ-Γύρω από μένα.Και τα μαλλιά σου πυκνά φύλλα να γραπώσωΚαι μες στο θρόισμα σου να ουρλιάξω τις ανάσες μουΌπως ο άνεμος.Κι εσύ κρύψε με, κρύψε μας,Προφύλαξέ μας…Κι άσε ρετσίνι και χυμούς να μας ενώσουν.

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα, με την οικογένειά της, στο Μουζάκι Καρδίτσας. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Επί σειρά ετών εργάσθηκε σε θέσεις ευθύνης σε πολυεθνικές εταιρείες. Από τον Μάρτιο του 2016 λειτουργεί ως διευθύντρια τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής» www.logografis.gr ...περισσότερα

Αρχειοθήκη