«Περίκλειστες Ελπίδες», ένα ποίημα της Λίνας Βαταντζή για τη λογοτεχνική δράση «Μένουμε σπίτι»

Φύσα αέρα

σφύριζε ανάμεσα στα δέντρα

να σε έχω συμπαραστάτη –

Χόρεψε βροχή

καταρρακτώδης στη σκεπή

να μου κάνεις παρέα –

 

Ο ήλιος σήμερα

τρεις ακτίνες έστειλε

στο παράθυρο,

ύστερα σκοτείνιασε

και οι σκιές

δεν είναι συντροφιά πιστή –

αλλάζουν σχήματα

μεταβάλλουν διαθέσεις.

 

Το δωμάτιο

μέρα τη μέρα

χιλιοστό-χιλιοστό

μικραίνει

και κεντρίζει την ελπίδα,

περιπαίζει την αισιοδοξία.

 

Μα επικρατεί γαλήνη –

δεν είναι η ησυχία της μοναξιάς,

η μοναξιά είναι θορυβώδης πάλη

ανάμεσα

στα όνειρα και τα φαντάσματά τους –

 

Είναι η ηρεμία της ευχής

που απλώνεται,

υψώνεται,

μελωδεί –

Και αντηχεί στον ανθισμένο κήπο

στον έρημο δρόμο

στο άδειο πάρκο

στο κλειστό σχολείο

και αντηχεί στο σπίτι

στο σπίτι

σπίτι –

Τι;

 

Ναι,

και στην ψυχή.

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα, με την οικογένειά της, στο Μουζάκι Καρδίτσας. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Επί σειρά ετών εργάσθηκε σε θέσεις ευθύνης σε πολυεθνικές εταιρείες. Από τον Μάρτιο του 2016 λειτουργεί ως διευθύντρια τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής» www.logografis.gr ...περισσότερα

Αρχειοθήκη