Κατηγορία: Λόγοι των Φίλων: Κείμενα

«Δεν θέλω να σβήσουν», ένα ποίημα της Μαριάννας Γληνού

Δεν θέλω να σβήσουν του δέντρου τα φώτακαι να ‘ρθει ξανά σκοτεινιά στη θέση του δέντρου πιο μόνη η καρέκλα που όποιος θα έρθει της ρίχνει παλτά.

Δεν θέλω να  σβήσουν του δέντρου τα φώτα κοιτώντας τα η σκέψη γυρνά σε ένα μικράκι που πίστευε πάντα που πρόσμενε με μιαν ανοιχτή αγκαλιά.

Δεν ήταν τα δώρα, μα αυτή η αγκάλη που ήταν στ' αλήθεια μεγάλη σα χώρα και ήξερε πώς να προσμένει χαρά.

Δεν θέλω να σβήσουν του δέντρου τα

Συνεχίστε...

«Είμαι εδώ», ένα ποίημα της Χρυσαυγής Τούμπα 

Πορεύομαι δίπλα σουσκιά σου γίνομαιστα χνάρια τής πατημασιάς σουακουμπάω τις σκέψεις μουΆτλας στο όρος της Αφρικήςεξερευνώ τις αβύσσους του Ωκεανού.

Το μόνο αληθινόη συμπόρευση.

Μένοντας στην ίδια κοίτηκαταλαβαίνεις την ομορφιά τού''είμαι εδώ''.

Συνεχίστε...

«Η μελαγχολία του γήρατος», ένα ποίημα της Ελένης Λουκά

Κάποτε ήσουν και εσύ ένας ωραίος νέος, άκαμπτος ορειβάτηςγια της ζωής ανηφοριές γενναίος, ακούραστος εργάτηςαντιστεκόσουν, νικούσες ή έχανες, έμαθες όμως αρκετάδιασκέδασες, αγάπησες, μα και έκλαψες συχνά.

Γέμισες εμπειρίες, γνωριμίες κι όμορφα συναισθήματατα λάθη, τα παθήματα μιας ώριμης σοφίας τα κεντήματα,απόλαυσες και γεύτηκες χαρές, ταξίδια μακρινά στο φωςγνώσεις και βιώματα μιας ολόκληρης ζωής το βιός.

Στο δειλινό αυτό της

Συνεχίστε...

«Καλά Χριστούγεννα», ένα ποίημα του Γρηγόρη Σακαλή

Εκεί σε μια γωνιάσ΄ ένα πολυσύχναστο δρόμοείναι η φωλιά τουένα στρώμαπεταμένο κάτωκαι μια παλιά κουβέρταίσα ίσα να μη πεθαίνειαπό το κρύο και τη βροχήένα πιατάκι μπροστά τουγια ελεημοσύνηαπ΄ τους κυρίους και τις κυρίεςν΄ αγοράσει λίγο φαγητόέρχονται Χριστούγενναήρθαν οι καλές κυρίεςτης αγαθοεργούτου φέραν χοντρά ρούχαφαγητό και κουβέρτεςκαμιά δεν σκέφτηκενα τον πάρει σπίτι τηςνα κάνει Χριστούγενναμα μη ζητάμε

Συνεχίστε...

«Το χελιδόνι των Χριστουγέννων», ένα χριστουγεννιάτικο παραμύθι της Μαρίας Παλιούρα

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα μικρό χελιδονάκι κουρνιασμένο σε ένα δέντρο μες στο κρύο. Προσπαθούσε να βγάλει φωνούλα. Τσίου τσίου έκανε, μα κανείς δεν το άκουγε. Κανείς, μέχρι που το πρόσεξε ένα όμορφο ελαφάκι. Πλησίασε κοντά και το είδε που έτρεμε. «Πώς ξέμεινες εδώ» του είπε. «Εσύ δεν έπρεπε να έχεις φύγει σε άλλα μέρη πριν χειμωνιάσει;» Το κακόμοιρο δεν μπορούσε να μιλήσει, ήταν εξαντλημένο. Το πήρε προσεχτικά και το πήγε σε μία ζεστή φωλίτσα που έφτιαξε για να συνέλθει, στην

Συνεχίστε...

«Δυο Ελίτσες Μια Φορά», (σαν) ένα χριστουγεννιάτικο παραμύθι της Βάσως Αποστολοπούλου

Κάποτε, τα χρόνια τα παλιά, ήταν δυο μικρά παιδιά που είχαν δυο μεγάλους (έτσι τουλάχιστον τους έβλεπαν εκείνα, όπως όλα εξάλλου τα παιδιά) γονείς. Οι γονείς αυτοί λοιπόν κάθε Χριστούγεννα αγόραζαν για τα παιδιά τους ένα έλατο αληθινό (του φυτώριου, όχι του βουνού) και τους το στόλιζαν με φωτάκια και μπαλίτσες και πολύ το χαίρονταν τα παιδιά και χτυπούσαν παλαμάκια. Μόνο που στο τέλος των γιορτών έκλαιγαν γιατί το ελατάκι είχε μαραθεί και το έβαζε ο πατέρας τους στο τζάκι και το έκαιγε λέγοντας

Συνεχίστε...

«Χριστουγεννιάτικος Γολγοθάς», ένα διήγημα του Λάμπρου Αναγνωστόπουλου

Η είδηση έσκασε σαν κεραυνός εν αιθρία και χάλασε το κλίμα των ημερών. Είχε επιστρέψει και ο Παύλος από την Αγγλία για διακοπές. Ήμασταν όλοι μαζί στο τραπέζι όταν η Μαρία μας ανακοίνωσε τα δυσάρεστα: ένας όγκος σαν μπίλια στο στήθος και άμεσα, την Δευτέρα, μπαίνει στο χειρουργείο. Θα ακολουθήσουν θεραπείες και αγωγές. Δεν βρίσκαμε τις λέξεις, μόνο ένα ξερό «όλα καλά θα πάνε». Δεν επικράτησε πανικός, αλλά η αγωνία ήταν έκδηλη. Την Κυριακή το πρωί πήγαμε με τον Παύλο στην Εκκλησία. Δεν πιστεύω ή

Συνεχίστε...

«Ανάμνηση», ένα ποίημα της Λένας Μαυρουδή Μούλιου

Μια παλιά φωτογραφίαΚίτρινη απ’ τον καιρό,Με τη μάνα να κοιτάζειΚατ’ ευθείαν στο φακό.

Που αιχμαλώτισε για πάνταΑλησμόνητες στιγμέςΤην κοιτάζω και στ' αλήθειαΝιώθω σαν να ήταν χθες.

Με κρατούσε από το χέριΜην της φύγω και χαθώΠου τη σκανταλιά την είχαΠρώτη μέσα στο μυαλό.

Τι ωραία χρόνια μάναΉτανε τα παιδικάΜήτε πόλεμους φοβόμουνΜήτε Γερμανοτσολιά.

Μου ‘φτανε που ΄χα

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music