Κατηγορία: Εξομολογήσεις ενός ημερολογίου

«Δεν περπατώ με τη λογική, αλλά με το ένστικτο ή ‘o αυγερινός’», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Τρίτο και τελευταίο μέρος, αφιέρωμα σε μια παράσταση.     Η ασθένεια είναι ο πιο πειστικός γιατρός.  Μαρσέλ ΠρουστΣτις δεκαπέντε  μέρες του εκείνου  του Πάσχα, μεταξύ του κρεβατιού μου και των Νοσοκομείων, μου δόθηκε  η ευκαιρία να  σκεφτώ. Σε μια  κατάσταση οριακή που η ζωή και ο θάνατος είναι κοντά, η σκέψη αλλάζει, φωτίζεται, αναγκάζεται  -υπάρχει μια βίαιη κίνηση προς μια λύση μη επιθυμητή να δώσει μια λύση. Η βία  εκδηλωνόταν μέσα μου και   από έξω  από μένα με όρους πρωτόγνωρους.

Συνεχίστε...

«Στοιχεία της παράστασης», γράφει η Μαρία Πανούτσου

«Νάστενκα» (1992) [1] Απολογισμός μιας παράστασης «Η Αναστασία της Πόλης», της  Μαρίας Πανούτσου, ήταν το αρχικό κείμενο  της παράστασης πάνω στο οποίο κτίστηκε ένα  νέο θεατρικό  έργο,  με  μνήμη τις «Λευκές Νύχτες»  του Φ.  Ντοστογιέφσκι.Μια μελέτη  Ζώης, Θανάτου, Τέχνης, Έρωτα και Πόθου του ανθρώπου για  να γνωρίσει την Θεία του καταγωγή. Συντελεστές ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΛΛΕΣ :  Ξένος ΜΑΡΙΑ ΠΑΝΟΥΤΣΟΥ:  Νάστενκα ΧΡΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΝΟΥΤΣΟΣ:  Aδελφός ΤΑΣΟΣ ΠΕΤΡΗS: Βοηθός Σκηνοθέτη ΗΛΙΑΣ

Συνεχίστε...

«Συνομιλώντας», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Λέω:   O χρόνος που μου απομένει είναι τόσος λίγος που το μόνο που χωράει  μέσα σ’ αυτόν είναι  η απραξία. Αλλά  πάλι λέω: Διψάω, πρέπει να πιω. Πεινώ, πρέπει να  στοχαστώ και να πω έναν έσχατο  λόγο:  Δεν ενδιαφέρει  η απήχηση  ή η αξία.  Ασκούμαι. Από τον Κωνσταντίνο Τσάτσο.Ή  γιατί σταμάτησαν τόσο απότομα οι παραστάσεις  του Ντοστογιέφσκι «Λευκές νύχτες»Ταξίδευα με τον Ντοστογιέφσκι  στην καρδιά και στο μυαλό  μέρα και νύχτα, για δυο χρόνια,  ερευνούσα και εξερευνούσα, με

Συνεχίστε...

«Και  το όνομα αυτής ‘Μαρία’», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Ήμουν πάντα  υπερήφανη για τα ονόματα   που μου έδωσαν οι δικοί μου, όταν με βάπτισαν. Μαρία-Κασσιανή. Αργότερα διάλεξα να με φωνάζουν με  το πρώτο, γιατί  αγαπούσα πολύ την γιαγιά μου την Μαρία, με την οποία είχα μια ιδιαίτερη επικοινωνία, χωρίς να έχω πάρει διάσταση από το δεύτερο, που μου φαίνεται ότι έχει μεγαλύτερη σχέση με μένα και τη ζωή μου. _ Δεκαπενταύγουστος Η κοίμηση της

Συνεχίστε...

«Βασιλική Μήτρου – μια ντροπαλή σκιά», γράφει η Μαρία Πανούτσου

ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΜΟΥ ΑΝΟΙΧΤΟ  (ΔΕΝ  ΘΕΛΩ)  ΘΑ ΔΩ ΜΙΑ ΑΝΑΠΗΡΗ ΚΑΡΔΙΑ Αλβανή.  Ίσως Ελληνοαλβανή. Ήρθαν στην Κέα περίπου  τότε που πρωτοπήγα και εγώ. Το 1991. Γειτόνισσα στο σπίτι της Κέας κάποια στιγμή. Θυμάμαι  πήγαινα βόλτα στο Κάστρο στην Ιουλίδα και  εκεί  τους πρωτοείδα. Οι γονείς και δυο αγοράκια.  Αρχικά εκεί έμεναν σε ένα σπίτι. Μετά ήρθαν στην γειτονιά μας. Στο Κανάλι. Δεν θυμάμαι πως  πρωτοήρθε στο σπίτι να εργαστεί. Εκείνες τις εποχές πολλές δραστηριότητες χρειαζόμουν μια βοήθεια. Ήρθε η

Συνεχίστε...

«“Knock the door” – ‘Η Συμβουλή’», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Διάλεξα να ζήσω ως  επισκέπτρια αφού έτσι ήρθα και έτσι θα φύγω  γρήγορα τόσο που μόλις και θα καταλάβω τι έγινε

1979-1980/83 O Μάνος  Κατράκης  είναι  συνδεδεμένος  στις μνήμες μου με τον Στάθη Δρομάζο,  τον θεατρικό κριτικό της Καθημερινής. Ο Στάθης  Δρομάζος[1] ήρθε και  είδε παράσταση  στο  Ασκητικό Θέατρο με το οποίο ξεκίνησα  την επίσημη θεατρική μου  σταδιοδρομία. H  παράσταση  ήταν  το  «Κάτι  που δεν λέγεται»,  του  Τέννεσυ Ουίλλιαμς.  Για τη σχέση μου με τον 

Συνεχίστε...

«Ευγενής Σήψη», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Αθήνα, Παρασκευή 16  Ιουλίου 1993 H επιστροφή Γυρίζω  στην Αθήνα.  Δώδεκα  μέρες  έλειπα  από κάθε δραστηριότητα. Ακριβώς ο  αριθμός που χρειάζομαι  για να αρχίζει η αποτοξίνωση από τις εντάσεις της πόλης, από τον τρόπο ζωής  όπως μας τον έχουν επιβάλλει. Αυτή η στιγμή είναι πολύ χαρακτηριστική και την αναγνωρίζω πάντα. Και τότε  βγαίνουν  στην επιφάνεια  όλες οι αρνητικές σκέψεις,  οι φόβοι, οι εμμονές,  οι καταπιεσμένες  επιθυμίες,  που δεν ήξερα ότι  υπήρχαν, ότι τις είχα. Μα δεν ξέρω αν

Συνεχίστε...

«Πάντα είχα εθισμό στις επιλογές», γράφει η Μαρία Πανούτσου

ή Αγαπημένη μου  Kitty [1]Ποτέ  δεν μου άρεσαν οι γατούλες  γυναίκες. Και  οι φανερά ερωτικοί άνδρες.  Τα κοκοράκια. Δεν μου άρεσαν τα χαϊδέματα και τα γλυκανάλατα λογάκια. Πιστεύω ότι όλα αυτά καλά και άγια, αλλά αφορούν   ίσως δυο ανθρώπους και τα παιχνίδια μεταξύ τους, δηλαδή  πολύ  δικές τους  intimate [2] στιγμές. Τρόποι  και νάζια ενός ζευγαριού,  σε δημόσιο χώρο… ούτε  για πλάκα δεν ήθελα να είμαι  παρούσα. Δεν μ’ αρέσει να με κάνουν  με το έτσι θέλω, ηδονοβλεψία  και

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music