Κατηγορία: Εξομολογήσεις ενός ημερολογίου

«Ντυμένη με τις μέρες της βδομάδας», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Δευτέρα Τα πόδια. Αγαπώ τα πόδια μου. Από παιδί  ξεκινά η ταυτότητα μας. Μικρή τα στράβωσα  γιατί ήθελα να χορέψω πριν περπατήσω. Μετά ίσιωσαν και τώρα ξεστραβώνουν μετά  το ατύχημα, αν τελικά  θα τους το επιτρέψω. Θαυμάζω τα δάχτυλα, έτσι  ξέχωρα το ένα από το άλλο,  αφήνοντας τον αέρα να περνά ανάμεσα. Παράθυρα στις αισθήσεις. Είναι  σαν να μετρώ τα αστέρια και τους πλανήτες.  Αγαπώ και την καμάρα  των ποδιών μου, μοιάζει με μια  αψίδα που από κάτω  περνούν πλούσια φεγγοβόλα νερά. Η καλύτερη

Συνεχίστε...

——–«Ένας χρόνος με ‘Εξομολογήσεις ενός ημερολογίου'»——– «Mon jounal intime», γράφει η Μαρία Πανούτσου

[Σήμερα  γιορτάζω τον ένα χρόνο συνεργασίας με τη λογοτεχνική  ιστοσελίδα  «Λόγω Γραφής", της Κατερίνας Ευαγγέλου-Κίσσα, και  ξαναγυρνώ  στους λόγους και στις σκέψεις   που δημιούργησαν τη στήλη  «Εξομολογήσεις  ενός ημερολογίου»,   πριν  γίνουν  ένα βιβλίο.]Πολλοί  δεν γνωρίζουν ότι γράφω  από τη στιγμή που έμαθα γραφή. Με έχουν συνδέσει  με το θέατρο και αναρωτιούνται  αν ξαφνικά  άρχισα  να γράφω τώρα που ‘μεγάλωσα’. Γράφω ποίηση  από παιδί  και  επίσημα από το 1984 με την

Συνεχίστε...

«Κάποια Χριστούγεννα», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Walk invisible throughout  the streets of London

Συννεφιά  παντού. Όσο μακριά και να έφτανε το μάτι μου συννεφιά.  Δεκέμβριος, μήνας γιορτινός. Ήμουν  σπίτι  στα ζεστά μου. Έξω  έτσουζε το κρύο. Λονδίνο  1989. Χιόνι  απαλό  έπεφτε. Η πόλη στολισμένη από μέρες. Το γιορτινό τοπίο έφτανε μέχρι  εκεί που έμενα κι εγώ. Περίεργη χρονιά. Κάτι  δεν πήγαινε καλά. Σαν να έβλεπα  να έρχεται από μακριά μια καταιγίδα,  που όμως δεν πλησίαζε ακριβώς, απλά  ερχόταν σε ένα χρόνο παρατεταμένο,

Συνεχίστε...

«Αγαπητέ μου φίλε», γράφει η Μαρία Πανούτσου

["Gentlemen, don’t let anything,  anyone, deceive you". Stamatis Polenakis]



Επιστολή στον αόρατο φίλο, στο ξερό φύλλο, στον άρχοντα του σκότους, στο άρρωστο μυαλό των ανθρώπων, στο λάθος που καραδοκεί στη φύση, στο ημιτελές που αντιπροσωπεύει τον αιώνιο νόμο.        Κάπως  διαφορετικά αισθάνομαι και ήθελα να μοιραστώ μαζί σου την προσωρινή μου  αλλαγή. Την ονομάζω προσωρινή,  γιατί είσαι στο πίσω μέρος του μυαλού μου όλες τις στιγμές  της μέρας,  αλλά η

Συνεχίστε...

«Ο απαγορευμένος καρπός της γνώσης», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Η Αποδοχή της φύσης μας Τίποτα δεν  διαρκεί, τίποτα δεν είναι αιώνιο. Αυτή είναι η αλήθεια της ζωής.  Η διατήρηση της φλόγας ανάμεσα στις χούφτες μας, που χάνεται όπως  όταν κρατούμε την άμμο,  με αφηρημένο τρόπο,  αγναντεύοντας την θάλασσα. Ένα φύσημα, μια στιγμή μνήμης, μια φωτίτσα αγάπης και μετά  η επιστροφή  στη φύση, στο σύμπαν. Μεγάλες στιγμές, η γέννηση και ο θάνατος, αλλά και όλες οι στιγμές της ζωής μας, η κάθε μία  ξεχωριστά. Σάββατο  13 .06 2017 Η Περιέργεια  ως πηγή 

Συνεχίστε...

«Το μπομπάρι της γιαγιάς», γράφει η Μαρία Πανούτσου

To έβγαζε τη νύχτα. Άφηνε τα μαλλάκια της, τα λιγοστά, τα γκρίζα, να πέσουν στους ώμους της. Δεν άσπρισε ποτέ τελειωτικά η γιαγιά. Είχε μέχρι που πέθανε, γκρίζα μαλλιά.  Μου είχε κάνει εντύπωση  το μπομπάρι της. Την έβλεπα όταν χτενιζόταν. Δεν πέταγε τα  μαλλιά της, όσα έμεναν στην χτένα και πάνω της.  Τα μάζευε προσεχτικά, με υπομονή και τα  έβαζε  σε ένα μέτριο γυάλινο βαζάκι, που το φύλαγε στο κομοδίνο της επάνω. Το μπομπάρι, το τύλιγε σε ένα  λευκό μαντήλι το βράδυ που άφηνε τα μαλλιά της

Συνεχίστε...

«Χιλιόμετρα με το αεροπλάνο», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Ό,τι  φαίνεται ιδιωτικό είναι και δημόσιο.Έχω πάρει τόση αγάπη. Τώρα πρέπει να την επιστρέψω. Θέλω να ευχαριστήσω την ζωή που μου χάρισε τόση αγάπη. Θέλω να πω ευχαριστώ στους ανθρώπους  που με αγάπησαν και με στήριξαν. Εδιμβούργο 1998NYOK Μαρία, η λέξη    n y o k   που χρησιμοποιείς τόσο  συχνά,   για  το   όχι,  πρέπει να σου επισημάνω   ότι  είναι συνθέτη,  δανεισμένη  από  το  όχι δυο  γλωσσών.  Δηλαδή,    τουρκικά  yok=γιοκ (Μάλτα-γιοκ) και ρούσικα  όχι=niet =νιέτ.  

Συνεχίστε...

«Η πόλη της Αθήνας περιέχει την ιστορία των ανθρώπων της», γράφει η Μαρία Πανούτσου

1984 - Δεύτερη Παραγωγή του θεάτρου Τομή,  'Η Πόλη' της Λούλας Αναγνωστάκη. Όλη η προετοιμασία έγινε στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου της Αθήνας, με τηνσυμπαράσταση και το ενδιαφέρον της τότε Αντιδημάρχου, Ελένης Δωρή. Για 8 μήνες -στο δεύτερο όροφο- ο χώρος αυτός μας φιλοξένησε,  άκουγε και εμπέδωνε τη διδασκαλία. Από  τα μεγάλα παράθυρα βλέπαμε την κίνηση στο δρόμο της Ακαδημίας. Οι γαζίες,  η Λούλα και ο Μανώλης. Αρχίσαμε Φθινόπωρο και φτάσαμε τις ζέστες  της Άνοιξης. Οι γαζίες μύριζαν

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

exportsgr.com - Online B2B έκθεση Ελληνικών Προϊόντων

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music