«Τιτιβίζοντας», ένα ποίημα της Μαριάννας Γληνού

Πίσω από τις κλειστές πόρτες, τα περιθώρια στενεύουν.

Τυλίγονται οι άνθρωποι στη μοναχική ζεστασιά τους, με μόνη σιγουριά αυτό που πέρασε.

 

Κι όμως, απ’ το ανοιχτό παράθυρο μπορείς να δεις, ένα σπουργίτι να γαντζώνεται με τα πόδια και να παίρνει, επαναλαμβάνοντας την ίδια κίνηση, με την ίδια γρηγοράδα και χαρά κάθε φορά, χώμα από τον πέτρινο τοίχο, με τον δικό του σκοπό χωρίς να προσδοκά τίποτα παραπάνω.

 

Μόνο τ’ ανθρώπινο είδος χάνεται στον εγωισμό του, γιατί απλά, κατέταξε την ύπαρξή του σαν τη μόνη που θα παλεύει τ’ αδύνατο.

 

Δοκίμασε να κελαηδήσεις.

Να τσακωθείς μ’ ένα ράμφος για όπλο ανάμεσα σε αγκάθια.

Να τιτιβίσεις για τη χαρά του πετάγματος ορίζοντας την αυγή.

 

Άνθρωπε, γελασμένος είσαι σε όλους τους χρόνους.

 


 

[Μαριάννα Γληνού – Ας γνωριστούμε]

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη ... περισσότερα

Αρχειοθήκη