Κατηγορία: Της Λένας τα διηγήματα

«Ο κλέφτης», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Για να δίνουν μιαν πιο σαφή εικόνα του χαρακτήρα του, αντί χαρακτηρισμών έδιναν το ανέκδοτο τούτο, που κατά πόσο ανταποκρίνονταν με την πραγματικότητα δεν ξέρουμε: Όταν γεννιόταν, τρέλανε τους γιατρούς και τις μαίες στην αίθουσα των τοκετών, με την ιδιομορφία του χεριού του. Η μία του παλάμη ήταν κλειστή. Η χουφτίτσα του δηλαδή δεν άνοιγε παρ’ όλες τις προσπάθειες που κατέβαλαν οι πάντες εκεί μέσα. Έτσι αποφάσισαν εν χορώ, ότι θα έπρεπε να προβούν σε κάποιο τεχνικό κόλπο, μα χειρουργικό θα ήταν

Συνεχίστε...

«Καλοκαίρι και σκουπίδια», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Εκείνο που ποτέ δεν θα καταλάβω, με ένα μυαλό που φαίνεται δεν είναι επαρκές, είναι το πώς λειτουργεί το σύστημα αποκομιδής των σκουπιδιών στον τόπο μας. Εικόνα 1η: Τέσσερις κάδοι απορριμμάτων παντός είδους, στη σειρά, καθένας με  το όνομά του. Ο ένας για τα καθ’ αυτό σκουπίδια, ο άλλος για τα προς ανακύκλωση χάρτου, ο έτερος ανακύκλωση μετάλλου και ο τέταρτος και τυχερός για τα πλαστικά. Και τον λέω τυχερό, γιατί  είναι ο μόνος που έχει σκέπαστρο. Οι έτεροι, ανοικτοί όλο το εικοσιτετράωρο,

Συνεχίστε...

«Οι κληρονόμοι», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Και έτσι καθώς πίνει την τελευταία απολαυστική γουλιά από ένα υπέροχο τσάι με ελάχιστο γάλα εμπλουτισμένο με δύο κουταλάκια ζάχαρη, συνειδητοποιεί ότι μια περίεργη γεύση τού άφησε τελικά στον ουρανίσκο που δεν την είχε νιώσει ποτέ ξανά. ‘’Α, το κάθαρμα. Να δεις που αποπειράθηκε να με δηλητηριάσει,’’ σκέφτηκε. Και αυτή ήταν η τελευταία διεργασία του εγκεφάλου του, δευτερόλεπτα πριν αφήσει την τελευταία του πνοή.Ο Joel θα ‘ταν δε θα ‘ταν πενήντα χρόνων αλλά φαινόταν πολύ πιο μεγάλος. Σε πλήρη

Συνεχίστε...

«Αιτήματα φιλίας», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Η Κατερίνα έκανε ένα ολέθριο λάθος. Νεοφερμένη και ανίδεη καθώς ήταν  στο facebook, θεώρησε ότι της περιποιούνταν μεγάλη τιμή με το να της στέλνουν αιτήματα φιλίας τόσοι πολλοί συνάνθρωποι, που εκείνη δεν μπορούσε παρά να τα κάνει αποδεκτά από ευγένεια, αν μη τι άλλο. Δεν εύρισκε απολύτως τίποτα τα μεμπτό, με το να αποκτήσει τόσους φίλους, που είχε μάλιστα και την ελπίδα να τους γνωρίσει από κοντά, δια ζώσης, καθώς οι περισσότεροι έμεναν σχεδόν ‘’δίπλα’’ της. ΦΙΛΙΑ της ζητούσαν και πού το κακό;

Συνεχίστε...

«Στης νύχτας τη σιγαλιά», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Κατακαλόκαιρο και οι νύχτες καυτές. Τα παραθύρια ορθάνοιχτα, έστω και με το φόβο του κλέφτη. Μα καλύτερα αυτός παρά το αμπάρωμα στο σπίτι με την τεχνητή δροσιά του air condition. Ε, καλά τώρα, ας μη είμαστε και υπερβoλικοί και το πάρουν και τα κλεφτρόνια τοις μετρητοίς… Τρόπος  του λέγειν. Τα παραθύρια λοιπόν ανοιχτά και πια ξέρουμε πότε και πώς η Πίτσα κάνει έρωτα. Αμάν πια κι αυτό το κορίτσι θαρρείς και το σφάζουν. Δεν μπορείς να ερμηνεύσεις τις  φωνές της βρε παιδί μου, από ηδονή φωνάζει ή

Συνεχίστε...

«Μπλαζέ», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Η Μίνα ζούσε στο μεγάλο σπίτι μόνη της από τότε που έπαψε να  μοιράζεται τόσο αυτό, όσο και το ενοίκιό του, με τη Ρίτα, την κολλητή της, τρία χρόνια πριν. Και ενώ τα οικονομικά της δεν είχαν καθόλου  καλυτερεύσει, δε θέλησε να έχει την πολυτέλεια του μοιράσματος του  ενοικίου στα δυο, με άλλη συγκάτοικο, για λόγους καθαρά συναισθηματικούς. Όχι πως περίμενε θεαματική αλλαγή του σκηνικού, όπως δηλαδή να ερχόταν η Ρίτα ξανά να τα μοιραστούν όλα, γιατί ήξερε ότι είχε φύγει για τα καλά και έμενε στο

Συνεχίστε...

«Φρίκη», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Σήμερα, κατ’ αρχάς δεν συνειδητοποίησε τι ακριβώς ήταν εκείνο που του έφταιγε, τι ακριβώς του συνέβαινε. Στη δουλειά του άκεφος, αμίλητος και μη αποδοτικός. Στην επαφή του με τους συναδέλφους του, επιεικώς απαράδεκτος. Ως και ο κλητήρας που του είχε ιδιαίτερη εκτίμηση, κούνησε το κεφάλι του σκεπτικός, σιγοψιθυρίζοντας, ή μάλλον κατεβάζοντας κάποια καντήλια, ξεχνώντας τον πρότερο έντιμο βίο του αφεντικού του! Ευτυχώς όμως, που έχοντας συναίσθηση της ανάρμοστης συμπεριφοράς του και πριν να

Συνεχίστε...

«Σκέρτσο», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

«Ορίστε, τι θέλιτι περικαλώ;» «Την κυρία του σπιτιού θα ήθελα…» «Ορίστε σας ακούει.» «Μα είπα την κυρία του σπιτιού και…» «Γιατί ιγκό τι είπι; Ντεν είμι κυργία;» «Χμ…» «Τι χμ; Είμι μήπως κύργιος και ντεν ηξεύρει;» «Συγγνώμη, είπα εγώ κάτι τέτοιο;» «Ντεν είπι μα θέλει πει.» «Ωραία συνεννοηθήκαμε. Άρα συμπεραίνω ότι είσαι εσύ η κυρία του σπιτιού, έτσι;» «Ναι. Είμι μία από τις κυργίες.» «Πολύ ωραία. Άρα εκείνο που ζητώ είναι να δω τις άλλες τις κυρίες.» «Δεν σου κάνει ιγκό, έτσι; Λυπάτι

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music