«Στα χρόνια του νερού», ένα ποίημα της Λυγερής Ζωχιού

[Με απορία μες στα μάτια στέκει η ψυχή,

μαζεύει εικόνες μιας εποχής που ξεγελά και ξεγλυστρά

κι όλο ξεφεύγει από τα γνώριμά της μονοπάτια]

 

 

 

Πώς λαχταρώ…

Nα τα ξανοίξω τα πυκνά τα σύννεφα

και τις ορμητικές σταγόνες να στραγγίξω απ’ τις ψυχές

Να αλαφρύνω το μπουχτισμένο χώμα

Να σκουπίσω τον υγρό αέρα

Να κάνω νόημα σε μια ηλιαχτίδα ν’ αναθαρρήσει

να ξεπροβάλει θαρρετά και να χορέψει

μπρος στα μάτια μου

 

 

Στα χρόνια του νερού…

Που όλο τρέχει

μα δεν καταφέρνει να ξεπλύνει τα σημάδια

Μόνο να τα βαθύνει

Σαν τις λακκούβες στους δρόμους της αδιαφορίας

τους καθημερινούς μας

Που μόνο τους ξεπλένει

και ταξιδεύει παραπέρα και πιο κάτω τα σκουπίδια τους

σε άλλες γειτονιές

 

 

Τα χρόνια του νερού…

Κυλούν μπροστά μας

Στάζουν πάνω στα ρούχα μας

Ποτίζουν τις ψυχές μας

Γεμίζουν σύννεφα τους ουρανούς μας γκρίζα

και προσευχές για έλεος

Για να γλυκάνει ο Θεός τη γη του

Και να ημερέψει

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music