Κατηγορία: Ποιήματα

«Μου λείπεις κι έχω βαφτεί στα χρώματα της λύπης», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Μου λείπεις κι έχω βαφτεί στα χρώματα της λύπης. Μου λείπεις.  Πήρες τα χρώματα μαζί σου. Τα άλλα. Εκείνα που ακούγονται και μυρίζονται κι αγκαλιάζονται. Εκείνα που πάλλουν ζωή γύρω σου, γύρω μου. Εκείνα που τυλίγουν την ψυχή μου σα σπάργανα ζεστά - κι ας μη σε αγκαλιάζω ποτέ… Κι ας μη σε φιλώ. Μου φτάνει που γεμίζεις τις μνήμες μου με τη φωνή σου. Μου φτάνει η μυρωδιά σου, εκείνης της μίας φοράς, της κτήσης προκλητικής, της αιτιατής. Μου φτάνει το χαμογέλιο σου το σπάνιο, με τέρπει ως τα

Συνεχίστε...

«Ψωμί με ζάχαρη και λάδι», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Γράφω. Σβήνω. Γράφω. Σβήνω.Δύσκολα τα πράγματα.Προβάλει η ψυχή μου μιαν απαίτησηκι εγώ την πνίγωπριν προφτάσει και μεγαλώσει κι άλλο.Πόσες ανάσες χωρούν σ' ένα ποίημα;Πόσα δάκρυα;Πόσοι θυμοί;Πόσες παραιτήσεις;Για σένα γράφω μάτια μου σκοτεινά, μάτια μου μαγεμένα.Κι έπειτα τρώω ψωμί με ζάχαρη και λάδι,σαν να ' ναι η ώρα απλή, της κάθε μέρας.Κι ίσως και να' ναι...Λάδι και ζάχαρη γελούν τ' αφίλητά μου χείλη,και μιαν ελπίδα πως κι αύριο

Συνεχίστε...

«Γλυκές οι σκέψεις μου για σένα», ένα πεζοποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Γλυκές οι σκέψεις μου για σένα, παρηγορητικές. Να σου πάρω ένα μπουκέτο λουλούδια, λέει, να στο φέρω άξαφνα, να χαρείς που σπάνια σου φέρνουν. Κι έπειτα τ’ ακυρώνω, δεν είμαι βλέπεις πρίγκιπας, τι να τα κάνεις από μένα τα λουλούδια… Και σκέφτομαι την πάστα. Μια λαχταριστή σοκολατίνα, ολόφρεσκη, μόνο για σένα, να την απολαύσεις επί τόπου με κουταλάκι πλαστικό του ζαχαροπλαστείου. Κι έπειτα είπα όχι και σ’ αυτό, θυμήθηκα πως τα αλμυρά είναι που λαχταράς εσύ, γλυκά δεν τρως ούτε μετά από

Συνεχίστε...

«Θα σε φιλήσω», ένα πεζοποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Βλέπω απ’ το παράθυρό μου έναν ήλιο, σίγουρα δεν είναι αυτός που περιμένω, μα έστω, είναι ήλιος. Δεν τον θέλω, μα τον ανέχομαι γιατί ξέρω πως εσένα σ’ αρέσει, τον ανέχομαι και δεν τον σβήνω πίσω απ’ τις βαριές κουρτίνες. Βλέπω τις σκιές των φύλλων που τρεμοπαίζουν στο παράθυρο κι έτσι καταλαβαίνω πως φυσάει λυσσασμένα, μα και πάλι ακούω τις σκέψεις μου, ο ήχος του αέρα μόνο στις σκιές. Εσύ στις σκέψεις μου. Εσύ, εσύ, εσύ, εσύ! Στο διάολο, για δε μ’ αφήνεις πια να μερέψω; Στρίβω μες στα

Συνεχίστε...

«Πολυτέλειες», ένα πεζοποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Έχουμε την πολυτέλεια και ζούμε μια ζωή και αγαπάμε, ερωτευόμαστε, μας απορρίπτουν και πονάμε και το κάνουμε θέμα μεγάλο! Κι όλα αυτά τα απλά και ταπεινά σ’ έναν πλανήτη που τα παιδιά πεθαίνουν από πείνα στην Υεμένη, τις γυναίκες τις πουλάνε βιασμένες στα σκλαβοπάζαρα στο Σουδάν, τους άντρες τους στοιβάζουν σε κέντρα προσωρινής κράτησης στη Λιβύη.Έχουμε την πολυτέλεια και ζούμε, πίνοντας τον καφέ μας εισαγωγής και καπνίζοντας αρειμανίως ξενόφερτα τσιγάρα. Και αναλύουμε, καταναλώνοντας

Συνεχίστε...

«Κίβδηλες αντανακλάσεις», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Είναι κάτι πρωινά του καθρέφτηάκαρδα, σκληρά, που σε κοιτάνε.Πρωινά δίχως έλεοςγια τα χρόνια που πέρασαν.Είναι κάτι πρωινά του καθρέφτηντυμένα πλερέζες σκιερέςκαι ανεξιχνίαστες προθέσεις.Πρωινά που στέκονταιστιγμές μουδιασμένεςδίχως τελικό αποδέκτηχωρίς αντίκρισμα πραγματικότητας.Μ' ένα μαλακό πανίκαθαρίζεις τα σημάδια διστακτικάμε την ελπίδα να σβήσεις τις ρυτίδες.Μάταια. Σβήνεις το φως.Τελικά εκπνέεις την ανάσα σου και περιμένεις τον

Συνεχίστε...

«Μια Θεία λειτουργία», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Είναι φορές που δυσκολεύεταιΗ σκέψη να φτάσει στο χέρι.Κι η ανάσα, ακόμα, αρνείταιΤον αναστεναγμό της ανακούφισης`Τα μάτια αρνιούνταιΤα δάκρυα της λύτρωσης.Είναι φορές που νοσταλγώΤα ήρεμα, γλυκάΑπόβραδα στον κάμπο.Τ’  απόβραδα που μυρίζουνΝοτισμένη γηΚι ανοιξιάτικο αγέρα.Τότε, που κλείνεις τα μάτιαΚάτω από ένα δέντροΚι ανασαίνεις μόνος κι ελεύθεροςΤο θρόισμα των φύλλων.Ανασαίνεις, ανασαίνειςΜόνος κι ελεύθερος.
<br

Συνεχίστε...

«Για σένα», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Τα φιλιά σου στο λαιμό μου αφήνειςΜπλε σημάδια στο λευκό το κορμί μουΜε το βλέμμα σου όλα τα σβήνειςΚι έτσι μ’ έμαθες να σε λέω «ψυχή μου».

Στων φιλιών σου τη φλόγα ραγίζωΣτα παλιά μου σημάδια πονάςΣτις παλάμες σου κυλάω και δακρύζωΣε ρωτάω ξανά «μ’ αγαπάς;»-Τους εφιάλτες μου φυσάς και σκορπάς.

Η φωνή σου απαλά με χαϊδεύειΜα το μπλε των ματιών σου αγριεύειΑν τολμήσω και πικρά με γευτείςΔίχως γέλιο το βλέμμα μου αν

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music