«Χαμένη αγάπη», ένα διήγημα της Ελίζας Ζολώτα για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Κι όμως στο τέλος δεν έγιναν έτσι τα πράγματα, όπως τα έγραψε στο διήγημά της για εκείνον… όπως θα ήθελε δηλαδή… Όλη η άλλη ιστορία ήταν πέρα για πέρα αληθινή, μόνο που δεν βρέθηκαν ποτέ στην Αθήνα, μόνο που δεν είχε happy end η φλογερή ιστορία τους. Ο καθένας ακολούθησε παράλληλη πορεία στη ζωή, χωρίς να ξέρει ο ένας τι απέγινε ο άλλος, όσο και να το ήθελαν και οι δύο…

Μετά από είκοσι πέντε χρόνια -εποχή της άνθισης του διαδικτύου- έψαξε και τη βρήκε εκείνος, της έστειλε μήνυμα και αίτημα φιλίας. Εκείνη το αποδέχτηκε κατάπληκτη και συγχρόνως συγκινημένη. Έτσι άρχισαν μια συνομιλία, άλλαξαν τηλέφωνα, του έστειλε δυο βιβλία της εμπνευσμένα από την ιστορία τους -τα οποία ποτέ δεν έφτασαν στα χέρια του, γιατί τα εξαφάνισε η σύζυγός του που αισθάνθηκε να απειλείται, αν και δεν θα ‘πρεπε-.

Έπαψαν, λοιπόν να επικοινωνούν. Έτσι ήταν εκείνη, αν ήταν αλλιώς, αν επέμενε πριν τόσα χρόνια θα ζούσαν μαζί ακόμη…

Πέντε χρόνια αργότερα βρίσκονται επιτέλους τετ α τετ για λίγες ώρες σε ένα ρεστοράν κοντά στην πόλη του. Εκείνη περαστική πηγαίνοντας εκδρομή σ’ εκείνα τα μέρη παρέα με μια φίλη της. Η συγκίνηση μεγάλη και στους δύο. Τότε ειπώθηκαν καθαρά τα συναισθήματα που τους συνέδεαν ακόμα. Εκείνη μια ώριμη γοητευτική γυναίκα και εκείνος ένας άντρας με φανερά τα σημάδια μιας αλλοτινής ομορφιάς αλλά και της κούρασης και μιας ανίατης -δυστυχώς- ασθένειας…

Χάρηκε που τον είδε μετά από τριάντα χρόνια αλλά λυπήθηκε συγχρόνως που εκείνος ο ονειρεμένος νεαρός άντρας, τον οποίο είχε γνωρίσει και αγαπήσει κάποτε, ήταν τόσο αλλαγμένος και καταβεβλημένος αλλά που ποτέ δεν την ξέχασε…

Χωρίστηκαν με μια ζεστή αγκαλιά, ένα χάδι στα μαλλιά της κι ένα φιλί απόγνωσης.

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music