«Το σκουπίδι του ενός είναι ο θησαυρός του άλλου…», ένα διήγημα της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

Υπήρχε κάποτε σε ένα μέρος απομακρυσμένο από τον υπόλοιπο κόσμο, ένας βασιλιάς περίεργος και άπληστος. Μεθυσμένος από τον πλούτο, η μοναδική του έγνοια ήταν καθημερινά σε ποιες ενέργειες θα μπορούσε να προβεί για να τον αυξήσει. Ζούσε σε ένα παλάτι φτιαγμένο από χρυσό, καθόταν σε έναν πολυτελή θρόνο και έτρωγε με χρυσά κουτάλια σε χρυσά πιάτα. Άνθρωποι τον υπηρετούσαν, ακόμα και αν τους ενοχλούσε ο στρυφνός και ιδιότροπος χαρακτήρας του. Χρησιμοποιούσε όλα του τα πράγματα για λίγο, και μετά τα

Συνεχίστε...

«Η κυρία της σιωπής», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Ήταν, θα λέγαμε, άτυπο μέλος της συντροφιάς του Φαρμακείου. Κάθε δεύτερη ή τρίτη ημέρα της εβδομάδας, ερχόταν στο ραντεβού των 12, καθόταν σιωπηλή στην άκρη  του πάγκου των επισκεπτών και άκουγε συνήθως με ενδιαφέρον τις συζητήσεις στις οποίες ουδέποτε συμμετείχε. Σιωπηλή ακροάτρια λοιπόν η κυρία Μαρία Μπόντικα, χήρα ανώτατου αξιωματικού της Πολεμικής αεροπορίας. Γυναίκα επιβλητική από αυτές που βλέποντάς τις λες, ότι θα πρέπει να ήταν καλλονή στα νιάτα της. Παρά την προχωρημένη ηλικία της

Συνεχίστε...

«Τριλογία», τρία ποιήματα του Αλέξη Γεωργαντά

| Ξαναβρίσκονταιστο φωτεινό γεμάτο χάρη δέντροστην δροσιά κάτω απ’ το δέρμαστην κίνηση που κάνει η ελευθερίααύρα της  θάλασσας

σε κάτι  δικό μουεισχωρεί || Κουβαλάς μια ποίηση στο σώμαμια τέχνη στην ψυχήτο χαμόγελο της διαίσθησηςαυτό είσαι ||| ΕνώνονταιΔεν ξέρω γιατί ενώνονταιΑγαπιούνταιΔεν ξέρω γιατί αγαπιούνται~Δεν χρειάζεται να μάθωούτε γιατί φτιάχνουν κύμα





Ο

Συνεχίστε...

«Κατά το δοκούν…», ένα διήγημα της Νίκης Μπλούτη-Καράτζαλη

Άμα μ’ ακούς θα τα πάμε καλά οι δυο μας, να είσαι σίγουρη. Προπαντός, τις συμβουλές μου. Όχι πως είμαι απ’ αυτές τις παλιές πεθερές που τις θέλανε τις νύφες να στέκονται σούζα... Αλλά ένα σεβασμό, όπως και να το κάνουμε, τον δικαιούμαι. Μάνα του άντρα σου είμαι, δεν είμαι όποια κι όποια. Εγώ τον ξέρω καλύτερα απ’ όλους αφού τον γέννησα. Θα σου πω τα χούγια του ένα προς ένα. Τι να προσέχεις, τι ν’ αποφεύγεις για να τα πάτε καλά. Αυτό δε θέλεις; Μακάρι να είχα κι εγώ τότε που ‘μουνα νιόπαντρη μια

Συνεχίστε...

«Οι κληρονόμοι», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Και έτσι καθώς πίνει την τελευταία απολαυστική γουλιά από ένα υπέροχο τσάι με ελάχιστο γάλα εμπλουτισμένο με δύο κουταλάκια ζάχαρη, συνειδητοποιεί ότι μια περίεργη γεύση τού άφησε τελικά στον ουρανίσκο που δεν την είχε νιώσει ποτέ ξανά. ‘’Α, το κάθαρμα. Να δεις που αποπειράθηκε να με δηλητηριάσει,’’ σκέφτηκε. Και αυτή ήταν η τελευταία διεργασία του εγκεφάλου του, δευτερόλεπτα πριν αφήσει την τελευταία του πνοή.Ο Joel θα ‘ταν δε θα ‘ταν πενήντα χρόνων αλλά φαινόταν πολύ πιο μεγάλος. Σε πλήρη

Συνεχίστε...

«Η Άνοιξη του ονείρου», ένα ποίημα της Κωνσταντίνας Βαληράκη

Έβρισκε πάντα χώροστα όνειρά μου η Άνοιξη.Λικνιστικά ερχότανε,άνοιγε τις αυλόπορτες του νουκαι χτύπαγε με μίσχους λουλουδιών τα παραθύρια.Και την καλοδεχόμουν και την έβαζαστα τρίσβαθα να ξαποστάσει της ψυχής μου.Αλλοίμονο! Ένα μονάχα πέρασμα κι ύστεραστου αποχαιρετισμού το κατευόδιο,χανότανε μαζί με τ’ όνειρο.Κι εγώ, την κοίταζα να φεύγεικαι αναρωτιόμουνα,αν θα θυμότανε το παραθύρι του ονείρου μουνα το ξαναχτυπήσει…

Συνεχίστε...

«Γραβάτα Δημοσίας Αιδούς», από τον Δημήτρη Π. Κρανιώτη και τις εκδόσεις Κέδρος – Παρουσίαση της νέας ποιητικής συλλογής στη Λάρισα αύριο 31/5/2018

Κυκλοφόρησε στα βιβλιοπωλεία τον Μάρτιο 2018 η νέα ποιητική συλλογή του Δημήτρη Π. Κρανιώτη «Γραβάτα Δημοσίας Αιδούς» από τις εκδόσεις Κέδρος. Πρόκειται για την ένατη ποιητική συλλογή του Λαρισαίου γιατρού σε Ελλάδα και εξωτερικό και το δέκατο συνολικά βιβλίο του (εξέδωσε και μια ποιητική ανθολογία στα αγγλικά) με 52 ποιήματα που έγραψε την τελευταία επταετία 2010-2017. Το εξώφυλλο του βιβλίου σχεδίασε η Ξένια Τρύφων. Ευχόμαστε στον φίλο ποιητή καλοτάξιδο το νέο του πόνημα.   Το ομότιτλο

Συνεχίστε...

«Αιτήματα φιλίας», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Η Κατερίνα έκανε ένα ολέθριο λάθος. Νεοφερμένη και ανίδεη καθώς ήταν  στο facebook, θεώρησε ότι της περιποιούνταν μεγάλη τιμή με το να της στέλνουν αιτήματα φιλίας τόσοι πολλοί συνάνθρωποι, που εκείνη δεν μπορούσε παρά να τα κάνει αποδεκτά από ευγένεια, αν μη τι άλλο. Δεν εύρισκε απολύτως τίποτα τα μεμπτό, με το να αποκτήσει τόσους φίλους, που είχε μάλιστα και την ελπίδα να τους γνωρίσει από κοντά, δια ζώσης, καθώς οι περισσότεροι έμεναν σχεδόν ‘’δίπλα’’ της. ΦΙΛΙΑ της ζητούσαν και πού το κακό;

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music