«Στα χρόνια του νερού», ένα ποίημα της Λυγερής Ζωχιού

[Με απορία μες στα μάτια στέκει η ψυχή, μαζεύει εικόνες μιας εποχής που ξεγελά και ξεγλυστρά κι όλο ξεφεύγει από τα γνώριμά της μονοπάτια]



Πώς λαχταρώ...Nα τα ξανοίξω τα πυκνά τα σύννεφακαι τις ορμητικές σταγόνες να στραγγίξω απ' τις ψυχέςΝα αλαφρύνω το μπουχτισμένο χώμαΝα σκουπίσω τον υγρό αέραΝα κάνω νόημα σε μια ηλιαχτίδα ν' αναθαρρήσεινα ξεπροβάλει θαρρετά και να χορέψειμπρος στα μάτια μου


<br

Συνεχίστε...

«Μια μέρα ακόμα», από τον Γεράσιμο Κρεμαστούλη και τις εκδόσεις Ελκυστής [Δελτίο Τύπου]

Το βιβλίο "Μια μέρα ακόμα" θα το προμηθευτείτε από τα βιβλιοπωλεία Ιανός, Πρωτοπορία καθώς και από όλα τα βιβλιοπωλεία της Ελλάδας! Ακόμη, μπορείτε να το παραγγείλετε στην Κύπρο καλώντας στο τηλέφωνο 96400162. Επίσης, είναι διαθέσιμο και στο ηλεκτρονικό μας κατάστημα: elkistis.gr/shop Τέλος, για τους αναγνώστες της Θεσσαλονίκης, μπορείτε να επισκεφθείτε τις εργάσιμες ώρες τα γραφεία των Εκδόσεων Ελκυστής στο κέντρο της πόλης (Αρριανού 15) ή να το παραγγείλετε δίχως μεταφορικά έξοδα στα

Συνεχίστε...

«Μια νύχτα με τη γιαγιά στον ουρανό», από την Χρυσούλα Λουλοπούλου και τις εκδόσεις Ελκυστής [Δελτίο Τύπου]

"Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα χαριτωμένο κοριτσάκι, η Λία. Ζούσε ευτυχισμένο με τους γονείς και την αγαπημένη της γιαγιά. Κάθε μέρα, όταν σχολούσε από το Νηπιαγωγείο, η γιαγιά την περίμενε με ανοιχτή αγκαλιά να περάσουν όμορφες στιγμές φυτεύοντας λουλούδια στον κήπο, πλάθοντας κουλουράκια, κοιτώντας τ' αστέρια. Μια μέρα όμως, όταν η Λία γύρισε από το σχολείο, η γιαγιά Βαγγελίτσα έλειπε. Όσο κι αν την αναζήτησε, δεν τη βρήκε πουθενά. Η μαμά λυπημένη τής είπε ότι η γιαγιά δεν θα

Συνεχίστε...

«Το ίδιο κελί», ένα ποίημα της Λίνας Βαταντζή

Σε  τόπους μακρινούς μάταια για καλύτερη ζωή προσπαθείς- το παρελθόν αναλογίζεσαι λάθη και ερείπια πού δημιούργησες.   Οι μακρινοί τόποι σού είναι γνωστοί το ίδιο νερό στη θάλασσα κυματίζει η ρυμοτομία της ζωής μοιάζει απαράλλακτη σε κάθε στάση. Με παλιό κλειδί το σπίτι ανοίγεις το είδωλό σου στον καθρέφτη αντικρίζεις, παραλλαγμένο από το χρόνο μα αμετάβλητο βλέμμα τα μάτια σου αναγνωρίζουν.   Κι αν διαβαίνεις νέους δρόμους πάλι παρόμοια τρικυμία μέσα σου νιώθεις αυτή

Συνεχίστε...

«Ποδαράκια στραβά», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Ο παππούς  ο Γιάννης και πώς κτίζεται η μυθολογία της οικογένειας. Τον Παππού τον Γιάννη  τον θυμάμαι  στο κρεβάτι άρρωστο. Θα κάνω κάποια στιγμή το πορτραίτο του θέτοντας τα δικά μου ερωτήματα στο πρόσωπό του. Από  τις λίγες φωτογραφίες που σώθηκαν  στο πατρικό σπίτι της μητέρας  μου -μετά τις καταστροφές στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο στην Κεφαλονιά και αργότερα από τους σεισμούς- αλλά και από τις διηγήσεις της γιαγιάς Μαρίας  και από κάποια γεγονότα, έπλαθα τον δικό μου παππού  που δεν έμελε

Συνεχίστε...

«Η ανασκαφή», γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Και να θέλεις ν’ αγιάσεις δεν σ‘ αφήνουν ρε παιδάκι μου. Ορίστε, είναι δική μου δουλειά τώρα, να κάθομαι σχεδόν καλοκαιριάτικα και να λύνω μυστήρια κατά παραγγελία, ενώ θα έπρεπε να βρίσκομαι σε καμιά παραλία νησιώτικη και να κολυμπάω στα ρηχά; Λέω ‘’ρηχά’’ όχι γιατί δεν ξέρω κολύμπι ή γιατί ξέχασα να κολυμπάω. Αυτό και το ποδήλατο, καθώς και κάτι άλλο,  δεν ξεχνιούνται με τα χρόνια, σας το υπογράφω. Επιμένω λέγοντας στα ‘’ρηχά’’, για το φόβο καμιάς ανακοπής λόγω διαφοράς θερμοκρασίας, έξω από

Συνεχίστε...

«Αναμνήσεις», ένα ποίημα του Γρηγόρη Σακαλή

Υπέροχο να ζω τα περασμένααυτά που ζήσαμε μαζίνα 'ρχονται στο νου μου πάλιοι αναμνήσεις οι μακρινέςκαι όλα ξανά να ζωντανεύουνλες και ήταν χθεςλες και είναι τώρασαν να ξαπλώνουμεσε μιαν αιώραδίπλα στης θάλασσαςτον παφλασμόυπέροχο να ξαναζούνοι αγκαλιές, τα χάδιατης πρώτης νιότης μαςτα φτερουγίσματατότε που πονηριάδεν είχαμε καμίατότε που είχαμετης αθωότητας καθάριο βλέμμαυπέροχες οι αναμνήσειςαληθινά υπέροχες.

Συνεχίστε...

«The scavenger», γράφει η Μαρία Πανούτσου

"Τις Κυριακές σπάω την μονοτονία του πρωινού και πηγαίνω στα γιουσουρούμ. Κάθομαι με τις ώρες και χαζεύω όλα αυτά τα αντικείμενα που προέρχονται από ανθρώπους και θα καταλήξουν πάλι σε ανθρώπους. Κούπες, μικροφλυτζανάκια, χρωματιστά μπουκαλάκια, σταχτοδοχεία, κουμπιά, βεντάλιες, καπέλα, γυαλιά, πολυθρόνες, πιατέλες, κορνίζες, φτερά, πίπες, τσαγιέρες, παλιές φωτογραφίες,  παλιά βιβλία, παλιοί δίσκοι, παπούτσια, ψάθινες καρέκλες, μικρά αγαλματίδια, υφάσματα, κλειδιά." [1]

Η

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music