«Απείθαρχη πορεία», ένα ποίημα της Φιλαρέτης Βυζαντίου

Στην άκρη του χεριού μου
η ευχή σου
Πορεύομαι μόνη
Αλλάζω επιδέσμους στα πόδια
Κλείνω πληγές στον ένδον δέρμα
Πορεύομαι άοπλη
Καταλήστευσα την ψυχή μου
παιδιόθεν
Δηλώνω απώλεια προσήκουσας τιμής
στο ημιθανές παρόν
Πορεύομαι απείθαρχη
στο αυτάρεσκο μέλλον
Μου αρκεί

Σκοντάφτει η μοναξιά μου
στο σπασμένο φλάουτο του χειμώνα
Τυλιγμένη σε γάζες
μυρίζω στραγγισμένη μέντα
και μαυριδερό ιώδιο
Πάντως
Ζω

Σχεδιάζω στο μυαλό μου
διαδρομές ταχείας εξόδου
από το εφήμερον
Δεν έχω σπλάχνα οικτιρμών
για ό,τι πολύ με πόνεσε
Κόβω ένα χαμόγελό μου
σε μπουκιές
Σήμερα θα διανείμω την ψυχή μου
ακριβοδίκαια

Κι ας μείνω μέρες γιορτινές γυμνή
μόνο με το αγκάθινο στεφάνι
των σπαραγμών και των λυγμών μου

Δεν οξειδώνεται ποτέ
ο μέσα πλούτος

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music