Κατηγορία: Λόγοι των Φίλων

«Δίπνοος άνεμος», ένα ποίημα του Κώστα Παρδάλη για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Σαν τα γόνατα λύνονται κι η ψυχή σιγοκαίεικαι το σώμα δονείται στο ρυθμό της καρδιάςτότε δίπνοος άνεμος στην ψυχούλα  μας πνέεικαι μια  φλόγα χορεύει τον χορό της φωτιάς.

Ένας έρωτας άγγιγμα πονεμένου αγγέλουμια ζωή ένα βλέμμα του δακρυσμένη γραφήμια κρυφή πεθυμιά τού ενός κάποιου Οθέλλουένα άγραφο γράμμα που δεν έχει γραφεί.

Ένας έρωτας μόνος, ουρανός χωρίς άστραμια βροχή δίχως στάλες σαϊτιά ξεγελάστρατσακισμένο βαπόρι σε μια

Συνεχίστε...

«Δαχτυλίδια από άχυρο», ένα δίπτυχο της Μαρίας Πανούτσου για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Α.  Ανεπίδοτο γράμμα σε μαθήτριαΑγαπητή  Β.Βιάζεσαι.   Γιατί;Έχεις τη ζωή σου και τη δουλειά σου και τις σπουδές σου και πάνω από όλα την υγεία σου.  Αυτό για  το οποίο πάσχουμε  μαζί είναι διαφορικό. Δεν μπορείς ακόμη να το καταλάβεις, το τοποθετείς σε ράφια για να μπορείς να το  διαχειριστείς εύκολα. Κανένα πολύτιμο για τον άνθρωπο δεν θα έπρεπε να είναι σε ράφι. Μη ταξινομείς  τα πράγματα και τους ανθρώπους. Μαζί μου θα έπρεπε  αν θέλεις να προχωρήσεις, να μάθεις  να εκτιμάς κάθε

Συνεχίστε...

«Ανεπίδοτο γράμμα Φαίδρας προς Ιππόλυτο», ένα ποίημα της Μαρίας Πανούτσου για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Γυμνή μπροστά σε δύο άνδρες.Να ζήσω ή να πεθάνω.Η απουσία  ρούχων με  εκφράζει.Για δες!Μια στιγμή  αδυναμίαςκαι το όραμα της ελευθερίαςπαγώνει.

Δεν αναρωτιέμαι πια για τίποτα.Μοναχικός ένας δρόμοςξανοίγεται μπροστά μου.Αναζήτηση της ηρεμίας.Μιας  και μόνης.Εκείνη, με το σώμα αγνό από πάθη.

Δρόμος σκοτεινός και  τρομαχτικόςαφού  τα δυο  σου μάτια,  ίδιοι φανοί,θα  λείπουν απ’ τη ζωή μου.Μοναξιά ήρεμη

Συνεχίστε...

«Μία νύχτα στη Βαγδάτη», ένα διήγημα του Κωνσταντίνου Καστραντά για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Και η Σεχραζάτ, βλέποντας στον ουρανό να προβάλει η ροδαλή αυγή σταμάτησε. Και είπε ο βασιλιάς: Τι ωραία που είναι η ιστορία σου και πόσο ευχάριστη. Και η Σεχραζάτ απάντησε: Τι είναι αυτή, μπροστά σ’ εκείνη που θα μπορούσα να σου πω την ερχόμενη νύχτα, αν με άφηνες να ζήσω ακόμα μια μέρα. Τότε ο βασιλιάς της είπε: Μα το Θεό θα ζήσεις άλλη μια μέρα για να σε ακούσω ξανά. Μετά ξανάπεσε στο κρεβάτι για να περάσει το υπόλοιπο τής νύχτας στην αγκαλιά της. Σιγά σιγά αποκοιμήθηκε. Ο ύπνος τον βυθίζει

Συνεχίστε...

«Πέντε χαϊκού», γράφει ο Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδης για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Ο ταχυδρόμοςπέθανε. Ποιος θα σου πειπως ζω για σένα;

Στείλε σε γράμμαμύρο, να σ’ έχω πάνταστα πνευμόνια μου.

Μεθώ, σου γράφω.Ξεμέθυστος διορθώνω.Μένεις στα γραπτά.

Κάθε γραπτό μουκηλίδα, μα τυπώνωστ’ αυτιά σου Σιωπή.

Άδειο το γράμμα,χωρίς όνειρο φάρονα μας οδηγεί.

Συνεχίστε...

«Φυσούσε δυνατή νοτιά – Χέρια πικρά», ένα ποίημα του Αιμίλιου Γάσπαρη για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Φυσούσε δυνατή νοτιά τούτες τις μέρεςΣυνέπαιρνε τις ψυχές και τα δέντραΈνα φορτηγό πέρασε που πουλούσε γυαλικάΣταμάτησε και βγήκαν οι γυναίκεςΔιάλεγαν κι ένα παλιό ρεμπέτικο ακουγότανΣτη διαπασών. Τα παιδιά άπλωναν τα παιγνίδια τουςΣτο σταυροδρόμι, στα σκαλοπάτια, στο εικονοστάσιΣτο χώρο μια γλάστρα μοναχική χωρίς λουλούδιΤο πηγάδι ήταν εκεί και έστεκε υπομονετικάΣτο γύρισμα των αιώνων, τώρα χωρίς σχοινίΣε αχρηστία έπεσε χρόνια χωρίς να αντλούμεΧωρίς

Συνεχίστε...

«Όλ’ αυτά που δε σου ’πα», ένα ποίημα της Στέλλας Πετρίδου για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Για όλ’ αυτά που δεν σου ’πα μετάνιωσα.Για όλ’ αυτά που δεν μου ’πες πενθούσα.Τώρα είν’ αργά. Νικήθηκα.Στα δυο μου χέρια βλέπω μόνο συννεφιά,που ’χει χαράξει με το γάντι του ο χρόνος.Ρυτίδες. Κι άλλες ρυτίδες.Κι όμως ακόμα η καρδιά λιγοθυμάόταν τα βράδια συλλογίζεται εσένα,εσένα, που ’σουν πόθος και καημός,εσένα, που ’σουν βάλσαμο στη λύπη,εσένα, που δε μπόρεσε ποτέ,ποτέ της να σ’ το πει ψιθυριστά.Σ’ αγαπώ! Σ’ αγαπώ!Κι όλα αυτά που δε σου ’πα

Συνεχίστε...

«Άδραξέ με», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα για τη δράση «Γράμματα ανεπίδοτα»

Άδραξέ με! Ελευθερώσου! Άδραξέ με… Άπλωσ’ τα χέρια σου και πάρε με. Στο επιτρέπω. Και μη σκεφτείς ούτε στιγμή ότι με πόνεσες. Και μη σκεφτείς ούτε στιγμή ότι φοβάσαι. Μονάχα ο φόβος του θανάτου μας ταπείνωνε, κι αυτός νικήθηκε. Άδραξέ με. Πόσες στερνές ανάσες πια; Πόσες ελπίδες; Πόσα του λόγου τα κρυφά, τ’ ανείπωτα; Δε βλέπω φως και τα σκοτάδια σου πονούν τα μάτια μου. Δε βλέπω τίποτα. Μονάχα εσένα. Άδραξέ με! Ξεβολέψου, εμπρός, ξεκούναγε! Πόσες φορές νομίζεις θα ‘ρθει να το ζήσεις; Πόσες

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music