«Ώρες χαμένες», ένα ποίημα της Λένας Μαυρουδή Μούλιου

Νομίζω όταν γυρίσω, θα σε δω

Να χάνεσαι στο σβήσιμο του δρόμου,

Νομίζω όποιο τραγούδι και να πω,

Θα πνίγεται, μες στο λυγμό τού πόνου.

 

Ώρες χαμένες, ώρες σπασμένες,

Φτερά ρημάδια πουλί μικρό,

Καρδούλα μόνη, το χελιδόνι

Που σ’ είχε φέρει, είναι νεκρό.

 

Νομίζω απ’ τη ζεστή σου τη ματιά

Μια παγωνιά μες στην ψυχή  απομένει,

Νομίζω όταν φωνάξω τη χαρά

Θα ’ρθει η ηχώ με πίκρα φορτωμένη.

 

Ώρες χαμένες, ώρες σπασμένες,

Φτερά ρημάδια πουλί μικρό,

Καρδούλα μόνη  το χελιδόνι,

Που σ’ είχε φέρει είναι νεκρό…

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music