Κατηγορία: Λόγοι των Φίλων: Κείμενα

«Εις μνήμην», ένα διήγημα της Κωνσταντίνας Βαληράκη

Ζούσαμε μια απίστευτα γλυκιά  νηνεμία. Περιδιαβαίναμε αμέριμνα στους δρόμους. Μας ενοχλούσε δήθεν το μεγάλο πλήθος και το πολύχρωμο βουητό στο πέρασμα και  στο πλάι μας. Μας στένευε τους δρόμους του προορισμού μας. Έτσι λέγαμε τότε. Έτσι μου έλεγες. Εγώ σε άκουγα και χαμογελούσα, συμφωνούσα, δεν ήθελα να χαλάσω τους συλλογισμούς σου. Σου άρεσε να έχεις την πρώτη άποψη, με ό,τι συνέβαινε γύρω,  να λες μεγαλόφωνα τη σκέψη σου, που είχε πάντα «τη χροιά της επανάστασης ή της διαφοροποίησης» όπως

Συνεχίστε...

«Το Παραμύθι του Θεάτρου», ένα παραμύθι της Βίκυς Ιακωβάκη

Αφορμή για να γράψω αυτό το παραμύθι στάθηκε η τελετή λήξης του θεατρικού εργαστηρίου του Δημοτικού Θεάτρου Τρικάλων που λειτουργεί στο Μύλο Ματσόπουλου, όπου διδάσκω θεατρικό παιχνίδι ως ηθοποιός και θεατροπαιδαγωγός. Το θεατρικό παιχνίδι είναι μια διαδικασία δημιουργική και βαθύτατα εκπαιδευτική, που στόχο έχει να βοηθήσει τα παιδιά μέσα από τεχνικές του θεάτρου να εκφραστούν δημιουργικά και να αποδεσμεύσουν τη φαντασία τους - ένα πολύ σημαντικό εργαλείο για την ανάπτυξη των παιδιών.Βίκυ

Συνεχίστε...

«Το πορτρέτο του βασιλιά», ένα παραμύθι της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

Σε μία χώρα μακρινή υπήρχε κάποτε ένας βασιλιάς, ο οποίος φορούσε πολύτιμα ενδύματα και περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του στο παλάτι, κάνοντας βόλτα στον κήπο. Πολλές φορές παρατηρούσε τον εαυτό του στον καθρέφτη, τον θεωρούσε όμορφο και ήθελε να τον καμαρώνει. Είχε πολλούς πίνακες με τη μορφή του, πολλούς από αυτούς ήταν δώρα διάφορων επισκεπτών και επισήμων προσώπων, που ήθελαν να τον γνωρίσουν κατά καιρούς.  Δεν είχε διαπιστώσει  όμως εκείνο το σημάδι, εκείνη την ουλή  που υπήρχε

Συνεχίστε...

«Ο παράξενος ταξιδιώτης με την κίτρινη βαλίτσα», ένα παραμύθι της Ρίτσας Μπακογιάννη

Κάποτε ήταν ένας ταξιδιώτης που κρατούσε μια κίτρινη βαλίτσα. Είχε κάστανα μαλλιά, πράσινα μεγάλα μάτια, γαμψή μύτη και μουστάκι. Τον έλεγαν Παντελή. Μία μέρα ξεκίνησε να κάνει ένα ταξίδι. Στην αρχή ήθελε να πάει μέχρι τη διπλανή πόλη. Έτσι πήρε το αυτοκίνητό του, το φούλαρε με βενζίνη και τράβηξε για την γειτονική πόλη, την γραφική Καλαμπάκα. Ανέβηκε στα Μετέωρα και του άρεσε πολύ η θέα από ψηλά. Να αιωρείσαι ανάμεσα σε ουρανό και γη και να υψώνεται η ψυχή σου κάνα δύο πόντους... Προσκύνησε

Συνεχίστε...

«‘Η συνήθεια του φόβου’ & ‘Το καταφύγιο των αναμνήσεων’», δύο μικρά πεζά του Γιάννη Νόρρα

Η συνήθεια του φόβου Ρουτίνα… Κάθε μέρα μοιάζει πανομοιότυπη με την προηγούμενη, σε σημείο που μπορείς να προβλέψεις το μέλλον… Μία μικρή αλλαγή θα μπορούσε να την κάνει συναρπαστική και ξεχωριστή, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν κυνηγούν το αναπάντεχο, προτιμώντας την ασφάλεια, αυτήν που φαίνεται να συνοδεύει τη στασιμότητα… Συνήθεια ή φόβος; Μάλλον συνήθεια του φόβου... Μία ζωή που κάθε επεισόδιο είναι επανάληψη του προηγούμενου, είναι ένας αργός θάνατος. Αυτός δεν είναι όμως ο προορισμός

Συνεχίστε...

«‘Το προφανές’, ‘Πικρές αλήθειες’, ‘Του έρωτα ή της ζωής’», τρία ολιγόλεκτα της Μαριάννας Γληνού

Το προφανές Τι φυλακή η ομορφιά!Πόσο απάτη η αγάπη!

Πικρές αλήθειες   Μην κλαις. Άλλωστε, κάθε φορά που μ' αδικούσες, κέρδιζα μίαν αιωνιότητα.

Του έρωτα ή της ζωής 

Κι αντάριασεΚαι φούντωσεΚαι φλόγωσεΚι εχάθη.

Συνεχίστε...

«Ο γονιός», ένα ποίημα της Στεφανίας Ρουλάκη

Πόση στενοχώρια μέσα μου,κάθε φορά που αστοχώ να θυμηθώπως παιδί είσαι, μ’ ένα τραύμα μεγάλο.Κάθε φορά που την τάξη προσπαθώ να επιβάλω.Κάθε φορά που πρέπει να ζυγίσωαν θα σε περιορίσω ή πρέπει να σ΄ αφήσωνα κάνεις το δικό σου. Να γίνει το δικό μου ήνα είμαστε εμείς;Προσπαθώ και προσπαθείς.Δε θέλω να σε τραυματίσω, μα ούτε και να σε εγκαταλείψωσ’ ένα χάος να χαθείς.Δοκιμάζω, δοκιμάζεις, σου φωνάζω και ουρλιάζεις.Με πιέζεις να ανοίξω κι άλλο χώρο να

Συνεχίστε...

«Οι διηγήσεις μιας βαλίτσας», ένα διήγημα της Κωνσταντίνας Βαληράκη

Η βαλίτσα, σε χρώμα λιλά, αγορασμένη από εκείνο το παλιό  κατάστημα ειδών ταξιδίου, ήταν έτοιμη από καιρό. Κομψή, μικρή, μα προπάντων όμορφη, με αισιόδοξο ανοιξιάτικο χρώμα καταμεσής του χειμώνα, περίμενε υπομονετικά σε μια άκρη του υπνοδωματίου. Περίμενε την αναχώρηση, χωρίς να ξέρει τον προορισμό. Η  ιδιοκτήτρια της ήταν χαμογελαστή  όταν την αγόρασε, ή έτσι τουλάχιστον της φάνηκε. Ο καταστηματάρχης,  περασμένης ηλικίας και ιδιαίτερα ευγενής,  της ευχήθηκε καλό ταξίδι κι εκείνη

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music