«Η Κυρά Της Ρω – Αρμόδια Πολιτισμού», ένα ποίημα του Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδη

Αφιερώνεται στον ήρωα Καρδιτσιώτη Σμηναγό Γιώργο Μπαλταδώρο, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο α) τα θερμά συλλυπητήριά μου στην οικογένεια για τον άδικο χαμό του, αλλά και β) τον συμβολισμό ότι αυτοί οι Ακρίτες (Κυρά της Ρω, Γ.Μπαλταδώρος κ.ά.) μένουν πάντα στη μνήμη μας ως προασπιστές του Ελληνισμού και Πολιτισμού μας. Ι.Σ.Ι.Αυτή, που στέψαν αρμόδια του Πολιτισμού, βάζει τη μασέλα της σε ποτήρι και κοιμάται στου Μορφέα την αγκάλη, στου Μανδραγόρου, κάποτε στου Ενδυμίωνος και

Συνεχίστε...

«Καθρέφτες απουσίας, μάτια…», μία ποιητική πρόζα της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Με κοίταξες κατάματα κι η ανάσα μου κόπηκε. Σε κοίταξα κι εγώ. Καλύτερα, να το πω, αφέθηκα στα μάτια σου που με κοιτάζανε. Αναμετριόμασταν για ώρα. Τίποτε δεν λέγαμε. Ό,τι και να ‘λεγες δεν θα το άκουγα εξάλλου. Ό,τι και να ‘λεγα δεν θα ‘χε σημασία. Δεν έβλεπα στα μάτια σου εσένα, πώς να στο εξηγήσω; Κανένας ίσκιος σου που τα πλαισίωνε δεν ήτανε δικός σου. Δεν ήτανε δικός σου. Δεν έβλεπα στα μάτια σου εσένα. Πικρή, παλιά μου αγάπη, ποιος το περίμενε εδώ να σε ‘βρω… Δεν ξέρω τι στη σκέψη σού

Συνεχίστε...

«Νύχτα Ανάστασης», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Έμενα με τα χαρτιά ανοικτά μπροστά μου και με ένα απρόθυμο μολύβι στα χέρια, που δεν υπάκουγε θαρρείς, ναι μεν στην απροθυμία μου να γράψω, μα που έπρεπε να το κάνω από υποχρέωση στη σελίδα που συνεργαζόμουν. Προσδοκούσα σε μιαν έμπνευση που θα λειτουργούσε σαν εναρκτήριο λάκτισμα στα γρανάζια του νου και θα τους έδινε την κίνηση ζωής του  γραπτού που όφειλε να γεμίσει τις λευκές κόλλες που παρέμεναν λευκές τόσες ώρες τώρα. Παρ’ ότι μέσα μου ήξερα καλά ότι δεν θ’ αργούσε αυτή η στιγμή να έρθει,

Συνεχίστε...

«Γυρνώ σελίδες πίσω στ’ όνειρο», ένα ποίημα της Ασημίνας Λεοντή

Κοιτούσα το ρολόι,δύο και τέταρτο… μεσάνυχτα.Η ώρα που τα όνειρα πλαγιάζουνκι οι φιλοδοξίες αποχαιρετούν τις συζητήσεις.Σαν δόλωμα μια συνήθειαν' ανοίγω βιβλία με τίτλους μνήμης.Να φυλλομετρώ τους απόηχουςπου κάνει μια πρωτόλεια λάμψη από χαράστο κιτρινισμένο βλέμμα μιας παλιάς σου λέξης,που ξεθώριασε στο μόχθο της μελάνης.

Γυρνώ σελίδες πίσω στ' όνειρο.Υπνοβατώ με τα ακροδάχτυλαστις συλλαβές των δύσβατων λημμάτων.Σε ψάχνω…σ'

Συνεχίστε...

«Στάσα», γράφει η Μαριάννα Γληνού

Είχε πάψει από καιρό πίσω, να λέει ό,τι συνέβαινε ακριβώς τη στιγμή που πονούσε πιο πολύ. Επιτέλους! Είχε καταλάβει πως δεν αφορούσε κανέναν στ’ αλήθεια, παρά μονάχα την ίδια.  Το μοίρασμα είναι κάτι που με τη στάση τους το αξιώνονται οι άνθρωποι. Το συντηρούν. Τι νόμιζες; Μια φορά σε έπεισαν και άρχισες εσύ να ξεχειλίζεις σαν ποτάμι, αναμνήσεις, σκόρπια λόγια κι ασταμάτητα δάκρυα για κείνο που περίμενες και ποτέ δεν ήταν! Σάμπως και περιμένοντας, άλλαξες κάτι! Μήπως και μιλώντας, πέρα από το

Συνεχίστε...

«Το έθιμο του Ζαφείρη», ένα διήγημα του Οδυσσέα Νασιόπουλου

-Έλα εδώ Γιαννάκη, πάρε αυτό το καλάθι, έχει μέσα κόκκινα αυγά, κουλούρια, δυο τσουρέκια κι άλλα πασχαλινά, να τα πας στο παππού σου. -Μα Μαμά, με περιμένει η παρέα μου. -Άστους, να περιμένουν, άντε πήγαινε τώρα και γρήγορα. Μετά κάνε ό,τι θες, τον μάλωσε η μητέρα του. -Καλά μαμά, πάω, είπε ο μικρός δυσανασχετώντας. -Παππού, παππού! φώναξε ο μικρός και έκρουε την πόρτα. Ήταν σχεδόν μισάνοιχτη και μπήκε μέσα -Παππού, παππού! ξαναφώναξε, πού είσαι; Κοίταξε από δω, κοίταξε από κει, τίποτα.

Συνεχίστε...

«Αυτεξούσιοι», ένα ποίημα του Γρηγόρη Σακαλή

Μας πάει όπου θέλει η ζωήή όπου θέλουμε εμείς την πάμε;Τόσες δικαιολογίεςτόσες αιτιάσεις για την αποτυχίαδυσκολεύεσαι να τις πιστέψεις.Από νωρίς συναντάμε εμπόδιαδυσκολίες μεγάλεςμα όλα αυτά είναιγια να τα ξεπερνάμε.Άλλοι ξεκινάνε από το πρώτο σκαλίκι άλλοι από τη μέση της σκάλαςη κοινωνία μαςδεν είναι δίκαιηκαι τι μ’ αυτόπρέπει να τρέξουμε μπροστάν’ αγωνιστούμενα δώσουμε νόημα στη ζωήγια να την πάμε όπου θέλουμε εμείςόχι

Συνεχίστε...

«Ο περιπλανώμενος Ιουδαίος (ο Αχάσβερος), του ποιητή Σταματίου Βάλβη (+1916)», γράφει ο Πολυχρόνης Στεφ. Νταλάσης

  Ἀπὸ τὴν (ἄγνωστη;) παράδοση καὶ ποίηση τοῦ Θείου Πάθους   [Ἀφιερώνεται στὴν αγαθή μνήμη τοῦ παπποῦ μου Βασιλείου Γ. Νταλάση (1850-1912) ὡς ἐπίσης  καὶ τῶν γονέων μου Στεφάνου Β. Νταλάση (1896-1979), καὶ Ἀγόρως  Νταλάση (τὸ γένος Ἀναστ. Δ.  Λάππα 1897-1972) γιὰ τἠν ἀγάπη τους καὶ τὸ μεράκι τους ποὺ είχαν   γιὰ μένα γιὰ τὴν πρόοδο  καὶ τὰ γράμματα σὲ καιρούς  δύσκολους.]

Προλεγόμενα:-Ἡ  «Ποικίλη Στοά» καὶ ὁ ἐκδότης  της Ἰωάννης Ἀρσένης.-Ὁ θρυλικὸς Ἀχάσβερος καὶ ὅσοι

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

exportsgr.com - Online B2B έκθεση Ελληνικών Προϊόντων

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music