Κατηγορία: Ποιήματα

«Στεφανάκανθος», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου Κίσσα

Στο πίσω μέρος της ψυχής μια αυλόπορταΒγάνει σε κήπο φωτεινό, ολανθισμένο.Σκέψεις για σένα κι αναμνήσεις παιχνιδίζουνε,Σιέλ πεταλούδες απαλές,Απ’ άνθος σ’ άνθος.Χαμογελάς κι ήλιος ζεστόςΞεχύνεται,Χωρούν τα μπλε των ουρανώνΣτα δυο σου μάτια.Σκιρτήσαν άνθη λεμονιάς καθώς τα άγγιζες,Ανάσα καταβύθισηςΜέσα στα σπλάχνα μου.Με τα πέταλά της λευκά πλάι σουΤόλμησε κι άνθισε μια παπαρούναΚαι δε ντράπηκε…[Στο λατρεμένο μου παιδί]

Συνεχίστε...

«Δώρο προσκέφαλο…», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου Κίσσα

Έκοψα τα μαλλιά μου σε ένδειξη πένθους.Δικός μου ο κώδικας της επικοινωνίας.Αγάπαγα τα μακριά μαλλιά μου -δεσμός γόρδιος-Και τα έκοψα,Να ΄χω να λέω όταν με ρωτούνεΠως λυπάμαι…Από παιδί ψαλίδι δεν τα άγγιξε,Γίνηκαν του παραμυθιού - δυο μέτραΚαι τρεις πήχες.Καλύπτανε το μπόι μου διπλόφαρδα,Σε κάθε πόντο τους και ένα δάκρυ.Κι έτσι τα έλουσα με κρασί και λάδιΚι έπειτα τα ‘κοψα και τα τύλιξαΣε ιερά σινδόνη με ευλάβεια.Τρεις πήχες -σαν

Συνεχίστε...

«Του έρωτα και της σιωπής», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου Κίσσα

Τον πλησίασε βήματα μετρημένα, σιγανά.Έμεινε και την κοίταζε καθώς ζύγωνε,Τα μάτια του απορία,Τα μάτια του σκοτάδια ανεξιχνίαστα.Ακούμπησε το μέτωπό της στο στέρνο του,Τέλος προορισμού, παρακαλώ αποβίβαση.Κι έπειτα, μέσα στο πάγωμα τής μιας στιγμής,Που μεσολάβησε ανάμεσά τους βήμα αιωρούμενο,Αφέθηκε σ' ένα κλάμα βουβό.Κι εκείνος έπιασε τρυφερά στις χούφτες τουΚι ανασήκωσε το σαγόνι της, σχέση ακούσια.Και γιόμοσαν τα χέρια του μελάνι δάκρυα.Τίναξε

Συνεχίστε...

«Πέφτω», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Πέφτω… πέφτω… πέφτω… πέφτω.Μια πτώση κομμένη σε χρόνο ολόκληρο –Ο αγαπημένος μου…Κυλώ απαλά τυλιγμένη με ένα κομμάτιAdagio sostenutoΣε μια σελίδα άδεια.Τα δάκτυλα ρέουν προσεκτικάΣε λευκό και μαύρο.Αγγίζουν το κλαβιέ με τρυφερότητα –Τα δάκρια δεν υπάρχουν, δεν έρχονται.Νομίζω ξέρουν πως δεν επαρκούνΓι’ αυτή την περίσταση.Κάπως όμως πρέπει να εκφραστείΑυτή η πληγωμένη αγάπη.Στις διέσεις ο πόνος,Στις φυσικές το κράτημα.Δίεση σε

Συνεχίστε...

«Τις Κυριακές τη μάνα σου να αγαπάς», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Τις Κυριακές τη μάνα σου να αγαπάςΠου μες στη σχόλη μόνη της μένει, πολύ μόνη.Φωνάζουν στην αλάνα τα παιδιάΚαι κείνη πίσω από ένα τζάμιΕσένα περιμένει να γυρίσεις.Τις Κυριακές τη μάνα σου να αγαπάςΓια το φαϊ που δεν είναι δεδομένο,Για το πλυντήριο και την κατάφορτη απλώστρα.Για τα δυο ρούχα που σιδέρωσε, δικά σου,Μη μείνουν και τα θες, και Κυριακή ας είναι.Τις Κυριακές τη μάνα σου να αγαπάςΓια το αχάραγο πρωιό στην εκκλησιάΤη χάρη να λάβεις του

Συνεχίστε...

«Κρύψε με», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Κρύψε με τρυφερά, κρύψε με απ’ όλους.Κρυφά κι ας με ποθείς, δεν με πειράζει.Κορμός εσύ, κορμί εγώΧέρια και πόδια πάνω σου θα σκαρφαλώσω.Κλαδιά τα μπράτσα σου απλωμέναΒουβά εμένα περιμένουν να τα κάμψω-Κορμί εγώ, κορμός εσύ-Γύρω από μένα.Και τα μαλλιά σου πυκνά φύλλα να γραπώσωΚαι μες στο θρόισμα σου να ουρλιάξω τις ανάσες μουΌπως ο άνεμος.Κι εσύ κρύψε με, κρύψε μας,Προφύλαξέ μας…Κι άσε ρετσίνι και χυμούς να μας ενώσουν.

Συνεχίστε...

“Μου λείπεις κι έχω βαφτεί στα χρώματα της λύπης”, ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Μου λείπεις κι έχω βαφτεί στα χρώματα της λύπης. Μου λείπεις.  Πήρες τα χρώματα μαζί σου. Τα άλλα. Εκείνα που ακούγονται και μυρίζονται κι αγκαλιάζονται. Εκείνα που πάλλουν ζωή γύρω σου, γύρω μου. Εκείνα που τυλίγουν την ψυχή μου σα σπάργανα ζεστά - κι ας μη σε αγκαλιάζω ποτέ… Κι ας μη σε φιλώ. Μου φτάνει που γεμίζεις τις μνήμες μου με τη φωνή σου. Μου φτάνει η μυρωδιά σου, εκείνης της μίας φοράς, της κτήσης προκλητικής, της αιτιατής. Μου φτάνει το χαμογέλιο σου το σπάνιο, με τέρπει ως τα

Συνεχίστε...

«Ψωμί με ζάχαρη και λάδι», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Γράφω. Σβήνω. Γράφω. Σβήνω.Δύσκολα τα πράγματα.Προβάλει η ψυχή μου μιαν απαίτησηκι εγώ την πνίγωπριν προφτάσει και μεγαλώσει κι άλλο.Πόσες ανάσες χωρούν σ' ένα ποίημα;Πόσα δάκρυα;Πόσοι θυμοί;Πόσες παραιτήσεις;Για σένα γράφω μάτια μου σκοτεινά, μάτια μου μαγεμένα.Κι έπειτα τρώω ψωμί με ζάχαρη και λάδι,σαν να ' ναι η ώρα απλή, της κάθε μέρας.Κι ίσως και να' ναι...Λάδι και ζάχαρη γελούν τ' αφίλητά μου χείλη,και μιαν ελπίδα πως κι αύριο

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music