Κατηγορία: Της Λένας τα διηγήματα

«Το μεγαλείο της αγάπης», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Προς το τέλος πια της ζήσης μου (αν και κανείς ποτέ δεν ξέρει), κάνοντας έναν πρόχειρο απολογισμό του τι ήταν αυτό που αποκόμισα ως το πλέον σημαντικό όλα αυτά τα χρόνια, είναι η ΑΓΑΠΗ και η ΥΓΕΙΑ. Την πρώτη τη ζήλεψα πραγματικά και πιο πολύ την επιθύμησα να πω καλύτερα. Μιλώ όμως για την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ, όχι τη δήθεν, ούτε και αυτήν που μπορεί να μοιάζει με αληθινή, αλλά έχει κάτι μικρές σκοτεινές γωνίτσες που μη φωτιζόμενες αρκετά αμαυρώνουν το μασίφ της λέξης παρεισφρέοντας ξένες ουσίες και

Συνεχίστε...

«Αγνή», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

     Η Αγνή, μία κοπέλα γύρω στα τριάντα πέντε της, όνομα και πράγμα σαν χαρακτήρας. Τύπος ιδανικός αγνού ανθρώπου που δεν ένιωσε ποτέ τι θα πει μνησικακία, ζηλοφθονία και όλα τα εις ’’ία’’ θανάσιμα αμαρτήματα ή μη.     Θεός της ο έρωτας και Θεά της η μάνα αυτού η Αγάπη, στην ιδανική τους version.     Πιο συγκεκριμένα, η Αγνή ήταν μια ζωή ερωτευμένη με την Αγάπη και με τον έρωτα στο άλλο φύλο, σε επίπεδο φλερτ και θα εξηγήσουμε τι εννοούμε.     Σε μικρή ηλικία ήταν ερωτευμένη με  τον δάσκαλό

Συνεχίστε...

«Νύχτα Ανάστασης», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Έμενα με τα χαρτιά ανοικτά μπροστά μου και με ένα απρόθυμο μολύβι στα χέρια, που δεν υπάκουγε θαρρείς, ναι μεν στην απροθυμία μου να γράψω, μα που έπρεπε να το κάνω από υποχρέωση στη σελίδα που συνεργαζόμουν. Προσδοκούσα σε μιαν έμπνευση που θα λειτουργούσε σαν εναρκτήριο λάκτισμα στα γρανάζια του νου και θα τους έδινε την κίνηση ζωής του  γραπτού που όφειλε να γεμίσει τις λευκές κόλλες που παρέμεναν λευκές τόσες ώρες τώρα. Παρ’ ότι μέσα μου ήξερα καλά ότι δεν θ’ αργούσε αυτή η στιγμή να έρθει,

Συνεχίστε...

«Ανήκεστος βλάβη», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

«Τι είναι τούτο;» «Φαγητό μήπως; Δεν το βλέπεις; Μπαμπινιώτη χρειάζεσαι σε όλα τα άλλα, μα ΚΑΙ στο φαγητό; Μια ωραιότατη ομελέτα με μανιτάρια είναι. Άντε να σε βοηθήσω λίγο μπας και καταλάβεις». «Ευχαριστώ θερμά για τη βοήθεια, μα εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω. Σε τίποτα δεν μοιάζει, που να θυμίζει έστω, την ομελέτα που έφτιαχνε η μάνα. Και εγώ, όπως πολύ καλά γνωρίζεις δεν συνηθίζω να βάζω στο στόμα μου φαγητά αγνώστου ταυτότητος, για τον φόβο αλλεργικής αντίδρασης. Άσε, μην νοιάζεσαι, θα

Συνεχίστε...

«Κρύο πιάτο η εκδίκηση», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

      Απ’ όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, επιθετικό άτομο δεν υπήρξα. Λίγη λεκτική επιθετικότητα ίσως και να την είχα, μα για σωματική ούτε σαν σκέψη. Λέω εγώ τώρα, γιατί η μάνα μου κάπως αλλιώς μου τα διηγείται…     «Εκεί γύρω στα δύο σου χρόνια σε πήρα να πάμε επίσκεψη σε συγγενικό μας σπίτι.     Ο κόσμος τότε, αντάλλασε επισκέψεις χωρίς απαραίτητα να έχει ειδοποιήσει, μιας και αδυνατούσε να το κάνει ελλείψει τηλεφώνου. Και όμως, ήσουν πάντοτε ευπρόσδεκτος και τα σπίτια έτοιμα να δεχτούν τον

Συνεχίστε...

«Βιβλιοπαρουσιάσεις», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

«Τι κάνεις εκεί;» «Δε βλέπεις; Γράφω. Μα γιατί ρωτάς αφού το βλέπεις; Μήπως στην ερώτησή σου κρύβεται μια υφέρπουσα απαξίωση; Όχι, για να ξέρουμε τόσο τι ρωτάμε όσο και ποια απάντηση αρμόζει». «Πω πω, τι είσαι εσύ τέλος πάντων; Ρώτησα, σαν ΤΙ να γράφεις. Γράφεις για να γράφεις ή γράφεις κάτι σημαντικό;» «Για στάσου, για στάσου. Μήπως τα γραπτά μου θα πρέπει να περάσουν από επιτροπή αξιολόγησης που θα την απαρτίζει ο εξής ένας, δηλαδή ΕΣΥ;» «Γιατί; Σου φαίνομαι λίγος; Μικρός το δέμας ναι, μα

Συνεχίστε...

«Η προτίμηση», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Είχα μια θεία σούπερ ντούπερ, που λέει και ο εγγονός μου, πρώτου βαθμού συγγενείας. Την αγαπούσα πολύ, αν και ποτέ δεν της το είπα. Πανέμορφη γυναίκα μα άτυχη, μιας και σε πολύ μικρή ηλικία έμεινε χήρα. Η Μοίρα της επεφύλαξε το καθήκον να μεγαλώσει μόνη της τα τέσσερα αγόρια της, γιατί δεν θέλησε ποτέ να ξαναπαντρευτεί. Εδώ που τα λέμε και να το ήθελε, ποιο ήταν το αρσενικό που θα είχε την αποκοτιά να επωμισθεί την ευθύνη του μεγαλώματος τεσσάρων παιδιών ξένων; Δύσκολοι οι καιροί για την

Συνεχίστε...

«Το φυλακτό», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Μέρες γιορτής και οι δύο γκαρδιακές φίλες αντάλλασσαν δώρα αγάπης βγαλμένα από το Πνεύμα ή την δεξιοτεχνία των χεριών τους. Βιβλία, ή κομψά αντικείμενα, όπως χαϊμαλιά μιας άλλης εποχής που όμως πρόσφεραν την θαλπωρή και την προστασία ως είθισται να θεωρούνται τα χαϊμαλιά και γι’ αυτό τον σκοπό φτιαγμένα. Να προστατεύουν από το μάτι το κακό, όπως συνηθίζουμε να αποκαλούμε τη βασκανία. Η Φίλη που δέχτηκε αυτό το δώρο, είχε την αίσθηση μιας αγκαλιάς, μιας φωλιάς, άτρωτης, απόρθητης από

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

exportsgr.com - Online B2B έκθεση Ελληνικών Προϊόντων

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music