«Βηματισμοί», ένα ποίημα της Μαριάννας Γληνού

Κι αν σταμάτησα να παίρνω τους δρόμους, βηματίζοντας γρήγορα στα στενά,

τα άφαντα πατήματά μου σαν λεκέδες από κερί σταγμένο, μαζί κι η πίκρα μου.

Έχουνε το δικό τους δάκρυ οι λέξεις οι πικρές, στυγνές αλήθειες.

Με τον καιρό, όμως, μαθαίνεις.

Έχει σιωπές και σι-ω- πες αυτή η ζωή.

Λίγες φορές διαλέγεις.

 


 

[Μαριάννα Γληνού – Ας γνωριστούμε]

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη ... περισσότερα

Αρχειοθήκη