«Δεν θέλω να σβήσουν», ένα ποίημα της Μαριάννας Γληνού

Δεν θέλω να σβήσουν του δέντρου τα φώτα

και να ‘ρθει ξανά σκοτεινιά
στη θέση του δέντρου πιο μόνη η καρέκλα
που όποιος θα έρθει της ρίχνει παλτά.

 

Δεν θέλω να  σβήσουν του δέντρου τα φώτα
κοιτώντας τα η σκέψη γυρνά
σε ένα μικράκι που πίστευε πάντα
που πρόσμενε με μιαν ανοιχτή αγκαλιά.

 

Δεν ήταν τα δώρα, μα αυτή η αγκάλη
που ήταν στ’ αλήθεια μεγάλη σα χώρα
και ήξερε πώς να προσμένει χαρά.

 

Δεν θέλω να σβήσουν του δέντρου τα φώτα
μαζί τους κι αυτή η παλιά προσμονή
στις ρόδες ενός ποδηλάτου μικρού κολλημένη
κρατιέται η ζωή.

 

Δεν είναι τα δώρα που ανοίχτηκαν τώρα

μα αυτή η βουβή διαδοχή
σαν σβήσουν τα πρώτα φωτάκια άλλα τώρα,
χορεύουν ανάβοντας, δεν φεύγει η ζωή.

 

Δεν θέλω να σβήσουν του δέντρου τα φώτα
κι η φάτνη να μείνει αιώνια εκεί
μεγάλωσα τώρα, δεν θέλω πια δώρα
στο φως μίας Γέννησης ελπίζει η ψυχή.

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music