Κατηγορία: Σειρές

«Πετούνια και Αριστέα», γράφει η Μαριάννα Γληνού

Αχ, μανίτσα μου! Περάσανε τα χρόνια κι εσύ ακόμα στέκεις εδώ, χωρίς να ‘χεις ξεχωρίσει το στάρι από τ’ άγανα! Και μου φαίνεται πως τώρα έχεις αρχίσει να μιλάς. Φόρτωσε η καρδιά σου νερό από τα βουβαμένα λόγια τόσα χρόνια και τώρα ξεβράζει σωρό μαζί μπερδεμένα τα πάντα - ξύλα βρεγμένα όλες οι υποσχέσεις, οι αγάπες, οι προσμονές, οι στιγμές κι απ’ έξω χειμώνας. Θα φταίει η μοναξιά που την μπούκωνες μια ζωή περιμένοντας κάποιος να τη δει και να την ελαφρύνει. Σωρός τα «πρέπει» που σου φόρτωσαν

Συνεχίστε...

«Nature morte», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

«Καλά βρε Μίλτο μου, δεν μ’ ακούς; Μίλτο λέω, ΔΕΝ ΑΚΟΥΣ;! ΜΙΛΤΟΟΟΟΟΟ! Πήρε ο φίλος σου ο Νικόλας και…» «Και δεν το λες τόσην ώρα ρε Μίνα;» «Ε, τι να σου πω παιδάκι μου, τι να σου πω πια; Πιο επιλεκτική ακοή από τη δική σου δεν υπάρχει. Τόσην ώρα σου φωνάζω και δεν άκουσες Χριστό και μόνον όταν είπα «Νικόλας» δέησες να απαντήσεις! Πώς το καταφέρνεις να διυλίζεις τις εισερχόμενες στα ώτα σου κλήσεις; Τι να σου πω, η Επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά… Είναι ένα ταλέντο και αυτό, οφείλω να το

Συνεχίστε...

«Μίρκα», γράφει η Μαριάννα Γληνού

Στο σπίτι έμπαινε  ένα μουντό φως απ’ τον τζαμένιο φεγγίτη, σχεδόν κίτρινο, αναποφάσιστο. Οι καμπάνες χτυπούσαν την παραμονής μιας γιορτής κι από πιο μακριά, η γλώσσα των πουλιών, σημάδι πως χάρισε ο Θεός για άλλη μια μέρα ετούτη τη γη στους ανθρώπους. Τα πράγματα σχεδόν ακίνητα κι όμως από χτες θα ‘χαν ζήσει κι αυτά τη δική τους ανεπαίσθητη αλλαγή μέσα απ’ τα χέρια των ανθρώπων. Είχε κοιμηθεί απ’ το προηγούμενο βράδυ μ’ έναν κόμπο στον λαιμό, της είχαν «καθίσει» τα άπλυτα πιάτα που

Συνεχίστε...

«Η Ντίβα», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

Δευτερόλεπτα πριν ανοίξει η αυλαία. Το θέατρο κατάμεστο από κόσμο καλοντυμένο, που ανυπομονούσε να απολαύσει για μια ακόμη φορά το πολυδιαφημισμένο έργο, με μία διανομή Θιάσου που δεν γινόταν καλύτερη, με εκείνην βέβαια επικεφαλής. Την πρωταγωνίστρια, τη θεά, την ανεπανάληπτη, που κάθε της εμφάνιση αποτελούσε όχι μόνον το μέγα καλλιτεχνικό και κοσμικό γεγονός μα ένα πνευματικό επίτευγμα υψηλών προδιαγραφών. Ένας Μύθος επί της Αθηναϊκής Σκηνής, που επιτέλους θα τον απολάμβαναν όσοι την γνώριζαν

Συνεχίστε...

«Σέβη», γράφει η Μαριάννα Γληνού

Έχει πίκρα η αποδοχή; Ποσά ανάλογα; Όσο πλαταίνει η αποδοχή, τόσο βαθαίνει η πίκρα; Και τα αντίο, έχουνε τα αντίο γυρισμούς;  Τα «καλώς ήρθες» ανταμώματα; Πώς μπορούσε ένας μικρός άνθρωπος, όλος κι όλος ένα κι εξήντα, να γυρίζει μια γύρα τον κόσμο, καμιά φορά και πάνω-κάτω, ακόμα δεν μπορώ να το καταλάβω. Σηκωνόταν τις πιο πολλές φορές αξημέρωτα, πάντως πρώτα απ’ όλους μέσα στο σπίτι. Αν καμιά φορά  τύχαινε κι έμενε περισσότερο στο κρεβάτι, ξέραμε όλοι μας πως κάτι έτρεχε. Κάτι από μέση ή από

Συνεχίστε...

«No man’s land» και «Δεύτερη ζωή δεν έχει», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

"No man's land" Τι αξία νομίζεις έχουν τα λόγια σου, όταν διαφέρουν τόσο ριζικά από τις πράξεις σου; Κοίταξε πώς  κατάντησες το τοπίο της ζωής μας. Μεταλλαγμένο σε μια έρημο, όχι με άμμο απαλή σαν χάδι, αλλά σε μια ξέρα κτυπημένη από ραδιενεργό σύννεφο. Ούτε πανίδα ούτε χλωρίδα, μια καμένη γη βγαλμένη θαρρείς από ιστορία του φανταστικού, όπου βασιλεύουν κάτι περίεργα όντα που άνθρωποι δεν είναι μα ούτε και ζώα, ανθεκτικά, σε τέτοιες συνθήκες διαβίωσης. Και σου αρέσει. Και το

Συνεχίστε...

«Αγνή», γράφει η Μαριάννα Γληνού

Τι κι αν φοβάμαι τις δυνατές βροχές, αυτές που απλώνονται νερένια κουρτίνα μπροστά απ’ τον κόσμο και νομίζεις πως με μίσος χτυπούν ανερώτητα, πλαγιάζουν τα φύλλα, σωπαίνουν τα κελαηδίσματα, μουλιάζουν τα φτερά... Κι η γη δεν προλαβαίνει να δεχτεί το νερό, λάκκοι, λασπωμένες στρογγυλές λέξεις, χαλάζι. Μικρή αν ήμουν, με  μια σχεδόν  ανεπαίσθητη  κίνηση, θα κινιόμουν μια θέση πιο δίπλα στη σιγουριά, με δυο κοτσίδια να προσπαθούν να τιθασέψουν το ατιθάσευτο, φορώντας την πλεκτή ζακέτα της γιαγιάς

Συνεχίστε...

«Επάγγελμα: απαγωγέας», γράφει η Λένα Μαυρουδή-Μούλιου

   Δεν αποκτάς επίσημη άδεια άσκησης αυτού του επαγγέλματος και επίσης δεν είναι καθόλου, μα καθόλου εύκολη η απόκτηση της άδειας αυτής. Χρειάζονται ιδιαίτερες προϋποθέσεις.    Κατ’ αρχάς απαιτείται ιδιαίτερο ταλέντο κακοποιού. Πρέπει να είσαι αδίστακτος, ασυγκίνητος, να μισείς τον πλούσιο συνάνθρωπο, αλλά όχι απαραίτητα και τον πλούτο. Να ξέρεις καλά ΚΡΥΦΤΟ, καλύτερα από όταν το έπαιζες μικρός. Να είσαι τολμηρός, να ξέρεις να κρατάς μυστικά και από τη γυναίκα σου την ίδια και κατ’ επέκταση

Συνεχίστε...

Ας γνωριστούμε

Με λένε Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα. Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα κι εκεί μεγάλωσα. Τα χρόνια μου μοιρασμένα μεταξύ Αθηνών και του πανέμορφου Θεσσαλικού ...

Πρόσφατα σχόλια

Αρχειοθήκη

Υποστηρικτές

exportsgr.com - Online B2B έκθεση Ελληνικών Προϊόντων

theradio.gr - Web Radio with non stop Rock Music