Κατηγορία: Εξομολογήσεις ενός ημερολογίου

«Το γλυκό  της μαμάς», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Είχαμε περίπου την ιδία ημερομηνία γέννησης, τον ίδιο μήνα,  την ίδια εποχή, έτσι  με τα δικά μου γενέθλια  γιορτάζω και τα δικά της. Κάθε  χρόνο κάτι νέο  ανακαλύπτω  για μένα και για εκείνη. Σ’ αυτά  τα γενέθλια  θυμήθηκα την διαδικασία των γλυκών που πάντα  υπήρχαν στο σπίτι φτιαγμένα από  εκείνη. Η μυρωδιά της  ψημένης  κανέλας, της  σοκολάτας,  της βανίλιας,  του πορτοκαλιού, του γαρίφαλου και η γεύση του υλικού  πριν ψηθεί,  όταν με το δάχτυλο καθάριζα το βάζο που πάντα μου άφηνε 

Συνεχίστε...

«Λευτέρης Βουτσάς, ένας ‘γνήσιος άνθρωπος’», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Friendship is a miracle A friend is someone who gives you total freedom to be yourself. Jim Morrison «Όλα τα άλλα πρέπει να ακολουθούν, διότι ο δημοσιογράφος είναι πάνω από όλα δημοσιογράφος,  αφήνοντας στην άκρη τις πολιτικές-κομματικές επιλογές του»(…) Δημοσιογραφική αρχή   Στα ημερολόγια μου δεν θα μπορούσα να μην  αναφερθώ σε μία ιδιαίτερη φιλία που προέκυψε τα χρόνια  1995- 2002. Αναφέρομαι  στη γνωριμία μου με έναν  αγωνιστή, έναν δημοσιογράφο ξεχωριστό, έναν Έλληνα που τίμησε

Συνεχίστε...

«Καθώς πλησιάζει το τέλος του χρόνου», γράφει η Μαρία Πανούτσου

When John Lennon died, I was in London studying and I will always remember that day cause my feelings  were completely childish and I try  to keep them like that in all my life, ‘childish way’.[caption id="attachment_5239" align="alignright" width="300"] Μαρία Πανούτσου[/caption] …‘Ας μπορούσε η γλώσσα των αγαπημένων να γίνει γλώσσα του κόσμου'…Μοιάζει να γράφω πολύ για μένα -από πού  να ξεκινήσει κανείς αν όχι από τον εαυτόν του- αρκετά ίσως,  γιατί φαίνεται ότι είμαι  πολύ

Συνεχίστε...

«Κάτω από τη στέγη του σπιτιού μου», γράφει η Μαρία Πανούτσου

ΚΕΑ,  Ιουλίδα,  Οκτώβριος 2018Το χωριό είναι ένα τεράστιο περιστέρι, που βρέθηκε  στην πλαγιά αυτού του λόφου τυχαία και ξάπλωσε ν’ αποκοιμηθεί, να ξεκουραστεί, μέχρι το πρώτο  φθινόπωρο. Από φθινόπωρο σε φθινόπωρο αναβάλλει τη θυσία που υποσχέθηκε να κάνει για να σώσει τις ψυχές των ανθρώπων που ζούσαν εκεί. Αγάπησε πολύ και θέλησε να χαρεί  τις ομορφιές - αυτό το  βραχώδες  κομμάτι γης -  και τις συνήθειες των κατοίκων. Την πρώτη φορά που είδα αυτό  το τεράστιο περιστέρι ήταν  από το

Συνεχίστε...

«Δεν περπατώ με τη λογική, αλλά με το ένστικτο ή ‘o αυγερινός’», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Τρίτο και τελευταίο μέρος, αφιέρωμα σε μια παράσταση.     Η ασθένεια είναι ο πιο πειστικός γιατρός.  Μαρσέλ ΠρουστΣτις δεκαπέντε  μέρες του εκείνου  του Πάσχα, μεταξύ του κρεβατιού μου και των Νοσοκομείων, μου δόθηκε  η ευκαιρία να  σκεφτώ. Σε μια  κατάσταση οριακή που η ζωή και ο θάνατος είναι κοντά, η σκέψη αλλάζει, φωτίζεται, αναγκάζεται  -υπάρχει μια βίαιη κίνηση προς μια λύση μη επιθυμητή να δώσει μια λύση. Η βία  εκδηλωνόταν μέσα μου και   από έξω  από μένα με όρους πρωτόγνωρους.

Συνεχίστε...

«Στοιχεία της παράστασης», γράφει η Μαρία Πανούτσου

«Νάστενκα» (1992) [1] Απολογισμός μιας παράστασης «Η Αναστασία της Πόλης», της  Μαρίας Πανούτσου, ήταν το αρχικό κείμενο  της παράστασης πάνω στο οποίο κτίστηκε ένα  νέο θεατρικό  έργο,  με  μνήμη τις «Λευκές Νύχτες»  του Φ.  Ντοστογιέφσκι.Μια μελέτη  Ζώης, Θανάτου, Τέχνης, Έρωτα και Πόθου του ανθρώπου για  να γνωρίσει την Θεία του καταγωγή. Συντελεστές ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΛΛΕΣ :  Ξένος ΜΑΡΙΑ ΠΑΝΟΥΤΣΟΥ:  Νάστενκα ΧΡΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΝΟΥΤΣΟΣ:  Aδελφός ΤΑΣΟΣ ΠΕΤΡΗS: Βοηθός Σκηνοθέτη ΗΛΙΑΣ

Συνεχίστε...

«Συνομιλώντας», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Λέω:   O χρόνος που μου απομένει είναι τόσος λίγος που το μόνο που χωράει  μέσα σ’ αυτόν είναι  η απραξία. Αλλά  πάλι λέω: Διψάω, πρέπει να πιω. Πεινώ, πρέπει να  στοχαστώ και να πω έναν έσχατο  λόγο:  Δεν ενδιαφέρει  η απήχηση  ή η αξία.  Ασκούμαι. Από τον Κωνσταντίνο Τσάτσο.Ή  γιατί σταμάτησαν τόσο απότομα οι παραστάσεις  του Ντοστογιέφσκι «Λευκές νύχτες»Ταξίδευα με τον Ντοστογιέφσκι  στην καρδιά και στο μυαλό  μέρα και νύχτα, για δυο χρόνια,  ερευνούσα και εξερευνούσα, με

Συνεχίστε...

«Και  το όνομα αυτής ‘Μαρία’», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Ήμουν πάντα  υπερήφανη για τα ονόματα   που μου έδωσαν οι δικοί μου, όταν με βάπτισαν. Μαρία-Κασσιανή. Αργότερα διάλεξα να με φωνάζουν με  το πρώτο, γιατί  αγαπούσα πολύ την γιαγιά μου την Μαρία, με την οποία είχα μια ιδιαίτερη επικοινωνία, χωρίς να έχω πάρει διάσταση από το δεύτερο, που μου φαίνεται ότι έχει μεγαλύτερη σχέση με μένα και τη ζωή μου. _ Δεκαπενταύγουστος Η κοίμηση της

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Πρόσφατα σχόλια

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music