Κατηγορία: Λόγοι των Φίλων: Κείμενα

«Η λεπτομέρεια», ένα διήγημα της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

Η καλή νοικοκυρά ξεχωρίζει από τον τρόπο που ψωνίζει στο σούπερ μάρκετ. Από την αγάπη με την οποία επιλέγει τις τομάτες και τις πιπεριές, τα σταφύλια και τις φράουλες. Θέλει εκείνη να αγοράζει τα δικά της προϊόντα, να επιμελείται με φροντίδα την εξασφάλιση της καλύτερης ποιότητάς τους. Θέλει να είναι δική της δουλειά η αγορά του φαγητού, αρμοδιότητα κανενός άλλου. Ακόμα και τα προϊόντα στη συσκευασία πρέπει να έχουν το άγγιγμά τους. Για ακόμα μία ημέρα, ξεκίνησε ένα πρωί να κάνει τα

Συνεχίστε...

«Το Πάσχα του ποιητή», ένα ποίημα του Νεκτάριου Μπέση

Σε ένα μαρμάρινο σύννεφο,σφυριά και μαχαίρια σπασμένα,λευκό φως του τάφου,πικρό φιλί στον ουρανό.Μικρές πεθαμένες φωτιές,που ζητούν συγγνώμη,στον κήπο της εκκλησίας.Φύτρωσαν οι πασχαλιές,σαν μια ραγισμένη λιτανεία,αιμορραγεί στους δρόμους,χάθηκαν οι ήλιοι και τα φεγγάρια του ποιητή.Στόμα που μοιράζει κομμάτια από ψωμί,καρφώνει ένα αστέρι στην καρδιά,κρύβει σε μια τσέπη ένα μαχαίρι,διώχνει την άνοιξη μέσα σε μία μικρή αυλή.Ο διάβολος

Συνεχίστε...

«Νησί μου!», ένα πεζοποίημα της Μαρούλλας Πανάγου

Νησί μου!!! Η καρδιά ηπείρους μαύρες και ξανθές προσπέρασε. Μέρη αδιάφορα, κανένα δεν την άγγιξε. Χαμένη ανθρωπιά, σκληρότητα την κέρναγε ψεύτικες καλημέρες. Ξένη στους ξένους να παραδέρνει η κλειδωμένη ψυχή. Κάλπικη η αγάπη. Δεν ρίζωσε ποτές. Ψευδό χαμόγελο στα χείλη, ταιριαστό σε λόγια πλάνα, σαν το δικό τους το ψεύτικο όπου φορές πισώπλατα σε κάρφωσε. Στη σκοτεινιά της η ψυχή, αιώνια να ψάχνει για το δικό σου φως. Ανιδιοτελώς σαν ξεχυνόταν στην ανθρωπιά του νησιώτη. Στο ζεστό ψωμί όταν

Συνεχίστε...

«Βηματισμοί», ένα ποίημα της Μαριάννας Γληνού

Κι αν σταμάτησα να παίρνω τους δρόμους, βηματίζοντας γρήγορα στα στενά, τα άφαντα πατήματά μου σαν λεκέδες από κερί σταγμένο, μαζί κι η πίκρα μου. Έχουνε το δικό τους δάκρυ οι λέξεις οι πικρές, στυγνές αλήθειες. Με τον καιρό, όμως, μαθαίνεις. Έχει σιωπές και σι-ω- πες αυτή η ζωή. Λίγες φορές διαλέγεις.



[Μαριάννα Γληνού – Ας γνωριστούμε]

Συνεχίστε...

«Τα διαβολοπεριοδικά», ένα διήγημα της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

Η γιαγιά μου, πόσο καλή και δοτική γυναίκα. Το μεγάλο της πλεονέκτημα, η ανοιχτή της καρδιά, τα φιλέματα, τα χρυσά της χέρια, που μπορούσαν να ξεπεράσουν στη μαγειρική ακόμα και τον πιο βραβευμένο σεφ.Το μεγάλο της το λάθος, το μεγάλο της το ελάττωμα, αυτή η θρησκοληψία που μολύνει την υγιή πίστη. Αυτό το μικρόβιο που μολύνει την πραγματική αφοσίωση στο Θεό, επειδή μένει στο γράμμα και δεν εμβαθύνει στην ουσία του Θείου Νόμου.«Μη βάλεις τόσο κοντό φόρεμα, εσύ δεν είσαι σαν αυτές τις

Συνεχίστε...

«Ένα παιχνίδισμα φωτός», ένα ποίημα της Μαριάννας Γληνού

Θα μιλήσουμε πάλι για τη μακρινή πορεία των αγαλμάτων. Θα κινείς τα χέρια σου, ζωγραφίζοντας κόσμους, σαν να μην έφταναν ποτέ οι λέξεις.

Ύστερα θα σου δείξω τις παπαρούνες - απλή απόδειξη πως η ζωή μάς έχει, ήδη, ξεπεράσει.

Την ομορφιά θέλει αθώα μάτια να την βλέπεις και τα καρφιά κάθε άνοιξη θα αφήνουν τα σημάδια τους στα χέρια Τού Αθώου.

Για τον πόνο που κρύβεται ή φαίνεται ή ουρλιάζει, κάποια στιγμή θα πάψει -μην τον μιλάς-.<br

Συνεχίστε...

«Φύση», ένα ποίημα του Γρηγόρη Σακαλή

Βλέπω απ΄ το μπαλκόνι μουμια πασχαλιά και δύο ελιέςδεν είναι δικές μουόμως αυτό δεν με εμποδίζεινα τις χαζεύωνα τις θαυμάζωείμαι ερωτευμένος γενικάμε τα δέντραόλες τις εποχές του χρόνουόχι μόνο όταν ανθίζουνμ΄ αρέσει να τα κλαδεύωνα τα περιποιούμαιαγαπώ τα δέντρακι όταν βρεθώμέσα σε δάσοςνιώθω πως είμαιστον Παράδεισο.

Συνεχίστε...

«Η μπάλα στο πηγάδι», ένα παραμύθι της Ρίτσας  Μπακογιάννη

Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δωσ’ της κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι ν' αρχινήσει. Κάποτε σε μια μικρή αλάνα ήταν μια παρέα από παιδάκια, αγόρια και κορίτσια και παίζανε διάφορα παιχνίδια. Είχανε μια μπάλα όπου την κλωτσούσανε, την πετούσανε στον αέρα, τη δίνανε ο ένας στον άλλο και παίζανε ό,τι παιχνίδι χωράει ο νους σου. Από μήλα μέχρι ποδόσφαιρο. Εκεί κοντά βρισκόταν ένα πηγάδι. Δεν ήτανε και πολύ καλά κλεισμένο... Εκεί που κλωτσάγανε την μπάλα, η μπάλα έφυγε με φόρα και

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη ... περισσότερα

Αρχειοθήκη