«Η παλάμη της δικαιοσύνης», ένα ποίημα της Θωμαής Τσιμερίκα

Μια παλάμη, η αρένα και ο ταυρομάχος μόνος.

Οι ταύροι βγάζουν καπνούς.

Κάποιους τους αφήνουν μοναχούς.

Μια παλάμη, η αρένα.

Μια σκηνή, με μαύρη αυλαία.

Ένας κρότος, μια φωνή.

Μια λάμψη και ένα κόκκινο πανί.

Ένας γλάρος, μέσα στην αρένα.

Δεν βλέπω άνθρωπο κανένα.

Ο ταυρομάχος σημαδεύει

Όχι με όπλο, με την ψυχή.

Η παλάμη ακόμη ανοιχτή.

Ο αγώνας αρχίζει.

Οι θεατές πήραν θέση.

Άλλα χάθηκαν οι ταύροι.

Τότε ο γλάρος έγινε ντετέκτιβ.

Τους ψάχνει, προσπαθεί να τους βρει.

Να τους βγάλει στη σκηνή.

Γιατί είναι καλοί ηθοποιοί.

Μια παλάμη, μια κλωστή… η ζωή.

Φτερά στον ουρανό θα δώσω

Και μια γροθιά στη μέση του πουθενά.

Στη μέση της ερήμου.

Σταγόνες νερού ο αέρας φέρνει

Στις χούφτες του, να δροσίσει το κοινό.

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη