«Στεφανάκανθος», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου Κίσσα

Στο πίσω μέρος της ψυχής μια αυλόπορτα

Βγάνει σε κήπο φωτεινό, ολανθισμένο.

Σκέψεις για σένα κι αναμνήσεις παιχνιδίζουνε,

Σιέλ πεταλούδες απαλές,

Απ’ άνθος σ’ άνθος.

Χαμογελάς κι ήλιος ζεστός

Ξεχύνεται,

Χωρούν τα μπλε των ουρανών

Στα δυο σου μάτια.

Σκιρτήσαν άνθη λεμονιάς καθώς τα άγγιζες,

Ανάσα καταβύθισης

Μέσα στα σπλάχνα μου.

Με τα πέταλά της λευκά πλάι σου

Τόλμησε κι άνθισε μια παπαρούνα

Και δε ντράπηκε…


[Στο λατρεμένο μου παιδί]

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα, με την οικογένειά της, στο Μουζάκι Καρδίτσας. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Επί σειρά ετών εργάσθηκε σε θέσεις ευθύνης σε πολυεθνικές εταιρείες. Από τον Μάρτιο του 2016 λειτουργεί ως διευθύντρια τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής» www.logografis.gr ...περισσότερα

Αρχειοθήκη