Κατηγορία: Λόγοι των Φίλων

«Σε βλέπω» & «Τόσο κοντά», δύο ποιήματα του Αχιλλέα Χατζηαγοράκη

ΣΕ ΒΛΕΠΩ

Βλέπεις τα παιχνίδια των γλάρωνόρθια μπροστά στην προκυμαία.Ο αέρας από το πέλαγοςσυνομιλεί με το λευκό φουστάνικαι τα μαλλιά σου,αλλάζοντας συνεχώς τη σιλουέτα σου.Δεν ξεχωρίζεις από τα αφρισμένα κύματακαι μένω στην εικόνα σου.Στέκω κόντρα στον αέρακαι αρκετά μακρυά σου.Έξαφνα γυρνάς,διαβάζω τα χείλη σου,λένε σ’ αγαπώ.

ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΑ

Από τους λόφους του ήλιου, μέχρι τις μαύρες λαγκαδιές του

Συνεχίστε...

«Ο ομορφότερος έρωτας της ζωής μου», ένα διήγημα της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

Πάντοτε πίστευα πως ήμουν όμορφη. Όχι, δεν πιστεύω πως η ομορφιά είναι το μοναδικό χάρισμα που πρέπει να έχει μία γυναίκα, αλλά προσπαθώ να περιποιούμαι. Με φροντίζω όσο μπορώ, με αγαπώ. Σπούδασα Νομική, με αυτή ασχολήθηκα ως επάγγελμα για λόγους χαράς και επιβίωσης. Κάθε Σάββατο συνήθιζα να βγαίνω έξω, να ντύνομαι όμορφα και να αφήνω τον εαυτό μου ελεύθερο από τη ρουτίνα της δουλειάς και των νομικών υποθέσεων. Σε ένα πάρτι του δικηγορικού συλλόγου, γνωρίστηκα με τον σύντροφο της ζωής μου, το

Συνεχίστε...

«Είκοσι δύο του Απρίλη», ένα διήγημα της Κωνσταντίνας Βαληράκη

Άρχισε να ετοιμάζεται με  καλή διάθεση να βγει για την καθημερινή έξοδό του. Απόγευμα άνοιξης, προς σούρουπο, με έναν ήλιο να ροδίζει τη δύση, να βάφει τη θάλασσα στα χρώματα του δειλινού και να στραφταλίζει τα μικρά καΐκια. Είχε όπως πάντα φροντίσει για την εμφάνισή του. Ελαφρά ρούχα, ανέμελο καπέλο και ας μην το απαιτούσε το γέρμα της ημέρας και μαλακά παπούτσια περιπάτου. Επιμελημένη ατημελησία  στα πλούσια μαλλιά, που άρχισαν εδώ και πολύ καιρό τώρα να παίρνουν εκείνο τα γκρι χρώμα, που

Συνεχίστε...

«Ο επιγραμματικός λυρισμός του συγκεκριμένου», γράφει ο Νικόλαος Παπάνας για την ποιητική συλλογή «Συντμήσεις» (Εκδόσεις Ιωλκός) του Κωνσταντίνου Ι. Κορίδη

Η ποιητική συλλογή Συντμήσεις (Εκδόσεις Ιωλκός, 2018) είναι η δεύτερη του Κωνσταντίνου Ι. Κορίδη. Όπως υποδηλώνει ο τίτλος, πρόκειται για σύντομα ποιήματα, τα οποία εντάσσονται στη μεγάλη παράδοση της επιγραμματικής ποίησης. Χαρακτηριστικό, λοιπόν, της συντετμημένης γραφής του η οικονομία του λόγου. Ωστόσο, δεν πρόκειται για λόγο αυχμηρό. Αντίθετα, το ύφος είναι έντεχνα επεξεργασμένο, ώστε να εκφράζει υπαινικτικά το συναίσθημα του δημιουργού. Έτσι ο λόγος εκφέρεται με εντυπωσιακή απλότητα, χωρίς

Συνεχίστε...

«Η μοίρα επανορθώνει», ένα διήγημα της Λένας Μαυρουδή Μούλιου

«Άγνωστε, ή και γνωστέ, μια ημέρα ο κασμάς σου σκαλίζοντας τον κήπο τούτο, για ν’ αφρατέψει το χώμα και να φυτέψεις καινούριες τριανταφυλλιές στη θέση αυτών που νέκρωσαν από τη δίψα και τη μοναξιά, θα σκοντάψει πάνω σε τούτο το βαρελάκι που κρατάς, που θα αλλάξει επί τα βελτίω όχι μόνον τη δική σου ζωή αλλά και πολλών άλλων - αν δε σε εμποδίσει η ανθρώπινη απληστία. Ηρέμησε τώρα και άκου τις  εξηγήσεις και την ιστορία μου… Είναι η απάντησή μου στις δικαιολογημένες απορίες σου και την κατάπληξή

Συνεχίστε...

«Το τέλος», ένα κείμενο της Στεφανίας Ρουλάκη

Μπορώ να σκεφτώ πολλές φορές που η ζωή με έφερε μπροστά σε ένα τέλος. Το τέλος της παιδικής μου ηλικίας και της αθωότητάς μου, το τέλος της εφηβείας και της ανευθυνότητάς μου, το τέλος πολλών σχέσεων κι εργασιών, το τέλος ταξιδιών και διακοπών. Το τέλος της ζωής αγαπημένων προσώπων μου και της ζωής μου όπως την ήξερα μαζί τους. Κανένα τέλος όμως, όσο πονερό και να ήταν, δεν ήταν ξέχωρο κι από μία αρχή. Το μικρό κορίτσι, έγινε μεγάλο, με μία αίσθηση σαν το φίδι που αλλάζει δέρμα. Κάθε σχέση που

Συνεχίστε...

«Λόγια αληθινά», ένα ποίημα της Μαρίας Παλιούρα 

Εγώ που γράφω για πρίγκιπες στα παραμύθιαείναι που δεν τους έχω γνωρίσει στ’ αλήθεια...

Εγώ που γράφω για όμορφες θάλασσεςείναι που έχω δει τα κύματα να ψηλώνουν...

Εγώ που γράφω για μυθιστορηματικούς έρωτεςείναι που έχω πληγωθεί από αυτούς...

Εγώ που γράφω για παραμυθένια πολύχρωμα ηλιοβασιλέματα και φεγγαρένια  φωτεινά μονοπάτιαείναι που έχω βρεθεί ανάμεσα σε τοίχους δίχως ανοιχτό ορίζοντα

Εγώ που γράφω

Συνεχίστε...

«Αγώνας μέχρι τέλους», ένα ποίημα του Γρηγόρη Σακαλή

Αποξηραμένοςαπό τα πάθητις επιθυμίες μουδιάγω βίο λιτόχωρίς χυμούςαντίρροπες δυνάμειςπαλεύουν καθημερινάμέσα μουαυτή του ασκητήκι αυτή του ζωντανού ανθρώπουκαμμία δεν επικρατείκαμμία δεν κυριαρχείολοκληρωτικάείναι ο αγώνας διαρκήςσ΄ όλους τους ανθρώπουςισόβιος, επίπονοςμέχρι το τέλοςμέχρι να επιστρέψουμεστη φύσηκαι στην αιωνιότητα.

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα, με την οικογένειά της, στο Μουζάκι Καρδίτσας. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Επί σειρά ετών εργάσθηκε σε θέσεις ευθύνης σε πολυεθνικές εταιρείες. Από τον Μάρτιο του 2016 λειτουργεί ως διευθύντρια τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής» www.logografis.gr ...περισσότερα

Αρχειοθήκη