«Τότε που τρέχαμε ξυπόλητοι», ένα ποίημα της Χρυσαυγής Τούμπα

Ακούμε λέξεις

κύματα ήχων

εναλλαγές

γέλια, λυγμοί, αναστεναγμοί

όνειρα

σκόνη που αιωρείται

 

Κι ανοίγουμε

τη μια κάμαρη

μετά την άλλη

κι όλο μυρίζουμε

αραχνοΰφαντες στιγμές

που πέτρωσαν

σε μια φωτογραφία.

 

Κι όλο ακούμε

το γέλιο που θροΐζει

σ’ ένα ροζ δωμάτιο

κι οι σκιές

να μην ησυχάζουν ποτέ

 

Και σ’ ένα ρολόι

στη μέση στο τραπέζι

κεντημένο πέπλο σιωπής

ο χρόνος

στους ασβεστωμένους τοίχους.

 

Είχαμε

ροζ μπουμπούκια

στο κάτω μέρος των ματιών μας

Αναπνέαμε

με το ρυθμό των χαμόγελών μας

με το ρυθμό των ρόδων

τότε που τρέχαμε ξυπόλητοι.

Ίσως σας αρέσει και

1 Σχόλιο

  • Giorgio
    5 Δεκεμβρίου 2019 at 12:23

    Μπράβο σου, Χρυσαυγή.. Όμορφο ποίημα, για τα παιδικά χρόνια μας..

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music