«Μπορείς», ένα ποίημα της Ελευθερίας Γανωτίδου

Λυγίζεις. Γονατίζεις.

Ακουμπάς τις παλάμες σου στο χώμα.

Ασθμαίνεις.

Οξυγόνο.

Κλειστές οι κυψέλες. Καμιά πνοή δε γεμίζει τη φιάλη σου.

Δύσκολα το βλέμμα σηκώνεται ψηλά.

Δύσκολα ξεφεύγει απ’ τη βαρύτητα της γης.

Δύσκολα την πάχνη που σε τυλίγει θα τρυπήσει.

Πίσω απ’ την ομίχλη κρύβεται το απρόσμενο.

Πάνω απ’ τη γη κυματίζει το αναπάντεχο.

Κι εσύ σ’ αυτό προσεύχεσαι.

Σ’ αυτό προσμένεις.

Να πατήσει κι αυτό το χώμα. Να σταθεί σιμά σου και να σε πιάσει από τους ώμους.

Να σε στηρίξει, να σηκωθείς. Ξανά στα πόδια σου.

Να σφίξει στην παλάμη του δυνατά τη δική σου και να σου πει:

«Έλα! Μπορείς. Ένα βήμα τη φορά! Στράτα! Στρατούλα!»

Ίσως σας αρέσει και

1 Σχόλιο

  • ΝΑΣΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
    22 Μαΐου 2019 at 07:42

    Το ποίημα εστιάζει στο αισιόδοξο μήνυμα της προσμονής, της ”απροσδόκητης” ευοίωνης μελλοντικής τροπής μιας οδυνηρής κατάστασης (που φαντάζει ασφυκτική και αναπόδραστη), της προοπτικής τελικά εύρεσης αναπάντεχων μελλοντικών στηριγμάτων με βάση τα οποία θα επαναπροσδιοριστεί σταδιακά η σχέση μας με τον κόσμο, θα μάθουμε να πορευόμαστε, να ξαναζούμε από την αρχή.

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη