Όλες οι δημοσιεύσεις από: Κατερίνα Ευαγγέλου - Κίσσα

«Μαμ, κακά και νάνι», γράφει η Στεφανία Ρουλάκη

Μέχρι να βγούμε από την καραντίνα, σίγουρα θα χρειαστούμε την πυροσβεστική. Με τόσα κιλά που θα έχει πάρει ο καθένας μας, οι κλήσεις στο τηλεφωνικό της κέντρο, θα πέφτουν βροχή. Δε θα χωράμε να βγούμε από τις πόρτες – σα φυσιολογικοί άνθρωποι. Με το φορείο θα μας βγάζουν, έναν έναν. Πάμε να γλιτώσουμε από τον covid, θα την πατήσουμε από την υπερφαγία. Τι, μη μου πείτε ότι ένα χρόνο τώρα, η μόνη που τρώει ασταμάτητα, είμαι εγώ;! Καλά, λοιπόν, ας μιλήσω για μένα και ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον

Συνεχίστε...

«Animateur – Μέρος 12ο», μία νουβέλα της Λένας Μαυρουδή Μούλιου

Μέρος 12οΚαι ο καιρός κυλούσε όμορφα, ειδυλλιακά θα λέγαμε στο όμορφο αυτό Δήμο. Ο Τίτο παντρεύτηκε τη Βίρνα του με κουμπάρα τη Ζωή της και το γλέντι του γάμου κράτησε όσο κρατούν τα πανηγύρια στα Ελληνικά χωριά και τα νησιά μας, τρεις ημέρες δηλαδή. Κλαρίνα και νταούλια. Μα και ροκ και ραπ. Ο Δήμος πάντρευε τον πρώτο Δημότη της πόλης του και συμμετείχε στη χαρά του σαν να ήταν το παιδί, του καθ’ ενός απ’ αυτούς. Κάποτε, τελείωσαν και οι επιπλέον του συνήθους χαρές και ξαναβρήκε η

Συνεχίστε...

«Μοναξιά», ένα ποίημα της Ελένης Λουκά

Στης μοναξιάς μου το απέραντο κενόψάχνω ένα χέρι, έναν λόγο τρυφερόκαι μιαν αγάπη, ένα χάδι, ένα φιλίνα ομορφύνουν της ζωής μας την αυλή

Στους άδειους δρόμους με πυξίδα τον Θεόκαι με το βλέμμα σ’ ένα γκρίζο ουρανόμια απουσία που ερημώνει την ψυχήκαι μες το κρύο συνοδεύει τη βροχή

Στου φθινοπώρου το θλιμμένο δειλινόεκεί που ο ήλιος ανταμώνει το βουνόπαίρνει το όνειρο μαζί του αγκαλιάκαι μια ελπίδα που ποθεί ζεστή φωλιά

Συνεχίστε...

«H ψυχαναγκαστική», γράφει η Στεφανία Ρουλάκη

Πριν να έρθει ο κορονοϊός στη ζωή μας, όλοι όσοι με γνωρίζουν, με λέγανε ψυχαναγκαστική. Έχω μία τρέλα με την καθαριότητα. Τι τρέλα δηλαδή, τρελάρα εδώ που τα λέμε. Τι να κάνουμε; Ο καθένας έχει την αρπαξιά του. Το σακατιλίκι του, που λένε. Ε, εγώ έχω τη λάτρα. Τίποτα δε λατρεύω όσο τη λάτρα. Αυτή είναι η καλύτερη μου φίλη, αυτή η ψυχοθεραπεία μου, αυτή και η συντροφιά μου.Όταν είμαι αγχωμένη, πιάνω ένα ξεσκονόπανο και αρχινάω. Όταν είμαι στενοχωρημένη, τρίβω επιφάνειες. Στα μεγάλα ντέρτια,

Συνεχίστε...

«Μαρία Χρυσοστόμου», παρουσιάζει ο Κυριάκος Στυλιανού

Καλό μήνα και από την Κύπρο, φίλοι αναγνώστες (και συνεργάτες) της Λόγω Γραφής!Για το μήνα Απρίλιο η στήλη μας παρουσιάζει την νέα, ταλαντούχα ποιήτρια Μαρία Χρυσοστόμου-Βασιλείου, η οποία διακρίνεται για την ευαίσθητη και λυρική γραφή της.



ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑSaudade – Η θλίψη του δειλινού                                             Αδιόρατη θλίψη του δειλινού, που έρχεσαι φλοισβίζοντας σαν θάλασσα, αναμοχλεύεις μνήμες ,κοιμισμένες

Συνεχίστε...

«Animateur – Μέρος 11ο», μία νουβέλα της Λένας Μαυρουδή Μούλιου

Μέρος 11οΤο γελαστό παιδί, ο χαρισματικός διασκεδαστής, ο εμψυχωτής, ο animateur επί το γαλλικότερο, ήταν πια ένα είδωλο. Η κάθε εκδήλωση με την υπογραφή του ήταν πάντα ένα γεγονός. Αν και μόνον είκοσι τριών χρόνων τού ζητήθηκε από έναν εκ των υποψηφίων δημάρχων να τιμήσει το ψηφοδέλτιό του. Δεν μου αρέσει η λέξη που θα χρησιμοποιήσω τώρα, μα καλύτερος ‘κράχτης’ προτίμησης δεν υπήρχε. Το πρωτάκουστο δε ήταν ότι όταν ο κόσμος διάβασε για τη συμμετοχή του -την οποία με τα πολλά αποδέχτηκε-

Συνεχίστε...

«Πώς να μιλήσεις για τη ζωή σου – Μέρος Δ», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Πώς  να μιλήσεις  για τη ζωή σου παρά μόνο με γεγονότα και  συναντήσεις…Μαρία Πανούτσου Δ μέροςΗμερομηνίες και Δράσεις 1981-1987 1982  Ιδρύω το  Θέατρο Τομή  Εταιρεία Θεατρικής Έρευνας και  εκπαίδευσης (1982-2015). 1982  Το Πεντάπτυχο,   η πρώτη   παρουσίαση   του Θεάτρου Τομή και η πρώτη επίσημη σκηνοθεσία  δική μου που  βραβεύτηκε με  έξι βραβεία από το Φεστιβάλ Ιθάκης. Μετά τη βράβευση αυτή  άνοιξε ο δρόμος για μένα  και  έφτασαν πολύ σημαντικές προτάσεις,  όμως  εγώ 

Συνεχίστε...

«Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα!», γράφει η Στεφανία Ρουλάκη

Μία κυρία με ένα παιδάκι στο αριστερό χέρι και καφέ, κουλούρι, νερό κι ένα κουκλάκι παραμάσχαλα στο δεξί, ψάχνει να βρει τις κούνιες που της είχαν πει πως υπάρχουν εν λειτουργία, σ’ ένα ανοιχτό πάρκο. Μπαίνοντας στην είσοδο του πάρκου, τους φλομώνει η τσίκνα από τα κάτουρα και τις ακαθαρσίες των γατιών και πατάνε πάνω σε διάφορα πλαστικά, που οι φιλόζωοι έχουν αραδιάσει για να ταΐσουν τα αδέσποτα, ενώ ο δήμος τους διαθέτει ειδικές ταΐστρες παραδίπλα. Είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη τους για να δουν

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη