«Το σπίτι στη δουλειά μου το παλιό», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Το σπίτι στη δουλειά μου το παλιό,

Το σπίτι το μικρό που το ξεχάσαμε,

Νοσταλγικά και θλιμμένα κοιτά

Τον συλημένο κάμπο του

Καρτερικά–καρτερικά,

Χωρίς να φεύγει.

-.-

[Να πέθαναν, νά ‘φυγαν μετανάστες,

Να το πούλησαν;

Και τώρα ποιος να το ‘χει,

Γιατί το ‘κλεισε;]

-.-

Και ένα παλιό σεντούκι αφημένο στη βεράντα,

Μαζί με τη γριά ελιά,

που πάνω του γέρνει

Σα να το προστατεύει από βροχές και ήλιους.

Τα δύο πιο παλιά πράγματα της αυλής –

Μα δε μιλάνε.

-.-

Και το παλιό πηγάδι

-νά ‘χει στερέψει;-

Βαμμένο ακόμα πράσινο

Περιμένει να χαρεί  ξανά

Στου μαγκανιού τον ήχο.

-.-

Και παπαρούνες,

Και γατάκια –απ’ τα μικρά μου χρόνια

Τώρα εδώ, για φαντάσου– ,

Και η δεντρογαλιά που σκότωσε ο Κώστας

–  όλα αγαπημένα και δικά μας.

Τόσο πολύ δικά μας που τα ξεχάσαμε

Αλήθεια…

Ίσως σας αρέσει και

8 Σχόλια

  • Αθηνά Μαραβέγια
    25 Ιανουαρίου 2017 at 21:50

    Τι όμορφο!!!!!!!!
    Πράγματι, έχουν μια γοητεία τα παλιά τα σπίτια!!! Και προκαλούν τόσο τη φαντασία μας…!!!

    • Κατερίνα Ευαγγέλου - Κίσσα
      26 Ιανουαρίου 2017 at 09:18

      Ευχαριστώ!
      Νομίζω ότι μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για τα παλιά τα σπίτια. 🙂

  • Μαριάννα Γληνού
    25 Ιανουαρίου 2017 at 23:23

    «Τόσο πολύ δικά μας που τα ξεχάσαμε». Πόσο αλήθεια! Μου άρεσε πολύ, Κατερίνα!

    • Κατερίνα Ευαγγέλου - Κίσσα
      26 Ιανουαρίου 2017 at 10:06

      Χαίρομαι Μαριάννα!

  • Βάσω Αποστολοπούλου
    26 Ιανουαρίου 2017 at 07:20

    «Το σπίτι το μικρό που το ξεχάσαμε,
    Νοσταλγικά και θλιμμένα κοιτά
    Τον συλημένο κάμπο του»
    Πόση θλίψη τα ξεχασμένα σπίτια… και πόσο όμορφα κι ευαίσθητα μίλησες εσυ για λογαριασμό τους, Κατερίνα μου!

    • Κατερίνα Ευαγγέλου - Κίσσα
      26 Ιανουαρίου 2017 at 10:06

      Ευχαριστώ πολύ Βάσω μου!

  • Λένα Μαυρουδή Μούλιου
    26 Ιανουαρίου 2017 at 09:35

    Γιατί άραγε στους πολύ δικούς μας ανθρώπους όπως και στα πολύ δικά μας πράγματα ξεχνάμε να δείξουμε την αγάπη μας το ενδιαφέρον μας τη στοργή μας ΣΥΝΑΙΣΘΉΜΑΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΛΕΣ;;;ίσως.ΓΙ’ αυτό!!!!
    Ωραίο Κατρίνα το ποίημά σου όπως και το κάθε τι που γράφεις

    • Κατερίνα Ευαγγέλου - Κίσσα
      15 Φεβρουαρίου 2017 at 17:33

      Σε ευχαριστώ πολύ Λένα μου!

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music