«Animateur – Μέρος 7ο», μία νουβέλα της Λένας Μαυρουδή Μούλιου

Μέρος 7ο Ο Παύλος, ο έτερος των ντεντέκτιβς, λυπόταν πολύ το παλικάρι. Θυμήθηκε ότι πριν δύο περίπου χρόνια βρέθηκε και αυτός στην ίδια θέση. Αντιμετώπισε και αυτός το ίδιο μίσος, την οικονομική του καταστροφή λόγω της απόλυσής του από τη δουλειά. Και κυρίως ήρθε αντιμέτωπος με την πιθανότητα να χάσει και το κορίτσι που αγαπούσε αφού όλοι πίστευαν -και γιατί όχι κι αυτή;- ότι ήταν ο δολοφόνος του πατέρα της. Ορκίστηκε στον Τίτο ότι θα εύρισκαν ποιος έκανε την  βρωμιά την εγκληματική  που ναι

Συνεχίστε...

«Πώς να μιλήσεις για τη ζωή σου – Μέρος Β», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Πώς  να μιλήσεις  για τη ζωή σου παρά μόνο με γεγονότα και  συναντήσεις…

Μαρία Πανούτσου Β μέρος,  1979

Στο πρώτο πρόσωπο. Το 1979 τελειώνω τη σχολή θεάτρου και περνάω από την επιτροπή για να πάρω την άδεια  της ηθοποιού. Γράφομαι στο Σωματείο. Την ίδια χρονιά  ήμουν πολύ δραστήρια. Ξεκινώ τη συνεργασία μου με το Ασκητικό Θέατρο του Κωνσταντίνου Μάριου.   ‘Αίας’  του Σοφοκλή,  ‘Κάτι   που δεν λέγεται’  του Tennessee Williams ,   ΄La  Musica΄ της M. Duras, ΄Mια

Συνεχίστε...

«Κώστας Λεοντίου», παρουσιάζει ο Κυριάκος Στυλιανού

Καλό μήνα και από την Κύπρο, φίλοι αναγνώστες (και συνεργάτες) της Λόγω Γραφής!Για τον μήνα Μάρτιο σας παρουσιάζω έναν πολύ αξιόλογο λογοτέχνη και άνθρωπο, τον Κώστα Λεοντίου, ο οποίος κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας παρουσιάζει ένα πολύ ενδιαφέρον και πολυσχιδές έργο.[Απόσπασμα από το μυθιστόρημα «Οι ιχνηλάτες του φωτός», Εκδόσεις 24 γράμματα, 2020]: «Να μιλάμε για παραδείσους, επίγειους που πλέκονται με επουράνιους, πενταώροφους και επταώροφους, με

Συνεχίστε...

«Δεν περνά η ζωή χωρίς εσένα», ένα διήγημα του Γιάννη Θεοχάρη

Κεφάλαιο πρώτο Πέμπτη σήμερα, ημέρα ρεπό. Ώρα πρωινή. Αφιερωμένο το 24ωρο σε όσα κάνει ένας απλός άνθρωπος, τίποτα το ιδιαίτερο, το ξεχωριστό. Αχ και αυτή η λιακάδα! Σα να μου φωνάζει να βγω έξω και να την απολαύσω. Θα το πράξω αργότερα. Προς το παρόν δουλειές εντός της οικίας. Εργένικη ζωή βλέπετε... Εκεί κοντά στα σαράντα μου, αφού ανέλυσα αρκετά τον εαυτό μου στα προηγούμενα χρόνια, κατέληξα στο τι με κάνει ευτυχισμένο. Μουσική (παλιά, κυρίως από αυτή που ξυπνάει αναμνήσεις), ένα καλό

Συνεχίστε...

«Αμοντάριστα πλάνα», γράφει η Στεφανία Ρουλάκη

Βρισκόμαστε με το τηλεοπτικό μου συνεργείο στους δρόμους της πόλης, για να κάνουμε γκάλοπ σχετικά με το πώς βιώνουν οι κάτοικοι την καραντίνα. Σταματάμε μία καλοντυμένη κυρία, η οποία έχει συνδυάσει ακόμη και τη μάσκα που φοράει με τα ρούχα, την τσάντα και τα παπούτσια της. Δέχεται να μιλήσει για το ρεπορτάζ. Γενικά, απ' ότι διαφαίνεται, δύο είναι τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Πρώτον, ότι δυσκολεύεται να βρει μάσκες ασορτί με την γκαρνταρόμπα της και δεύτερον, το άνοιξε-κλείσε των

Συνεχίστε...

«Animateur – Μέρος 6ο», μία νουβέλα της Λένας Μαυρουδή Μούλιου

Μέρος 6οΤην επομένη μέρα της συζήτησης που είχαν με τους ντετέκιβς καθόταν μόνη της και σκεφτόταν αυτό που της είπαν ο Στέφανος με τον Παύλο. Ότι δηλαδή έπρεπε πάση θυσία να βάλει το μυαλό της όχι απλά να δουλέψει περισσότερο αλλά να το στριμώξει για τα καλά και να το αναγκάσει να δει ΠΟΙΟΣ είχε το πιο μεγάλο όφελος από την καταστροφή του Τίτο, πέραν των συναδέλφων και ανταγωνιστών του. Ποιος ήθελε, κατά τη γνώμη της, να εξαφανίσει το γελαστό παιδί που ήταν τόσο ερωτευμένο μαζί της. Η

Συνεχίστε...

«Πώς να μιλήσεις για τη ζωή σου – Μέρος Α», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Πώς  να μιλήσεις  για τη ζωή σου παρά μόνο με γεγονότα και  συναντήσεις…

Μαρία Πανούτσου Α μέρος,  1964-1980   Από το τρίτο στο πρώτο πρόσωπο.   Η Μαρία Πανούτσου  είναι αφοσιωμένη στον χώρο  της τέχνης   από πολύ μικρή ηλικία. Σπούδασε  αρχικά ρυθμική  στην Ελλάδα και στην συνέχεια κλασσικό χορό και  πιάνο. Κλασσικό χορό  αρχικά στην Βαγδάτη του Ιράκ  όπου συμμετείχε σε εβδομαδιαία τηλεοπτική εκπομπή  αφιερωμένη στον κλασσικό χορό. Πιάνο ξεκίνησε με τον πατέρα της  που

Συνεχίστε...

«Ορμή», ένα ποίημα του Γρηγόρη Σακαλή

Κάποιοι ετοιμάζουνκαινούργιες αλυσίδεςγια την ελευθερίατης έκφρασηςνομίζουν ότι έτσιθα σταματήσουντο ποτάμι της αμφισβήτησηςνα μη γίνει ορμητικόκαι παρασύρειέχοντες και ιθύνοντεςμα είναι γελασμένοιθα έχουνακριβώς τ’ αντίθετααποτελέσματαόταν οι άνθρωποι θελήσουνμετακινούν βουνάφέρνουν τη μέρα της Κρίσηςστο σήμεραγκρεμίζουν, χτίζουνκι ο κόσμος αλλάζει.

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Η Κατερίνα Ευαγγέλου-Κίσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πλέον ζει μόνιμα με την οικογένειά της στο Μουζάκι Καρδίτσας. Γράφει από μικρό παιδί, όμως μόνο όταν ήρθε στη ζωή το δικό της παιδί ένιωσε ότι μπορεί να μοιραστεί τις λέξεις της, τις εικόνες της. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Management Organizational Behavior. Μιλάει και γράφει άπταιστα την αγγλική και κάνει φιλότιμες προσπάθειες για την ιταλική. Σπουδάζει κλασικό πιάνο. Περισσότερα...

Αρχειοθήκη