«Πρόβα κηδείας της Εντιμότητάς της», ένα ποίημα του Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδη

Η υπερήλιξ Άνασσα καλεί για την άσκηση ‘Castle Dove’ το Υπουργικό στο Whitehall με θέμα «Η κηδεία Της Α.Μ.». Ορίζει δεκαήμερο εθνικού πένθους, δέκα όρη ανθέων, χρώμα αμαξών, είκοσι Βουκεφάλες, μεταξωτές στολές, γάντια για τον Πρωθυπουργό στη Δημόσια Δήλωσή του (στα σκυλιά τεχνητά δάκρυα με σταγόνες κολλυρίου).Η Εκλαμπρότατη θα εποπτεύει από του φερέτρου της: Αξιωματούχους στο Σχέδιό του ‘London Bridge’, τους εξακόσιους του Συμβουλίου του Στέμματος στο Buckingham να κλίνουν γόνυ στον

Συνεχίστε...

«Γουίλιαμ Φώκνερ», γράφει ο Τόλης Αναγνωστόπουλος

Γουίλιαμ Φώκνερ / Μικρό βιογραφικό  Ο Αμερικανός συγγραφέας Γουίλιαμ Φώκνερ γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου του 1897 στο Νιου Όλμπανι του Μισισιπή και πέθανε σε ηλικία 64 ετών, στις 6 Ιουλίου του 1962. Θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους Αμερικάνους συγγραφείς αλλά και ένας από τους σημαντικότερους λογοτέχνες του 20ου αιώνα. Επίσης, είναι ένας από τους χαρακτηριστικούς συγγραφείς που έβγαλε ο Αμερικάνικος Νότος. Βραβεύθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1949, δύο Βραβεία Πούλιτζερ και το Βραβείο

Συνεχίστε...

«Τι θέλω εγώ με τόση αγάπη γύρω;», γράφει η Νίκη Μπλούτη-Καράτζαλη

Σήμερα ήσουνα στις ομορφιές σου. Σε κρυφοκοίταζα από μακριά όταν μιλούσες με τον δικηγόρο κι ένιωσα ένα γλυκό τσίμπημα στην καρδιά, όπως τότε, στις αρχές της σχέσεις μας που ήμασταν  ερωτευμένοι. Τότε που δε βλέπαμε την ώρα να περάσει για να συναντηθούμε, κι όταν δεν ήμασταν μαζί, μιλάγαμε με τις ώρες στο τηλέφωνο. Τα θυμάσαι αυτά; Εγώ τελευταία όλο και πιο πολύ τρέχω προς τα πίσω, όλο και πιο πολύ τα νοσταλγώ, όσο κοντοζυγώνει ο καιρός γι’ αυτό το ρημάδι το διαζύγιο, που με τόση άνεση

Συνεχίστε...

«Μια ανάσα κι ένα λεπτό» & «Μια νύχτα στην πόλη», δύο ποιήματα της Χρυσαυγής Τούμπα

Μια ανάσα κι ένα λεπτόΤρέχω στον άνεμοάτι μου οι ώρεςΣε μονοπάτια του χτεςάτι μου η στάχτη.

Ληγμένος ο χρόνοςσαν σκουριασμένο γραμμόφωνο γρατσουνάει τη μνήμη.

Συδαυλίζω τη θράκαλιανοκέρι που καίειστη σβησμένη φωτιά κοχλάζουνε αγρίμια σκουριές χιλιάδες κύτταρα.

Μοιρολογούν κρυμμένες φωνέςστα ερείπια του χρόνουκι απ' την ξεραμένη ροδιάμια κουκουβάγια μιλάει στο φεγγάρι.

Μια ανάσα

Συνεχίστε...

«Μπορείς», ένα ποίημα της Ελευθερίας Γανωτίδου

Λυγίζεις. Γονατίζεις.Ακουμπάς τις παλάμες σου στο χώμα.Ασθμαίνεις.Οξυγόνο.Κλειστές οι κυψέλες. Καμιά πνοή δε γεμίζει τη φιάλη σου.Δύσκολα το βλέμμα σηκώνεται ψηλά.Δύσκολα ξεφεύγει απ’ τη βαρύτητα της γης.Δύσκολα την πάχνη που σε τυλίγει θα τρυπήσει.Πίσω απ’ την ομίχλη κρύβεται το απρόσμενο.Πάνω απ’ τη γη κυματίζει το αναπάντεχο.Κι εσύ σ’ αυτό προσεύχεσαι.Σ’ αυτό προσμένεις.Να πατήσει κι αυτό το χώμα. Να σταθεί σιμά σου και να σε πιάσει από τους

Συνεχίστε...

«Αποτυπώματα», ένα ποίημα του Πασχάλη Κατσίκα

Γαλήνια σαν τη θάλασσα που λιάζεται ένα αυγουστιάτικο απομεσήμερο παιδικά κάστρα τα στήθη της ξεπροβάλλουν Χέρια και πόδια κύματα που χώνονται στην άμμο Μάταια πασχίζει ο Γαρμπής τα ξέπλεκα μαύρα φύκια να της κλέψει στα άβαθα της ακρογιαλιάς

Σύννεφο ολόλευκο την παρατηρώ βαρκούλες στέλνοντας τα φιλιά στο ολισθηρό της δέρμα Την έμφυτη ηρεμία ταράζω στους θύλακες ώσπου να την ξυπνήσει η ανατριχίλα

Δόλιο σχέδιο καταστρώνω με τον ήλιο Αυξάνοντας τη

Συνεχίστε...

«Κίβδηλες αντανακλάσεις», ένα ποίημα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Είναι κάτι πρωινά του καθρέφτηάκαρδα, σκληρά, που σε κοιτάνε.Πρωινά δίχως έλεοςγια τα χρόνια που πέρασαν.Είναι κάτι πρωινά του καθρέφτηντυμένα πλερέζες σκιερέςκαι ανεξιχνίαστες προθέσεις.Πρωινά που στέκονταιστιγμές μουδιασμένεςδίχως τελικό αποδέκτηχωρίς αντίκρισμα πραγματικότητας.Μ' ένα μαλακό πανίκαθαρίζεις τα σημάδια διστακτικάμε την ελπίδα να σβήσεις τις ρυτίδες.Μάταια. Σβήνεις το φως.Τελικά εκπνέεις την ανάσα σου και περιμένεις τον

Συνεχίστε...

«Η Πέρσα επί τω έργω», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

«Μυρσίνη μου είναι να μη σου βγει το όνομα. Έτσι και γίνει κάτι τέτοιο κολλάει σαν ετικέτα πάνω σου και θέλεις δεν θέλεις σε ακολουθεί δια βίου. Πάρε εμένα για παράδειγμα. Πώς με αποκαλείτε όλοι, μηδέ εσού εξαιρουμένης; ‘’Η Εληνίδα miss Marple’’. Σιγά βρε παιδιά. Πέρασα και δεν άγγιξα. Τρέχω εγώ βρε πίσω από τις διάφορες ιστορίες ή οι ιστορίες με παίρνουν το κατόπιν κάνοντας καταφανώς πλάκα μαζί μου; Επεδίωξα ποτέ να λύσω ένα πρόβλημα άσχετο με μένα; Όχι. Τώρα, αν από ιδιοσυγκρασία με     τρώει

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music