Κατηγορία: Λόγοι των Φίλων: Κείμενα

«Άκου», ένα ποίημα του Δημήτρη Βαρβαρήγου

Άκου Είναι εκείνες οι στιγμές της ανάγκης που οι λέξεις δε φτάνουν τα νοήματα κι έρμαια αφήνονται στο σκοτάδι αδιαφορώντας αν η αυτοσυγκέντρωση περιορίζεται στην ανάκληση λίγης χαράς από εικόνες που γράφτηκαν στο παρελθόν. Άκου Είναι εκείνες οι στιγμές που τα κύτταρα προσπαθούν ν’ αχρηστεύσουν το χρόνο και να μαζέψουν στο αδιάφορο παρόν κομμάτια σώματα, ανέμελα μέλη, όπως οι μνήμες που φθίνουν υπερβαίνοντας τα σκοτεινά περάσματα του εαυτού τους και τις απόκρυφες πτυχές της ύπαρξής

Συνεχίστε...

«Θεοί / Άδης», ένα διήγημα του Κωνσταντίνου Καστραντά

Μέσα στο στράτευμα κυκλοφορεί πολύ φάρμακο. Δεν είναι για όλους. Εμείς οι μικροί τη βγάζουμε με κρασί. Οι «θεοί» είναι για τους μεγάλους. Πριν λίγες μέρες μου έτυχε λίγος Άδης. Είχα υπηρεσία στη σκηνή του Νέστορα. Αυτός ο κωλόγερος όλο με Άδη φτιάχνεται. Τον άκουσα να κλαίει, να γελάει, να μιλάει, να ψιθυρίζει. Μίλαγε με τον «θεό» του. Τα μάτια του βλέπανε σε άλλους κόσμους. Μπήκα μέσα και μάζεψα λίγο Άδη που του είχε πέσει δίπλα στην εστία. Το έκρυψα στο κράνος μου και περίμενα να τελειώσει η

Συνεχίστε...

«Σημείο αναφοράς», ένα ποίημα της Χρυσαυγής Τούμπα 

Θα 'ρθουνε μέρεςπου θα μας κυνηγάνε οι άνεμοικαι σε όσα αφήσαμε πίσω μαςθα επιστρέφουμεστους ίδιους τόπους και στους ίδιους ανθρώπους.Εκεί που άνθιζε ένα χαμόγελοστα διψασμένα από την ξηρή άμμο χείληπου στη σιωπή μιας αγκαλιάςχωρούσαν ένας νους, μια καρδιά, ένα σώμα.

Θα επιστρέφουμεσε συναισθήματα οικείαπου δεν πρόκειται να τα νιώσουμε ποτέ ξανά.

Κι εγώ συντονίστηκα με τα αλαφιασμένα σύννεφαΕγώπου έχω την

Συνεχίστε...

«Κόκκινο», ένα ποίημα της Κικής Γκόβαρη

Κόκκινο... Της συστολής. Του πόθου. Του έρωτα. Της ηδονής. Και της αγάπης ακόμη.Κόκκινο... Του "Μη..." Του "Σταμάτα!" Του "Απαγορεύεται!"Κόκκινο…Της επισήμανσης.Της διόρθωσης.Της επισφράγισης.Κόκκινο... Της φωτιάς. Και της "φωτιάς". Ακόμη και της κόλασης.Κόκκινο... Ενός λουλουδιού... με ή χωρίς αγκάθια. Της νοσταλγίας ενός αμοίραστου δειλινού. Των σύννεφων του νοτιά. Της καλοκαιρινής πανσελήνου. Του κοκκινολαίμη πάνω σε χιονισμένο

Συνεχίστε...

«Κυρίαρχος», ένα ποίημα του Γρηγόρη Σακαλή

Όπως διάφορα λουλούδιαδίνουν την ομορφιάσ΄ ένα μέροςέτσι διάφορα συναισθήματαδίνουν τον έρωτααπό την απόσταξή τουςγεννιέται ο μικρός θεόςαπό τον πόθοτην έλξητο θαυμασμόκι άλλα πολλάπου βράζουν στο καζάνιτου μυαλού μαςκι αρχίζει η απόσταξησταγόνα - σταγόνααπό τη βρυσούλαο έρωτας γεννιέταιμεγαλώνειγιγαντώνεταικαταλαμβάνει νουσώμα και ψυχήκαι γίνεται κυρίαρχοςτου εαυτού μας.

Συνεχίστε...

«Για κάποιο λόγο», ένα ποίημα της Νιόβης Ιωάννου

Για κάποιο λόγο τις Κυριακές γινόμουν ένα κόκκινο φόρεμα άνοιγα απαλά την πόρτα του κήπου έξω ήταν χειμώνας το σπίτι στο βάθος παρέμενε ακόμα ξεκρέμαστο εσύ το ξεκρέμασες θυμάμαι έσβησα ένα τσιγάρο στον κατάλευκο τοίχο κάθισα κάτω κι έκλαψα κρατώντας την αλυσίδα του σκύλου για πάντα ζωντανή κοίταξε η ψάθινη πολυθρόνα ξεράθηκε κάποιος την έκοψε από τη ρίζα ένα μικρό κλαδί ακόμα γρατζουνάει το μυαλό μου ο «κανένας» ανελήφθη στους ουρανούς νόμιζα πως τα χρυσόψαρα είναι

Συνεχίστε...

«Το γράμμα», ένα ποίημα του Θεοχάρη Παπαδόπουλου

Σ’ ένα γράμμα όλη η αλήθεια,αφού δεν βρήκες θάρρος να την πεις.Μελάνι κόκκινο,λίγες λέξεις ματώνουν το χαρτί.Κάθε μέρα,ήθελες όλα να τα πεις,να ελαφρώσεις,μα σαν ερχόταν η στιγμή,τα λόγια κρύβονταν.Τώρα το χέρι τρέμει στο χαρτί.Σ’ ένα γράμμα όλη η αλήθεια.Σ’ ένα γράμμα ολόκληρη η ζωή.

Συνεχίστε...

«Αναδημιουργία», ένα ποίημα της Λίνας Βαταντζή

Σήμερα,μέρα αποκαλόκαιρουτόσο γλυκιά όσο το άρωματων σταφυλιώνπου φέρνει η τρυφερή  αύρασαν λικνίζει τις κουρτίνεςκαι ακουμπούντα άνθη του βασιλικού,

γεμίζει ο χώρος αναμνήσειςκαθώς ξεχύνονται ελεύθερεςσε όλα τα δωμάτια του σπιτιού -

σήμεραείναι η μέραπου ανθίζουν οι πανσέδεςσε χρώματα πορφυρής αυγήςόμοια με τα δαμάσκηνα στο τραπέζι

τόσο ώριμα και εύγευστατόσο ζουμερά -όταν τα

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music