«Μοναξιά», ένα ποίημα της Παρασκευής Μπαλτά

Έχω μια φίλη αλλιώτικη
Που ‘ναι πιστή σαν σκύλος
Μαζί μου είναι ολημερίς
Ώσπου να δύσει ο ήλιος.
Σε μιαν ακρούλα κάθεται
Για να μην ενοχλήσει
Στα βήματα μου μπλέκεται
Μην τύχει και μ’ αφήσει.
Τα λάθη μου δεν τα μετρά
Ούτε τα λογαριάζει
Μονάχα θα με συμπονά
Όταν  με τρώει το μαράζι.
Μιλιά δεν έχει ούτε μορφή
Την  πλάθω όπως θέλω
Γυναίκα άντρας ή παιδί
Θα γίνει αν το θέλω.
Ξέρει όλα μου τα μυστικά
Τους φόβους, τα όνειρά μου
Όσα δε λέω πουθενά
Ό,τι  έχω μέσα στην καρδιά μου.
Τις ίδιες σκέψεις έχουμε
Δε διαφωνεί μαζί μου
Μονάχα όταν το ζητώ
Μιλάει με τη φωνή μου.
Πάντα σε εκείνη στρέφομαι
Όταν ο κόσμος μου με πνίγει
Με τη σιωπή της συντροφιά
Μια αγκαλιά θα ανοίγει.

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music