«Τότε που τρέχαμε ξυπόλητοι», ένα ποίημα της Χρυσαυγής Τούμπα

Ακούμε λέξεις

κύματα ήχων

εναλλαγές

γέλια, λυγμοί, αναστεναγμοί

όνειρα

σκόνη που αιωρείται

 

Κι ανοίγουμε

τη μια κάμαρη

μετά την άλλη

κι όλο μυρίζουμε

αραχνοΰφαντες στιγμές

που πέτρωσαν

σε μια φωτογραφία.

 

Κι όλο ακούμε

το γέλιο που θροΐζει

σ’ ένα ροζ δωμάτιο

κι οι σκιές

να μην ησυχάζουν ποτέ

 

Και σ’ ένα ρολόι

στη μέση στο τραπέζι

κεντημένο πέπλο σιωπής

ο χρόνος

στους ασβεστωμένους τοίχους.

 

Είχαμε

ροζ μπουμπούκια

στο κάτω μέρος των ματιών μας

Αναπνέαμε

με το ρυθμό των χαμόγελών μας

με το ρυθμό των ρόδων

τότε που τρέχαμε ξυπόλητοι.

Ίσως σας αρέσει και

1 Σχόλιο

  • Giorgio
    5 Δεκεμβρίου 2019 at 12:23

    Μπράβο σου, Χρυσαυγή.. Όμορφο ποίημα, για τα παιδικά χρόνια μας..

Γράψτε απάντηση στο Giorgio Ακύρωση απάντησης

*

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music