Κατηγορία: Λόγοι των Φίλων

«Άδραξέ με», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα για τη δράση «Γράμματα ανεπίδοτα»

Άδραξέ με! Ελευθερώσου! Άδραξέ με… Άπλωσ’ τα χέρια σου και πάρε με. Στο επιτρέπω. Και μη σκεφτείς ούτε στιγμή ότι με πόνεσες. Και μη σκεφτείς ούτε στιγμή ότι φοβάσαι. Μονάχα ο φόβος του θανάτου μας ταπείνωνε, κι αυτός νικήθηκε. Άδραξέ με. Πόσες στερνές ανάσες πια; Πόσες ελπίδες; Πόσα του λόγου τα κρυφά, τ’ ανείπωτα; Δε βλέπω φως και τα σκοτάδια σου πονούν τα μάτια μου. Δε βλέπω τίποτα. Μονάχα εσένα. Άδραξέ με! Ξεβολέψου, εμπρός, ξεκούναγε! Πόσες φορές νομίζεις θα ‘ρθει να το ζήσεις; Πόσες

Συνεχίστε...

«Ανάμεσα στα λόγια σου», ένα διήγημα της Σοφίας Δ. Νινιού για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Αγαπώ τα σημειώματα. Εκείνα τα τόσο δα μικρά γράμματα, που δεν έχουν ανάγκη γραμματόσημου για να βρουν τον παραλήπτη. Τα βρίσκει αυτός κάπου στο δρόμο του. Όχι σε κάποιον απ’ τους μεγάλους δρόμους με όνομα ασήμαντο ή σπουδαίο και προθέσεις και φιλοδοξίες ακόμα μεγαλύτερες. Ούτε σε κάποιον απ’ τους μικρούς, εκείνους τους χωματένιους με τις λούμπες.  Ούτε σε τίποτα σοκκάκια ξεχασμένα από καιρούς πειρατικούς. Τα βρίσκει ανάμεσα στα κουρασμένα του παπούτσια και τα μπερδεμένα δάχτυλά του. Λέω για

Συνεχίστε...

«Ένα γράμμα που δεν διάβασε κανείς», ένα διήγημα της Μαρίας Σκαμπαρδώνη για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Δεν έχω τι να κάνω αυτές τις ημέρες. Μόνο σε σκέφτομαι, μόνο αυτό μου έχει μείνει από εσένα. Σου γράφω γράμματα τα οποία δεν πρόκειται να σου ταχυδρομήσω ποτέ, γράμματα που δε σκέφτηκα να σου δώσω ποτέ.  Γράμματα στα οποία ξεγυμνώνω την ψυχή μου, γραμμές τετραδίων οι οποίες γίνονται μάρτυρες των συναισθημάτων μου. Γράμματα στα οποία σου γράφω το πόσο πολύ σε αγάπησα, το πόσο σε αγαπούσα ακόμα και πριν έρθεις στη ζωή μου και σε γνωρίσω. Γράμματα στα οποία ξεδιπλώνω την ψυχή μου, όλα αυτά που

Συνεχίστε...

«Μια βροχή που δεν έπρεπε», ένα ποίημα του Κώστα Παρδάλη για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Μια ψυχή ανυπότακτη ξεκινάει να ζήσειμια ζωή που δεν έζησε, που δεν είδε ακόμαμια ευχή στο ταξίδι της  μια ανάσα στο σώμαένα ρόδο στην κόλαση που δεν έχει ανθίσει.

Σαν την Άνοιξη που ‘τυχε στην ορμή του Χειμώνασαν τον ήλιο που γέλασε μια μικρή ανεμώνασαν το γράμμα που έγραψε και δεν θέλει να σβήσεισαν  αυγή που λαχτάρησε να ανατείλει την δύση.

Ένα γράμμα που κράταγε στον Θεό της να δώσειδυο γραμμές από δάκρυα και χαμόγελα

Συνεχίστε...

«Το Αρτοποίημά της», ένα διήγημα του Απόστολου Παλιεράκη για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Αυτά τα μάτια του! Έχουν γράψει τόμους στα σωθικά της. Αυτά τα μάτια, όχι! Μην πάθουν κακό αυτά τα μάτια. Μόνο λιγάκι να δακρύσουν∙ λίγες σταγόνες κι απ’ αυτόν στο ποτάμι των δικών της δακρύων. Αυτό  τ’ αγγελικό του  πρόσωπο, το στεφανωμένο με τα χρυσά του τα μαλλιά, που ‘χει κατασκηνώσει στα όνειρά της! Κακό να μην του τύχει∙ μια μόνο σύσπασή του να συντροφέψει τη σκοτεινιά στα μάγουλά της. Αυτό το πλατύ χαμόγελο που την παραλύει! Μην, προς Θεού, χαθεί∙ για λίγες μόνο στιγμές να σβήσει

Συνεχίστε...

«Τέσσερα χαϊκού», γράφει η Παναγιώτα Τσορού για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Παλιά επιστολήενός έρωτα κρυφού,αναπόληση.

*

Κόκκινο ρόδοσε γράμμα ξεχασμένο,αργοπεθαίνει.

*

Βοούν στη Σιωπήεπιστολές αγάπης,ανεπίδοτες.

*

Μου 'παν πως δεν ζειςμα νιώθω την πνοή σουσε κάθε λέξη.

Συνεχίστε...

«Δε μ’αγαπάς πια;», γράφει η Τόνια Κοντοπούλου για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Δευτέρα 10  Απριλίου 2000 Χθες το βράδυ μ' άφησες μόνη στα σκαλιά της εκκλησίας, μια παγωμένη πριγκίπισσα, μια μοναχική βασίλισσα, ντυμένη με το νυφικό των ονείρων μου, περιτριγυρισμένη από τα λουλούδια των ονείρων μου, τις άσπρες τουλίπες, μαγεμένη από το σκηνικό των κεριών που απαλά κι αμέριμνα, έριχναν φως στο μέλλον μας. Μ' άφησες μόνη, μέσα σε άλλα διακόσια άτομα, μόνη μέσα στο πέλαγος τόσων ψυχών, που δεν κατανοούσαν το γιατί. Γιατί με ταπείνωσες έτσι, τόσο άκαρδα, γιατί στάθηκες τόσο, μα

Συνεχίστε...

«Σε δεύτερο πρόσωπο», γράφει ο Νικόλας Παγουλάτος για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Ανάμεσα σε φειδωλά μονοπάτια περπατάς, πλάι σε όχθη ποταμού, κλείνοντας τ’ αυτιά στην άγρια βοή του. Λύτρωση πηγαία ενός μικρού χαμού αναζητάς, συναισθήματα αστραφτερά σκορπάς μέσα στα αφρισμένα τα νερά. Χάρτινες μικρές χαρές, καράβια τσακισμένα  μέσα σε όνειρα υδάτινα φθηνά κάτω από αστέρια αλυσοδεμένα και μισοφέγγαρα σβηστά. Πέτρα που χτυπά μέσα σε ξένο σώμα. Αγριοτριαντάφυλλα την εκυκλώσανε, αιματωμένα και σκληρά κρατώντας την αμπαρωμένη μέσα κουβούκλιο στεγανό. Μόνο ένα άρωμα αψύ, πικρό

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music