Κατηγορία: Διηγήματα

«Το κέλευσμα», ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Ήμουν από εκείνα τα παιδιά που, μέσα στις δυσκολίες των παιδικών τους χρόνων, είχαν την ευτυχία και την τεράστια τύχη να βρίσκονται στο διάβα τους εξαιρετικοί δάσκαλοι. Ο πρώτος δάσκαλος που έρχεται στο μυαλό μου όταν ανακαλώ τα πρώτα μου, τα πολύ τρυφερά χρόνια στα θρανία, ήταν ο κύριος Δημήτρης Κακκάβας. Ή πιο σωστά από τούδε και στο εξής ο μακαρίτης ο Δημήτρης ο Κακκάβας. Ο συγχωρεμένος. Αν και πολύ δυσκολεύομαι να σκεφτώ κάτι για το οποίο θα πρέπει να τον συγχωρέσουμε – τέτοια ήταν η

Συνεχίστε...

«Το ξόδι», ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου Κίσσα

Δεν ήταν μια συνηθισμένη μέρα. Ο Δεκέμβρης είχε ήδη ξοδέψει είκοσι μία από τις μέρες του. Εκείνο το Σάββατο φύσαγε ένας δυνατός νοτιάς, παράταιρα ζεστός για χειμώνα. Πνοές φρέσκου αέρα θέλανε, θαρρείς, ν’ αραιώσουν τα βαριά μολυβένια σύννεφα που σκεπάζανε την πόλη το πρωί. Δεν είχε ξυπνήσει καλά. Όνειρα στενάχωρα, ύπνος ανήσυχος, το κεφάλι της ήταν βαρύ και η σκέψη της θολή. Το πρώτο που άκουσε σαν άνοιξε τα μάτια της ήταν ο αέρας. Σηκώθηκε ανόρεχτα, κι αφού φόρεσε τη ρόμπα της έπειτα έδεσε την

Συνεχίστε...

«Μία κουπ», ένα μικροδιήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Υπνορροώ σε ένα κρεβάτι δυσάρεστο από τη ζέστη. Δε με βολεύει το φετινό καλοκαίρι πουθενά. Ήρθες εσύ, με σήκωσες, κάτι μεταξύ ύπνου και πικρής συνειδητότητας. «Σου ‘στειλε η μάνα σου αυτό. Μου ‘πε ‘Δώστο στην Κατερινούλα, αυτή θα ξέρει τι να το κάνει’». Μεγάλο το κουτί, βαρύ, το άνοιξες εσύ, δεν είχε φύγει ακόμα ο ύπνος από πάνω μου. Κοίταξα μέσα, κάτι ήταν τυλιγμένο καλά, με τη φροντίδα της μάνας. Έβαλα τα μουδιασμένα χέρια μου, το πήρα προσεκτικά στην αγκαλιά μου, το ξετύλιξα δειλά. Μία

Συνεχίστε...

«Historia De Un Amor», ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Πρέπει να ήταν γύρω στα δεκαεννιά της όταν γνώρισε τον Γιώργο. Είχε περάσει Παιδαγωγική στη Θεσσαλονίκη και μόλις είχε μετακομίσει στο -για πρώτη και ίσως μοναδική φορά- δικό της σπίτι. Μια μικρή γκαρσονιέρα σε ένα στενοσόκακο κάθετα στη Λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ένα μοναδικό δωμάτιο με ένα γωνιακό πάσο που χώριζε ένα μικρό κουζινάκι, ένα μικρό μπάνιο και μια σταλιά βεραντούλα, που όμως αν έσκυβες και κοίταγες πέρα, έβλεπες στο βάθος τον Θερμαϊκό. Σ’ αυτή τη βεράντα ίσα που χώραγε μια πλαστική

Συνεχίστε...

“Πυρηνικός Μαγνητικός Συντονισμός”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Δύσκολα θα έλεγε κάποιος αυτό το μικρό παγωμένο δωματιάκι «Αίθουσα Αναμονής». Οι τοίχοι του κάτασπροι κι ούτε παράθυρο πουθενά – λογικό, ήμασταν δύο επίπεδα κάτω από την επιφάνεια της Γης. Δύο δερμάτινες λευκές πολυθρόνες, όσοι κι οι άνθρωποι που επιτρέπονταν να αναμένουν – κρύες κι αυτές. Ένα λευκό δερμάτινο σκαμπό – εντελώς παράταιρο κι αχρείαστο σε αυτή την «αίθουσα». Μια μονάδα διατήρησης θερμοκρασίας δούλευε στους 13 βαθμούς Κελσίου χειμωνιάτικα. Ή ο τεχνικός ήταν μαλάκας ή κάποιοι

Συνεχίστε...

«Μια πάρα πολύ καλή νοικοκυρά», ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

«Τα βγάζεις απ’ το μυαλό σου». Αυτή ήταν η άκρως επιστημονική εξήγηση του ψυχιάτρου. Μετά από δέκα τακτές συνεδρίες, αυτό ήταν το μόνο συμπέρασμα. Φάρμακα δεν της έγραψε. Όχι ότι είχε και κάνα σκοπό να τα πάρει αν της έγραφε. Φτάνει που την πείσανε και πήγε με το στανιό στον τρελλόγιατρο και τραβιότανε πέρα-δώθε κοντά πέντε μήνες, λες και δεν είχε άλλες δουλειές να κάνει. Τουλάχιστον του έφερε σε μια τάξη το αχούρι που είχε για ιατρείο όσο πήγαινε. Κάθε μία ώρα συνεδρίας όλο και κάτι συγύριζε.

Συνεχίστε...

“Το Χόρδισμα”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Το πιάνο το είχε πολλά, πάρα πολλά χρόνια. Ήταν καλής μάρκας, πανάκριβο και χειροποίητο. Δεν υπήρχαν πια τέτοια. Για την ακρίβεια… δεν υπήρχαν πια καθόλου. Όλο γυαλισμένο σκούρο ξύλο, με κιτρινισμένα από τον χρόνο τα άλλοτε λευκά του πλήκτρα, τα φτιαγμένα από ελαφαντόδοντο, όρθιο, χωρίς ουρά, να στέκεται μοναδικό στολίδι στον βορινό τοίχο του σαλονιού της. Όλοι οι υπόλοιποι τοίχοι, από το πάτωμα ως το ταβάνι, ακόμα και γύρω απ’ τα παράθυρα και γύρω από το κάσωμα της πόρτας που οδηγούσε στο χωλ,

Συνεχίστε...

“The sick doll”, ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Ήταν έξι. Ώρα βραδινή, αρχές Φλεβάρη. Το σπίτι κρύο, τα ξύλα είχαν σχεδόν τελειώσει απ’ τα μέσα του προηγούμενου μήνα, στη μεγάλη παγωνιά, όταν το χιόνι στοιβάχτηκε σε λευκές, αφράτες νιφάδες καλύπτοντας τα πάντα και φτάνοντας τούς ενενήντα πόντους. Τα πρώτα μέτρα έβγαιναν εύκολα. Το κομμάτι εξάλλου ήταν lento κι αυτό της έδινε το χρόνο να κυλάει από δακτυλισμό σε δακτυλισμό χωρίς να χρειάζεται να σκέφτεται για να προετοιμάσει το κάθε μέτρο που έπονταν.  Το αριστερό της χέρι έπαιζε στο κλειδί

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music