Κατηγορία: Στήλες

«Μεταμορφώνομαι άρα υπάρχω», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Δεν ξέρω αν σε άλλη εποχή θα ήμουν διαφορετική.  Από κάπου μου έρχεται μια σκέψη ότι σε όποια εποχή και να ήμουν  θα ήμουν εγώ μασκαρεμένη.  Το «Μεταμορφώνομαι άρα υπάρχω» ήταν έξαλλου το motto μου κάθε  φορά που πήγαινα στην πρόβα. Θέλω να πω ότι μόνο αν αλλάξει ριζικά αυτός ο κόσμος και οι αξίες του, τότε μόνο θα αλλάξει ριζικά και ο άνθρωπος. Θα ξεφύγουμε από το εγώ, τους μύθους,  την πλαστή ιστορία  και θα δημιουργηθεί ένας άλλος κόσμος,  χωρίς αδικία,  με ισότητα, αντικειμενικότητα και

Συνεχίστε...

«Γηράσκω αεί διδασκόμενος», γράφει η Μαρία Πανούτσου

«Οι μαθητές μου είναι όλων των ηλικιών και επαγγελμάτων. Μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι, νέοι, καλλιτέχνες, χορευτές, τραγουδιστές, ηθοποιοί, επαγγελματίες  διαφόρων επαγγελμάτων, εκπαιδευτικοί,  άνθρωποι που θέλουν να δουλέψουν με τον εαυτόν τους. Οι νέοι για να μάθουν και να γνωρίσουν,  οι έμπειροι για να ανανεωθούν, να δοκιμάσουν, να  θυμηθούν, να ελευθερωθούν. Η  μάθηση είναι όπως το φαγητό – απαραίτητη για να ζήσεις. Σε παλαιότερες  εποχές η σχέση μάθησης  με την κοινωνία ήταν όχι τόσο ξέχωρη 

Συνεχίστε...

«Η χαρά της διδασκαλίας και πώς να αποφύγουμε τα παιδιαρίσματα», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Κέα, 1999.Διδάσκω [1] από παιδί, από τα 13 μου χρόνια. Οι δάσκαλοι μου στο χορό, στη μουσική, στο θέατρο  με διάλεγαν για βοηθό. Τι είχα επιπλέον από τα άλλα παιδιά και έκαναν αυτήν την επιλογή; Τότε δεν έδινα σημασία. Μου άρεσε η διαδικασία και έτσι την δεχόμουν με ευχαρίστηση. Τώρα και  αργότερα μετά από χρόνια, κατάλαβα τι έβρισκαν σε μένα οι δάσκαλοι μου. Είχα το αίσθημα της ευθύνης ανεπτυγμένο και  αντοχή στη δουλειά. Η δασκάλα μου, η Έλλη Ζουρούδη,  έλεγε:   «Η Μαρία θα αφήσει τα

Συνεχίστε...

«Δεν σου δίνω το σώμα μου, το χαρίζω στον αέρα [1]», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Οι τέσσερις  εποχές [2]  του χρόνου είναι μια εναλλαγή   αγαπημένη και απαραίτητη. Η  καλύτερη εποχή για μένα είναι η Άνοιξη  και η αμέσως επομένη αγαπημένη, το Φθινόπωρο. Με καταπιέζει  αφάνταστα, η  γενική ευθυμία του καλοκαιριού και η εμμονή του ήλιου. Απολαμβάνω περισσότερο τις πολλαπλές εναλλαγές του φωτός, στη διάρκεια του Φθινοπώρου. Το παιχνίδι  του ουρανού με τα σύννεφα  και την επέμβαση της βροχής, που  πια συντονίζει το παιχνίδι. Και  βέβαια τα άπειρα χρώματα που εμφανίζονται γύρω

Συνεχίστε...

«Βλέπω τον κόσμο μέσα από τα μάτια μου», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Κέα, Φθινόπωρο  2002. Σούρουπο.Βλέπω  τον κόσμο μέσα από τα μάτια μου, τα αυτιά μου, το δέρμα μου, την όσφρηση και τη γεύση. Το σκοτάδι  ανοίγει την  όρεξη για άλλα βιώματα,  το φως για  διαφορετικές  εμπειρίες. Αυτό που έρχεται από το μακρινό παρελθόν,  τότε που ήμουν παιδί, είναι η βιασύνη να ξανάρθει το φως μετά από το επιβεβλημένο  σκοτάδι της νύχτας. Το σκοτάδι μού άρεσε σαν ιδέα, αν γνώριζα γιατί και πόσο θα βρισκόμουν μέσα σε αυτό. Ρωτούσα συνέχεια: Πόση ώρα θα κοιμηθώ; Τι ώρα θα

Συνεχίστε...

«Καλοκαίρι στην Αθήνα», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Ένα Σάββατο, Ιούλιος 2011.Βρέθηκα για λίγες  μέρες στην Αθήνα. Η πόλη έχει γεμίσει με κόσμο, κόσμο που τον βλέπεις  και δεν τον βλέπεις άλλα τον θέλεις εκεί, να ακούς το βουητό του. Ψάχνεις  γωνίες να σταθείς να ρεμβάσεις,  ούτε ένα παγκάκι. Ακουμπάς σε ένα τοίχο  και με το ένα πόδι λυγισμένο, σαν το άλμπατρος,  κοιτάς ψηλά  τον ουρανό. Α!  ναι,  είναι και  τα καφέ… Ναι,  αυτά  είναι γεμάτα και άνθρωποι άγνωστοι.Μα  να…  Μου αρέσουν οι πόλεις που έχουν  παγκάκια.

Συνεχίστε...

«Ξαναγυρνώ πάντα στα πρώτα βήματα του θεάτρου και στα μικρά θέατρα», γράφει η Μαρία Πανούτσου

14 Ιανουαρίου 2014 Παραμονές παράστασης  στο θέατρο  Ειλισσός Πάντα τα μικρά θέατρα με ενδιέφεραν. Μια χαρά λειτούργησα στα μεγάλα θέατρα, αλλά αυτό που μου πηγαίνει πιο πολύ, ήταν τα μικρά θέατρα, γιατί με ενδιέφερε η στενή σχέση θεατή και ερμηνευτή. Η απόσταση αναπνοής που χωρίζει τον θεατή  από τον ερμηνευτή, χαρίζει μια άλλη διάσταση της πραγματικότητας και της παρένθεσης που ανοίγει, με την θεατρική πράξη,  καθώς παίζεις μεταξύ του εσύ και οι άλλοι. Πώς σχεδιάζονται οι  προσεγγίσεις και

Συνεχίστε...

«Παρασκευή 16 Ιουλίου 1993», γράφει η Μαρία Πανούτσου

Γυρίζω στην Αθήνα. Δώδεκα μέρες απουσία από την Αθήνα και παρουσία στην Κέα. 13η μέρα επιστροφή. Έχω μια αρρώστια σαν  αργή σήψη. Για κάθε αρρώστια υπάρχει γιατρικό. Για τη δική μου άραγε υπάρχει και ποιο είναι; Το σύμπτωμα: Ανικανοποίητη. Μόνο η φύση έχει ευεργετική  επίδραση επάνω μου και τα ζώα, μέρος της φύσης που είναι. Θέλω να  απαλλαγώ από την πραγματικότητα. Να μειώσω στο ελάχιστο τις ανάγκες μου και να φύγω. Μόνο αυτό σκέφτομαι,  πώς να φύγω. Με κουράζει η οικογένεια, οι οικονομικές και

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

exportsgr.com - Online B2B έκθεση Ελληνικών Προϊόντων

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music