«Φυλαχτή», γράφει η Μαριάννα Γληνού

Λογικά, πάντα, μπορώ να βρω κάνα-δυο λόγους για να ζω… Που δεν θα ‘χουν σχέση με ανθρώπους… Ή τουλάχιστον δεν θα καθορίζονται από αυτούς. Διαφορετικά, ποιος άλλος δρόμος;

Όταν οι δρόμοι στενεύουν, γίνονται κακοτράχαλα μονοπάτια, απλή, ανθρώπινη, απέλπιδα αντίδραση να σηκώσεις τα μάτια ψηλά… Εκείνος Ξέρει πάντα πριν και μετά από σένα… Μια μικρή παρένθεση κι αν είσαι, οι παρενθέσεις, ιδιαίτερα εκείνες οι επεξηγηματικές, καθορίζουν, είναι δυνατόν να καθορίσουν,  την κατανόηση ενός ολόκληρου κειμένου…

Για να δικαιωθείς, μη γυρεύεις… Η δικαίωση, σε αυτή την ύπαρξή σου, μπορεί από το να αργεί, μέχρι το να μην έρθει ποτέ! Αν στο περίμενε, έχεις σπαταλήσει μια ζωή, τη δική σου, ποιος ρωτάει; Μόνο εσύ.  Ύστερα και να νοιαστεί κάποιος άλλος πέρα από σένα, και στήσει τα πόδια κάτω, και κόψει τα σκοινιά  για να σε σώσει, όπως ορίζουμε οι άνθρωποι τη σωτηρία,  πάλι στη μοναξιά δεν θα ‘σαι βυθισμένος,  απάντηση στη δικιά του μοναξιά, ποιος παίρνει;

Αλίμονο! Ο καθένας μας, οι μικρές ή μεγάλες του ψευδαισθήσεις… Αν κάνεις και κοιτάξεις καθαρά, μια ολόδική σου  μοναξιά ότι κατέχεις, όπως κάθε  δεντρί   τη σκιά του…

Με τις λέξεις, ψηλαφιστά ακουμπάμε το σκοτάδι. Πόσο πονέσαμε τις λέξεις, μόνο οι ποιητές που δεν αξιώθηκαν ούτε ένα στιχάκι δόξας, γνωρίζουν καλά. Οι άλλοι όλοι, πονάμε τις γραμμές και τις συνειδήσεις μας. Γιατί οι λέξεις δεν γίνηκαν για να τυραννάμε, ούτε για να μας τυραννούν.

«Κοιτάζω ένα σπασμένο σκοτάδι.

Κάτω απ’ τα μακριά χέρια της νύχτας

ξεγλιστρούν τα όνειρα.

Μια φωνή πετεινού από μακριά,

μια μικρή, ωστόσο ολότελα αληθινή υπόσχεση

για την αρχή μιας μέρας,

το βουητό μιας πόλης που ξυπνά τη σιωπή,

όσο μεγαλύτερο το βουητό

τόσο πιο σίγουρη η μέρα

-ή το βάθος της σιωπής.

Ετούτο το σπασμένο μπλε της αυγής

δεν φτιάχνεται απ’ ανθρώπους…»

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music