«Του έρωτα και της σιωπής», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου Κίσσα

Τον πλησίασε βήματα μετρημένα, σιγανά.

Έμεινε και την κοίταζε καθώς ζύγωνε,

Τα μάτια του απορία,

Τα μάτια του σκοτάδια ανεξιχνίαστα.

Ακούμπησε το μέτωπό της στο στέρνο του,

Τέλος προορισμού, παρακαλώ αποβίβαση.

Κι έπειτα, μέσα στο πάγωμα τής μιας στιγμής,

Που μεσολάβησε ανάμεσά τους βήμα αιωρούμενο,

Αφέθηκε σ’ ένα κλάμα βουβό.

Κι εκείνος έπιασε τρυφερά στις χούφτες του

Κι ανασήκωσε το σαγόνι της, σχέση ακούσια.

Και γιόμοσαν τα χέρια του μελάνι δάκρυα.

Τίναξε πέρα τα μακριά του δάκτυλα

Κι έφτιασε το μελάνι ένα γύρω

Ολοστρόγγυλες λέξεις, παραπονεμένες:

«Σ’ αγαπώ», του λέγανε,

«Σε ποθώ, σε νοιάζομαι».

Στρόβιλος γίνανε οι λέξεις της

Και τους κυκλώσανε.

Και χάθηκε η ώρα.

Και χάθηκε ο τόπος.

Κι απόμεινε μονάχα η γη κάτω απ’ τα πόδια τους

Και κείνοι που κοιτάζονταν στα μάτια,

Σφιχτά αγκαλιασμένοι,

Στήθος με στήθος,

Κοιλιά με κοιλιά,

Στόμα με στόμα.

Επιτέλους.

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music