«Μαρία Χρυσοστόμου», παρουσιάζει ο Κυριάκος Στυλιανού

Καλό μήνα και από την Κύπρο, φίλοι αναγνώστες (και συνεργάτες) της Λόγω Γραφής!

Για το μήνα Απρίλιο η στήλη μας παρουσιάζει την νέα, ταλαντούχα ποιήτρια Μαρία Χρυσοστόμου-Βασιλείου, η οποία διακρίνεται για την ευαίσθητη και λυρική γραφή της.

 

 


ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Saudade – Η θλίψη του δειλινού                                            

Αδιόρατη θλίψη του δειλινού,

που έρχεσαι φλοισβίζοντας σαν θάλασσα,

αναμοχλεύεις μνήμες ,κοιμισμένες μνήμες,

παραδομένες «εν λευκώ» σε αέναα ηλιοβασιλέματα

που δεν ξημέρωσαν ποτέ.

Χρόνια και καιροί που άπλωσαν

τις ρίζες τους βαθιά,

που ανέθρεψαν ιστορίες

και όνειρα στην αγκάλη τους,

πού και πού κάποια χαμόγελα,

λαθραία, ξεπεταγμένα

απ΄ τ΄ απομεινάρια της μνήμης,

σαν σπίθες που ξεπηδάνε

αναρχικά απ΄ τη φωτιά.

Κι ύστερα αλαργάρανε,

 σαν καράβια, σαν πουλιά,

τα πιο όμορφα ηλιοβασιλέματα

της μνήμης…

Κι εμείς μείναμε κρυμμένοι

πίσω  από αναχώματα.

 

Σε μια άλλη ζωή

Κάποτε ίσως ζήσουμε

μέσα σ΄ ένα όνειρο,

σε μια άλλη ζωή,

σε μια άλλη διάσταση,

δίχως παρελθόν,

δίχως μνήμη,

δίχως ενθύμια,

μόνο μ΄ ένα λουλούδι στο χέρι,

μόνο μ΄ ένα σταυρό στο λαιμό…

Θα΄ χουμε κρύψει καλά

όλες μας τις πληγές

κάτω απ΄ τα πανωφόρια μας

Δίχως να υπολογίζουμε

πως αυτές είναι τα λάφυρά μας,

τα λάφυρα των ηττημένων.

Θα ΄χουμε μάθει ως τότε,

πως η αλήθεια της ψυχής μας

εξαργυρώνει το ναύλο

της εξιλέωσής μας

Θα ΄χουμε μάθει ως τότε…

 

 

 


ΕΚΔΟΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Περιπλανήσεις στα μονοπάτια της γης

Σε κάθε τόπο, σε κάθε χώμα που μ’ οδήγησαν τα βήματά μου, άφησα λίγο απ’ την καρδιά μου… Δέσμιες τώρα σε λέξεις, σε στίχους, οι στιγμές διατηρούνται ατόφιες, με την αυθεντική σφραγίδα που μου είχαν αφήσει καθώς κοίταζα γύρω μου και μέσα μου συγχρόνως… Σε καινούρια μέρη, πότε κάτω από γαλάζιους, πότε κάτω από γκρίζους, συννεφιασμένους, άχρωμους ουρανούς, πλάι σε γαλήνιες είτε αγριεμένες είτε χιονισμένες θάλασσες, πλάι σε ήρεμα είτε θυμωμένα ποτάμια, σε μνημεία που ανέδιδαν άρωμα βαριάς μακρινής ιστορίας, κοντά και σε απόσταση από ανθρώπους… Κυρίως ανθρώπους… Ωραίους, φωτεινούς, διάφανους, θλιμμένους, πληγωμένους… Αυθεντικούς ανθρώπους στον κόσμο το δικό τους, τον ολοδικό τους, να ονειρεύονται ή να έχουν χάσει τις ελπίδες τους… Στιγμές στις περιδιαβάσεις του μυαλού με χρώμα κι άρωμα, με φόντο ατόφιο, ρεαλιστικό, το κράμα της ζωής κάθε φορά από άλλο, διαφορετικό φακό εστίασης, να με εκπλήσσει ακόμη και στις πιο ανεπαίσθητες στιγμές, στις μικρές, στις πολύ μικρές λεπτομέρειες που μου ξυπνούν συνειδητές και ασυνείδητες σκέψεις και συναισθήματα που με συνεπαίρνουν… Ονειροπόληση σε κάθε ανάμνηση από τα μονοπάτια της γης… Κι ο χρόνος να συνεχίζει να με ταξιδεύει πάντοτε σε παρελθόν και μέλλον, να με αλλάζει κάθε δευτερόλεπτο που περνά, να με μετουσιώνει σε άλλους, δικούς μου εαυτούς, κάθε φορά που κοιτάω με άλλα μάτια, να με μεταλλάζει ανάλογα με τις συνθήκες και τα συναισθήματα που μου προκαλούνται με τρόπο που το συνονθύλευμα του ποια είμαι να μη μένει ποτέ, μα ποτέ απαράλλακτα όμοιο.

  

 

Το ίδιο πάντα χρώμα της ψυχής

Κάτω απ’ τον ίδιο πάντα ουρανό

θα γυροφέρνουμε τα όνειρα

και τις ελπίδες μας,

κάτω απ’ τον ίδιο ουρανό όπου κάποτε αντικρίσαμε

το πρώτο φως.

Μία μία μετρήσαμε

τις στάλες των δακρύων

που χύσαμε

τις νύχτες και τις μέρες της καταχνιάς

και της σιωπής του,

που ρήμαζαν τις ψυχές μας.

Μα πάντα σαν από συνήθεια

σαν από ανάγκη,

το κεφάλι ατενίζει ψηλά

στο ατελείωτο στερέωμα

που αντανακλά τα χρώματά του

ανάμεσα στις εναλλαγές

του ήλιου με τις νεφέλες

και τα αντικατοπτρίζει

στις ψυχές μας.

Όπου κι αν πάει κανείς,

πάντα ίδιος,

κάτω απ’ τον ίδιο πάντα ουρανό,

που ’χει το ίδιο πάντα χρώμα της ψυχής.

 

 


[Η Μαρία Χρυσοστόμου είναι εκπαιδευτικός στη Δημοτική εκπαίδευση, απόφοιτη του Πανεπιστημίου Κύπρου, με πτυχίο στις Επιστήμες Αγωγής και κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος στην Εκπαιδευτική Ηγεσία και Διοίκηση  του Cyprus International  Institute of Management (CIIM). Τρέφει ιδιαίτερη αγάπη για τη λογοτεχνία και την ποίηση και ασχολείται από τα φοιτητικά της χρόνια με τη συγγραφή ποιημάτων. Έχει κυκλοφορήσει μια παιδική ποιητική συλλογή, το 2003, με τίτλο «Ένα ποίημα, μια χαρά απ΄ τα βάθη της καρδιάς» και το 2019 την ποιητική συλλογή με τίτλο «Ταξίδια ψυχής». Είναι μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου.]

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη