Κατηγορία: Διηγήματα

“English breakfast”, a short story by Katerina Evangelou-Kissa

Once upon a time there was a little, tiny, teashop. Everything in the teashop was in shades of pale yellow, lilac and mint green. They only served all sorts of tea varieties, all sorts of colorful pancakes and traditional English oat porridge.  The sugar was only in cubes, the milk only lukewarm, the lemon only freshly cut. All customers seemed to forget their worries as soon as they entered the door and heard the little crystal doorbell ring. No wars, no poverty, no famine, no thirst, no

Συνεχίστε...

“Αγγλικό πρωινό”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα τόσο δα μικρούλι μαγαζάκι που σέρβιρε τσάι. Τα πάντα μέσα εκεί ήταν στις απαλές αποχρώσεις του κίτρινου, του λιλά και του πράσινου της μέντας. Σέρβιραν όλων των ειδών τις γεύσεις τσαγιού και όλων των ειδών τις πολύχρωμες τηγανίτες, καθώς επίσης και τον παραδοσιακό αγγλικό χυλό βρώμης. Η ζάχαρη ήταν μόνο σε κύβους, το γάλα μόνο χλιαρό, το λεμόνι  μόνο φρεσκοκομμένο. Όλοι οι πελάτες έμοιαζαν να ξεχνούν τις έγνοιες τους ακριβώς τη στιγμή που περνούσαν την πόρτα

Συνεχίστε...

“Η Σκόνη”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Όταν χτιζόταν το σπίτι της, στο κέντρο της πόλης, όλοι είχαν απορήσει. Καθημερινά, καθ’ όλη τη διάρκεια των εργασιών, μαζεύονταν κόσμος και χάζευε από το απέναντι πεζοδρόμιο. Πολλοί παίρνανε μάλιστα μαζί και το κολατσιό τους, για να μην χάσουν τίποτα απ’ όσα γίνονταν. Μιας και το σπίτι χτιζόταν στη θέση του παλιού Δημαρχείου, όλοι υπέθεταν πως αυτό που ανοικοδομούταν τώρα ήταν το νέο Δημαρχείο της πόλης τους. Κανείς δεν μπορούσε να ξεχάσει ακόμα την μέρα που γκρεμίστηκε το παλιό ξύλινο κτίριο.

Συνεχίστε...

“Femme fatale”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Νύχτα καλοκαιρινή. Ουρανός έναστρος. Νυχτερινοί ήχοι - γκιόνης, κουκουβάγια, νυχτερίδες, κάποιο τριζόνι αραιά και πού. Ελαφρύ αεράκι, αρκετά δροσερό για τον μήνα του. Και το θρόισμα των φύλλων. Αυτός ο μαγικός ήχος, που άλλοτε σε ηρεμεί και σε ταξιδεύει κι άλλοτε σε τρομάζει και σου φέρνει μια δυσάρεστη ανατριχίλα. Περπατούσε στα ψηλά της τακούνια αργά. Τακ - τακ, τακ - τακ, ο ρυθμικός ήχος έφτανε σχεδόν ηδονικός στα αυτιά της. Σταματούσε κι έκλεινε για λίγο τα μάτια της. Ζύγιζε το

Συνεχίστε...

“Oh mommy blue…”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Η κούρσα ήταν λευκή και τετράγωνη, όπως επέβαλε η μόδα εκείνα τα χρόνια. Τα καθίσματα δερμάτινα, χρώματος καφέ ανοιχτό. Καθόταν πίσω αριστερά. Όχι πίσω δεξιά, όπως οι επίσημοι. Πίσω αριστερά, για να μπορεί να βλέπει τη μάνα της διαγώνια στο κάθισμα του συνοδηγού. Τον οδηγό δεν τον θυμάται. Η μορφή εκείνης όμως χαράχτηκε βαθιά της ανεξίτηλα. Για πάντα. Ακόμα κι όταν τα κόκαλά τους θα γίνονταν σκόνη, ακόμα κι αν δεν υπήρχε ζωή μετά το θάνατο, αυτή η εικόνα θα γύρναγε στοιχειωμένη στο σύμπαν στους

Συνεχίστε...

“Το Σώμα”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Όπως ήταν ξαπλωμένος ανάσκελα, ολόγυμνος, ένιωσε να τον επεξεργάζεται αδιάκριτα ένα βλέμμα. Δύο ζεστά χέρια, ντυμένα με λάτεξ γάντια, τον ακουμπούσαν` άλλοτε τον πίεζαν, άλλοτε τον τραβούσαν, σαν να διερευνούσαν κάθε κοιλότητα και πτυχή του σώματός του. Ναι, αυτό έκαναν τα χέρια, άνοιγαν το πεδίο στα εξεταστικά μάτια με το βαθύ αδιάκριτο βλέμμα. Το δυνατό φως του χώρου, που βρισκόταν, δεν είχε καμία σχέση με το ζεστό φάσμα φωτός, που διέχεε ο ήλιος. Αυτό ήταν άσπρο, ψυχρό και ανελέητα άπλετο.

Συνεχίστε...

“Δείπνο αλά Ιταλικά”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Το πρώτο του μαγαζί ήταν ένα παλιό επαρχιακό σπίτι, σε μια από τις πιο φτωχές γειτονιές της Νάπολης. Ο Μπρούνο στεκόταν στο απέναντι πεζοδρόμιο και το καμάρωνε έχοντας τα χέρια του στηριγμένα στη μέση του. Το πλατύ του χαμόγελο μαρτυρούσε πως ήταν περήφανος. Τα είχε καταφέρει. Ούτε ο ίδιος όμως δε γνώριζε ακόμα, πως αυτό το μαγαζί έμελε να αποτελέσει σταθμό στο είδος του, όχι μόνο στη χώρα του αλλά και στις μεγαλύτερες πόλεις ολόκληρης της Ευρώπης! Κοίταξε άλλη μια φορά την ξύλινη πινακίδα, που

Συνεχίστε...

“Αρμαγεδδών”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

-Σου ΄χω πει πως δεν χρειάζεται να έρχεσαι. Είσαι αρκετά μακριά, δε θέλω να κινδυνεύεις για μένα. -Σιγά. Μόλις μια μέρα περπάτημα. Κι εξάλλου από πότε έχεις να φας κρέας; -Αγύριστο κεφάλι. Θα κάτσεις να φάμε, αλλιώς μην ξαναπατήσεις. Θέλω να ξέρω τι κρέας είναι;… -Μπα. Άστο καλύτερα. -Δεν πιστεύω να τόλμησες… Άνθρωπο σου ΄χω πει δεν τρώω! -Για κάνε μου τη χάρη! Για ποιόν με πέρασες; Ένα καλό είπα να κάνω διάολε και θα μου το βγάλεις ξινό! -Καλά, το παίρνω πίσω. Δεν ξέρω πώς μου

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music