Όλες οι δημοσιεύσεις από: Κατερίνα Ευαγγέλου - Κίσσα

«Το όπλο», ένα ποίημα του Κωνσταντίνου Καστραντά

Εγώ είμαι το όπλο.Όχι.Το θυμάσαι; Είσαι κύριος.Με σφαίρες. Χωρίς.Πλαστικό, από αυτά που σκοτώνουν.Σκάσε.Εγώ είμαι το όπλο είπα!Δεν ήθελα να ενοχλήσω,και άρπαξα την σακούλα.Ήταν ένα μικρό παιδί.(δεν μου αρέσει)Σε ένα υπόγειο. Όχι.Σε ένα διαμέρισμα.Στον πρώτο όροφο.Καμία σημασία.Κάπου, αυτός, ανάμεσα στα δύο κάτω ντουλάπια έχει συρτάρια.Εκεί είχε το όπλο.Αυτός ήταν το όπλο.Είχε μια δουλειά από αυτές τις απαίσιες με τα λίγα

Συνεχίστε...

«Το κέλευσμα», ένα διήγημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Ήμουν από εκείνα τα παιδιά που, μέσα στις δυσκολίες των παιδικών τους χρόνων, είχαν την ευτυχία και την τεράστια τύχη να βρίσκονται στο διάβα τους εξαιρετικοί δάσκαλοι. Ο πρώτος δάσκαλος που έρχεται στο μυαλό μου όταν ανακαλώ τα πρώτα μου, τα πολύ τρυφερά χρόνια στα θρανία, ήταν ο κύριος Δημήτρης Κακκάβας. Ή πιο σωστά από τούδε και στο εξής ο μακαρίτης ο Δημήτρης ο Κακκάβας. Ο συγχωρεμένος. Αν και πολύ δυσκολεύομαι να σκεφτώ κάτι για το οποίο θα πρέπει να τον συγχωρέσουμε – τέτοια ήταν η

Συνεχίστε...

«Ο κουβάς», ένα διήγημα του Γιώργου Μαριάτου

Απόψε το δάσος καίγεται... Απόψε κάποιος έλουσε τα δέντρα με βενζίνη, πέταξε πάνω τους ένα αναμμένο τσιγάρο και έφυγε βιαστικά, για να μη γίνει παρανάλωμα, χωρίς να τον δει κανείς. Έτσι οι φλόγες γίναν ηλιαχτίδες, που φωτίζουν και ταυτόχρονα τυφλώνουνε τη νύχτα. Δεν νύχτωσε απόψε.Κι αφού δεν νύχτωσε, δεν μπόρεσα να κοιμηθώ. Το ίδιο και πολλοί άλλοι. Γείτονες, γείτονες των γειτόνων και ούτω καθεξής, έμειναν ξύπνιοι και αυτοί, καθισμένοι σε αναμμένα κάρβουνα, περιμένοντας για τυχόν

Συνεχίστε...

«Τα ζιζάνια θέλουν ξερίζωμα», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Πάλι με τα ζιζάνια τα έβαλα. Άλλη λέξη πρέπει να βρω, έτσι  για μια μικρή αλλαγή. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι τελευταία όλα μου φταίνε. Η αλήθεια είναι πως εδώ και  δυο χρόνια άρχισα να ασχολούμαι  πιο πολύ με την  απτή  πραγματικότητα. Βλέπω  τηλεόραση. Μιλάω για την καθημερινότητα. Παρατηρώ και σκέπτομαι την αποτελεσματικότητα των προσπαθειών μου για πρακτικά  θέματα της ζωής και απογοητεύομαι. Δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα  παρά μόνο με ό,τι έχει σχέση αποκλειστικά  με μας

Συνεχίστε...

«Δεν θέλω να σβήσουν», ένα ποίημα της Μαριάννας Γληνού

Δεν θέλω να σβήσουν του δέντρου τα φώτακαι να ‘ρθει ξανά σκοτεινιά στη θέση του δέντρου πιο μόνη η καρέκλα που όποιος θα έρθει της ρίχνει παλτά.

Δεν θέλω να  σβήσουν του δέντρου τα φώτα κοιτώντας τα η σκέψη γυρνά σε ένα μικράκι που πίστευε πάντα που πρόσμενε με μιαν ανοιχτή αγκαλιά.

Δεν ήταν τα δώρα, μα αυτή η αγκάλη που ήταν στ' αλήθεια μεγάλη σα χώρα και ήξερε πώς να προσμένει χαρά.

Δεν θέλω να σβήσουν του δέντρου τα

Συνεχίστε...

‘‘Βραβείο λογοτέχνη για το σύνολο του έργου του, από τον Σύνδεσμο Πολιτισμού Ελλάδας-Κύπρου – Δεκέμβριος 2019.  Σκεπτικό βράβευσης του Κυριάκου Χαραλαμπίδη», γράφει ο Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδης

Καλό μήνα, καλή χρονιά 2020 και από την Κύπρο, φίλοι αναγνώστες (και συνεργάτες) της Λόγω Γραφής!     [Ακολουθεί το Σκεπτικό Βράβευσης από τον Σύνδεσμο Πολιτισμού Ελλάδας - Κύπρου για το Βραβείο 2019, στον ''Λογοτέχνη για το Σύνολο του Έργου του'', Κυριάκου Χαραλαμπίδη. Και βεβαίως το Σκεπτικό συνέταξε η ταπεινότητά μου, ως Πρόεδρος της επταμελούς Επιτροπής. Ακολουθούν επίσης τέσσερα ποιήματα του μεγαλύτερου εν ζωή Κύπριου αυτού ποιητή.]Με Απόφαση της Επιτροπής Βράβευσης του

Συνεχίστε...

«Μια Πρωτοχρονιά», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Παραμονή πρωτοχρονιάς και η οικογένεια της Πέρσας (μία είναι η Πέρσα) σε αναβρασμό, μιας και δεν ξέρει ακόμη αν αποδεχθεί την πρόσκληση πλούσιων φίλων να περάσουν 2-3 ημέρες στο σαλέ τους σε ένα πολυτελές χιονοδρομικό  Κέντρο της Περιφέρειας. Τα παιδιά έκαναν σαν τρελά από τη χαρά τους, μα η μάνα  τους τούς το ξέκοψε. «Δεν πρόκειται να πάμε και άδικα οι ενθουσιασμοί, γιατί, πώς θα αφήσουμε τη γιαγιά μόνη της μέρες που είναι;» «Μα να ‘ρθει κι εκείνη καλέ μαμάάά!» «Όχι παιδιά. Αφ’ ενός η

Συνεχίστε...

«Είμαι εδώ», ένα ποίημα της Χρυσαυγής Τούμπα 

Πορεύομαι δίπλα σουσκιά σου γίνομαιστα χνάρια τής πατημασιάς σουακουμπάω τις σκέψεις μουΆτλας στο όρος της Αφρικήςεξερευνώ τις αβύσσους του Ωκεανού.

Το μόνο αληθινόη συμπόρευση.

Μένοντας στην ίδια κοίτηκαταλαβαίνεις την ομορφιά τού''είμαι εδώ''.

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music