«Οι απεριόριστες δυνατότητες του νου και η Κοκκινοσκουφίτσα», ένα κείμενο της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Γιατί; – Η αγαπημένη έκφραση και φυσικά ερώτηση των απανταχού πιτσιρικάδων και δεσποσυνών ανά την υφήλιο.

Μέχρι την ηλικία των πέντε με επαναλήψεις σε βαθμό κακουργήματος!

Κι από κει και μετά η επανάληψη της αναζήτησης φθίνει αναλόγως του καθενός το δεδομένο ή μη υπόβαθρο.

Ερώτηση που εκφράζεται είτε λεκτικά, είτε βουβά με απλή ένδειξη την απορία ζωγραφισμένη στα διάπλατα ανοιγμένα παιδικά ματάκια ή με τις κάθε είδους σκανταλιές, που αποσκοπούν στη μάθηση και τη γνώση.

Ερώτηση που μερικές φορές δεν εκφράζεται καθόλου για διάφορους λόγους, πέρα από αυτούς που «ελέγχουν» τα ίδια τα παιδιά, και που μπορεί να οδηγήσει σε άλλα «δύσκολα» ή «εύκολα» μονοπάτια τις τρυφερές ψυχούλες και τα αγίνωτα ακόμα μυαλουδάκια.

Κι εδώ έρχεται το βιβλίο. Κι ο γονιός. Ο γονιός που νιώθει το βάρος της ευθύνης του απέναντι στο παιδί που έφερε στον κόσμο. Ο γονιός που θέλει (μπορεί – δεν μπορεί, γνωρίζει – δεν γνωρίζει), να δώσει στο παιδί του τα εργαλεία που θα του εξασφαλίσουν μια καλή ζωή.

Και το καλύτερο εργαλείο όλων, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι η γνώση.  Και η γνώση αποκτάται με διάφορους τρόπους, ένας εκ των οποίων το διάβασμα. Εργαλείο που δημιουργεί –συνήθως– σκεπτόμενα άτομα, η αγάπη προς το οποίο αποκτάται –κι αυτό συνήθως– άπαξ δια παντός.

Είμαστε από τους τυχερούς λαούς που απολαμβάνουμε το προνόμιο να μπορούμε να διαβάσουμε παραμύθια στα παιδιά μας. Και να τα μάθουμε έτσι να αγαπούν το διάβασμα. Και κατά συνέπεια να δημιουργούν εικόνες, να φαντάζονται, να ονειρεύονται, να ρωτούν, να επιδιώκουν, να παραδειγματίζονται, να αποκτούν κριτήριο, να αισθάνονται, να μαθαίνουν.

Συνήθως αντιμετωπίζουμε τα μικρά παιδιά ως ειδική κατηγορία υποδεέστερων όντων της ράτσας μας. Και ως τέτοια τα αντιμετωπίζουμε, μιλώντας τους λίγο ή χρησιμοποιώντας υπεραπλουστευμένες εκφράσεις, προσφέροντάς τους λίγα ή ελάχιστα ερεθίσματα για την ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους. Θεωρούμε ότι τα παιδιά δεν μπορούν να καταλάβουν όσα εμείς. Εν μέρει σωστή η παραδοχή. Όμως, αν εμείς δεν τους δώσουμε τροφή για σκέψη, τους στερούμε την πιθανότητα της ανάπτυξης, με την ευρεία έννοια της λέξης.

Ας μην σταματάμε μόνο στην Κοκκινοσκουφίτσα και τον Πινόκιο. Ας μην φοβόμαστε τα πιο «περίπλοκα» αναγνώσματα, πάντα στα όρια ενός διδακτικού κειμένου παιδικής λογοτεχνίας, που συνάδει με την ηλικία τους, χωρίς να τα καλουπώνει και να τα περιορίζει.

Οι δυνατότητες του ανθρώπινου νου είναι απεριόριστες. Τολμήστε, προσπαθήστε, τα πιτσιρίκια σας μπορεί να σας εκπλήξουν με την ανταπόκρισή τους!

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music