«Αναζητώ Σώμα Μοναξιάς»,  απόσπασμα ποιητικής σύμπραξης του Χρήστου Νιάρου και της Κατερίνας Κουτσουνά

I

Τη μοναξιά του πλήθους να φοβάσαι,

τη νύχτα να βοηθήσουν με θελήματα,

έρχονται πνοούμενες οι  αντιλήψεις τους,

με ίσως, πιθανόν, άντε βάλε και το μπορεί τους,

έστω αμυδρά να αγγίξουν το σώμα σου,

σαν στόχο και παρασύνθημα,

στα αφύλαχτά τους σε λιανίζουν,

επιθυμίες και αφορμές,

στο ελάχιστο της στιγμής.

 

 

II

Δεν σου δώσανε συμβουλές οι μοναξιές,

όταν ήρθαν με άδεια χέρια,

οι οδηγίες τους πήγανε χαμένες,

από αυτή την εξάσκηση,

επαναληπτικών σιωπών,

τι άλλο να περιμένεις,

να σου πουν,

τούτη την ώρα,

που όλα περνούν εξηγημένα,

χωρίς δώρα.

 

 

III

Με περισσή σπουδή,

εξονυχιστικά,

στο τέλος του παραμυθιού,

πάντοτε υπάρχουν κενά αφήγησης,

διαφορετικά δεν θα γράφαμε τη νύχτα,

που η μοναξιά συνάντησε το σώμα της,

με συναναστροφές προτάσεων,

συμφιλιώθηκε στο τέλος,

και με τους τόνους,

σεργιάνισε στις περισπωμένες,

παλιάς κοπής,

τα λόγια τους δεν μείνανε στα λόγια,

τηρήσαν το χρόνο με ευλάβεια και νεύρο,

κουρασμένες οι υποστάσεις,

δειλιασμένοι εγωισμοί στις  εποχές,

πήγαν από το ‘δω,

μέχρι το εκεί,

χωρίς κοινό,

στο κενό,

προτάσεις χωρίς λυγμό,

 

 

IV

τσακίσματα  στη φωνή,

άχρηστες περιοδείες κατάντησαν,

να πορεύονται,

στην αγορά,

στις καρέκλες και στις βιτρίνες,

μοναξιές

άσκοπα  κοιτούσαν  τον καθρέφτη σου,

χωρίς αρχή και τέλος,

το ανείπωτό τους κάπου να χωρέσει.

Ίσως σας αρέσει και

Αφήστε το σχόλιο σας

*

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα, με την οικογένειά της, στο Μουζάκι Καρδίτσας. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Επί σειρά ετών εργάσθηκε σε θέσεις ευθύνης σε πολυεθνικές εταιρείες. Από τον Μάρτιο του 2016 λειτουργεί ως διευθύντρια τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής» www.logografis.gr ...περισσότερα

Αρχειοθήκη