«Μια ωραία ασχολία», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Το τσιγάρο το έχω κόψει αρκετά χρόνια. Δεν με ευνοούσε σε ό,τι δραστηριότητες είχα. Με κάθιζε. Καφές και τσιγάρο, δεν ήταν για μένα, που το σώμα μου  κινείτο,  εκφραζόταν,  έτρεχε πριν από τις αποφάσεις του μυαλού μου, χόρευε, ερμήνευε. Αυτό που  με ελευθέρωνε, που με εγκαθιστούσε στον κόσμο. Που με επιβεβαίωνε. Το σώμα μου προείχε των παθών μου. Σε μια πρόβα είδα το στέρνο μου να ανεβοκατεβαίνει  και αισθάνθηκα μια δυσκολία.  Πήρα μια περίεργη ανάσα, κομμένη, μικρή. Κατάλαβα. Την ημέρα αυτή άφησα το τσιγάρο. Θα ήμουν τότε  38 χρονών. Το είχα αρχίσει  γύρω στα 19  δειλά – δειλά,  αργότερα πιο συχνά. Πάντα με μεγάλα διαλύματα ανάπαυλας. Αλλά ήμουν με κάποιο τρόπο καπνίστρια. Το ξεκίνησα γιατί πρώτα ήμουν παθητική καπνίστρια αφού οι γύρω μου  όλοι κάπνιζαν και με ενοχλούσε πολύ αυτό. Και ο πρώτος μου άνδρας επίσης φανατικός καπνιστής, με ένα τσιγάρο στο χέρι μέχρι το τέλος ης ζωής του. Έτσι έγινα και εγώ.

Μαρία Πανούτσου

Πάντα με αντιστάσεις.  Κάποιες φορές το είχα ανάγκη, αλλά πολύ λίγες πραγματικά. Έτσι είμαι εγώ με τα πάθη μου. Περνάω απ’ όλα, αλλά δεν αφήνομαι πουθενά.

Χαμογελώ κοιτάζοντας μερικές φωτογραφίες όσων ανδρών και γυναικών εκτιμώ, όλες και  όλοι καπνιστές. Και αναρωτιέμαι τι γίνεται  με μένα.  Ευτυχώς έχω και  εγώ κάποιες φωτογραφίες με τσιγάρο από προηγούμενες εποχές να επιδείξω!!! Τελευταία δοκίμασα και πάλι να καπνίσω μια δυο φορές χωρίς πρόθεση. Δεν ξεχνιέται  ο τρόπος που ο καπνός εισέρχεται στα πνευμόνια σου… Η χειρονομία των χεριών,  το στήσιμο του σώματος,  χαρακτηριστικά  γνωρίσματα  που συνοδεύουν όλους του καπνιστές.

Θα ήθελα τα πάθη να μην είχαν επιπτώσεις στον άνθρωπο, στη σωματική και ψυχική του υγεία,  για να τα κρατήσω  όλα. Σκέφτομαι τι είναι υγεία και αν είναι απαραίτητη στον άνθρωπο και έχω καταλήξει μετά από τις εμπειρίες δικές μου,  με την υγεία μου κατά καιρούς, πως ναι, αξίζει τον κόπο να κρατηθεί η υγεία  όσο γίνεται, γιατί έτσι και αλλιώς θα  έρθει η φθορά μόνη της και στην ώρα της. Όμως μια φωνή μέσα μου λέει   «τι   θα ήταν η ζωή χωρίς τα πάθη»   και εγώ απαντώ  «για αυτό υπάρχουν, για να τα παλεύεις». Μια ωραία ασχολία.

Άναψε  το τσιγάρο δώσ’ μου φωτιά…

Έχω μεγάλο  ντέρτι μες την καρδιά

Αθήνα 14/01/2019


[Copyright ©  Μαρία  Σκουλαρίκου-Πανούτσου]

Φώτο, από το αρχείο της Μαρία Πανούτσου

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music