Κατηγορία: Λόγοι των Φίλων

«ΤΕΜΠΕΛΙΓΚ – Το ξωτικό που όλο βαριόταν», το παιδικό παραμύθι της Λυγερής Ζωχιού τώρα και σε γραφή Braille

Λίγα λόγια για την έκδοση αυτή:O Tεμπελίγκ...Ένας μικρός παραμυθένιος ήρωας ανάμεσα σε τόσους άλλους του χάρτινου κόσμου των παραμυθιών, που πάντα γεννιούνται για να μας πούνε τις δικές τους ιστορίες και να μας μεταφέρουν τις ιδέες τους, τα όνειρά τους και να μας ταξιδέψουν.Ο Τεμπελίγκ λοιπόν σκέφτηκε πως θα ήταν μια όμορφη ιδέα να ταξιδέψει την μικρή του ιστορία και στα παιδιά που μπορούν να τον γνωρίσουν και να τον αγαπήσουν με τον δικό τους ιδιαίτερο τρόπο.Μέσα από την γραφή

Συνεχίστε...

«Γεύμα Χριστουγέννων για τρεις», ένα διήγημα της Κωνσταντίνας Βαληράκη

Αρχές Δεκέμβρη και την είχε πιάσει ανυπομονησία για τις ετοιμασίες των Χριστουγέννων. Όχι πως δεν είχε χρόνο, αλλά ήθελε να είναι όλα στην εντέλεια και στην ώρα τους έτοιμα. Τον στολισμό του σπιτιού τον είχε κάνει από τα τέλη του Νοέμβρη, λες και δεν θα προλάβαινε! Να στήσει το δένδρο, τα λαμπάκια με τα χίλια χρώματα και τους αγγέλους και τους  Αϊ-Βασίληδες σκόρπιους στο παραμυθένιο καθιστικό, να κοιτούν αμέριμνοι το φανταστικό εορταστικό  περιβάλλον, που είχε φροντίσει η ίδια να δημιουργηθεί.

Συνεχίστε...

«Ένας μικρός Μεσσίας», ένα διήγημα της Κωνσταντίνας Βαληράκη

Τα πρώτα Χριστουγεννιάτικα στολίδια είχαν κάνει ήδη την εμφάνισή τους σε κεντρικά σημεία της μικρής πόλης. Από μικρό παιδί  άρεσαν στην Ελένη τα Χριστούγεννα, αλλά και τη μελαγχολούσαν παράλληλα. Δεν καταλάβαινε γιατί, αλλά το διάστημα της αναμονής των χριστουγεννιάτικων εορτών, ένοιωθε μια παράξενη χαρά ανάμεικτη με μελαγχολία να γυροφέρνει στο νου και την ψυχή της. Οι ανάλογες προετοιμασίες ήταν η χαρά  της προσμονής της Θείας γέννησης  και  βέβαια όχι της τελευταίας στιγμής. Καιρό πριν

Συνεχίστε...

«Άνθρωπος» & «Ένα κομμάτι μόνο», δύο ποιήματα της Μαριάννας Γληνού

ΆνθρωποςΤρέχουνε τα μάτια μου χωρίς να το θέλω.Μου λείπουν οι άνθρωποι που αγάπησα.Πονάω τον αμείλικτο χρόνο.



Ένα κομμάτι μόνοΜε προίκα μου την απόγνωση και τη φτώχεια, θέλω να μ' αγαπήσεις, γιατί τα χέρια δεν ενώνονται, παρά μονάχα ανήξερα, αδειανά. Ο ένας, κομμάτι μόνο, ψηλαφώντας απ' την ψυχή τού άλλου. Ελπίζοντας για θησαυρό, ψάχνουμε οι άνθρωποι την αγάπη.



Συνεχίστε...

«Ανάγκη», ένα ποίημα του Γρηγόρη Σακαλή

Στα μονοπάτια της αγάπηςβγαίνεις και περπατάςδεν ξέρεις τι θα συναντήσειςόμως το τολμάςάλλες φορέςβρίσκεις ανταπόκρισηάλλες φορές συντρίβεσαιαπ΄ την απόρριψημα δεν πτοείσαιη καρδιά σουπάντα αναζητά την αγάπηο εαυτός σου τη χρειάζεταισαν το οξυγόνοθέλεις ν΄ αγαπήσειςκαι ν΄ αγαπηθείςγι΄ αυτό βγαίνεις και ξαναβγαίνειςστα μονοπάτια της αγάπηςκαι του έρωτα.

Συνεχίστε...

«Χριστούγεννα 2021», ένα κείμενο της Λένας Μαυρουδή Μούλιου

Τα Χριστούγεννα έφτασαν και, για όσο κρατήσουν, ας αφήσουμε τον covid ξεχασμένο κάπου στο πίσω μέρος της κεφαλής μας. Γιατί, για να τον ξεχάσουμε ολότελα δεν γίνεται, αφού ο απαίσιος τούτος ιός φροντίζει κάθε τόσο να κτυπά την πόρτα δικού μας ανθρώπου, πότε ήπια, πότε αγριεμένα… Δεν έχουμε βέβαια την ψευδαίσθηση ότι ΕΜΑΣ θα μας ξεχάσει αργά ή γρήγορα, μόνο που ελπίζουμε η επίσκεψή του να είναι το δυνατόν πιο διακριτική, κουρασμένος και αηδιασμένος καθώς  είναι από τις ΜΕΘ και τα

Συνεχίστε...

«Ιδού ο τόπος μου» & «Ακραιφνώς», δύο ποιήματα της Μαριάννας Γληνού

Ιδού ο τόπος  μου

Στον τόπο μου,καρφώνουν  στρογγυλά, ολόλευκαφεγγάρια στον ουρανό,κι ύστερα, ξεπλένουν τις αμαρτίες τους.Αιώνιοι Πόντιοι Πιλάτοι.  Ακραιφνώς

Ακραιφνώς,έζησα τη ζωή μου.Το μόνο μου παράπτωμα,είναι οι φορές που αξιώθηκακομμάτι από ευτυχία.Κι έτσι, χωρίς να θέλω,αδίκησα του κόσμου τούς ατυχείς.

Συνεχίστε...

«Σε χρόνο ντε τε», ένα ποίημα του Χρήστου Νιάρου

Τα δευτερόλεπτα σαλεύουν ανέγγιχτα,παραπλανούν εκπλήξεις που δεν έρχονται,από το πορτάκι της πίσω αυλής,η σιγουριά τους ξέρει το δρόμο,χορεύοντας ζαλισμένες δίπλα τους και οι μέλισσες της εποχής,χωρίς χειραψίες οι ματιές τους,κολλάνε στους φράχτες επίμονα τα θέλω καμία φορά,αρπαχτικά τα κορναρίσματα στις λεωφόρους,προσπερνούν με ευγένεια τις σιωπές,βουητά της Κυριακής τράπηκαν σε άτακτη φυγή,μια επιστροφή του χτες τους,ζαλισμένη με κέντρωσε,στην

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα, με την οικογένειά της, στο Μουζάκι Καρδίτσας. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Επί σειρά ετών εργάσθηκε σε θέσεις ευθύνης σε πολυεθνικές εταιρείες. Από τον Μάρτιο του 2016 λειτουργεί ως διευθύντρια τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής» www.logografis.gr ...περισσότερα

Αρχειοθήκη