«Το Αρτοποίημά της», ένα διήγημα του Απόστολου Παλιεράκη για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Αυτά τα μάτια του! Έχουν γράψει τόμους στα σωθικά της. Αυτά τα μάτια, όχι! Μην πάθουν κακό αυτά τα μάτια. Μόνο λιγάκι να δακρύσουν∙ λίγες σταγόνες κι απ’ αυτόν στο ποτάμι των δικών της δακρύων. Αυτό  τ’ αγγελικό του  πρόσωπο, το στεφανωμένο με τα χρυσά του τα μαλλιά, που ‘χει κατασκηνώσει στα όνειρά της! Κακό να μην του τύχει∙ μια μόνο σύσπασή του να συντροφέψει τη σκοτεινιά στα μάγουλά της. Αυτό το πλατύ χαμόγελο που την παραλύει! Μην, προς Θεού, χαθεί∙ για λίγες μόνο στιγμές να σβήσει

Συνεχίστε...

«Καρδιά μου», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Η Πέρσα ήταν ερωτευμένη με το μικρό της αυτοκίνητο που ήταν τόσο εύκολο στην οδήγηση και ακόμη ευκολότερο στο παρκάρισμα. Σχεδόν πάντα έβρισκε χώρο να τρυπώσει σε κάποιο κενό, πράγμα που δεν διανοούνταν να κάνει με το προηγούμενό της, το τεραστίων διαστάσεων. Άσε που ήταν οικονομικό, ευλογία Θεού για το αδύνατο πορτοφόλι της. Χαιρόταν λοιπόν να το οδηγεί και ήταν τόση η αγάπη που του είχε που το βάφτισε κιόλας «ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ» έτσι κατακόκκινο που ήταν. Είχε, θα λέγαμε, μια εξάρτηση τέτοια, που αν

Συνεχίστε...

«Τέσσερα χαϊκού», γράφει η Παναγιώτα Τσορού για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Παλιά επιστολήενός έρωτα κρυφού,αναπόληση.

*

Κόκκινο ρόδοσε γράμμα ξεχασμένο,αργοπεθαίνει.

*

Βοούν στη Σιωπήεπιστολές αγάπης,ανεπίδοτες.

*

Μου 'παν πως δεν ζειςμα νιώθω την πνοή σουσε κάθε λέξη.

Συνεχίστε...

«Δε μ’αγαπάς πια;», γράφει η Τόνια Κοντοπούλου για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Δευτέρα 10  Απριλίου 2000 Χθες το βράδυ μ' άφησες μόνη στα σκαλιά της εκκλησίας, μια παγωμένη πριγκίπισσα, μια μοναχική βασίλισσα, ντυμένη με το νυφικό των ονείρων μου, περιτριγυρισμένη από τα λουλούδια των ονείρων μου, τις άσπρες τουλίπες, μαγεμένη από το σκηνικό των κεριών που απαλά κι αμέριμνα, έριχναν φως στο μέλλον μας. Μ' άφησες μόνη, μέσα σε άλλα διακόσια άτομα, μόνη μέσα στο πέλαγος τόσων ψυχών, που δεν κατανοούσαν το γιατί. Γιατί με ταπείνωσες έτσι, τόσο άκαρδα, γιατί στάθηκες τόσο, μα

Συνεχίστε...

«Sœur Élisabeth,  έχω ξεχάσει τα γαλλικά μου…», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Tu règnes sur ta classe, Avec douceur et grâce Ta patience est sans fin (Poesie d’ un enfant)Α’  ΜέροςSœur Élisabeth,   Avec tellement des nostalgies pour la jeunesse et pour le commencement de l'éducation, αvant le temps de mémoires, je vous écris avec tant de respect en vous expresse le cause de ne pas répondit an vos dernières lettres. Cette année j'ai appris beaucoup mais ce que j'ai préféré c'est votre sourire et votre  gentillesse…   Ήμουν αρκετά  κοινωνική  και

Συνεχίστε...

«Σε δεύτερο πρόσωπο», γράφει ο Νικόλας Παγουλάτος για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Ανάμεσα σε φειδωλά μονοπάτια περπατάς, πλάι σε όχθη ποταμού, κλείνοντας τ’ αυτιά στην άγρια βοή του. Λύτρωση πηγαία ενός μικρού χαμού αναζητάς, συναισθήματα αστραφτερά σκορπάς μέσα στα αφρισμένα τα νερά. Χάρτινες μικρές χαρές, καράβια τσακισμένα  μέσα σε όνειρα υδάτινα φθηνά κάτω από αστέρια αλυσοδεμένα και μισοφέγγαρα σβηστά. Πέτρα που χτυπά μέσα σε ξένο σώμα. Αγριοτριαντάφυλλα την εκυκλώσανε, αιματωμένα και σκληρά κρατώντας την αμπαρωμένη μέσα κουβούκλιο στεγανό. Μόνο ένα άρωμα αψύ, πικρό

Συνεχίστε...

«Σε πρώτο πρόσωπο», γράφει ο Νικόλας Παγουλάτος για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Μπροστά σ’ εκείνον τον καθρέφτη του χρόνου, στης νύχτας τις κρυφές γωνιές, εκεί που ο φόβος ξεδιπλώνεται και θεριεύει ανάμεσα στις σκιές, εκεί που τα προσωπεία χάνονται στις χαραμάδες της σιωπής, βλέπεις τον εαυτό σου σε μια εκδοχή του, που δε φανταζόσουν ποτέ ότι υπήρχε. Απογυμνωμένος από κάθε συναίσθημα και δισταγμό δίχως κρυφές  σκέψεις και παρωπίδες. Τι μένει λοιπόν; Μόνο ψευδαισθήσεις ζωντανές να πέφτουν εκεί μπροστά στα πόδια μου, λάθη που υποφέρουν, λέξεις ανεπίδοτες. Θυσιαζόμενος στο

Συνεχίστε...

«Δεν μας πήγαινε Αλέξη», ένα ποίημα της Κλεοπάτρας Μακρίδου-Robinet για τη δράση ‘Γράμματα ανεπίδοτα’

Δεν μας πήγαινε η Ελευθερία Αλέξη ήταν πάντα ματωμένη με λάσπη σαν σφίγγαμε των προξένων τα βέβηλα χέρια Πάντα εν δυνάμει η Ελευθερία μας Ενδεχομένη Κολοβή έτσι μας ήρθε Έτσι μας την έφεραν Αλέξη ντυμένοι με κολλαριστούς γιακάδες οι της Αυτού Μεγαλειότητος

Κι εγώ Αλέξη χρόνια σου έστελλα ποιήματα σε ωραία εικονογραφημένα βιβλία που τόσο θα ήθελα να μην τα πάρει ο άνεμος να μην τα σχίσουν οι σοφοί να μην τα βεβηλώσουν οι

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Τον Μάρτιο του 2016 ίδρυσα τη λογοτεχνική ιστοσελίδα «Λόγω Γραφής», με εφαλτήριο την αγάπη μου για τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και την ανάγκη μου για μια καλαίσθητη παρουσίαση και μια ευγενική διαχείριση και επικοινωνία και προς αυτή την ίδια τη λογοτεχνία αλλά και προς τους δημιουργούς της. Σε μία πορεία παγκοσμιοποίησης που όλα φαντάζουν να φτωχαίνουν, η πνευματική ένδεια είναι χειρότερη κατ’ εμέ. Η συναισθηματική στειρότητα. Η αναλγησία. Και έναντι αυτών μάχομαι. Όσοι αγαπάτε τη γραφή και μ’ αυτήν εκφράζεστε, είστε ευπρόσδεκτοι στη σελίδα μας. Μέσω της γραφής δημιουργούμε, επικοινωνούμε και μεταδίδουμε πολιτισμό. Φροντίστε τα κείμενά σας να έχουν τη μορφή που θα θέλατε να δείτε σε αυτά σαν αναγνώστες. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music