Κατηγορία: Λόγοι των Φίλων: Κείμενα

«Καταπίεση», ένα ποίημα του Langston Hughes σε μετάφραση του Νίκου Παπάνα

ΚΑΤΑΠΙΕΣΗΤώρα τα όνειρα Δε διατίθενται Στους ονειροπόλους Ούτε τα τραγούδια Στους τραγουδιστές.

Σε μερικές χώρες Η σκοτεινή νύχτα Και το κρύο ατσάλι Επικρατούν  ─ Μα τ’ όνειρο Θα επιστρέψει, Και το τραγούδι Θα σπάσει Τη φυλακή του.



OPPRESSIONNow dreams Are not available To the dreamers Nor songs To the singers.In some lands Dark night And cold steel Prevail, But the dream Will come back, And the song Break Its

Συνεχίστε...

«Ο αόρατος πλησίον», ένα διήγημα της Λιάνας Μιχελάκη

Εδώ και αρκετές μέρες περπατώ νωχελικά στο δρόμο. Εγώ και ο εαυτός μου, μόνος, χωρίς άλλη παρέα. Μου αρέσει άλλωστε η συνήθεια αυτή, που έχω από μικρός, να τρέχω αμέριμνος, ανάμεσα στα πολυπληθή αυτοκίνητα, να ανεβαίνω και να κατεβαίνω τα πεζοδρόμια, να μπερδεύομαι ανάμεσα στους βιαστικούς περαστικούς, που τις περισσότερες φορές με προσπερνούν, αδιαφορώντας για την παρουσία μου. Εγώ όμως επιθυμώ να συγχρωτίζομαι μαζί τους, να τους ακολουθώ, προσέχοντας βέβαια να μην τους φοβίσω, να είμαι η σκιά

Συνεχίστε...

«Μοίρα – Ώρες ώρες – Το κάστρο μου στην άμμο», τρία ποιήματα της Λυγερής Ζωχιού

ΜΟΙΡΑ

(Ο κήπος με τα ροδοπέταλα)

Τον κήπο με τα ροδοπέταλαεσκέπασε μια νύχτα το πυκνό χαλάζι σουΚι έπεσα πάνω τους να διώξω το κακόΚι ο κήπος από τότε άνθισε μέσα μουΚαι το πυκνό χαλάζι σ’ αγκάλιασε σφιχτάΚι έγινε μοίρα





ΩΡΕΣ ΩΡΕΣ

(Μάταια ενίοτε...)

Ώρες ώρες Αισθανόταν σαν ένα σακί Παραγεμισμένο... Σαν εκείνο… Που το ‘χουνε για στόχο Για να γίνουνε κάποιοι

Συνεχίστε...

«Χωρίς σφυγμό» – «Τώρα που δένουν τα κεράσια» – «Παιχνίδι ο έρωτας», τρία ποιήματα του Αχιλλέα Χατζηαγοράκη  



ΧΩΡΙΣ ΣΦΥΓΜΟ Αρνούμαι την απουσία σου,δεν ενδέχεται, δεν τη δέχομαι.Νιώθω να με βάλει.Κρυώνω, μόνος.Μου ‘λεγες ψέματαγια πύρινες ασπίδες και Αχιλλείς.Χωρίς σφυγμόκρύα πέτρα είμαιπου μάστευσε πόνο.



ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝΟΥΝ ΤΑ ΚΕΡΑΣΙΑ

Σε είδα χθες με χείλη άσπρα. Είν’ ο καιρός που οι κερασιές σου κλέβουν το αίμα.

ΠΑΙΧΝΙΔΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ

Περίεργο παιχνίδι ο

Συνεχίστε...

«Η κούλα», ένα διήγημα της Γεωργίας Κοκκινογένη

«Αν υπάρχει αυτό που λένε παράδεισος, το χωριό μας, ο Κιρκιντζές, ήταν ένα δείγμα του. Κοντά στο Θεό ζούσαμε, ψηλά, ανάμεσα σε κατάφυτα βουνά, και ξαγναντεύαμε ολόκληρο τον καρπερό κάμπο... Ο κάθε χωριανός ήτανε νοικοκύρης στη γη του. Είχε το δίπατο σπίτι του, είχε και τον εξοχικό κούλα του, με μποστάνια, καρυδιές, μυγδαλιές, μηλιές, αχλαδιές και κερασιές. Και δεν ξεχνούσε να φυτεύει κι ανθόκηπους για το κέφι του».Απ΄ τα «Ματωμένα χώματα», της Διδώς Σωτηρίου.   Εκεί   πάνω   στο  λόφο 

Συνεχίστε...

«Καλοκαίρι», ένα ποίημα της Ελένης Λουκά

Μια άνοιξη σε φέρνει, σε καλείστης φύσης το πολύχρωμο χαλίνα ‘ρθεις ζεστό σ’ έναν γαλάζιο ουρανόόπου ο ήλιος διαφεντεύει το γιαλό

Την κάψα του μεσημεριού τζιτζίκια συνοδεύουνκάτω απ’ τον ίσκιο μιας ελιάς λίγη δροσιά γυρεύουντην αύρα της η θάλασσα στην αμμουδιά σκορπίζειεκεί που ο έρωτας ανθεί, καρδιές καλωσορίζει

Το καλοκαίρι της χαράς-και στου κεφιού τη ζάλη-μια αγκαλιά αναζητάςνα ξανανιώσεις πάλι

Συνεχίστε...

«Σε βλέπω» & «Τόσο κοντά», δύο ποιήματα του Αχιλλέα Χατζηαγοράκη

ΣΕ ΒΛΕΠΩ

Βλέπεις τα παιχνίδια των γλάρωνόρθια μπροστά στην προκυμαία.Ο αέρας από το πέλαγοςσυνομιλεί με το λευκό φουστάνικαι τα μαλλιά σου,αλλάζοντας συνεχώς τη σιλουέτα σου.Δεν ξεχωρίζεις από τα αφρισμένα κύματακαι μένω στην εικόνα σου.Στέκω κόντρα στον αέρακαι αρκετά μακρυά σου.Έξαφνα γυρνάς,διαβάζω τα χείλη σου,λένε σ’ αγαπώ.

ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΑ

Από τους λόφους του ήλιου, μέχρι τις μαύρες λαγκαδιές του

Συνεχίστε...

«Ο ομορφότερος έρωτας της ζωής μου», ένα διήγημα της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

Πάντοτε πίστευα πως ήμουν όμορφη. Όχι, δεν πιστεύω πως η ομορφιά είναι το μοναδικό χάρισμα που πρέπει να έχει μία γυναίκα, αλλά προσπαθώ να περιποιούμαι. Με φροντίζω όσο μπορώ, με αγαπώ. Σπούδασα Νομική, με αυτή ασχολήθηκα ως επάγγελμα για λόγους χαράς και επιβίωσης. Κάθε Σάββατο συνήθιζα να βγαίνω έξω, να ντύνομαι όμορφα και να αφήνω τον εαυτό μου ελεύθερο από τη ρουτίνα της δουλειάς και των νομικών υποθέσεων. Σε ένα πάρτι του δικηγορικού συλλόγου, γνωρίστηκα με τον σύντροφο της ζωής μου, το

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα, με την οικογένειά της, στο Μουζάκι Καρδίτσας. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Επί σειρά ετών εργάσθηκε σε θέσεις ευθύνης σε πολυεθνικές εταιρείες. Από τον Μάρτιο του 2016 λειτουργεί ως διευθύντρια τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής» www.logografis.gr ...περισσότερα

Αρχειοθήκη