Κατηγορία: Λόγοι των Φίλων: Κείμενα

«Πατρίδα», ένα ποίημα της Μαρίας Παλιούρα

Κάποιοι ψάχνουν μια πατρίδα μες την ξενιτιάκάποιοι ψάχνουν λίγο ήλιο μες τη συννεφιάεγώ ψάχνω μια πυξίδα που θα με οδηγείτη δική μου ηλιαχτίδα μέσα στη ζωή

Κάποιοι έχουν μια πατρίδα μα εγώ έχω δυοκι είμαι πάντα μοιρασμένη μέσα στο γιαλόμια φουρτούνα, μια γαλήνη μες στη θάλασσαμα το ωραίο μου νησάκι δε θα το άλλαζα

Θέλω να βρεθώ στον τόπο που αγάπησαστα δικά μου μονοπάτια που περπάτησαστη μικρούλα μου την Πάφο που μου

Συνεχίστε...

«Μια παράξενη οικογένεια», μια ιστορία για παιδιά από την Λιάνα Μιχελάκη

Ήταν κάποτε μία οικογένεια, ο μπαμπάς Βακτήριος, η μαμά Βακτηρία και τα παιδιά Βακτηρίδια, που κατοικούσαν όλοι μαζί μέσα σε ένα πελώριο γυάλινο μπουκάλι. Το μπουκάλι αυτό ήταν χρόνια ξεχασμένο, μέσα στον κήπο ενός σπιτιού και κανείς από τους ανθρώπους δεν είχε δείξει ενδιαφέρον να ασχοληθεί μαζί του. Το γυάλινο αυτό σπιτάκι  ήταν αρκετά φιλόξενο για την οικογένεια των βακτηρίων, καθώς μπορούσαν όλα τα μέλη της μέσα από αυτό, να βλέπουν τους ανθρώπους να τρέχουν στις δουλειές τους, τα παιδιά να

Συνεχίστε...

«Η αγαπημένη της μητέρας», ένα διήγημα της Κωνσταντίνας Βαληράκη

Στο καθιστικό με τα βαριά έπιπλα εποχής, τέσσερις αμίλητες και σκυθρωπές φιγούρες, θαμπές από το χαμηλό φως του σούρουπου, που μπαίνει από το ψηλό παράθυρο, δείχνουν να περιμένουν κάτι ή κάποιον, που θα αιφνιδιάσει την αλλόκοτη στασιμότητα τους. Μία γυναίκα και τρεις άνδρες σκεπτικοί, χωρίς να κοιτάζει ο ένας τον άλλο, μέσα σε μια  σιωπή, βασανιστική σιωπή, φαντάζουν σαν θολές σκιές στο γέρμα του απογεύματος. Ακούγεται μόνο ο ρυθμικός ήχος του εκκρεμούς στον τοίχο, σε συνδυασμό με το συνεχόμενο

Συνεχίστε...

«Το ξαφνικό», ένα ποίημα της Στεφανίας Ρουλάκη

Στο δρόμο σου άνθρωπε νομίζειςπως ροδοπέταλα στρωμένος πρέπει να είναι ο δρόμος που βαδίζεις.Ότι τα πέλαγα θα ατενίζεις και θα αγαπάς και θα ελπίζεις της χαράς το μερτικό.Μα μία σφαίρα μία μέρα, μία αστραπή μες τον αέρα, το ξαφνικό.Ένα χέρι με νύχια γαμψά τα σωθικά σου να ξεσκίζει, το τραγικό.Ένα ανεξέλεγκτο αμάξι στη γέφυρα που ντεραπάρει, κλέβει το γέλιο, φέρνει τον πόνο τον σκοτεινό.Μία μπουκάλα χημεία στάζει, τούφες που μένουν στο μαξιλάρι. Πόσο φρικτό.Άνθρωποι

Συνεχίστε...

«Ένα σουβλάκι παραπάνω», ένα διήγημα της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

Λένε πως οι άνθρωποι του μεροκάματου, οι άνθρωποι του μόχθου, μπορούν να συμπονέσουν σε μεγαλύτερο βάθος το συνάνθρωπο που βρίσκεται σε δύσκολη στιγμή. Έχουν διαβεί και εκείνοι δρόμους ανάγκης, έχουν περάσει πολλές φουρτούνες στο στίβο της ζωής. Και ελπίζουν να βγαίνουν νικητές, παρόλα τα χαστούκια και τα χτυπήματα. Η ζωή είναι μποξέρ σκληρότερος από τον Μωχάμεντ Άλι` μόλις σε δει όρθιο, αμέσως θα βρει κάτι άλλο για να σε ξαπλώσει στο χώμα. Αλλά εμείς προσπαθούμε να είμαστε πάντοτε περήφανοι

Συνεχίστε...

«Οι αχώριστοι», ένα ποίημα του Χρήστου Σκιαδαρέση

Πάντα αχώριστους σας θυμόμουνα.

Στα πανηγύρια αχώριστοι, στα λούνα παρκ αχώριστοι,στις συναυλίες, στα σινεμά,στα μιούζικαλ, στα θέατρα,παντού και πάνταμαζί και αυτοκόλλητοι.

Κομμένοι και ραμμένοι ο ένας για τον άλλο.

Γυμνάσιο, Λύκειο, Πανεπιστήμιο,ίδια σχολή, ίδιο μεταπτυχιακό.

Πιασμένοι χέρι με χέρι τα βγάλατε.Σιαμαίοι.

Όλη η παρέα σάς καμάρωνε και σας χαιρότανε.Δεν είχατε

Συνεχίστε...

«Το τραγούδι των κεραυνών», ένα ποίημα του Νεκτάριου Μπέση

Εκείνη τη νύχτα με την δυνατή βροχή,προτίμησα να κλείσω τα παντζούρια,στην μουσική των κεραυνών,με τα δακρυσμένα ματιά.Είδα το φεγγάρι να τρέμει,να σκίζει με κρότο τα σύννεφα.Έσκυψα το κεφάλι και αποχώρησα,σκεφτόμουν τι μπορούσα να κάνω,μπήκα σε ένα άδειο τρένο,μια σειρά από χρώματα,κρυβόταν  πίσω από την καρδιά μου.Ο μηχανοδηγός μού πρόσφερε ένα αόρατο λουλούδι.Μετά με  ρώτησε αν μπορούσα να τραγουδήσω.Εγώ έκατσα βουβός στη θέση μου μέχρι το

Συνεχίστε...

«Κουρδισμένος», ένα ποίημα του Γρηγόρη Σακαλή

Μέσα στην ανθρωποθάλασσαμέσα στο ανώνυμο πλήθοςζεις και κινείσαιαπό νωρίς χαράματαβγαίνεις στο δρόμομέχρι αργά το απόγευμακανείς δεν νοιάζεται για σέναούτε εσύ για κανέναντο άγχος της επιβίωσηςκάνει τους ανθρώπους σκληρούςόταν σχολάσεις πας σπίτινα φας, να ξεκουραστείς λίγοκι ύστερα να βγεις στη γειτονιάνα πιείς ένα καφέμετά να επιστρέψειςστο διαμέρισμαγια να κοιμηθείς νωρίςγιατί την άλλη μέραπάλι από την αρχή.

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη ... περισσότερα

Αρχειοθήκη