«Όταν…», ένα ποίημα της Μαριάννας Γληνού

Όταν τελειώνει η γιορτή,

σαν η χαρά καθίσει,

μένει μια θλίψη μοναχή

να τριγυρίζει στη σιωπή,

να κρύβει, να νυχοπατεί,

να γέρνει, να μισομιλεί,

να φέγγει, να δακρύζει.

Και καθώς έρχεται η αυγή

πώς σέρνει ν’ αποκοιμηθεί

τ’ ακούραστα φτερά της,

σα μια σκελίδα μοναξιάς

της μοίρας και της λησμονιάς

τ’ ασπρουδερά όνειρά της.

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη ... περισσότερα

Αρχειοθήκη