«Η φωνή», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Είχε μία φωνή που όπως έλεγαν οι αριστείς του είδους, δεν την είχε ξανακούσει αυτί ανθρώπου, από καταβολής Κόσμου. Δεν ήταν μόνο θεσπέσια σαν ήχος και χρώμα, μα και σαν τεχνική. Μπορούσε αβίαστα να φτάσει τις πιο ψηλές αλλά και τις χαμηλότερες οκτάβες, πράγμα που βελτίωσε στο έπακρον, όταν ολοκλήρωσε και τις σπουδές της. Η κοπέλα αυτή έκρυβε στο λαρύγγι της ένα απίστευτο μουσικό όργανο τέτοιο που κανένας οργανοποιός δεν είχε ποτέ κατασκευάσει. Ειδικοί που την άκουγαν όχι μόνον στην πατρίδα της

Συνεχίστε...

«Δεν περπατώ με τη λογική, αλλά με το ένστικτο ή ‘o αυγερινός’», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Τρίτο και τελευταίο μέρος, αφιέρωμα σε μια παράσταση.     Η ασθένεια είναι ο πιο πειστικός γιατρός.  Μαρσέλ ΠρουστΣτις δεκαπέντε  μέρες του εκείνου  του Πάσχα, μεταξύ του κρεβατιού μου και των Νοσοκομείων, μου δόθηκε  η ευκαιρία να  σκεφτώ. Σε μια  κατάσταση οριακή που η ζωή και ο θάνατος είναι κοντά, η σκέψη αλλάζει, φωτίζεται, αναγκάζεται  -υπάρχει μια βίαιη κίνηση προς μια λύση μη επιθυμητή να δώσει μια λύση. Η βία  εκδηλωνόταν μέσα μου και   από έξω  από μένα με όρους πρωτόγνωρους.

Συνεχίστε...

«Η Κύπρος στην ποίηση του Σεφέρη – Εισαγωγή και ανάλυση του ποιήματος ‘ΕΛΕΝΗ’», γράφει ο Δρ. Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδης

Απόψε στη Λόγω Γραφής ξεκινά άλλη μία συνεργασία. Αυτή τη φορά η αγκαλιά μας πλάτυνε περισσότερο για να χωρέσει μέσα μια Ελλάδα ακόμα, μια όχι και τόσο μακρινή πατρίδα ακόμα των ελληνικών γραμμάτων και των τεχνών, την Κύπρο. Κάθε πρώτη έκαστου μήνα θα δημοσιεύεται στις 9 το βράδυ η νέα μας στήλη «Λόγω Γραφής… ἐς γῆν ἐναλίαν Κύπρον». Συνεργάτες μας και οικοδεσπότες της στήλης αυτής έχουμε την τιμή να είναι Α) ο Δρ. Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδης, συγγραφέας, κριτικός λογοτεχνίας, ερευνητής και Ακαδημαϊκός

Συνεχίστε...

«Τασία η τσαπερδόνα», γράφει η Μαριάννα Γληνού

-Λοιπόν, Γιωργάκη μου, πού θα πάμε φέτος διακοπές; Ο Γιωργάκης την κοίταξε στα μάτια βαθιά, όπως πάντα, σαν από πάντα, αιώνια και σχεδόν απελπισμένα ερωτευμένος με το πρασινογάλαζο που άλλαζε ανάλογα με τις εποχές και τα χρώματα τού ντυσίματός της, όταν φορούσε το γαλάζιο της φουστάνι, το χρώμα των ματιών της έπαιρνε κάτι απ’ του ουρανού στο μέσο του καλοκαιριού. -Όπου θες εσύ, καρδιά μου! Η απάντησή του δεν ήταν απ’ τις αναμενόμενες αν ως ψύχραιμοι παρατηρητές της ζωής συνεκτιμήσουμε τις

Συνεχίστε...

 «Νέμεσις», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

  «…Άκου πολύ προσεκτικά. Θα πας, θα τον τρομοκρατήσεις προτείνοντάς του το περίστροφό σου και αν δεις ότι σου κάνει τον τσαμπουκαλή, πυροβόλησέ τον στα πόδια τον  μαλάκα και τότε να δεις τι θα γίνει ο τσαμπουκάς του». Αυτό ήταν το μήνυμα διαταγή, που πήρε από τον αόρατο αρχηγό του το τσογλάνι. Να πάει και να απειλήσει τον μεγαλογιατρό Λαμπίρη που αρνιόταν να τους δώσει το εκατομμύριο που τον εξεβίαζαν για να μην αποκαλύψουν όσα ήρθαν σε γνώση τους από μαγνητοφωνημένες στιχομυθίες, για

Συνεχίστε...

«Η επιθυμία», ένα κείμενο της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα

Στην αρχή ήταν το απόλυτο σκοτάδι. Η απόλυτη ησυχία. Ήταν… έρεβος – η σιωπή και το βάθος της νύχτας. Η αίσθηση του εαυτού της και του περιβάλλοντός της ήταν ασυνείδητη, σχεδόν συγκεχυμένη. Το στάδιο που περνούσε ήταν μεταβατικό, μα δεν το γνώριζε. Καμία φορά δεν το γνώριζε. Από μια ζωή προδιαγεγραμμένη, εκείνη της αρχικής της γέννας, που στροβιλιζόταν στην περιδίνηση που δημιουργούσαν οι ζωές των άλλων γύρω της, έπρεπε να μεταβεί σε ένα επίπεδο απόλυτης νιρβάνα κι έπειτα να συνεχίσει να βιώνει

Συνεχίστε...

«Γιατί διαβάζουμε; Ο ρόλος του συγγραφέα & του βιβλίου τον 21ο αιώνα», από το Διεθνές Συμπόσιο της Εταιρείας Συγγραφέων [Δελτίο Τύπου]

Υπό την αιγίδα της Βουλής των Ελλήνων και του Υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού και στο πλαίσιο της διοργάνωσης Αθήνα 2018–Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου του δήμου Αθηναίων, με μέγα δωρητή το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ «Γιατί διαβάζουμε; Ο ρόλος του συγγραφέα & του βιβλίου τον 21ο αιώνα» 18 & 19 Οκτωβρίου 2018, Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50)«Γιατί διαβάζουμε; Ο ρόλος του συγγραφέα & του βιβλίου τον 21ο αιώνα»

Συνεχίστε...

«Τα ξωτικά στο ρέμα Ή Το συναξάρι ενός αλαφροΐσκιωτου», ένα διήγημα του Ρογήρου Δέξτερ

[Περίσταση που βίωσε ο πατέρας τού παππού μου στις αρχές τού περασμένου αιώνα] -Περνάς, μωρέ γιέ μου, τα Δυο Πηγάδια με το σκουριασμένο μάγγανο και πέρα, στο καμαρωτό το γιοφυράκι, στα ριζά τού λόφου [κάτω από τη δεντρωμένη ράχη με τις βαλανιδιές και "το πεύκο τού Ματαρώνα"] στέκει έν' αλώνι πέτρινο, άμε γύρευε πόσους χρόνους σιμά στο ρέμα [όπου σα μαγεμένα κελαρύζουν τα λόγια τού νερού]. Εκειδά τα μεσημέρια ή στα μισά τής νύχτας μη ζυγώσεις• το ‘χουν χορευταριό οι νεράιδες και ξεφαντώνουν

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music