Κατηγορία: Διηγήματα

“Αρμαγεδδών”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

-Σου ΄χω πει πως δεν χρειάζεται να έρχεσαι. Είσαι αρκετά μακριά, δε θέλω να κινδυνεύεις για μένα. -Σιγά. Μόλις μια μέρα περπάτημα. Κι εξάλλου από πότε έχεις να φας κρέας; -Αγύριστο κεφάλι. Θα κάτσεις να φάμε, αλλιώς μην ξαναπατήσεις. Θέλω να ξέρω τι κρέας είναι;… -Μπα. Άστο καλύτερα. -Δεν πιστεύω να τόλμησες… Άνθρωπο σου ΄χω πει δεν τρώω! -Για κάνε μου τη χάρη! Για ποιόν με πέρασες; Ένα καλό είπα να κάνω διάολε και θα μου το βγάλεις ξινό! -Καλά, το παίρνω πίσω. Δεν ξέρω πώς μου

Συνεχίστε...

“Δομήνικος”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Βενετία, 1567. Το εργαστήριο του δον Τιτσιάνο Βετσέλλιο [1] έσφυζε από ζωή. Κοσμοσυρροή κανονική. Μαθητευόμενοι, αλλά κι επίδοξοι αγοραστές, πηγαινοέρχονταν με διαφορετικούς ρυθμούς μέσα στις αίθουσες, αλλά και έξω στη μικρή αυλή της εισόδου. Μουσαμάδες όλων των μεγεθών ακουμπούσαν σε κάθε τοίχο. Άλλοι ήταν ήδη περασμένοι σε τελάρα κι άλλοι ήταν τυλιγμένοι σε ρολά, έτοιμοι για επεξεργασία. Η μυρωδιά των χρωμάτων πότιζε όλη την ατμόσφαιρα καθώς ξεχύνονταν από τα ανοιχτά τενεκέδια, που υπήρχαν

Συνεχίστε...

“Ο πλαστός και η Δεσποινίδα Τζούλη”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

-Έλα, πες αλήθεια! γουρλώνει με έκπληξη τα μάτια της η Τούλα. -Που να μη σώσει σου λέω! τη διαβεβαιώνει με αγανάκτηση η Τζούλη. Δεν αντέχω, δηλαδή… ώρες ώρες σκέφτομαι να του πω να πάει στον αγύριστο κι αυτός κι η μάνα του! Αν δεν είχα την μικρή, να το ξέρεις, θα τους κούναγα μαντήλι τώρα! Ναι Τούλα μου, θα τους έλεγα bye! συνέχισε καταλήγοντας στο αγγλικό τραγουδιστά. Φίλες απ’ το Δημοτικό η Τούλα και η Τζούλη. Τώρα κι οι δυο τους κουβαλάνε από τριάντα τέσσερα χρόνια στην πλάτη τους. Με

Συνεχίστε...

“Βαρύσκιωτος – Η επιστροφή”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Χειμώνας και πάλι. Πάνε πέντε χρόνια απ’ το φευγιό του. Ούτε ένα γεια δεν της μήνυσε, έστω με κάποιον άλλον, κι απλά έφυγε. Κι έκτοτε ούτε μια φορά δε γύρισε. Νέα του δεν είχε αλλά έφτιανε ιστορίες με το νου της. Πότε ήταν στην Αμέρικα. Πότε στη Λόντρα. Πότε τον είχε χτυπήσει το σκορβούτο γιατί είχαν καιρό να δέσουν. Και πάντα τον φαντάζονταν να στέκει περήφανος μέσα στο παλτό του το σταυροκουμπωτό και να φοράει καπέλο σαν τους καπεταναίους - κι ας δούλευε στις μηχανές κάτω στ’ αμπάρια. Τον

Συνεχίστε...

“Βαρύσκιωτος”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Το σπίτι της ήταν μόλις πέντε μέτρα απ’ το παλιό Δασαρχείο. Δίπλα μια πλατεϊτσα, που είχε φιλοξενήσει όλα της τα παιχνίδια μέχρι να τρανέψει και να βγάλει το εξατάξιο. Κι από κάτω ακριβώς το ποτάμι. Πλατύ, δεν είχε δέντρα για σκέπασμα, μονάχα άσπρες πέτρες. Απ’ εκείνες τις πέτρες είχανε φτιάξει το Μύλο του Διαμάντη. Το σπίτι της τώρα. Κληρονομιά από τη γιαγιά της τη Χριστίτσα, αλαφρύ το χώμα που τη σκεπάζει. Διώροφο, λιτό, στην κλασσική γραμμή των αρχοντικών της Θεσσαλίας, με στιβαρές γωνίες

Συνεχίστε...

“25η ώρα”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Όπου κι αν έστρεφε το βλέμμα του δεν έβλεπε παρά μονάχα έρημο. Χώμα. Άμμο. Μικρές ή μεγάλες πέτρες. Ατέλειωτα λαγκάδια ή φαράγγια. Ψηλά βουνά με επίπεδες κορυφές. Αλλά ούτε ίχνος πράσινου ή μπλε. Όλα εδώ και δύο χιλιετίες ήταν έρημος. Στο χρώμα του πηλού ή του άχυρου. Με έναν μονίμως θολό κιτρινωπό ουρανό να τη σκεπάζει. Όσες φορές κι αν είχε δει αυτή την εικόνα στα τριάντα του χρόνια δεν έλεγε να τη συνηθίσει. Όλος ο πλανήτης ήταν πια μια τεράστια έρημος με ίχνη των άλλοτε τεράστιων ποταμών

Συνεχίστε...

“Άσε με να σ’ αγαπήσω”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Δεν ζητούσε πολλά πράγματα. Ήθελε μόνο να ερωτευτεί μια τελευταία φορά πριν ο χρόνος τον φθείρει ανεπιστρεπτί. Στα εξήντα του χρόνια είχε πλέον απομυθοποιήσει τα πάντα. Τίποτα δεν είχε πια αξία για κείνον πέρα απ’ την υγεία των παιδιών του και τη δική του. Μέχρι που του ήρθε ξαφνικά αυτή η τρελή ιδέα, αυτή η αχαλίνωτη επιθυμία για έρωτα. Και δεν ήθελε έρωτα αγοραίο ή περιστασιακό, δεν ήθελε τίποτα που θα τον άφηνε να σηκωθεί κενός απ’ το κρεβάτι, μόνος δίπλα σ’ ένα ζεστό σώμα που δεν θα ‘ταν

Συνεχίστε...

“AC-DC”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

[AC (σύντμηση των λέξεων alternative current -εναλλασσόμενο ρεύμα): ηλεκτρικό ρεύμα του οποίου η ένταση και η κατεύθυνση μεταβάλλονται περιοδικά. -πηγή: Wikipedia- ] -Τράβα τα χέρια σου από πάνω μου βρωμιάρη! ούρλιαξε. Ποιος στο διάολο νομίζεις ότι είσαι κάθαρμα; συνέχισε και μπορούσες να δεις καθαρά τη φλέβα στο λαιμό της να χτυπάει στο ρυθμό της οργής που την έπνιγε. Είχε συμφωνήσει να πάει να τον βρει, να γνωριστούνε και δια ζώσης μετά από τόσο καιρό που επικοινωνούσαν μέσω ηλεκτρονικής

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music