Κατηγορία: Της Λένας τα διηγήματα

«Μια παλιά φωτογραφία», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Καθόμουνα στη σκιά που μου πρόσφερε η κληματαριά της τεράστιας αυλής που είχε μεταλλαχτεί σε χώρο εστίασης. Ο κηπουρός θα είχε κατά πώς φαίνεται, καταβολές και γνώσεις από φυτά του παρελθόντος, γιατί έβλεπα μια γιασεμιά να έχει αναρριχηθεί  ναι μεν αυθάδικα αλλά και περίτεχνα, καλύπτοντας μεγάλο μέρος του μαντρότοιχου. Ένα αγιόκλημα είχε διεκδικήσει και πετύχει να καλύψει τον υπόλοιπο τοίχο,  σε αγαστή σχέση γειτνίασης  με την γιασεμιά. Ο άλλος παράλληλος τοίχος της αυλής, καλυμμένος απ’ άκρου

Συνεχίστε...

—————-«Ένα χρόνο με «Της Λένας τα διηγήματα»—————- «Οι κότες», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

«Σε πρωτογνωρίσαμε σε έναν ‘’απογευματινό σου ύπνο’’ στο γραφείο σου. Τότε και πολλά είπαμε και ενδιαφέροντα. Το θυμάσαι; Θα θυμάσαι επίσης ότι σου είχαμε υποσχεθεί ότι θα επανερχόμασταν κάποια στιγμή, μόνο και μόνο για να διορθώσουμε ορισμένα κεφάλαια από την Ελληνική Μυθολογία και να αποκαταστήσουμε έτσι την ιστορική αλήθεια. Πολυδιαφημισμένη η Μυθολογία σας, μέχρι και η Μέκκα του κινηματογράφου, το Χόλυγουντ καταπιάστηκε μαζί της, με καραμπινάτα αφελή τρόπο μεν, αλλά έτσι το συνηθίζει το

Συνεχίστε...

«Στις σοφίες η αλήθεια;», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

-Αχ βρε Αντωνάκη, φληναφήματα και πομφόλυγες τα όσα βρε αγόρι μου λες… Μα να μη βγαίνει μια στρωτή κουβέντα από το στοματάκι σου; Εσύ δεν ήσουνα έτσι βρε αγάπη μου. Θυμάμαι με πόνο, όταν τύχαινε να πάρεις τον λόγο σε μια μας συντροφιά στα φοιτητικά μας χρόνια, που όλοι κρεμόμαστε από τα χείλη σου… Πόσο υπερήφανη ένιωθα που ήμουν το κορίτσι σου. Τώρα, όλο βλακείες αραδιάζεις και το κυριότερο, έχεις πλήρη συναίσθηση του ΤΙ λες. Θαρρείς και το κάνεις επίτηδες να διαγράψεις το λαμπρό λεκτικό

Συνεχίστε...

«Το αυγό», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Δεκάδες  λαμπιόνια πολύχρωμες μπάλες, στολίδια και γιρλάντες βάραιναν το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Χάρμα ιδέσθαι γι’ αυτούς που αρέσκονται στα βαριά φορτία και too much για όσους πρεσβεύουν «ουκ εν τω πολλώ το ευ». Μία ημέρα πριν την Άγια Νύχτα και ο κος Ζαχαριάδης έκανε τον καθιερωμένο έλεγχο στην ολοστόλιστη μεγάλη αίθουσα των δεξιώσεων  για να είναι όλα έτσι όπως πρόσταζε η τελειομανία και επιδειξιoμανία του. Η ερευνητική του ματιά συνέλαβε κάτι το τελείως αταίριαστο στη βάση του

Συνεχίστε...

«Η κρουαζιέρα», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Διακοπές μόνη της είπε να κάνει η Έρικα και τις ξεκίνησε. Δεν θέλησε να έχει κοντά της μήτε φίλο, μήτε συγγενή. Έφευγε, γλιστρούσε, ξέφευγε από την ίδια τη Μοίρα από το πεπρωμένο της, απ’ ό,τι τέλος πάντων ήταν γραφτό της στο τεφτέρι της ζωής. Ζητούσε ανανέωση και αυτό ήταν το μότο της. Όλα καινούρια, όλα από την αρχή και μόνον η ίδια η Έρικα ήταν η ίδια, η παλιά, πράγμα για το οποίο δεν μπορούσε και τίποτα να κάνει. Όλα τα άλλα του χεριού της. Έκλεισε πρώτη θέση στο πλοίο των ονείρων και

Συνεχίστε...

«Ο Κριτής», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Η Αρχόντισσα αγάπησε τον Ιππότη της βαθιά, αληθινά, εκτιμώντας αρετές, όπως δοτικότητα, ευγένεια, προστατευτικότητα και πάθος. Μα ο πόλεμος μετάλλαξε τον Ιππότη, σαν από ραβδί Μάγισσας κακιάς, σε έναν αγροίκο, γκρινιάρη, δυνάστη, που μόνο απέχθεια  ενέπνεε πια. Έκλαιγε τη Μοίρα της η όμορφη αρχοντοπούλα πράγμα που τον εξαγρίωνε. Τη λεκτική βία ακολούθησε και η σωματική, μέχρι που έγινε το κακό. Έκανε το άλογό της να αφηνιάσει και  την βρήκαν σε ένα χωράφι νεκρή. Δεν τον κατηγόρησε

Συνεχίστε...

«Η σφήκα», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Πήγε στο χωριό  προσδοκώντας ηρεμία στη φύση. Έπρεπε να συγκεντρωθεί να ολοκληρώσει τη συλλογή διηγημάτων που περίμενε ο εκδότης του.Καθώς έγραφε, μια σφήκα θαρρείς επίτηδες, ζουζούνιζε τριγύρω του. Την έδιωχνε κατεβάζοντας καντήλια. Απτόητη η δικιά σου, ζουν, ζουν… Και καλά μέχρι εκεί. ‘’Αν με  τσιμπήσει με κεντρί δηλητηριώδες, λίγα ακούμε;’’ μονολόγησε.Παίρνει μια πετσέτα αρχίζοντας το  θανάσιμο κυνηγητό της. Μα η σφήκα ξέφευγε απολαμβάνοντας θαρρείς το παιχνίδι.Κάποια στιγμή την

Συνεχίστε...

«Nature morte», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

«Καλά βρε Μίλτο μου, δεν μ’ ακούς; Μίλτο λέω, ΔΕΝ ΑΚΟΥΣ;! ΜΙΛΤΟΟΟΟΟΟ! Πήρε ο φίλος σου ο Νικόλας και…» «Και δεν το λες τόσην ώρα ρε Μίνα;» «Ε, τι να σου πω παιδάκι μου, τι να σου πω πια; Πιο επιλεκτική ακοή από τη δική σου δεν υπάρχει. Τόσην ώρα σου φωνάζω και δεν άκουσες Χριστό και μόνον όταν είπα «Νικόλας» δέησες να απαντήσεις! Πώς το καταφέρνεις να διυλίζεις τις εισερχόμενες στα ώτα σου κλήσεις; Τι να σου πω, η Επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά… Είναι ένα ταλέντο και αυτό, οφείλω να το

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

exportsgr.com - Online B2B έκθεση Ελληνικών Προϊόντων

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music